«Η βίαιη εισβολή ακροδεξιών  υποστηρικτών του Τραμπ στο Καπιτώλιο δείχνει ότι ο τραμπισμός αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία. Η οριστική ήττα του τραμπισμού και των ακροδεξιών φίλων του και η δημοκρατική υπέρβαση της βαθιάς κρίσης θα είναι σημαντική νίκη για όλες τις δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις».

Σημειώνεται πως ο μέχρι στιγμής απολογισμός των πρωτοφανών γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην Ουάσινγκτον το απόγευμα της Τετάρτης είναι τέσσερις νεκροί και αρκετοί αστυνομικοί τραυματίες.

«Η σπουδή του Ντ. Τραμπ να αυτό-ανακηρυχθεί νικητής πριν καν τελειώσει η καταμέτρηση και οι καταγγελίες του περί νοθείας χωρίς οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο δείχνουν πόσο ανεύθυνος και επικίνδυνος είναι για την δημοκρατία» ανέφερε ο Δημ. Παπαδημούλης, προσθέτοντας πως «αν και άχρωμος και άοσμος ο Τζο Μπάιντεν, η νίκη του είναι σημαντική για την δημοκρατία και αποτελεί θετική εξέλιξη για τον πλανήτη».

Δεν παρέλειψε ωστόσο να συμπληρώσει πως κρατά ‘’μικρό καλάθι’’ όχι μόνο δεδομένου των όσων έλαβαν χώρα την 4ετία της προεδρίας του Ντ. Τραμπ -απόσυρση από την συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, κήρυξη εμπορικού πολέμου με Κίνα και επιβολή δασμολογικών τειχών στην Ευρώπη- αλλά και για όσα από αυτά που έταζε προεκλογικά ο Τζο Μπάιντεν θα γίνουν πράξη: «Θα πρέπει να περιμένουμε έμπρακτα δείγματα γραφής. Για παράδειγμα: Θα εισέλθουν ξανά οι ΗΠΑ στη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα; Αντί για τον εμπορικό πόλεμο, θα ενισχυθεί η συνεργασία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου; Θα ενώσει δυνάμεις με την Ευρώπη για την αντιμετώπιση της πανδημίας μέσα από την ενίσχυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας; Στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στο Παλαιστινιακό θα σταματήσει να στηρίζει εμπρηστικές πολιτικές όπως έκανε ο Τραμπ, και θα επανέλθει στη λογική επίλυσης του;»

Όσον αφορά τον αντίκτυπο που θα έχει η εκλογή Μπάιντεν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ο Δημ. Παπαδημούλης δήλωσε πως αναμένει να δει για το εάν θα υπάρξει στην πράξη μια σημαντική στροφή από το δόγμα ‘ο φίλος μου ο Ερντογάν’ που είχε υιοθετήσει ο Τραμπ και το οποίο «είχε δώσει μεγάλο αέρα στα πανιά του Ερντογάν να κάνει όλες αυτές τις μονομερείς, προκλητικές και επιθετικές ενέργειες». «Αντί όμως να περιμένουμε, πρέπει να εργαστούμε εντατικά για να χτίσουμε συμμαχίες και για να σταματήσει αυτή η ανοχή απέναντι στην επιθετικότητα και την προκλητικότητα Ερντογάν. Δεν πρέπει να είμαστε δεδομένος και προβλέψιμος σύμμαχος. Αλλά να έχουμε καλές σχέσεις με όλους τους μεγάλους του κόσμου, ως μια χώρα παρούσα και ενεργή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι που θέλει καλές σχέσεις με τους Αμερικάνους αλλά την ίδια ώρα επιδιώκει κινεζικές επενδύσεις και συνεργασία με την Ρωσία στα θέματα της ενέργειας» τόνισε ο Δημ. Παπαδημούλης.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση η πρόκληση είναι διπλή επεσήμανε ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία: «Αφενός να συνεχίσει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ενοποίησή της για να ενισχύσει τον γεωπολιτικό της ρόλο -ενόσω οι ΗΠΑ θα παραμείνουν διχασμένες και ‘μπλοκαρισμένες’ πιθανώς για αρκετό καιρό- και αφετέρου να προσπαθήσει να βρει σημεία που θα γεφυρώνουν τις διαφορές της με τις ΗΠΑ, εν αναμονή και ορισμένων θετικών κινήσεων από την αμερικανική πλευρά».

