«Η πεισματική περιφρόνηση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ότι ο πληθωρισμός φαίνεται να έχει έρθει για να μείνει και ότι η υπέρμετρη αύξηση των τιμών ενέργειας θα συνεχίσει να πλήττει όλες τις παραγωγικές και εμπορικές οικονομικές δραστηριότητες της χώρας, οδηγώντας σε μείωση της κατανάλωσης και άρα σε σημαντική μείωση των δημοσίων εσόδων, δεν αποτυπώνεται μόνο στο μεσοπρόθεσμα πρόγραμμα, αλλά και στην απουσία ριζικών μέτρων για την αναχαίτιση του κύματος ακρίβειας από πλευράς της κυβέρνησης» επισημαίνει ο Δημ. Παπαδημούλης.

Ασκώντας αυστηρή κριτική για τα πεπραγμένα της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, τονίζει πως «η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να ακολουθήσει το θετικό παράδειγμα άλλων χωρών, που έχουν καταφέρει να μετριάσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις επιπτώσεις των αυξήσεων των τιμών ενέργειας στην κοινωνία, προβαίνοντας σε γενναίες αυξήσεις του κατώτατου μισθού, σε μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα, σε καθιέρωση πλαφόν στην λιανική τιμή ενέργειας και σε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής». Για να συμπληρώσει πως «ο Κυρ. Μητσοτάκης ασχολείται με το να αξιολογεί τις εισηγήσεις των συμβούλων του για πρόωρες εκλογές, αρνείται πεισματικά να βάλει φρένο στο όργιο αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, οι οποίοι με την παγκόσμια πρωτοτυπία της ρήτρας αναπροσαρμογής μετακυλούν το σύνολο του κόστους των αυξήσεων στους καταναλωτές, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια στην ΕΕ, σε μη οικιακούς καταναλωτές και την υψηλότερη τιμή στη χονδρεμπορική».

Σε αυτή την συγκυρία των πολύ δύσκολων συνθηκών για την ελληνική οικονομία, «έρχεται να προστεθεί και η αλλαγή πλεύσης της ΕΚΤ προς μια πιο επιθετική νομισματική πολιτική» υπογραμμίζει στο άρθρο του ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Και σημειώνει πως «οι αρνητικές επιδράσεις που θα έχει το τέλος του φθηνού δανεισμού στα δημόσια οικονομικά της χώρας είναι ολοφάνερες και γι’ αυτό είναι μάταιες οι κυβερνητικές προσπάθειες να τις κρύψει ‘’κάτω από το χαλί’’. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα ανάπτυξης στην οικονομική πολιτική».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Η αποτυχία της ΝΔ στην οικονομία και ιδίως η ακρίβεια που οδηγούν σε πρόωρες εκλογές

* Του Δημήτρη Παπαδημούλη

Η κυβέρνηση της ΝΔ αναπροσάρμοσε πρόσφατα επί τα χείρω τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2022 και κατέθεσε στην Κομισιόν νέο αναθεωρημένο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Aντί για αύξηση του ΑΕΠ κατά 4,5% φέτος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναπροσαρμόζει το ποσοστό αυτό προς τα κάτω, στο 3,1%. Σήμερα ακόμη και αυτό το σενάριο φαντάζει αισιόδοξο. Μόλις λίγο καιρό πριν, με ένα ακόμη διάγγελμα από εκείνα με τα οποία διαχειρίζεται τις συμφορές που προξενεί η πολιτική του στην Ελλάδα και τους Έλληνες, ο Κυρ. Μητσοτάκης εξήγγειλε ισχνά επιδοματικά μέτρα, που καλύπτουν ένα πολύ μικρό μόνο μέρος της ζημιάς που έχει υποστεί το εισόδημα των φορολογουμένων από τα υπερκέρδη των εταιριών παραγωγής ρεύματος και της αισχροκέρδειας, παραπέμποντας για το μέλλον (από τον Ιούλιο και μετά) τις παρεμβάσεις για τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η πεισματική περιφρόνηση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και σχεδόν του συνόλου της αντιπολίτευσης, ότι ο πληθωρισμός φαίνεται να έχει έρθει για να μείνει και ότι η υπέρμετρη αύξηση των τιμών ενέργειας θα συνεχίσει να πλήττει όλες τις παραγωγικές και εμπορικές οικονομικές δραστηριότητες της χώρας, οδηγώντας σε μείωση της κατανάλωσης και άρα σε σημαντική μείωση των δημοσίων εσόδων, δεν αποτυπώνεται μόνο στο μεσοπρόθεσμα πρόγραμμα, αλλά και στην απουσία ριζικών μέτρων για την αναχαίτιση του κύματος ακρίβειας από πλευράς της κυβέρνησης.

