Ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα εξής:

Εφαρμογή οικονομικών κυρώσεων για να μπει ένα φρένο στους κλιμακούμενους τσαμπουκάδες Ερντογάν – Ο Κυρ. Μητσοτάκης και η Γερμανίδα καγκελάριος θα κριθούν από ένα και μόνο πράγμα στη Σύνοδο Κορυφής του Σεπτεμβρίου: Από το εάν θα υπάρξουν κυρώσεις.

Το μόνο που μπορεί να βάλει φρένο στους κλιμακούμενους τσαμπουκάδες του Ερντογάν και στην επιθετική ρητορική των υπουργών του είναι η εφαρμογή οικονομικών κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό πονάει τον Ερντογάν, διότι η τουρκική οικονομία έχει προβλήματα και η λίρα υποτιμάται διαρκώς.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης και η Γερμανίδα καγκελάριος θα κριθούν από ένα και μόνο πράγμα στη Σύνοδο Κορυφής του Σεπτεμβρίου: Από το εάν θα υπάρξουν κυρώσεις.

Κλειδί μια πιο ενεργή εξωτερική πολιτική στον ευρωτουρκικό διάλογο. Κυρώσεις ακούμε και κυρώσεις δεν βλέπουμε – Η κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να εξασφαλίσει την υλοποίηση κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας.

Το ζητούμενο είναι στη Σύνοδο Κορυφής του Σεπτεμβρίου να εξασφαλίσει η κυβέρνηση της ΝΔ -με την αυτονόητη στήριξη των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε αυτή την διπλωματική εκστρατεία- την υλοποίηση κυρώσεων. Προς το παρόν κυρώσεις ακούμε και κυρώσεις δεν βλέπουμε.

Το κλειδί είναι μια πιο ενεργή εξωτερική πολιτική στον ευρωτουρκικό διάλογο: Όχι βλέποντας και κάνοντας. Περιμένω άμεσα την ελληνική πρόταση -από τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Δένδια- για τη λίστα των κυρώσεων.

Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι απολύτως σαφής και έχει επανειλημμένα διατυπωθεί από τον Αλ. Τσίπρα: Οικονομικές κυρώσεις για να μπει ένα φρένο στην επιθετικότητα Ερντογάν και στη συνέχεια διερευνητικές συζητήσεις και διάλογος με στόχο την επίτευξη συμφωνίας. Και εάν δεν υπάρξει συμφωνία, συνυποσχετικό για προσφυγή στη Χάγη.

Διάλογος υπό την απειλή όπλων δεν μπορεί να γίνει. Τα λόγια και η στάση των ‘’ίσων αποστάσεων’’ πλέον δεν αρκούν. 

Πρέπει να εξασφαλιστεί η εφαρμογή οικονομικών κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας, ως μοχλού πίεσης για να σταματήσει τις προκλήσεις και τις παράνομες ενέργειες που ‘’μυρίζουν μπαρούτι’’. Διάλογος υπό την απειλή όπλων δεν μπορεί να γίνει. Σε αντίθεση με τον Μακρόν που κρατά μια πιο θετική στάση, η Γερμανική πλευρά που ασκεί και την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και η ηγεσία του ΝΑΤΟ, δείχνουν ορισμένες φορές μία στάση ‘’ίσων αποστάσεων’’ ανάμεσα στον προκαλούντα που είναι ο Ερντογάν και στον προκαλούμενο που είναι η Ελλάδα. Τώρα πια δεν αρκούν τα λόγια, χρειάζονται έργα!

Πρέπει να δούμε τα πράγματα με ειλικρίνεια και χωρίς εξωραϊσμούς. Δυστυχώς η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα που εντείνεται και κλιμακώνεται από πλευράς Ερντογάν είναι μέχρι στιγμής ελλειμματική.