Και συμπλήρωσε πως «η ευρω-ατλαντική συνεργασία κι η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχει καλύτερη συνεργασία με τον Μπάιντεν δεν πρέπει να εγγραφεί ως μια προσπάθεια της Δύσης εναντίον των υπολοίπων. Αλλά ως μια προσπάθεια ενίσχυσης της πολυπολικής, διεθνούς συνεργασίας: Η Ευρώπη δεν πρέπει να γίνει ουραγός του Μπάιντεν. Αλλά να επενδύσει στην ενίσχυση του ΟΗΕ, της Συμφωνίας του Παρισιού, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Δεν είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να ενταχθεί σε μια αντι-κινεζική ή σε μια αντι-ρωσική υστερία. Ως Ευρωπαϊκή Ένωση μας χωρίζουν χιλιόμετρα με την Ρωσία. Την ίδια στιγμή μας ενώνει η ενέργεια. Το ίδιο και με την Κίνα. Υπάρχουν διαφορές συμφερόντων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο πρέπει να επιδιώξει να είναι εταίρος μέσω παγκόσμιας συνεργασίας».

Τέλος ο Δημ. Παπαδημούλης εξέφρασε τον προβληματισμό του για το γεγονός πως ο Ντ. Τραμπ, αγαπημένος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς με υποστηρικτές την Λεπέν, τον Φάρατζ, τον Σαλβίνι και τον Όρμπαν, κατάφερε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση να πάρει περισσότερες ψήφους από το 2016.

Με την ιδιότητά του ως Αντιπρόεδρος του ΕΚ αρμόδιος για θέματα Συμβουλίου της Ευρώπης και Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU) αλλά και ως μέλους της Αντιπροσωπείας του Ευρωκοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Δημήτρης Παπαδημούλης απάντησε στις ρωτήσεις της δημοσιογράφου Βιολέτα Ρούσιεβα εξής:

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η σχέση μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη και γεμάτη διαφωνίες. Τι περιμένετε από τις σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ μεσοπρόθεσμα; Βρίσκετε ότι θα υπάρξει σημαντική βελτίωση εάν ο Μπάιντεν κερδίσει τις εκλογές;

«Είναι αλήθεια ότι κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του Τραμπ, οι σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ αντιμετώπισαν ορισμένες προκλήσεις και η πολιτική προσέγγιση σε ορισμένα θέματα δεν ήταν πάντα η ίδια. Μία από τις βάσεις αυτής της διαφωνίας είναι ο τρόπος με τον οποίο η ΕΕ και οι ΗΠΑ προσεγγίζουν μια σειρά από ζητήματα: Η ΕΕ έχει μια πιο θετική προσέγγιση στους παγκόσμιους και διεθνείς οργανισμούς, ως πλαίσια συνεργασίας, διαλόγου και επίλυσης συγκρούσεων: τα Ηνωμένα Έθνη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, για να αναφέρουμε μερικούς, που βρίσκονται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ο Πρόεδρος Τραμπ κατηγόρησε αυτούς τους οργανισμούς ως προκατειλημμένους ή αναποτελεσματικούς. Στην Ευρώπη πιστεύουμε ότι αυτοί οι οργανισμοί είναι ζωτικής σημασίας εργαλεία για την παγκόσμια ειρήνη, το εμπόριο και την υγεία, ειδικά στις τρέχουσες δύσκολες στιγμές για την παγκόσμια ειρήνη και την πανδημία. Φυσικά είναι απαραίτητες ορισμένες μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν συμφωνούμε με την προσέγγιση Τραμπ. Κατανοώ ότι ο κ. Μπάιντεν έχει διαφορετική άποψη για το θέμα αυτό, καθώς και για την εταιρική σχέση ΕΕ-ΗΠΑ εν γένει».

Κατά τη γνώμη σας, σε ποιους τομείς οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να αυξήσουν το επίπεδο συνεργασίας τους και ποια θέματα θα παραμείνουν ιδιαίτερα τοξικά για τις διμερείς σχέσεις; Πιστεύετε ότι τα συμφέροντα και των δύο πλευρών βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο όταν αφορά την εξωτερική πολιτική;

«Η ΕΕ και οι ΗΠΑ είναι στρατηγικοί εταίροι. Υπάρχουν ζητήματα που μπορεί να βελτιωθεί η συνεργασία τους. Το εμπόριο όπως αναφέρατε είναι ένα από αυτά. Η κλιματική αλλαγή και η προστασία του περιβάλλοντος είναι ένα άλλο.
Πιστεύουμε στη Συμφωνία του Παρισιού και ελπίζουμε ότι οι ΗΠΑ θα ενταχθούν ξανά στη συμφωνία αυτή, αργά ή γρήγορα. Είδα μια διαφορετική προσέγγιση για τη Μέση Ανατολή και το Παλαιστινιακό. Ωστόσο, πιστεύω ότι μέσω του διαλόγου και του αμοιβαίου σεβασμού μπορούν να επιτευχθούν πολύ περισσότερα».

Ο κ. Τραμπ ξεκίνησε έναν εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ. Πώς σχεδιάζουν οι Βρυξέλλες να αναπτύξουν τις σχέσεις της ΕΕ με το Πεκίνο σε περίπτωση που ο Τραμπ κερδίσει τις εκλογές;

«Είναι αλήθεια ότι ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν αρκετά επιθετικός απέναντι στην Κίνα. Αυτό έγινε εν μέρει για εγχώρια κατανάλωση, εν μέρει λόγω σημαντικών συμφερόντων και έντονου ανταγωνισμού σε ορισμένους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της τεχνολογίας. Η ΕΕ έχει τις δικές της προτεραιότητες όσον αφορά την Κίνα και επίσης πρέπει να λάβετε υπόψη τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, τις οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τρίτες χώρες. Για την ΕΕ, η Κίνα είναι επίσης παγκόσμιος στρατηγικός εταίρος και προσπαθούμε πάντα να οικοδομήσουμε ένα κοινό έδαφος για μια ενισχυμένη συνεργασία. Πιστεύω ότι ο διάλογος, ο αμοιβαίος σεβασμός, το κοινό συμφέρον και η αμοιβαιότητα είναι ο δρόμος για να προχωρήσουμε μπροστά, μακριά από επιθετικές δηλώσεις και τακτικές αποδιοπομπαίου τράγου».

Οι αποκλίσεις στην ενεργειακή πολιτική σηματοδοτούν επίσης τις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Ενώ η Ευρώπη επιμένει στην «ενεργειακή κυριαρχία» της, η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι είναι θέμα γενικότερων θεμάτων ασφάλειας. Ποια είναι η γνώμη σας;

«Η ενέργεια είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα και η ΕΕ πρέπει να βελτιώσει τις επιδόσεις της και να διαφοροποιήσει τις πηγές της, που θα την καταστήσουν λιγότερο εξαρτημένη από τρίτες χώρες. Αυτό συνδέεται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον τρόπο προσέγγισης της κλιματικής αλλαγής. Η ΕΕ πρέπει να καθορίσει φιλόδοξους στόχους για την πράσινη οικονομία και την καταπολέμηση της ενεργειακής φτώχειας. Μπορούμε να αυξήσουμε την ενεργειακή κυριαρχία της ΕΕ, και ταυτόχρονα αυτή να γίνουμε πιο φιλικοί προς το περιβάλλον. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί επίσης μέσω της συνεργασίας με τρίτες χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι κυριαρχία δεν σημαίνει απομόνωση. Υπάρχουν τρόποι για την ενίσχυση της ενεργειακής συνδεσιμότητας και συνεργασίας».

«Προσωπικά κρατώ μικρό καλάθι για αυτή τη συνάντηση. Αυτό που έχει σημασία και θέλω να υπογραμμίσω είναι, αν υπάρξει μια τέτοια δήλωση καταδίκης, να την ακούσουν όλοι. Είναι σημαντικό, δηλαδή, το αν θα υπάρξει, μετά τη συνάντηση Τραμπ-Μητσοτάκη, συνέντευξη Τύπου. Στις δύο προηγούμενες συναντήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, του Τσίπρα με τον Ομπάμπα και του Τσίπρα με τον Τραμπ, υπήρξαν κοινές δηλώσεις στον Τύπο», είπε χαρακτηριστικά ο Δημ. Παπαδημούλης.

Στο μεταξύ, επανέλαβε την πρόταση για τη «δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας» που θα χαράσσει εθνικό σχέδιο για ζητήματα όπως οι σχέσεις με την Τουρκία, ενώ αναφέρθηκε και στο θεσμό του Προέδρο της Δημοκρατίας, λέγοντας ότι «ο Προκόπης Παυλόπουλος στις δύσκολες στιγμές έκανε παραπάνω από όσα απορρέουν από τις αρμοδιότητές του με βάση το Σύνταγμα υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων».

Ο Δημ. Παπαδημούλης υπενθύμισε, τέλος, πως «ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ο μόνος βουλευτής της ΝΔ που δεν ψήφισε τον Παυλόπουλο όταν εξελέγη ΠτΔ», αλλά όπως είπε, «δεν νομίζω ότι σε αυτά τα θέματα πρέπει κανείς να το κρατάει μανιάτικο».

Ακολουθεί η πλήρης απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης:

Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Πριν 15 περίπου ημέρες έγινε μια κορυφαία κοινοβουλευτική συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Εκεί υπήρξε μια έντονη αντιπαράθεση όπως συνηθίζεται στις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό, ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μου έκανε εντύπωση το ότι, παρά την αντιπαράθεση -πράγμα σπάνιο ή μοναδικό για τον Κ. Μητσοτάκη- ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε το ρήμα “προσυπογράφω” για τα όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας στη βουλή σε σχέση με την ανάγκη εθνικής ομοψυχίας και ενός εθνικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας. Ας το κρατήσουμε αυτό. Λόγια ήταν, αλλά πρέπει να γίνουν πράξη και να μεταφραστούν σε ένα εθνικό σχέδιο με ευρύτερη συνεννόηση και οπωσδήποτε με συνεννόηση του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θα έβλεπα αυτή την ώρα χρήσιμη και τη δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, ενός θεσμού που υπάρχει σε άλλες χώρες και τον χρειαζόμαστε.

Για τη συνάντηση Κ. Μητσοτάκη – Ντ. Τραμπ

Από την συνάντηση του Τραμπ με τον Έλληνα πρωθυπουργό θα ήθελα να αποσπάσει μια σαφή δήλωση του προέδρου Τραμπ για την καταδίκη ή έστω το φρενάρισμα αυτών των ‘νεο-οθωμανικών’ σχεδίων Ερντογάν στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Προσωπικά κρατώ μικρό καλάθι για αυτή τη συνάντηση. Αυτό που έχει σημασία και θέλω να υπογραμμίσω είναι, αν υπάρξει μια τέτοια δήλωση, να την ακούσουν όλοι. Είναι σημαντικό το αν θα υπάρξει μετά τη συνάντηση Τραμπ-Μητσοτάκη συνέντευξη Τύπου. Στις δύο προηγούμενες συναντήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, του Τσίπρα με τον Ομπάμπα και του Τσίπρα με τον Τραμπ, υπήρξαν κοινές δηλώσεις στον Τύπο. Επί του παρόντος, όμως, τέτοια συνέντευξη Τύπου στο αμερικανικό πρόγραμμα δεν υπάρχει, εκτιμώ ότι θα ήταν χρήσιμο να υπάρξει.