Έτσι, και παρά τη διάψευση των περσινών προβλέψεων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας το 2022, τόσο από την ίδια την κυβέρνηση, όσο και από την πραγματικότητα, η ΝΔ με το αναθεωρημένο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2022-2025, φαίνεται να προσπαθεί για άλλη μια φορά να εξωραΐσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας.

Συγκεκριμένα, οι νέες προβλέψεις κάνουν λόγο για:

Α. μείωση του χρέους στο 180,2% φέτος, ποσοστό μικρότερο και από αυτό που είχε προβλεφθεί στον προϋπολογισμό του 2022 (208,9%)

Β. Επαναφορά του πληθωρισμού σε πολύ χαμηλά επίπεδα, κάτω του 2% από το 2023 και

Γ. Επιστροφή σε πρωτογενή πλεονάσματα από το 2023.

Οι υπεραισιόδοξες και ωραιοποιημένες αυτές προβλέψεις επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ κινείται, δέσμια του νεοφιλελευθερισμού της, «βλέποντας και κάνοντας», κωφεύοντας ουσιαστικά στις διεθνείς ανησυχίες για συνέχιση της ενεργειακής και επισιτιστικής κρίσης για τουλάχιστον μία διετία, και του κινδύνου για μια νέα παγκόσμια οικονομική ύφεση.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να ακολουθήσει το θετικό παράδειγμα άλλων χωρών, που έχουν καταφέρει να μετριάσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις επιπτώσεις των αυξήσεων των τιμών ενέργειας στην κοινωνία, προβαίνοντας σε γενναίες αυξήσεις του κατώτατου μισθού, σε μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα, σε καθιέρωση πλαφόν στην λιανική τιμή ενέργειας και σε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής.

Στις πολύ δύσκολες αυτές συνθήκες για την ελληνική οικονομία έρχεται τώρα να προστεθεί και η αλλαγή πλεύσης της ΕΚΤ προς μια πιο επιθετική νομισματική πολιτική. Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από ό,τι είχε συνηθίσει κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2020 και ολόκληρο το 2021, το ελληνικό Δημόσιο «αναμετρήθηκε» με τις αγορές, αντιμετωπίζοντας υψηλό κόστος δανεισμού.

Οι αρνητικές επιδράσεις που θα έχει το τέλος του φθηνού δανεισμού στα δημόσια οικονομικά της χώρας είναι ολοφάνερες και γι’ αυτό είναι μάταιες οι κυβερνητικές προσπάθειες να τις κρύψει «κάτω από το χαλί». Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα ανάπτυξης στην οικονομική πολιτική.

Και ενώ ο Κυρ. Μητσοτάκης ασχολείται με το να αξιολογεί τις εισηγήσεις των συμβούλων του για πρόωρες εκλογές, αρνείται πεισματικά να βάλει φρένο στο όργιο αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, οι οποίοι με την παγκόσμια πρωτοτυπία της ρήτρας αναπροσαρμογής μετακυλούν το σύνολο του κόστους των αυξήσεων στους καταναλωτές, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια στην ΕΕ, σε μη οικιακούς καταναλωτές και την υψηλότερη τιμή στη χονδρεμπορική.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

«Με την απαράδεκτη κίνηση εισβολής που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, ο Ρώσος Πρόεδρος λειτουργεί ως ο μέγας ‘χορηγός’ για την αναζωογόνηση και ενίσχυση του ΝΑΤΟ, τόσο για τη διεύρυνσή του, όσο και για τους στρατιωτικούς και πολεμικούς εξοπλισμούς» αναφέρει ο έλληνας Αντιπρόεδρος επισημαίνοντας πως «όσο περνά ο καιρός ο Πούτιν παγιδεύεται ολοένα και περισσότερο στο δικό του ‘ευρωπαϊκό Αφγανιστάν’».

