Για το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη

«Σε κανένα κανάλι δεν έχει βγει μέχρι τώρα ο κ. Χατζηδάκης σε διάλογο με την αξιωματική αντιπολίτευση. Παντού βγαίνει και τα λέει μόνος του σε προστατευμένο δημοσιογραφικό περιβάλλον. Όταν έχεις τόσο δίκιο, γιατί φοβάσαι τον διάλογο; Ο κ. Χατζηδάκης να πάψει να κρύβεται και να μην φοβάται τον διάλογο.

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο καθιστά φτηνότερες και ευκολότερες τις απλήρωτες υπερωρίες, διευκολύνει τις απολύσεις και κάνει φτηνότερες και τις αποζημιώσεις. Το ομολόγησε και ο ίδιος ο υπουργός: Ο εργαζόμενος που κάνει υπερωρίες θα πληρώνεται με ρεπό, αντί με χρήματα! Μετά την κατακραυγή και τις αντιδράσεις, τώρα ακούω ότι τα δύο άρθρα περί απολύσεων θα αφαιρεθούν. Μένει να το δούμε.

Με αυτό το νομοσχέδιο αντικαθίσταται επίσης η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Μέχρι σήμερα, αυτό ήταν ρυθμισμένο να γίνεται με συλλογικές συμβάσεις, προκειμένου ο εργαζόμενος να είναι κατοχυρωμένος και να διασφαλίζεται απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας του εργοδότη. Όταν βρίσκεσαι σε μια χώρα με πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους, ποιος εργαζόμενος υπό την απειλή της ανεργίας θα μπορέσει να πει όχι στον εργοδότη που θα του πει να δουλέψει πολλές παραπάνω ώρες;

Αυτό που πάει να γίνει από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θυμίζει Θάτσερ και Ρήγκαν και δεν έχει καμία σχέση με τους εργατικούς νόμους στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Τα δίνει όλα στους εργοδότες. Τα ίδια ζητούσε εκ μέρους του ΣΕΒ ο κ. Σκέρτσος, δεξί χέρι σήμερα του Κυρ. Μητσοτάκη, όντας διευθυντής του ΣΕΒ. Όλα τα παραπάνω πρέπει να σκεφτούν οι εργαζόμενοι που ψηφίζουν τη ΝΔ».

Για το Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΝΔ, «Ελλάδα 2.0»

«Είναι πολλά τα λεφτά που θα έρθουν στην Ελλάδα. Είναι πάνω από 30 δισ. ευρώ. Και η πλειοψηφία τους είναι επιχορηγήσεις, όχι δάνεια. Τα λεφτά αυτά ανήκουν στην Ελλάδα και δεν ανήκουν στην εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν είναι προίκα του Μητσοτάκη και της ΝΔ. Το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε είναι μια γενική περίληψη του σχεδίου που κατατέθηκε στην Κομισιόν. Αντί των 4.000 σελίδων του προγράμματος, παρουσιάστηκαν 200 σελίδες! Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει δημοσιοποιήσει το πρόγραμμα που κατέθεσε στην Κομισιόν: Ούτε στον ελληνικό λαό, ούτε στους βουλευτές και τα κόμματα, ούτε στους περιφερειάρχες και τους δημάρχους, ούτε στους εργοδότες, τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Μόνο λίγοι γνωρίζουν ποιο είναι το πρόγραμμα των 4.000 σελίδων που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Κομισιόν. Πώς θα ασκήσεις έλεγχο, εάν δεν το δίνουν στη δημοσιότητα και το κρατάνε κρυφό;