Έχει κυλήσει πολύ νερό στο ποτάμι, έχει αυξηθεί η τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα, υπάρχει το άκυρο σύμφωνο της Τρίπολης με την Άγκυρα, γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή τη στιγμή να υπάρξει μια απόσπαση δήλωσης από τον Τράμπ. Γιατί μέχρι τώρα ο Τραμπ, σε αντίθεση με το Κογκρέσο, κάνει συχνά πλάτες στον Ερντογάν. Να υπάρξει, λοιπόν, μια δήλωση που να λέει “στηρίζουμε το διεθνές δίκαιο, στηρίζουμε το δίκαιο της θάλασσας”, και να κρατά απόσταση -αν όχι να καταδικάζει- από την τουρκική επιθετικότητα.

Η σχετική ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών είναι χρήσιμη και καλοδεχούμενη. Κάλιο αργά παρά ποτέ, αλλά πιστεύω ότι θα ήταν χρησιμότερο αυτή η συζήτηση ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς, και ιδιαίτερα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να είχε ήδη γίνει, για να αρχίζει να χτίζεται μια ομοψυχία γύρω από ένα σχέδιο εθνικό για την υπεράσπιση των εθνικών δικαίων.

Για την εκλογή ΠτΔ

Χρειαζόμαστε την ευρύτερη δυνατή εθνική ομοψυχία για τα εθνικά μας θέματα και ένα κλίμα ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης, μακριά από εμφυλοπολεμιακούς διχασμούς. Έχουμε διαφορές αλλά ζούμε στην ίδια πατρίδα, οι ρόλοι εναλλάσσονται, χθες ήταν ο Τσίπρας πρωθυπουργός, σήμερα ο Μητσοτάκης, αύριο μπορεί να είναι πάλι ο Τσίπρας, η Τουρκία θα παραμένει, τα εθνικά μας θέματα θα παραμένουν. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το ότι έχουμε έναν πετυχημένο ΠτΔ, τον Προκόπη Παυλόπουλο, δεξί χέρι του ιδρυτή της ΝΔ -του Κωνσταντίνου Καραμανλή- και όχι μπολσεβίκο ή φιλοΣΥΡΙΖΑίο όπως τον εμφανίζει μια μερίδα φανατικών στον Τύπο, δίνει μια ευκαρία να εκλεγεί ένας ΠτΔ με 280, 290 ψήφους στη βουλή. Αυτή η ευκαιρία θα ήταν ιστορικό λάθος να χαθεί.

Απευθύνω έκκληση στον Κυριάκο Μητσοτάκη να αφήσει τα ‘καλλιστεία’ περί Προέδρου της Δημοκρατίας που αναπτύσσονται με την ανοχή του -αν όχι με την έμπνευσή του- από μερίδα του Τύπου, και να αποσαφηνίσει τις προθέσεις του έγκαιρα. Είναι τουλάχιστον άκομψο και για τον ΠΤΔ που είναι κορυφαίος θεσμός, να βλέπει όλα αυτά τα ρεπορτάζ.

Σημειώνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ο μόνος βουλευτής της ΝΔ που δεν ψήφισε τον Παυλόπουλο όταν εξελέγη ΠτΔ, αλλά δεν νομίζω ότι σε αυτά τα θέματα πρέπει κανείς να το κρατάει μανιάτικο. Και ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τυχαίνει να γνωρίζω περισσότερα πράγματα για τη διαχείριση των εθνικών μας θεμάτων. Θέλω να σας βεβαιώσω ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος στις δύσκολες στιγμές έκανε παραπάνω από όσα απορρέουν από τις αρμοδιότητές του με βάση το Σύνταγμα υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων.

Για τον εκλογικό νόμο

Επειδή ένα από τα βασικά συνθήματα της ΝΔ είναι το “μένουμε Ευρώπη” θέλω να σας πω ότι η μεγάλη πλειοψηφίων των κρατών-μελών της ΕΕ έχει σύστημα απλής αναλογικής, κυβερνήσεις συνεργασίας εδώ και δεκαετίες και τα έχουν καταφέρει πολύ καλύτερα από την Ελλάδα. Την Ελλάδα την χρεοκόπησαν αυτοδύναμες μονοκομματικές κυβερνήσεις.

Ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε διεξοδικά στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας και μια ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη, στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν στο εσωτερικό της χώρας μας προκειμένου να συγκροτηθεί ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, μετά από συνεννόηση και συμφωνία Τσίπρα-Μητσοτάκη, το οποίο να στηρίζει ενεργητικά και με εθνική ομοψυχία, τα ελληνικά συμφέροντα.

Επίσης, ο Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωκοινοβούλιο, αναφέρθηκε στη διαδικασία διεύρυνσης και συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στην πορεία προς το πρώτο συνέδριο το Μάιο, μιλώντας ανοικτά για την «ανάγκη ενωτικής ανασύνθεσης του όλου ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας, με βάση τις νέες συλλογικές προκλήσεις».
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Δημ. Παπαδημούλης: «Ο Αλέξης Τσίπρας φέρει την ιστορική, θεσμική και πολιτική ευθύνη να επενδύσει στη συλλογικότητα, τη σύνθεση απόψεων και την καθολική συσπείρωση (…) για την προετοιμασία μιας προοδευτικής εναλλακτικής, για τη διακυβέρνηση του τόπου».

Link δημοσίευσης:

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

Τι περιμένετε από τη συνάντηση Τραμπ-Μητσοτάκη;

Κρατώ μικρό καλάθι για τη συνάντηση αυτή. Το ζητούμενο είναι ο Μητσοτάκης να ζητήσει από τον Τραμπ και να πετύχει μια σαφή δήλωση στήριξης των ελληνικών θέσεων και του διεθνούς δικαίου και ταυτόχρονα καταδίκης – ή έστω σαφούς απόστασης από τα νέο-οθωμανικά σχέδια του Ερντογάν στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Προσωπικά, δεν εμπιστεύομαι καθόλου τον Τραμπ και ως γνωστόν δεν ενθουσιάζομαι με τις ηγετικές και διαπραγματευτικές δυνατότητες του Κυρ. Μητσοτάκη. Ίδωμεν.

Έχετε ταχθεί υπέρ της προσφυγής στη Χάγη για την αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Υπό ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να γίνει η προσφυγή, για ποια ζητήματα και τι θα συμβεί αν η Τουρκία θελήσει να βάλει και άλλα θέματα στο τραπέζι;

Αυτή τη στιγμή, προέχει η ενίσχυση των διεθνών ερεισμάτων της Ελλάδας και η πίεση για Ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά των νέο-οθωμανικών σχεδίων του Ερντογάν, ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα οι δίαυλοι επικοινωνίας για την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών. Η προσφυγή στη Χάγη μέσω ενός συνυποσχετικού για υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ, με βάση το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας, ανήκει στην εθνική μας φαρέτρα από το 1975-76 και υπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα. Τότε δεν προχώρησε γιατί έκανε πίσω την τελευταία στιγμή η τουρκική ηγεσία. Η επανενεργοποίησή της με ελληνική πρωτοβουλία, υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά απαιτεί ασφαλώς και στρατηγικό σχέδιο, προσεκτική προετοιμασία, εθνική συνεννόηση –πρωτίστως μεταξύ Τσίπρα και Μητσοτάκη, και φυσικά, διάλογο, για την προετοιμασία του εδάφους.

Παρόμοιες απόψεις με εσάς, πάντως, εκφράζουν πολλά στελέχη και από άλλα κόμματα, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη…

Σας παραπέμπω στην τελευταία ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή και σε όσα είπε για τη Χάγη. Αυτή είναι η πολιτική μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και ο Τσίπρας, κρατούν σταθερά και ως κυβέρνηση και ως αξιωματική αντιπολίτευση, στάση εθνικής και πατριωτικής ευθύνης και όχι μικροπολιτικής πατριδοκαπηλίας. Ακριβώς αντίθετη δηλαδή, από τη θλιβερή στάση της ΝΔ και του Κυρ. Μητσοτάκη προσωπικά, στο Μακεδονικό.

Στο εσωτερικό της χώρας, γύρω από τα ελληνοτουρκικά, έχει συκροτηθεί ένα μεγάλο εθνικό μέτωπο. Τι απαιτείται, κατά τη γνώμη σας, ώστε αυτό να σφυρηλατηθεί και να συνεχιστεί το επόμενο διάστημα;

Είναι σημαντικό και φυσικά θετικό, ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης στη Βουλή έσπευσε να «προσυπογράψει» τις θέσεις που διατύπωσε ο Τσίπρας για τα Ελληνοτουρκικά.

Αυτά τα λόγια όμως πρέπει να γίνουν και πράξη. Με ένα σχέδιο που να στηρίζει ενεργητικά και με εθνική ομοψυχία, τα ελληνικά συμφέροντα. Η συγκρότηση ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, μετά από συνεννόηση και συμφωνία Τσίπρα-Μητσοτάκη, θα ήταν σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Τη στάση της ΕΕ στα ελληνοτουρκικά πώς την κρίνετε; Τι πρέπει να πράξει;

Ας μην εθελοτυφλούμε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μάς στηρίζει, αλλά δεν προωθεί την υλοποίηση και ενίσχυση των κυρώσεων που έχει αποφασίσει. Το ΝΑΤΟ το παίζει Πόντιος Πιλάτος και ο Τραμπ κάνει πλάτες στον Ερντογάν. Η πατριωτική ευθύνη επιβάλλει την απόρριψη της στρατιωτικής αναμέτρησης και την αποφυγή μιας επιδιαιτησίας ερήμην του διεθνούς δικαίου, υπό την πίεση μιας στρατιωτικής εμπλοκής. Γι’ αυτό, η αναβλητικότητα διευκολύνει τα σχέδια του Ερντογάν. Και ας μην ξεχνά κανείς ότι η πατριδοκαπηλία οδήγησε στις μεγαλύτερες εθνικές καταστροφές: Το 1897, το 1922 με τη Μικρασιατική Καταστροφή και το 1974 με την προδοσία της Κύπρου.

Στην πορεία προς το συνέδριό του ο ΣΥΡΙΖΑ πού πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή του κ. Παπαδημούλη;

Χρειάζεται να ανεβάσουμε ταχύτητα σε όλους τους στόχους που έχουμε θέσει. Θεωρώ ως πρώτη προτεραιότητα το πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης, με το οποίο θα διεκδικήσουμε να είμαστε ο κορμός της επόμενης κυβέρνησης της χώρας. Γι’ αυτό και δέχτηκα την πρόταση να μετέχω στην Επιτροπή Προγράμματος. Για να πετύχει η διεύρυνση, απαιτείται η σύνθεση απόψεων και η καθολική συσπείρωση για τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα κόμμα του 32%. Κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς του 21^ου αιώνα, ικανό να συγκροτήσει γύρω από στόχους και πρόγραμμα, ευρύτερες συμμαχίες. Πιο γερά ριζωμένο στην κοινωνία, τη νεολαία, την αυτοδιοίκηση, τα συνδικάτα, τα κινήματα. Κόμμα δημοκρατικό, πιο ελκυστικό και μοντέρνο στις λειτουργίες του. Πιο ανοιχτό στο μέλλον, τις νέες ιδέες και τις νέες γενιές. Ικανό να εκφράζει και να χωράει ισότιμα τον αριστερό, τον σοσιαλιστή, τον προοδευτικό δημοκράτη, τον οικολόγο και τη φεμινίστρια, το παλιό και το καινούριο μέλος.