Με τον πόλεμο να συνεχίζεται εδώ και τρεις μήνες πλέον, ο Δημ. Παπαδημούλης τονίζει πως «η βασική πρόκληση και προτεραιότητα για την ευρωπαϊκή ηγεσία» πρέπει να παραμείνει «η άμεση κατάπαυση του πυρός, η αποκλιμάκωση και η ειρηνική διευθέτηση της κρίσης στην Ουκρανία» Γιατί «αυτό απαιτεί η κοινή λογική και αυτό είναι προς το συμφέρον όλων των ευρωπαϊκών λαών και της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδιαίτερα των πιο αδύναμων κρατών-μελών».

Σε αυτό το πλαίσιο, υπογραμμίζει την ανάγκη για μια «κοινή και σαφή εξωτερική πολιτική που θα προτάσσει τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και τις διπλωματικές διευθετήσεις, θα έχει φιλειρηνικό και πρωταγωνιστικό ρόλο και δεν θα υποτάσσεται, ως ουραγός, στην κυρίαρχη γραμμή των ΗΠΑ». Άλλωστε όπως σημειώνει, «τα στρατηγικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συμπίπτουν με αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών».

Σε ό,τι αφορά τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία και των διεθνών και ευρωπαϊκών κυρώσεων που επιβάλλονται στη Ρωσία, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία αναγνωρίζει ότι «είναι ήδη ορατές» και προκαλούν «σημαντικό πλήγμα «στην προσπάθεια της ΕΕ για οικονομική ανάκαμψη». Γι΄αυτό και θεωρεί «αναγκαίο να ετοιμαστούν άμεσα και συντονισμένα στο επίπεδο της ΕΕ, σχέδια για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών του πολέμου στον πληθωρισμό, την ανάπτυξη, την ενέργεια και την άμυνα, με ιδιαίτερη έγνοια στην στήριξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων». Για να συμπληρώσει πως «η κοινωνική παράμετρος στα μέτρα τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών, θα πρέπει να αποτελεί κεντρική προτεραιότητα. ‘’Για να μην μείνει κανείς πίσω’’ όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει η κα Φον ντερ Λάιεν,  πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις και στη δημιουργία νέων εργαλείων με νέους πόρους, όπως ήταν το Ταμείο Ανάκαμψης».

Κλείνοντας το άρθρο ο Δημ. Παπαδημούλης τονίζει πως αυτό που επιβάλλεται τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι «μια ισχυρή, φιλόδοξη και ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση. Που θα δίνει πρωτίστως μια πραγματικά σωτήρια και βιώσιμη λύση στο Ουκρανικό δράμα, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια και την αλληλεγγύη. Και που θα διασφαλίζει παράλληλα την ανθεκτικότητα της ΕΕ και τη μείωση των ολοένα και αυξανόμενων ανισοτήτων, κοινωνικών και οικονομικών».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Για μια λύση στον πόλεμο στην Ουκρανία που θα εξασφαλίζει την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την ασφάλεια

* Του Δημήτρη Παπαδημούλη

Ψάχνοντας τον βηματισμό της ύστερα από μια διετή κρίση πανδημίας, η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη και πάλι μετά από δεκαετίες με μια πολεμική σύρραξη στα εδάφη της. Η βάρβαρη εισβολή του καθεστώτος Πούτιν στην Ουκρανία συνεχίζεται εδώ και τρεις μήνες πλέον. Μαζί και η φρίκη των πολεμικών συγκρούσεων, ο όλεθρος των βομβαρδισμένων πόλεων, το δράμα των ανθρώπινων απωλειών και των εκατομμυρίων προσφύγων. Oι εκτιμήσεις για τις προσφυγικές ροές από την Ουκρανία μάλιστα, κάνουν λόγο έως και για δέκα εκατομμύρια εκτοπισμένους Ουκρανούς πολίτες μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος.