Πρέπει να υπάρχει διακομματικός έλεγχος από μια Επιτροπή της Βουλής. Στο Ευρωκοινοβούλιο έχουμε συγκροτήσει μια Επιτροπή, στην οποία έχω την τιμή να είναι μέλος -ο μόνος έλληνας-, που ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο στη διαφάνεια των σχεδίων και των 27 κρατών μελών. Οφείλω να σημειώσω ότι προκαλεί άσχημη εντύπωση το γεγονός ότι η ελληνική βουλή αρνείται να συγκροτήσει μια αντίστοιχη επιτροπή κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Χρειάζεται χρηστή και έντιμη διαχείριση για να πιάσουν τόπο τα λεφτά, μακριά από πελατειακά δίκτυα και κυκλώματα διαφθοράς. Πρέπει να πιάσουν τόπο υπέρ των πολλών, της οικονομίας, της κοινωνίας και της περιφέρειας. Να μην πάνε τα λεφτά μόνο στους λίγους και τους ισχυρούς. Αλλά να διατεθούν και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις περιφέρειες. Δυστυχώς, στην Ελλάδα έχουμε την εμπειρία από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ τα πολλά λεφτά να πηγαίνουν σε τσέπες λίγων. Στέκομαι στη διαφθορά, γιατί πρόσφατα η Διεθνής Διαφάνεια έδωσε στη δημοσιότητα μία αξιολόγηση σχετικά με τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων. Σε αυτή την αξιολόγηση η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες πέντε θέσεις όσον αφορά τη διασπάθιση των πόρων και τους κινδύνους διαφθοράς.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που το σύνολο των δανείων – περίπου 13 δισ. ευρώ- θα δοθούν αποκλειστικά σε λίγους και ισχυρούς ιδιώτες μέσω των τραπεζών, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν έχουν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό. Ξέρετε τι κάνουν άλλες χώρες με αυτά τα λεφτά; Στην Πορτογαλία η κυβέρνηση τρέχει προγράμματα κοινωνικής στέγασης. Η υπερσυντηρητική κυβέρνηση της Πολωνίας δίνει λεφτά για την ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης και της δημόσιας υγείας. Στην Ελλάδα θα δοθούν, μέσω τραπεζών, στους λίγους και τους ισχυρούς, οι οποίοι αυτή την στιγμή έχουν μεγάλες εταιρείες στον ψηφιακό τομέα και στον τομέα της ενέργειας. Σε μια Ελλάδα που ήδη έχει μεγάλες κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες, κάτι τέτοιο θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο τις ανισότητες».

Για την πρόσφατη επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Ελλάδα

«Ενόψει και της Συνόδου Κορυφής στα τέλη Ιουνίου, αυτό που νομίζω ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε ως χώρα, είναι το γεγονός ότι ο Ερντογάν είναι στριμωγμένος. Για λόγους οικονομικούς και εξαιτίας της φθοράς που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό. Επομένως, αυτό που πρέπει να κάνει η χώρα και η κυβέρνηση της ΝΔ είναι να μην αφήνει την ατζέντα του ευρωτουρκικού διαλόγου να την χειρίζεται το Βερολίνο ερήμην της ελληνικής κυβέρνησης. Διότι, αυτό συμβαίνει αυτή την στιγμή. Γίνεται μια συνάντηση στο Βερολίνο για τη Λιβύη και για μια ακόμη φορά η Ελλάδα είναι απούσα. Και η Τουρκία που σύμφωνα με την προπαγάνδα της ΝΔ είναι πλήρως απομονωμένη, είναι παρούσα. Τον κ. Δένδια τον άκουσα να διαμαρτύρεται. Τον Κυρ. Μητσοτάκη όμως δεν τον άκουσα να διαμαρτύρεται στην κα Μέρκελ που η Τουρκία θα είναι παρούσα στο Βερολίνο για να συζητήσει για τη Λιβύη, κι εμείς θα είμαστε απόντες.

Αντί να ευλογεί τα γένια της, η κυβέρνηση της ΝΔ να ζητήσει και να πιέσει την ευρωπαϊκή ηγεσία -την κα Φον ντερ Λάιεν, τον κ. Μισέλ και την κα Μέρκελ που είναι το πολιτικό αφεντικό της ΕΕ- για το εξής: Εάν ο κ. Ερντογάν θέλει αναβάθμιση των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων με την ΕΕ, οφείλει να αποδεχτεί την προσφυγή στη Χάγη την οποία η Τουρκία ακριβώς επειδή έχει άδικο την φοβάται όπως ‘ο διάολος το λιβάνι’. Αυτό όμως δεν το προτείνει και δεν το διεκδικεί ο Κυρ. Μητσοτάκης. Ξέρετε γιατί; Γιατί φοβάται τα εσωκομματικά του προβλήματα. Ο Αντ. Σαμαράς έχει πει όχι και στις διερευνητικές επαφές και στην προοπτική της προσφυγής στη Χάγη.

Εθνική πατριωτική γραμμή είναι η προσφυγή στη Χάγη με συνυποσχετικό. Την στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν την ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η γραμμή που χάραξε από το 1976 ο ιδρυτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Καραμανλής, και συνεχίστηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Δυστυχώς τώρα, η κυβέρνηση της ΝΔ αντί να συνεχίσει σε αυτή την εθνική πατριωτική γραμμή που στριμώχνει την Τουρκία, την αφήνει στην άκρη λόγω εσωκομματικών προβλημάτων.

Αυτά τα θέματα δεν προσφέρονται για μικροκομματική αντιπαράθεση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε μπράβο όταν ο κ. Δένδιας επανέλαβε μέσα στην Τουρκία τις εθνικές θέσεις. Θυμίζω όμως ότι ο Τσίπρας επανέλαβε τα ίδια στον Ερντογάν, όταν ήρθε στην Ελλάδα το 2018. Και τότε υπήρχαν, δυστυχώς, επώνυμα στελέχη της ΝΔ που έλεγαν ‘εγώ πιστεύω τον Ερντογάν περισσότερο από τον Τσίπρα και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί στο Αιγαίο’.

Πριν λίγες εβδομάδες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μία συντριπτική και σπάνια σε έκταση πλειοψηφία -και με τη συμβολή όλων των Ελλήνων και Κυπρίων ευρωβουλευτών- ενέκρινε ένα ψήφισμα για την Τουρκία, σφοδρά επικριτικό για το καθεστώς Ερντογάν και πολύ πιο αυστηρό από τα κοινά ανακοινωθέντα που συνυπογράφει ο Κυρ. Μητσοτάκης στις Συνόδους Κορυφής τα τελευταία δύο χρόνια. Ας αξιοποιήσει λοιπόν την υλοποίηση αυτής της εθνικής γραμμής που πετύχαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ας διεκδικήσει περισσότερα».

Για την κρατική αεροπειρατεία της Λευκορωσίας

«Η αντίδραση της ΕΕ ήταν αυτονόητη και επιβεβλημένη. Σε αυτά τα θέματα ωστόσο, οφείλω να σημειώσω ότι η ηγεσία της ΕΕ δεν πρέπει να εφαρμόζει ‘δύο μέτρα και δύο σταθμά’. Ο Ερντογάν παραβιάζει συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταπατά το κράτος δικαίου και ‘κάνει όργια’  σε βάρος των γειτόνων του όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, και όλο αυτό το διάστημα κυρώσεις ακούμε και κυρώσεις δεν βλέπουμε.

Επιπλέον, θα ήθελα να σημειώσω ότι και το 2014 μια ευρωπαϊκή χώρα, η Αυστρία, με ευθύνη της δεξιάς κυβέρνησης της εποχής κατέβασε με την ίδια μέθοδο της κρατικής αεροπειρατείας το προεδρικό αεροπλάνο του Έβο Μοράλες στο αεροδρόμιο της Βιέννης. Και τότε δεν υπήρχαν αντίστοιχες αντιδράσεις. Επομένως, καλά κάνουμε και αντιδρούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση – ο Λουκασένκο είναι ένας δικτάτορας. Ωστόσο, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν χωρά ‘δύο μέτρα και δύο σταθμά’».

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/YBBTWiF_Spw

Π. Αμυράς: Με αφορμή και την σημερινή συνέντευξη Τσαβούσογλου στο Βήμα, ο οποίος δεν αποκλείει την προσφυγή στη Χάγη αλλά την συνδέει με διμερείς διαπραγματεύσεις και για υπόλοιπα θέματα. Υπάρχουν περιθώρια για συζητήσεις και για άλλα θέματα, πέραν της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ; Και αυτό το λέω γιατί έχουμε ακούσει και από την πλευρά του κ. Κατρούγκαλου, να αναπτύσσει την άποψη ότι μπορεί να πάμε σε ένα Ελσίνκι +

Δημ. Παπαδημούλης: Καταρχήν θα ήθελα να πω, να κρατούμε ‘μικρό καλάθι’ σε σχέση με τις προβλέψεις για την επίσκεψη Τσαβούσογλου. Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι πριν από μία εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μία συντριπτική και σπάνια σε έκταση πλειοψηφία -και με τη συμβολή όλων των Ελλήνων και Κυπρίων ευρωβουλευτών- ενέκρινε ένα ψήφισμα για την Τουρκία, σφοδρά επικριτικό για το καθεστώς Ερντογάν και πολύ πιο αυστηρό από τα κοινά ανακοινωθέντα των Συνόδων Κορυφής τα τελευταία δύο χρόνια. Αφήνει επίσης ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο κυρώσεων, που απ’ ότι βλέπω στις Συνόδους Κορυφής έχει ‘μπει στο ράφι’.

Συμφέρει την Ελλάδα, ακριβώς επειδή η γραμμή της Άγκυρας είναι να λέει ‘κάτι και για Χάγη’ αλλά να την αποφεύγει για παραπάνω από 40 συναπτά έτη – από το 1976, όταν την πρωτοδιατύπωσε ως γραμμή της χώρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής-, να συνδέσουμε την ευρωτουρκική ατζέντα με τα εθνικά συμφέροντα. Και από αυτή την άποψη, νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε την Χάγη, ως δέσμευση και προοπτική αν δεν ευοδωθεί και δεν ολοκληρωθεί ο διάλογος και δεν υπάρξει συμφωνία διμερής: ‘Πάμε στη Χάγη για να λύσουμε τη διαφορά που υπάρχει για υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ’, με αυτά για τα οποία ενδιαφέρεται η Τουρκία. Αυτή την στιγμή η Τουρκία και ειδικά το καθεστώς Ερντογάν, έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα, ο Ερντογάν έχει φθορά, παρατηρείται μια έξαρση σε ό,τι αφορά την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς Δικαίου και καίγεται για την αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης ΕΕ-Τουρκίας. Άρα, νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει εθνική στρατηγική και όχι αντικείμενο ενδοπολιτικής και εσωκομματικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα, το να βάλουμε την δέσμευση της Τουρκίας για Χάγη -αν δεν υπάρξει διμερής συμφωνία- στην ατζέντα των ευρωτουρκικών συζητήσεων.

Με την πρόσθετη εμπειρία που μου δίνει και η ιδιότητά μου, ως του έλληνα Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μπορώ να σας πω ότι εάν η Ελλάδα το ζητήσει αυτός στις Συνόδους Κορυφής και διεκδικήσει έναν ενεργό ρόλο στον ευρωτουρκικό διάλογο και δεν τον αφήσει να χαράσσεται σχεδόν αποκλειστικά από το Βερολίνο και τους στενούς του συμμάχους, τότε έχουμε τις πιθανότητες να πιέσουμε αποτελεσματικά την Άγκυρα να αναγκαστεί να επιλέξει τον δρόμο της Χάγης. Αλλιώς Χάγη θα λέμε και Χάγη δεν θα βλέπουμε.

Π. Αμυράς: Πιστεύετε κι εσείς, κε Παπαδημούλη, ότι αυτές οι διερευνητικές συνομιλίες που γίνονται, η επίσκεψη Τσαβούσογλου, η προετοιμασία μιας συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν, γίνονται από την πλευρά της Άγκυρας, προκειμένου να βελτιώσει και να εξωραΐσει την εικόνα της και τις σχέσεις της με την Δύση, τις ΗΠΑ με τις οποίες βρίσκονται στο ναδίρ, αλλά και την ΕΕ. Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση προκειμένου να προωθήσει τα εθνικά μας θέματα και, αν δεν το κάνει.

Δημ. Παπαδημούλης: Η Τουρκία υιοθετεί μια ηπιότερη ρητορική και μαζεύει τα πλοία της, πάντα παραμονές των Συνόδων Κορυφής. Και μόλις περάσει η Σύνοδος Κορυφής, που βγάζει ένα ‘ξενέρωτο’ κείμενο που δεν έχει καν τη λέξη κυρώσεις, ξαναρχίζει τα ίδια. Επομένως, αυτό που μας ενδιαφέρει και μας συμφέρει ως χώρα, είναι η πατριωτική γραμμή: Να πάψουμε να αφήνουμε την ευρωτουρκική ατζέντα να την καθορίζει η Μέρκελ και ο Μάας, με την Ελλάδα στον ρόλο του παρατηρητή. Γιατί στο Βερολίνο ξέρετε, κυριαρχούν κυνικά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα.

Πάνος Αμυράς: Δεν θα έχουμε βέβαια Μέρκελ από τον Σεπτέμβριο

Δημ. Παπαδημούλης: Θα έχουμε μια γερμανική γραμμή στο θέμα, κε Αμυρά, να μην έχουμε αυταπάτες.

Σεραφείμ Κοτρώτσος: Ειδικά στην περίπτωση που εκλεγεί ο Λάσετ

Δημ. Παπαδημούλης: Μην λοξοδρομήσουμε. Έλεγα, λοιπόν, ότι έτσι εξηγείται -από τα συμφέροντα που κυριαρχούν στις Συνόδους Κορυφής- η κραυγαλέα απόσταση ανάμεσα στο πολύ καλό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συνδιαμορφώσαμε και ψηφίσαμε όλοι μαζί και πέρασε με πάνω από 600 ναι, με τα νερόβραστα κείμενα των Συνόδων Κορυφής που δεν μας ικανοποιούν ως Ελλάδα – και πιστεύω διακομματικά.

Έχετε ακούσει την ευρωπαϊκή ηγεσία να πιέζει την Τουρκία για να πάει στη Χάγη, με ένα συνυποσχετικό που να σέβεται το διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας; Εγώ δεν την έχω ακούσει. Αυτό πρέπει, λοιπόν, να ζητήσουμε. Και δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν το ζητά ο Κυρ. Μητσοτάκης που έχει αυτή την γραμμή και την λέει πολύ καθαρά η Ντ. Μπακογιάννη. Η μόνη εξήγηση που βλέπω – και είμαι έτοιμος να ακούσω άλλη- είναι ότι συνυπολογίζει την αντίδραση Σαμαρά που λέει όχι και στις διερευνητικές επαφές, και τις επιφυλάξεις του Κ. Καραμανλή. Είναι δύο πρώην πρωθυπουργοί.