Με τη λειτουργία των τάσεων, όπως στην πράξη συμβαίνει, συμφωνείτε; Γιατί σε κάποιες στιγμές φαίνεται πως η πορεία προς το Συνέδριο μετατρέπεται σε μάχη μηχανισμών…

Οι σημερινές τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και η νέα τάση με πρωτοβουλία ορισμένων Πασοκογενών, δεν αντιστοιχούν εδώ και καιρό στα επίδικα του παρόντος και του μέλλοντος. Πολύ περισσότερο, όταν συχνά λειτουργούν όχι ως ρεύματα ιδεών, αλλά ως εσωκομματικοί μηχανισμοί. Η μεγάλη πλειοψηφία των σημερινών μελών του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο όσων έρχονται να ενταχθούν, δεν ανήκουν σε αυτές τις τάσεις.

Προσωπικά, δεν μετέχω εδώ και καιρό σε καμία τάση. Υποστηρίζω την ανάγκη ενωτικής ανασύνθεσης του όλου ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας, με βάση τις νέες συλλογικές προκλήσεις, μακριά από λογικές μηχανισμών και αναζήτησης «εσωτερικών εχθρών». Τα όποια νέα ρεύματα ιδεών και προτάσεων προκύψουν, θα πρέπει να προέλθουν γύρω από ιδέες και προτάσεις για το μέλλον και όχι με βάση την προέλευση ή –ακόμα χειρότερα, ως μηχανισμοί γύρω από πρόσωπα, για την κατανομή ισχύος και ρόλων.

Ο Αλέξης Τσίπρας τι πρέπει κατά τη γνώμη σας να αλλάξει;

Ο Αλέξης Τσίπρας, όντας ισχυρός και αδιαφιλονίκητος ηγέτης, οφείλει να πρωτοστατήσει στην ενωτική ανασύνθεση και στην καθολική συσπείρωση. Για ένα κόμμα της σύγχρονης κυβερνώσας Αριστεράς της εποχής μας. Ευρύχωρο και πολυσυλλεκτικό. Δημοκρατικό και όχι αρχηγικό. Με στρατηγικό όραμα τον Σοσιαλισμό με Δημοκρατία και ελευθερία και όχι μια ρέπλικα του ΠΑΣΟΚ. Αυτό άλλωστε το ζητά η συντριπτική πλειοψηφία όσων προέρχονται και από αυτόν το χώρο. Με ρεαλιστικό, προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης. Ικανό να διαμορφώνει ευρύτερες συμμαχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο ηγέτης του «όλου» και όχι ο επικεφαλής μιας πλευράς του κόμματος, όπως ίσως θα ήθελαν και επιδιώκουν να τον εμφανίσουν ορισμένοι «τασάρχες», για να προωθήσουν δικές τους σκοπιμότητες.

Έχει τη δύναμη και την ιστορική, θεσμική και πολιτική ευθύνη να επενδύσει στη συλλογικότητα, τη σύνθεση απόψεων και την καθολική συσπείρωση.

Μόνον έτσι θα ανταποκριθούμε στην εντολή του 32% που ζητά από εμάς πιο δυνατή και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση, εξωστρέφεια και προετοιμασία μιας προοδευτικής εναλλακτικής, για τη διακυβέρνηση του τόπου. Δεν υπάρχουν πλέον μέσα στο κόμμα σοβαρές διαφορές στρατηγικής, γι’ αυτό και δεν με φοβίζει ο διάλογος και οι διαφορετικές απόψεις. Πιστεύω στη δύναμη της δημοκρατίας και της σύνθεσης των απόψεων. Γι’ αυτό και προσβλέπω σε ένα ουσιαστικό, γόνιμο και συσπειρωτικό συνέδριο τον Μάιο.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε, πάντως, πως αν δεν αλλάξετε τον Αλέξη Τσίπρα από αρχηγό, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξαναβλέπει εξουσία.

Με συγκινεί βαθύτατα το ενδιαφέρον του κυρίου Γεωργιάδη για το καλό του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι βέβαιος ότι είναι ειλικρινές και ανυπόκριτο, καθώς όλοι γνωρίζουμε πόσο εκτιμά και σέβεται την Αριστερά. Και είμαι σίγουρος ότι τα συλλογικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας θα δώσουν στην πρότασή του, τη σημασία που της αξίζει.