Όσο περνά ο καιρός ο Πούτιν παγιδεύεται ολοένα και περισσότερο στο δικό του ‘’ευρωπαϊκό Αφγανιστάν’’. Με την απαράδεκτη κίνηση εισβολής που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, ο Ρώσος Πρόεδρος λειτουργεί ως ο μέγας «χορηγός» για την αναζωογόνηση και ενίσχυση του ΝΑΤΟ. Τόσο για τη διεύρυνσή του, όσο και για τους στρατιωτικούς και πολεμικούς εξοπλισμούς. Χώρες µε παραδοσιακή ουδετερότητα, όπως η Σουηδία και η Φινλανδία, έχουν σήμερα µία µεγάλη λαϊκή πλειοψηφία για την ένταξή τους στη Βορειοατλαντική Συµµαχία. Και η Γερµανία, όπου µέχρι πρόσφατα ένα 80% του λαού έλεγε «όχι» σε στρατιωτικές αποστολές και επανεξοπλισµούς για να µην ξαναζήσουν το δράµα των παγκόσμιων πολέμων, τώρα στράφηκε σε εξοπλισµούς 100 δισ. ευρώ µόνο για το 2022. Η απόφαση αυτή, τώρα, έχει λαϊκή στήριξη, ενώ αριστερά κόµµατα στη χώρα που εναντιώθηκαν σε αυτή είναι τώρα µειοψηφία.

Δυστυχώς, η φρίκη του πολέμου φαίνεται πως δεν θα σταματήσει εύκολα. Ενώ και τα αποτελέσματα έως σήμερα δείχνουν ότι οι κυρώσεις, παρότι είναι εύλογες, πλήττουν σφοδρά και την ευρωπαϊκή οικονομία χωρίς να φέρνουν ένα γρήγορο τέλος του πολέμου. Η βασική πρόκληση και προτεραιότητα για την ευρωπαϊκή ηγεσία ωστόσο εξακολουθεί να παραμένει η ίδια: Η άμεση κατάπαυση του πυρός, η αποκλιμάκωση και η ειρηνική διευθέτηση της κρίσης στην Ουκρανία. Αυτό απαιτεί η κοινή λογική και αυτό είναι προς το συμφέρον όλων των ευρωπαϊκών λαών και της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδιαίτερα των πιο αδύναμων κρατών-μελών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμφέρον να επενδύσει στην ειρήνη, την συνεργασία, τον έλεγχο και όχι σε ένα νέο ράλι στρατιωτικών και πολεμικών εξοπλισµών. Με μία κοινή και σαφή εξωτερική πολιτική που θα προτάσσει τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και τις διπλωματικές διευθετήσεις, θα έχει φιλειρηνικό και πρωταγωνιστικό ρόλο και δεν θα υποτάσσεται, ως ουραγός, στην κυρίαρχη γραμμή των ΗΠΑ. Άλλωστε, τα στρατηγικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συμπίπτουν με αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αφήνει πίσω του μια σειρά από όχι εύκολα αναστρέψιμα αποτελέσματα, απόρροια των διεθνών και ευρωπαϊκών κυρώσεων που επιβάλλονται στη Ρωσία. Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές στις απαγορευτικά υψηλές τιμές ενέργειας και την εξελισσόμενη ενεργειακή κρίση, την εφοδιαστική αλυσίδα και τον πληθωρισμό που εκτοξεύεται. Και προκαλούν σημαντικό πλήγμα στην προσπάθεια της ΕΕ για οικονομική ανάκαμψη. Προκειμένου να αντιμετωπίσει η ΕΕ την πίεση των επιπτώσεων του πολέμου, είναι αναγκαίο να ετοιμαστούν άμεσα και συντονισμένα στο επίπεδο της ΕΕ, σχέδια για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών του πολέμου στον πληθωρισμό, την ανάπτυξη, την ενέργεια και την άμυνα, με ιδιαίτερη έγνοια στην στήριξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η κοινωνική παράμετρος στα μέτρα τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών, θα πρέπει να αποτελεί κεντρική προτεραιότητα. ‘’Για να μην μείνει κανείς πίσω’’ όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει η κα Φον ντερ Λάιεν,  πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις και στη δημιουργία νέων εργαλείων με νέους πόρους, όπως ήταν το Ταμείο Ανάκαμψης.

Όπως και με την πανδημία, έτσι και τώρα, το βάρος του αρνητικού οικονομικού αντικτύπου του πολέμου δεν μπορεί να το σηκώσει ο καθένας μόνος του και κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά. Γι’ αυτό και επιβάλλεται μια ισχυρή, φιλόδοξη και ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση. Που θα δίνει πρωτίστως μια πραγματικά σωτήρια και βιώσιμη λύση στο Ουκρανικό δράμα, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια και την αλληλεγγύη. Και που θα διασφαλίζει παράλληλα την ανθεκτικότητα της ΕΕ και τη μείωση των ολοένα και αυξανόμενων ανισοτήτων, κοινωνικών και οικονομικών. Ο κίνδυνος για μία νέα κρίση χρέους είναι ορατός και πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποφευχθεί.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

«Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι θα κριθούμε στις κάλπες, όχι στις εσωκομματικές. Και πρέπει να νικήσουμε» επισημαίνει ο Δημ. Παπαδημούλης, τονίζοντας πως «κεντρικό μέλημα του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και άρα προτεραιότητα και του 3^ου Συνεδρίου μας πρέπει να είναι τι πρέπει να κάνουμε για να διώξουμε μια ώρα αρχύτερα την πλήρως αποτυχημένη κυβέρνηση της ΝΔ».

«Όσο πιο ενωτικό και συνθετικό είναι το Συνέδριο, τόσο καλύτερα θα πάμε και στις εκλογές. Όσοι ονειρεύονται προγραφές και εκκαθάριση εσωκομματικών λογαριασμών, ρήξεις και διασπάσεις, ας βάλουν τα σπαθιά στα θηκάρια. Ο ‘’εχθρός’’ είναι απέναντι. Όχι εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ» υπογραμμίζει κλείνοντας ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Για ένα ενωτικό Συνέδριο και για την νίκη στις εκλογές

*του Δημήτρη Παπαδημούλη

Κεντρικό μέλημα του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και άρα προτεραιότητα και του 3^ου Συνεδρίου μας πρέπει να είναι τι πρέπει να κάνουμε για να διώξουμε μια ώρα αρχύτερα την πλήρως αποτυχημένη κυβέρνηση της ΝΔ. Και όχι από που θα επανεκλεγεί πρόεδρος ο Αλέξης Τσίπρας και η νέα Κεντρική Επιτροπή.

Οι πολίτες περιμένουν από εμάς: αποτελεσματική, μαχητική αντιπολίτευση, σύγχρονη αριστερή ταυτότητα και όραμα για το μέλλον, συγκεκριμένο προοδευτικό και εφαρμόσιμο πρόγραμμα τετραετίας, ενωμένο κόμμα, με τον Τσίπρα επικεφαλής και ειλικρινή αναγνώριση και διόρθωση των λαθών που κάναμε ως κυβέρνηση το 2015-2019.

Χρειαζόμαστε ένα Συνέδριο δημοκρατικού διαλόγου, προωθητικών συνθέσεων, ανταλλαγής επιχειρημάτων και όχι χαρακτηρισμών. Όχι ένα Συνέδριο άγονης εσωστρέφειας και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Όλοι μας, με πρώτο τον Πρόεδρο του Κόμματος, έχουμε την ευθύνη να απομονώσουμε ασφυκτικά, ακρότητες και διχαστικές συμπεριφορές.

Για να πείσουμε και να νικήσουμε, οφείλουμε: Να περιγράψουμε με τη μέγιστη δυνατή σαφήνεια τί σκοπεύουμε να κάνουμε, αν είμαστε ο κορμός της επόμενης κυβέρνησης. Οι προγραμματικές Θέσεις που εγκρίναμε στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Ιουλίου καθώς και το κείμενο των ‘’Θέσεων’’ για το 3^ο Συνέδριό μας είναι δύο πολύ σημαντικά και θετικά κείμενα με αριστερή ανάλυση, θέσεις και προτάσεις. Χαράσσουν ορθά τη στρατηγική μας μεσοπρόθεσμα, αλλά δεν αρκούν. Πρέπει να αποτελέσουν το βάθρο για την άμεση επεξεργασία του εκλογικού-κυβερνητικού προγράμματος τετραετίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η οποία έχει καθυστερήσει.

Να αξιοποιήσουμε τον απολογισμό της κυβερνητικής μας περιόδου, που ενέκρινε σχεδόν ομόφωνα η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην συνέχεια ούτε αξιοποιήθηκε, ούτε συμπληρώθηκε με τον συλλογικό απολογισμό της περιόδου 2020-2021. Για να συμπεριλάβουμε στο κυβερνητικό πρόγραμμά μας τον εμπλουτισμό των σημαντικών θετικών επιτευγμάτων της διακυβέρνησής μας. Αλλά και για να αναγνωρίσουμε με τόλμη τα λάθη και τις αδυναμίες, ώστε να κυβερνήσουμε αυτή τη φορά καλύτερα από την περίοδο 2015-2019.

Στηρίζω πλήρως την επανεκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην θέση του Προέδρου. Γιατί είναι ο καταλληλότερος για την θέση του επικεφαλής της συλλογικής μας προσπάθειας. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι και ο μόνος υποψήφιος. Γι΄αυτό και είναι λάθος η επικέντρωση του προσυνεδριακού διαλόγου στο από που θα επανεκλεγεί Πρόεδρος ο Τσίπρας. Προκαλεί αχρείαστη εσωστρέφεια και μεταθέτει την ατζέντα σε ζητήματα που ελάχιστα απασχολούν την κοινωνία. Οι πολίτες καίγονται από την ακρίβεια, υποφέρουν από την πολύνεκρη πανδημία, οργίζονται από τις εντεινόμενες ανισότητες, αγανακτούν με το πελατειακό κράτος και την σπατάλη του δημόσιου χρήματος, αηδιάζουν με την προκλητική χειραγώγηση της ενημέρωσης και περιμένουν από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρόταση, αγώνα και λύσεις.

Για την εκλογή της νέας Κεντρικής Επιτροπής, συμφωνώ με την ομόφωνη πρόταση της Επιτροπής Καταστατικού. Να συνεχίσει να εκλέγεται από το Συνέδριο και να λογοδοτεί σε αυτό. Όπως συμβαίνει άλλωστε με όλα σχεδόν τα κόμματα στην Ευρώπη. Όλα τα Αριστερά, Σοσιαλιστικά, Πράσινα, Φιλελεύθερα και Κεντροδεξιά κόμματα εκλέγουν από το Συνέδριο. Και μάλιστα κάνουν Συνέδρια με 1.000 περίπου εκλεγμένους αντιπροσώπους, ώστε να γίνεται ουσιαστικός διάλογος.

Ας το ξανασκεφτούμε λοιπόν ψύχραιμα: Είναι χρήσιμο να επιμείνει ο Αλέξης Τσίπρας στην πρόταση του για εκλογή από τα μέλη, ακόμη κι αν είναι ο μόνος υποψήφιος για την Προεδρία; Τι συμμετοχή αναμένεται σε μια τέτοια εκλογή; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος του επικοινωνιακού αυτογκόλ, με δυσμενείς εκ των υστέρων και εκ του πονηρού αριθμητικές συγκρίσεις με όσους ψήφισαν για την ηγεσία της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ;

Ας κατέβουν λοιπόν οι τόνοι. Ας φυλαχτούμε από τον αποπροσανατολισμό και τον εσωτερικό διχασμό. Ας ξανασκεφτούμε όλοι και όλες ώριμα και ψύχραιμα τις προτεραιότητές μας εν όψει Συνεδρίου και των εθνικών εκλογών. Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι θα κριθούμε στις εθνικές κάλπες. Όχι στις εσωκομματικές. Και πρέπει να νικήσουμε!

Προφανώς την επομένη του Συνεδρίου θα πορευτούμε όλες και όλοι μαζί, με σεβασμό στις συλλογικές μας αποφάσεις. Στον αγώνα για να ηττηθεί και να φύγει το συντομότερο η αποτυχημένη κυβέρνηση της ΝΔ, δεν περισσεύει κανείς και καμία.

Γι’ αυτό ακριβώς και σε όλη την πολιτική μου διαδρομή είμαι φανατικός υποστηρικτής του ήρεμου διαλόγου με επιχειρήματα και των προωθητικών συνθέσεων.

Όσο πιο ενωτικό και συνθετικό είναι το Συνέδριο, τόσο καλύτερα θα πάμε και στις εκλογές. Όσοι ονειρεύονται προγραφές και εκκαθάριση εσωκομματικών λογαριασμών, ρήξεις και διασπάσεις, ας βάλουν τα σπαθιά στα θηκάρια. Ο ‘’εχθρός’’ είναι απέναντι. Όχι εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία