“Η Κομισιόν αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά ανεπαρκής και η πρόεδρός της κατώτερη των περιστάσεων. Και είχα την ευκαιρία να της το πω αυτό ο ίδιος, πρόσωπο με πρόσωπο. Όσα εξήγγειλε η κα φον ντερ Λάεν ήταν αόριστα, μη δεσμευτικά, γενικόλογα. Δεν έκανε κανέναν απολογισμό για όσα δεν πέτυχε και ευλόγησε τα γένια που δεν έχει”, τόνισε ο Δημ. Παπαδημούλης.

“Δεν μας είπε η κα φον ντερ Λάεν πότε, πώς και με ποια αποτελέσματα θα γίνει η αποδέσμευση της τιμής του ηλεκτρικού από το φυσικό αέριο, πώς δηλαδή θα γίνει ευρωπαϊκός κανόνας για τα 27 κράτη-μέλη αυτά που πέτυχαν Ισπανία και Πορτογαλία. Δεν μας είπε πότε θα φορολογηθούν τα υπερκέρδη των παραγωγών ενέργειας. Η Ελλάδα δεν έχει εισπράξει ούτε ένα ευρώ από αυτά. Δεν μας είπε τί μέτρα θα λάβει η ΕΕ για να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, αντί να είναι ουραγός των ΗΠΑ και της Κίνας που κερδίζουν ενώ χάνουν οι ευρωπαϊκοί λαοί. Και το πιο σημαντικό, η κα φον ντερ Λάεν δεν μας είπε πώς θα χρηματοδοτηθούν οι γενικούρες που εξήγγειλε με κοινοτικό προϋπολογισμό μόλις 1% του ΑΕΠ“, υπογράμμισε.

“Η πρόεδρος της Κομισιόν ντύθηκε στα χρώματα της Ουκρανίας και κατηγόρησε τον Βλ. Πούτιν, αλλά είναι αδύνατο πίσω από τις εγκληματικές ευθύνες του Πούτιν να κρυφτούν οι ανεπάρκειες, οι αδράνειες και οι καθυστερήσεις της ΕΕ”, τόνισε ο Δημ. Παπαδημούλης.

Μάλιστα, χαρακτήρισε “ακατάλληλη και ανεπαρκή για τόσο κρίσιμες συνθήκες την ηγεσία της φον ντερ Λάεν“. “Είναι σαφώς χειρότερη από τον Γιούνκερ“, δήλωσε χαρακτηριστικά.

“Οι κυρώσεις της ευρωπαϊκής ηγεσίας σε συντονισμό με τις ΗΠΑ δεν έχουν τις επιπτώσεις στην ρωσική οικονομία που λογάριαζαν. Γι’ αυτό και τόσο η φον ντερ Λάεν όσο και ο Τζο Μπάιντεν αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι την αξιολόγηση των πεπραγμένων τους. Διότι αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα είναι ότι ο Πούτιν βρήκε εναλλακτικές πουλώντας στην Ινδία και την Κίνα φυσικό αέριο. Και έτσι έχει αύξηση εσόδων. Αντίθετα οι κυρώσεις, που έχουν και αντικυρώσεις, έχουν οδηγήσει την ΕΕ σε ρεκορ ακρίβειας και πληθωρισμού, σε μια επιζήμια ύφεση, με τιμές-ρεκορ στα είδη πρώτης ανάγκης. Επειδή, λοιπόν εμείς στην ΕΕ δεν βιώνουμε τις ίδιες συνέπειες με τις ΗΠΑ από τις κυρώσεις, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι αντί για κλιμάκωση των κυρώσεων, απαιτούνται πρωτοβουλίες πίεσης για τον τερματισμό του πολέμου, για την κατάπαυση του πυρός και για έναν συμβιβασμό ώστε να σταματήσει η φρίκη του πολέμου. Η Ελλάδα που είναι στη γειτονιά της εστίας του πυρός πρέπει να πιέσει για ειρηνευτικές πρωτοβουλίες αντί να το παίζει βασιλικότερη του βασιλέως. Το ίδιο και η ΕΕ, σε συμμαχία και σύγκληση και με δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ινδία -που για δικούς τους λόγους θέλουν εξίσου τον τερματισμό του πολέμου“, τόνισε ο Αντιπρόεδρος του Ε/Κ.

Ο Δημ. Παπαδημούλης επισήμανε ότι “απαιτούνται πρωτοβουλίες για να αναδειχθεί το κοινωνικό πρόσωπο της ΕΕ, χρειάζεται να ενισχυθεί το Ταμείο Ανάκαμψης, να βρει η ΕΕ νέους ίδιους πόρους, να υπάρξει αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού“. “Αν η ευρωπαϊκή ηγεσία δεν ξεκολλήσει από τη θέση του ουραγού των ΗΠΑ θα περάσουμε άσχημα και το χειμώνα και μετά”, είπε. “Δυστυχώς, ούτε η ΕΕ ούτε η ελληνική κυβέρνηση κάνουν όσα πρέπει για να στηρίξουν τα νοικοκυριά, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους εργαζομένους, που στενάζουν από τον πληθωρισμό“, σημείωσε.

Τέλος, όσον αφορά την υπόθεση των παρακολουθήσεων ο Δημ. Παπαδημούλης δήλωσε τα εξής: “Το σκάνδαλο των υποκλοπών έχει προκαλέσει ένα συντριπτικό κάταγμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Στις Βρυξέλλες τον θεωρούν κεντρικό πολιτικά υπεύθυνο για την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη. Στο Ευρωκοινοβούλιο που έχουμε εξεταστική επιτροπή που ασχολείται με το ζήτημα σκοπεύουμε να καλέσουμε όσους απέρριψε η πλειοψηφία της ΝΔ στην αντίστοιχη επιτροπή στην Ελλάδα, όπου επιδιώκει το κουκούλωμα“.

Δείτε όλη την εκπομπή στον σύνδεσμο: https://www.ertflix.gr/en/vod/vod.213296-sumbainei-sten-europe-38

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλουμε ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή και δημοκρατία στην Τουρκία, χρειάζεται αυστηρότερη στάση απέναντι στην τουρκική ηγεσία. Μεγαλύτερη πίεση. Όχι λογική ίσων αποστάσεων. Όχι “τσάι και συμπάθεια”.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι σαφές και κατηγορηματικό, αλλά περιμένουμε και από εσάς, της Κομισιόν την ίδια στάση. Όχι  “ουδέν σχόλιο” από την εκπρόσωπο της Κομισιόν μετά από την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών!  Και επιτέλους, από το Συμβούλιο, από τις κυβερνήσεις, να υιοθετηθεί το αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για εμπάργκο πώλησης όπλων στην ηγεσία Ερντογάν.

Σας ευχαριστώ»

Όπως σημειώνει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, «Μια πολεμική σύρραξη, δεν είναι ποτέ μόνο μια αναμέτρηση με όπλα». Καταδικάζοντας και ορθά, τον Βλάντιμιρ Πούτιν για τη βάναυση εισβολή του στην Ουκρανία, «η ΕΕ εγκλωβίστηκε ανάμεσα στα αντικρουόμενα ρωσικά και αμερικανικά συμφέροντα αυτού του πολέμου, φτάνοντας σήμερα ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη να έχει χτυπήσει ιστορικό ρεκόρ σκαρφαλώνοντας στο 8,1%».

«Στόχος παραμένει πάντα, τουλάχιστον στη θεωρία, η διακοπή της χρηματοδότησης της πολεμικής μηχανής του Κρεμλίνου, καθώς η ΕΕ πληρώνει στη Ρωσία περίπου 1 δισ. ευρώ ημερησίως για πετρέλαιο και φυσικό αέριο», σημειώνει ο Δημ. Παπαδημούλης.
Προσωρινή εξαίρεση θα ισχύσει μόνο για τις χερσαίες μεταφορές μέσω αγωγών, για να τροφοδοτούνται η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία με φθηνότερο πετρέλαιο. «Αυτό σημαίνει ότι την ώρα που ορισμένες χώρες επωφελούνται, τα υπόλοιπα κράτη μέλη θα αντιμετωπίσουν ένταση της ακρίβειας» τονίζει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με τον Δημ. Παπαδημούλη, «στην Ελλάδα, ελέω Μητσοτάκη, θα ζήσουμε όχι μόνο ένταση αλλά και συνέχιση της ακρίβειας, καθώς πέρα από την σπουδή της κυβέρνησης μη τυχόν και βλάψει τα συμφέροντα των εγχώριων αεριούχων της ενέργειας, θα έχουμε πλέον και εντεινόμενο τον εισαγόμενο πληθωρισμό – Τον Μάιο, είχαμε 10,7% και για τον Ιούνιο οι εκτιμήσεις είναι πως θα φτάσει το 12%.Θα πρέπει να υπάρξει ένα σαφές πλέγμα κοινωνικής προστασίας για τους ασθενέστερους, από την επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης». 

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Ο πόλεμος της ενέργειας

Στον απόηχο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για το ενεργειακό εμπάργκο στη Ρωσία

του Δημήτρη Παπαδημούλη

Μια πολεμική σύρραξη, δεν είναι ποτέ μόνο μια αναμέτρηση με όπλα. Από την πρώτη μέρα της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η ΕΕ καταδίκασε και ορθά τον Βλάντιμιρ Πούτιν για τη βάναυση και μονομερή αυτή ενέργειά του, παράλληλα όμως, έθεσε τον εαυτό της όμηρο της ανάγκης της για εφοδιασμό σε υδρογονάνθρακες – αέριο και πετρέλαιο, που προμηθευόταν από τη Ρωσία.
Η ΕΕ εγκλωβίστηκε ανάμεσα στα αντικρουόμενα ρωσικά και αμερικανικά συμφέροντα αυτού του πολέμου, φτάνοντας σήμερα ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη να έχει χτυπήσει ιστορικό ρεκόρ σκαρφαλώνοντας στο 8,1% – την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα τον Μάιο, είχαμε 10,7% και για τον Ιούνιο οι εκτιμήσεις είναι πως θα φτάσει το 12%.

Όσον αφορά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής -στις αποφάσεις της οποίας παρέπεμπε διαρκώς εδώ και καιρό ο Κυρ. Μητσοτάκης ως μοναδική αρμόδια να ρυθμίσει το ζοφερό τοπίο αισχροκέρδειας και κερδοσκοπίας στην αγορά καυσίμων που έχει επιτρέψει η πολιτική του στην Ελλάδα- τα συμπεράσματά της, ύστερα από σχεδόν ένα μήνα διαμάχης, κατέληξαν να είναι το εξής ένα: «μερικό εμπάργκο» στο ρωσικό πετρέλαιο.
Σύμφωνα με αυτό, στόχος παραμένει πάντα, τουλάχιστον στη θεωρία, η διακοπή της χρηματοδότησης της πολεμικής μηχανής του Κρεμλίνου καθώς η ΕΕ πληρώνει στη Ρωσία περίπου 1 δισ. ευρώ ημερησίως για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Στην πράξη όμως, «μερικό εμπάργκο» σημαίνει ότι δεν θα μπορούμε πλέον να προμηθευόμαστε ρωσικό πετρέλαιο με πλοία, αλλά θα συνεχίσουν οι χερσαίες μεταφορές μέσω αγωγών για να τροφοδοτούνται η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Σλοβακία με φθηνότερο πετρέλαιο.

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, εκτίμησε ότι τα τρία τέταρτα των ρωσικών εισαγωγών πετρελαίου θα επηρεαστούν άμεσα καθώς η ΕΕ απαγορεύει τις εισαγωγές δια θαλάσσης, ποσότητες δηλαδή που καλύπτουν περίπου τα δύο τρίτα των ρωσικών εισαγωγών στην ΕΕ, σύμφωνα με τον Guardian.

Προσωρινή εξαίρεση θα ισχύσει μόνο για τις χερσαίες μεταφορές μέσω αγωγών, για να τροφοδοτούνται η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία με φθηνότερο πετρέλαιο. Αυτό σημαίνει ότι την ώρα που ορισμένες χώρες επωφελούνται, τα υπόλοιπα κράτη μέλη θα αντιμετωπίσουν ένταση της ακρίβειας.

Στην Ελλάδα, ελέω Μητσοτάκη, θα ζήσουμε όχι μόνο ένταση αλλά και συνέχιση της ακρίβειας,καθώς πέρα από την σπουδή της κυβέρνησης μη τυχόν και βλάψει τα συμφέροντα των εγχώριων αεριούχων της ενέργειας, θα έχουμε πλέον και εντεινόμενο τον εισαγόμενο πληθωρισμό.

Στο πλαίσιο των αρνητικών συνεπειών των κυρώσεων, που πλήττουν τα νοικοκυριά και τους οικονομικά ασθενέστερους, η Αριστερά έχει ήδη πάρει θέση: Ήδη από την έκτακτη Σύνοδο της Ολομέλειάς του την 1η Μαρτίου, με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καταδίκασε με τον πλέον ευθύ και άμεσο τρόπο (637 υπέρ, 13 κατά, 26 αποχές)την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία. Στο ψήφισμα εκείνο υιοθετήθηκαν πλειοψηφικά τροπολογίες της Αριστεράς μεταξύ των οποίων και εκείνη που όριζε ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα σαφές πλέγμα κοινωνικής προστασίας για τους ασθενέστερους, από την επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης. Αυτή είναι μια σημαντική κοινωνική παράμετρος που δεν πρέπει να λησμονούμε.

Δυστυχώς για την Ευρώπη και τους λαούς της, όπως και στο ζήτημα της άρσης της πατέντας των εμβολίων για την πανδημία, έτσι και τώρα, η ηγεσία της ΕΕ επιβεβαιώνει την ανεπάρκειά της στο επίπεδο των τολμηρών πολιτικών αποφάσεων, που θα έκαναν τη διαφορά. Αντί να πρωτοστατήσει στις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες για εύρεση διπλωματικής επίλυσης της Ρωσο-ουκρανικής σύρραξης, εξαντλείται σε διαχείριση της καταστροφής. Αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά, ότι οι πόλεμοι τελειώνουν πολύ δυσκολότερα απ’ όσο αρχίζουν.

“Η ΕΕ έθεσε εμπάργκο στη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου με πλοία, αλλά θα συνεχίσουν οι χερσαίες μεταφορές μέσω αγωγών για να τροφοδοτούνται η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία με φθηνότερο πετρέλαιο. Και επειδή οι κυρώσεις φέρνουν και αντίμετρα, καθώς παρατείνονται το πετρέλαιο τσιμπάει σήμερα στα 122 δολάρια“, είπε ο ίδιος, εξηγώντας πως την ώρα που ορισμένες χώρες επωφελούνται, τα λοιπά κράτη μέλη θα ζήσουν ένταση της ακρίβειας. “Οι κυρώσεις είναι δίκοπο μαχαίρι και για τη ρωσική οικονομία και για την ΕΕ. Ήδη ευρωπαϊκές χώρες έχουν βάλει φρένο σε ένα 7ο πακέτο κυρώσεων που θα περιλάμβανε και το φυσικό αέριο, όπως η Αυστρία”, σημείωσε ο Δημ. Παπαδημούλης.

Όσον αφορά στη χώρα μας είπε ότι “θα ζήσουμε συνέχεια και ένταση της ακρίβειας”. “Ήδη τον Μάιο ο πληθωρισμός χτύπησε το 10,7%, ρεκόρ δεκαετιών. Και πέρα από τον εισαγόμενο πληθωρισμό, στην Ελλάδα έχουμε και έντονα φαινόμενα αισχροκέρδειας και κερδοσκοπίας στην αγορά καυσίμων αλλά και των τροφίμων”, επισήμανε.

Μάλιστα, τόνισε πως “αντί να λαμβάνονται πρωτοβουλίες για ειρήνευση, μαθαίνουμε από τον Γερμανό Καγκελάριο ότι η Ελλάδα θα στείλει τεθωρακισμένα στην Ουκρανία!”. “Μαθαίνουμε δηλαδή από τις ΗΠΑ ότι θα στείλουμε και άλλα όπλα, χωρίς να ενημερώνεται ο ελληνικός λαός περί τίνος πρόκειται, για να μας πει ότι τελικά θα είναι τεθωρακισμένα ο Γερμανός καγκελάριος“, κατήγγειλε, υπενθυμίζοντας πως “μόλις πριν από 40 ημέρες ο κ. Παναγιωτόπουλος αρνιόταν ότι θα στείλουμε όπλα γιατί αυτό θα αδυνάτιζε και την αμυντική ικανότητα της χώρας μας…”.

Ερωτηθείς για την ένταση της τουρκικής προκλητικότητας, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. τόνισε πως “όσα δήλωσε ο Τσαβούσογλου είναι απαράδεκτα, απολύτως καταδικαστέα, επικίνδυνα και εμπρηστικά και είναι αυτονόητη η καταδίκη τους“. “Απέναντι όμως σε αυτά, οι επίσημες δηλώσεις από τις ΗΠΑ έδειξαν στάση ίσων αποστάσεων και αυτό σημαίνει ότι το ταξίδι του κ. Μητσοτάκη στις ΗΠΑ δεν ήταν τόσο πετυχημένο. Το ίδιο και η Γερμανία, κράτησε ίσες αποστάσεις. Και η αρχική αντίδραση της Κομισιόν ήταν ‘ουδέν σχόλιο’. Αν δεν έχουμε από τους συμμάχους μας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ υποστήριξη στην καταδίκη της τουρκικής επιθετικότητας, αυτό στην Τουρκία το εκλαμβάνουν ως ενθάρρυνση να συνεχίζουν τις προκλήσεις“, κατέληξε.

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

• Οι εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

«Ήταν μια σημαντική επιτυχία για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και την πιστώνεται προσωπικά και ο Πρόεδρός του, ο Αλέξης Τσίπρας, που επανεκλέχθηκε με το εντυπωσιακό 99%. Το στοίχημα τώρα, αφού γιορτάσαμε αυτή την επιτυχία -προσωπικά όντας από τους συνιδρυτές και του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ ένιωσα τεράστια χαρά, βλέποντας να εγγράφονται πάνω από 100.000 νέα μέλη του κόμματος μέσα σε μια μόλις μέρα– είναι να δώσουμε συνέχεια πετυχημένα στην πρόκληση αυτής της επιτυχίας. Αυτό σημαίνει να μετρηθούμε και να κερδίσουμε στην κάλπη των εθνικών εκλογών, συγκεντρώνοντας πολύ πάνω από 2.000.000 ψήφους. Αυτό χρειάζεται για τη νίκη και για να έχουμε τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωση μιας νέας κυβέρνησης με προοδευτικό πρόσημο.
Μέχρι τότε, για να το πετύχουμε, νομίζω ότι στην προτεραιότητά μας πρέπει να είναι
α) η προβολή ενός συγκεκριμένου, εύληπτου, πειστικού προγράμματος 4ετίας, που να εγγυάται ότι αυτά που λέμε θα τα κάνουμε

Β) αυτές τις 170 χιλιάδες μέλη, να εργαστούμε για να τα μετατρέψουμε σε ένα μεγάλο, λαϊκό, ρωμαλέο κόμμα της Αριστεράς, που να έχει ισχυρότερη παρουσία παντού – στα συνδικάτα, την αυτοδιοίκηση, τους συλλόγους, τα επιμελητήρια.

Και γ) τα νέα εκλεγμένα όργανα του κόμματος, ο πρόεδρος και η νέα ΚΕ, να πάρουν πρωτοβουλίες, έτσι ώστε να υποδεχθούμε δημιουργικά όλα αυτά τα καινούρια μέλη και να επουλώσουμε πράγματα που δημιουργησαν οι κόντρες του Συνεδρίου γιατί απαιτείται ενωμένο, συνεκτικό, δραστήριο κόμμα, ελκυστικό, αξιόπιστο και πανστρατιά, για να κερδίσουμε τις εκλογές.

Θα αντιμετωπίσουμε πολύ μεγάλη δυσκολία και πόλεμο θα έλεγα, από τα κατεστημένα συμφέροντα που εννοούνται και στηρίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτά τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Οφείλουμε να τα αντιμετωπίσουμε με την πρόσθετη δύναμη που μας δίνει η επιτυχία της Κυριακής».

«Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Θα αντιμετωπίσουμε τα κατεστημένα συμφέροντα που εννοούνται και στηρίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την πρόσθετη δύναμη που μας δίνει η επιτυχία της Κυριακής»

• Η Αριστερά του 21^ου αιώνα

«Σε μια περίοδο που αυξάνονται επικίνδυνα οι ανισότητες και που ξαναζούμε τη φρίκη του πολέμου, που δημιουργούνται ακόμη μεγαλύτερες ανισότητες όχι μόνο σε πλούτο αλλά και σε δικαιώματα, με αποτέλεσμα να απαιτείται και η ίδια η δημοκρατία, υπάρχει “κοινωνική ζήτηση για Αριστερά”.

Το ζήτημα είναι να οικοδομήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, και έχει πολλές προϋποθέσεις γι’ αυτό, τη σύγχρονη Αριστερά του 21^ου αιώνα. Δεν είμαστε τέλειοι, αλλά η Κυριακή έδειξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ήρθε για να μείνει. Είναι εδώ και δέκα χρόνια, το κόμμα εκείνο, που δεν είναι απλά το μεγαλύτερο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά και η μεγάλη δύναμη στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Μακριά από εμάς -και από εμένα προσωπικά, η επανάπαυση, αλλά έχουμε την αισιοδοξία και την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές. Μπορούμε να είμαστε ο κορμός της επόμενης κυβέρνησης.

Οι τελευταίες εξελίξεις ενισχύουν την επιχειρηματολογία της ευρύτερης Αριστεράς: Η πανδημία τόνισε την ανάγκη ενός ισχυρού συστήματος Υγείας. Την ανάγκη να επενδυθεί δημόσιο χρήμα για να υπάρξουν εμβόλια. Η οικονομική κρίση και η ακρίβεια, ενισχύουν την ανάγκη ρυθμιστικής παρέμβασης του κράτους ή των υπερεθνικών ενώσεων. Οι μεγάλες ανισότητες τονίζουν την ανάγκη για κοινωνικό κράτος και μέτρα συνοχής… Επομένως, καθώς είπα και πριν “ζήτηση για Αριστερά” υπάρχει.

Αυτή την ώρα, για την Αριστερά, το θέμα δεν είναι μόνο η δικαιότερη κατανομή του πλούτου, αλλά και η παραγωγή αυξημένου πλούτου: Για να μπορείς να μοιράζεις δικαιότερα, πρέπει να έχεις και μεγαλύτερο καρπούζι για να κόβεις φέτες να μοιράσεις. Και αυτό σε συνθήκες πολέμου, είναι ακόμη πιο δύσκολο. Αλλά για τα δύσκολα είναι η Αριστερά! Και φυσικά, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις πολύπλευρες προκλήσεις, χρειάζεται να είναι ανοιχτόμυαλη, μοντέρνα, ευέλικτη, αλλά και να κρατάει σταθερές τις αξίες της. Όσοι πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει ευκολότερα τις εκλογές αν πάψει να λέει ότι είναι αριστερό κόμμα ή ότι δεν προβάλλει πολύ το όραμα του για έναν σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία, κάνουν λάθος. Για τον πολύ απλό λόγο ότι αυτές οι απόψεις κερδίζουν έδαφος και μέσα σε κόμματα του ευρύτερου προοδευτικού τόξου: Δείτε τον Σάντερς στους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ. Και στην ΕΕ, οι Σοσιαλιστές που τα καταφέρνουν καλύτερα και κυβερνούν, είναι εκείνοι που στρέφουν το κόμμα τους προς τα αριστερά, οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι. Όχι εκείνοι που κινούνται δεξιόστροφα».

«Πρέπει να πρωτοστατήσουμε για την ειρήνη, γιατί η διαιώνιση του πολέμου πλήττει την ίδια την ΕΕ. Αυτό είναι το συμφέρον των ευρωπαϊκών λαών. Και αυτό είναι και το εθνικό μας συμφέρον»

• Ο πόλεμος και η ΕΕ

«Η ευρωπαϊκή ηγεσία, αυτή τη στιγμή, λειτουργεί – και την έσπρωξε ο Πούτιν σε αυτή την κατεύθυνση, ως ουραγός των ΗΠΑ, παρότι τα συμφέροντά μας ως Ευρωπαίων, δεν ταυτίζονται με εκείνα των Αμερικανών.
Αυτή την ώρα, η ΕΕ χρειάζεται να πάρει επιτέλους -αυτή και όχι ο Ερντογάν ή τπο Ισραήλ- πρωτοβουλίες για άμεση κατάπαυση του πυρός και για μια ρεαλιστική ειρηνική λύση, με διαπραγματεύσεις στην ουκρανική κρίση που προκάλεσε η βάρβαρη εισβολη του Πούτιν.

Και πρέπει να κάνει βήματα επιτάχυνσης της πολιτικής της ενοποίησης.

Η ΕΕ με τις κυρώσεις και την παράταση του πολέμου -γιατί οι κυρώσεις είναι ένα δίκοπο μαχαίρι- πλήττει την οικονομία της, τα συμφέροντα των λαών της. Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ΗΠΑ που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα από το θέρετρο του πολέμου ευνοούνται από μια διαιώνιση του πολέμου, καθώς ο Πούτιν έπεσε στην παγίδα τους και έχει γίνει ο “μεγάλος χορηγός” του ΝΑΤΟ, ενώ η ΕΕ πληρώνει το τίμημα.
Αυτήν ακριβώς την ατζέντα, την κοινωνική και την φιλειρηνική, την έχει η Αριστερά, ένας μέρος των Σοσιαλιστών και ένα κομμάτι των Πρασίνων, και ορισμένοι ηγέτες που έχουν μυαλό στο κεφάλι τους: Θα προσέξατε ότι ο Ντράγκι, ο Μακρόν, ο Σολτς, δεν είναι 100% στο πολεμοκάπηλο κλίμα που εκπέμπουν η Βαρσοβία, οι χώρες της βαλτικής και η ηγεσία των ΗΠΑ. Κάποιοι πρέπει να πρωτοστατήσουμε για την ειρήνη, γιατί κάποιοι άλλοι έχουν στο μυαλό τους να εκμεταλλευτούν το λάθος του Πούτιν για να τελειώσουν με τη Ρωσία. Αλλά ο στόχος ο δικός μας, πρέπει να είναι η επιστροφή σε ρυθμούς ανάκαμψης της οικονομίας – να πάει καλά ο τουρισμός, να πέσει αυτή η ακρίβεια που έχει χτυπήσει ταβάνι… Αυτό είναι το συμφέρον των ευρωπαϊκών λαών. Και αυτό είναι και το εθνικό μας συμφέρον».

«Ο Ρώσος Πρόεδρος έκανε ένα ολέθριο λάθος εισβάλλοντας στην Ουκρανία» λέει ο Δημ. Παπαδημούλης και επισημαίνει πως «υπάρχει ένα µεγάλο ερώτηµα, το αν οι Ηνωµένες Πολιτείες θέλουν πραγµατικά τον τερµατισµό του πολέµου στην Ουκρανία», καθώς «ορισµένοι δεν επιθυμούν πραγµατικά την κατάπαυση του πυρός, αλλά αντιθέτως, µία ολοκληρωτική καταστροφή και επικράτηση».
Την ίδια στιγμή, «η Ε.Ε. αποδεικνύεται για ακόµη µία φορά τραγικά κατώτερη των περιστάσεων, αδύναµη να υπηρετήσει µε ένα τολµηρό στρατηγικό σχέδιο τα συµφέροντα των λαών της Ευρώπης», σύμφωνα με τον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

«Θα πρέπει να επενδύσουµε στην ειρήνη, στην ειρηνική συνεργασία, στον έλεγχο και τη µείωση των εξοπλισµών και όχι στη γιγάντωσή τους», τονίζει ο Δημ. Παπαδημούλης, «διότι όλα αυτά τα λεφτά που πάνε για υπέρ-εξοπλισµούς κόβονται από την κοινωνική δαπάνη, από την υγεία, την παιδεία, την έρευνα, την καινοτοµία, από την επένδυση στην πράσινη ή ψηφιακή οικονοµία».
Και καταλήγει: «Όσοι είναι σκεπτόµενοι –ακόµη κι αν είναι µειοψηφία αυτή τη στιγµή στην Ευρώπη– πρέπει να σκέφτονται µία Ευρώπη, όπου, παρά τις διαφορές µας, θα έχουµε στο μέλλον κάποιους θεσµούς, αµοιβαία επωφελούς οικονοµικής συνεργασίας και στον τοµέα της οικονοµίας αλλά και στον τοµέα της ενέργειας, με τη Ρωσία».

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

• Σε ποιο βαθµό οι ΗΠΑ αποζητούν τον τερµατισµό του πολέµου και πόσο έτοιµη είναι η Ευρώπη να πάρει άµεσες πρωτοβουλίες για τον τερµατισµό του πολέµου;

Υπάρχει ένα µεγάλο ερώτηµα, και δεν είναι άλλο από το αν οι Ηνωµένες Πολιτείες θέλουν πραγµατικά τον τερµατισµό του πολέµου στην Ουκρανία.
Αρχικά να πούµε ότι ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιµίρ Πούτιν, έκανε ένα ολέθριο λάθος εισβάλλοντας στην Ουκρανία. Έπεσε πολύ έξω στους υπολογισµούς του, ενώ λειτουργεί ως ο µέγας «χορηγός» για την αναζωογόνηση και ενίσχυση του ΝΑΤΟ, για τη διεύρυνσή του, όπως επίσης και για τους στρατιωτικούς και πολεµικούς εξοπλισµούς.
Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνει τη µετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ουραγό της στρατηγικής των Ηνωµένων Πολιτειών, που είναι, εδώ και δεκαετίες, µία πάγια επιδίωξη της αµερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Αυτό έγινε από τη στιγµή που στις ΗΠΑ κέρδισε η σκληροπυρηνική γραµµή, 30 χρόνια πριν, µετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη διάλυση του Συµφώνου της Βαρσοβίας. Μετά την εν λόγω κατάρρευση υπήρχαν δύο γραµµές στις ΗΠΑ: Η µία από γεράκια µέχρι πρότινος του Ψυχρού Πολέµου, οι οποίοι έλεγαν ότι «τώρα πια, µε την αποδυναµωµένη Ρωσία, πρέπει να εξασφαλίσουµε µία συµφωνία µείωσης και ελέγχου των εξοπλισµών –από θέση ισχύος– που όµως θα διασφαλίζει τη σταθερότητα και ένα σύστηµα πανευρωπαϊκής και διεθνούς ασφάλειας».
Από την άλλη, υπήρχε η άποψη ότι «τώρα είναι η ευκαιρία να τους αποτελειώσουµε, και για να αναπτύξουµε το ΝΑΤΟ και τους εξοπλισµούς έχουµε ανάγκη από έναν αντίπαλο». Μία ηττηµένη Ρωσία ήταν και είναι αυτός ακριβώς ο αντίπαλος.

Όλα αυτά τους οδήγησαν σε µία στρατηγική διαρκούς διεύρυνσης του ΝΑΤΟ. Αυτή η στρατηγική λοιπόν, οδήγησε στο να αθετηθούν παλαιότερες συµφωνίες. Οι υπερφίαλες υποσχέσεις στην Ουκρανία δεν τηρήθηκαν και τώρα που ο Πούτιν έπεσε στην παγίδα, ορισµένοι δεν θέλουν πραγµατικά την κατάπαυση του πυρός, αλλά αντιθέτως, µία ολοκληρωτική καταστροφή και επικράτηση. Ένα από τα θύµατα αυτού του πολέµου είναι οι ευρωπαϊκοί λαοί και η ευρωπαϊκή συνοχή.

• Αν πάρουµε ως δεδοµένο ότι έχουµε µία διαιρεµένη Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή η Ένωση µπορεί να πάρει πρωτοβουλίες για τον τερµατισµό του πολέµου;

Τα συµφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωπαϊκής ηπείρου δεν συµπίπτουν µε τα στρατηγικά συµφέροντα και την κυρίαρχη γραµµή των Ηνωµένων Πολιτειών.
Η Ε.Ε. θα έπρεπε να είναι πρωταγωνιστής για ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και όχι ουραγός, αφήνοντας αυτό το ρόλο στην Τουρκία του Ερντογάν ή στην κυβέρνηση του Ισραήλ, που, για να είµαστε ειλικρινείς, δεν µπορούν να παίξουν το ρόλο των «περιστεριών της ειρήνης». Αντί γι’ αυτό, η Ε.Ε. υποτάσσεται ως ουραγός της στρατηγικής των ΗΠΑ, επανεξοπλίζεται, γίνεται ακόµη πιο φιλονατοϊκή και εγκαταλείπει λογικές µίας αυτόνοµης κοινής εξωτερικής πολιτικής και άµυνας που οδηγούσαν πριν από µερικά χρόνια τον Εµανουέλ Μακρόν να χαρακτηρίζει το ΝΑΤΟ εγκεφαλικά νεκρό.

Το ΝΑΤΟ, όμως, σήμερα βρίσκεται στα καλύτερά του και έχει λόγο ύπαρξης. Για παράδειγμα, χώρες µε παραδοσιακή ουδετερότητα, όπως η Φινλανδία και η Σουηδία, έχουν σήμερα µία µεγάλη λαϊκή πλειοψηφία για την ένταξή τους στη Βορειοατλαντική Συµµαχία. Και η Γερµανία, όπου µέχρι πρόσφατα ένα 80% του λαού έλεγε «όχι» σε στρατιωτικές αποστολές και επανεξοπλισµούς για να µην ξαναζήσουν το δράµα των παγκόσμιων πολέμων, τώρα στράφηκε σε εξοπλισµούς 100 δισ. ευρώ µόνο για το 2022. Η απόφαση αυτή, τώρα, έχει λαϊκή στήριξη, ενώ αριστερά κόµµατα στη χώρα που εναντιώθηκαν σε αυτή είναι τώρα µειοψηφία.

• Μία φράση που ακούγεται πολύ το τελευταίο διάστηµα είναι η «ενεργειακή απεξάρτηση από τη Ρωσία». Είναι στην πραγµατικότητα εφικτό κάτι τέτοιο;

Πίσω από αυτή την ετικέτα κρύβονται συµφέροντα και επιδιώξεις που δεν έχουν µεγάλη σχέση µε την πραγµατικότητα και την αλήθεια. Πραγματική ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης σηµαίνει περισσότερες ανανεώσιµες πηγές ενέργειας, µαζικά προγράµµατα εξοικονόµησης ενέργειας, ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας µε κοινά ευρωπαϊκά δίκτυα και επένδυση σε νέες, καθαρές µορφές ενέργειας που µας έρχονται από το µέλλον, όπως είναι το υδρογόνο.
∆εν είναι λογικό και σε καµία περίπτωση δεν µιλάµε για ενεργειακή απεξάρτηση αν θα αντικαταστήσουµε το ρωσικό φυσικό αέριο µε το πολύ πιο ακριβό υγροποιηµένο φυσικό αέριο από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, από τις ΗΠΑ. Εργάστηκα για πολλά χρόνια ως µηχανικός στον τοµέα της ενέργειας και είναι κάτι το οποίο γνωρίζω τόσο εµπειρικά όσο και επιστηµονικά. Και για να είµαστε ρεαλιστές, η απεξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια χρειάζεται χρόνια και χρήµα για τη δηµιουργία υποδοµών για την υλοποίησή της.

• Πώς βλέπετε µελλοντικά τη σχέση της Ε.Ε. µε τη Ρωσία;

∆εν πιστεύω ότι θα πρέπει να δούµε οριστικά το µέλλον µας µε µηδενικές σχέσεις οικονοµικής συνεργασίας µε τη Ρωσία. Όσοι είναι σκεπτόµενοι –ακόµη κι αν είναι µειοψηφία αυτή τη στιγµή στην Ευρώπη– πρέπει να σκέφτονται µία Ευρώπη, όπου, παρά τις διαφορές µας, θα έχουµε κάποιους θεσµούς αµοιβαία επωφελούς οικονοµικής συνεργασίας και στον τοµέα της οικονοµίας αλλά και στον τοµέα της ενέργειας.

Θα πρέπει να επενδύσουµε στην ειρήνη, στην ειρηνική συνεργασία, στον έλεγχο και τη µείωση των εξοπλισµών και όχι στη γιγάντωσή τους, διότι όλα αυτά τα λεφτά που πάνε για υπέρ-εξοπλισµούς από κάπου κόβονται. Και κόβονται από την κοινωνική δαπάνη, από την υγεία, την παιδεία, την έρευνα, την καινοτοµία, από την επένδυση στην πράσινη ή ψηφιακή οικονοµία.
Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες αρνούνται όμως να δηµιουργήσουν νέα εργαλεία µε νέους πόρους, όπως ήταν για παράδειγµα το Ταµείο Ανάκαµψης στην πανδηµία. Η απάντηση των νεοφιλελεύθερων στα προαναφερθέντα είναι «όχι», ενώ προτείνουν να αξιοποιηθούν κάτι υπόλοιπα που έχουν µείνει από την πανδηµία. Ο πόλεµος απειλεί την ευρωπαϊκή οικονοµία µε ύφεση, και κυρίως τον ευρωπαϊκό νότο. Ο κίνδυνος για µία νέα κρίση χρέους είναι ορατός, κάτι που σηµαίνει σκληρή λιτότητα.

• Μπορεί να χρησιµοποιήσει κανείς τη λαϊκή έκφραση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «βγάζει τα µάτια της µε τα ίδια της τα χέρια», κάτι που θα έχει ως αποτέλεσµα δύσκολες µέρες για τους λαούς της Ευρώπης;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν πολύ γρήγορη στα αντανακλαστικά της να σπεύσει µε ρόλο ουραγού στις Ηνωµένες Πολιτείες, αλλά πάρα πολύ αργή στα αντανακλαστικά της για να κινηθεί ενωµένα για την ενεργειακή απεξάρτηση, και σχεδόν ανύπαρκτη σε διπλωµατικές και ειρηνευτικές πρωτοβουλίες. Ένας απολογισµός όχι και τόσο καλός. Αλλού ταχύτητα λαγού και αλλού χελώνας.
Η Ε.Ε. αποδεικνύεται για ακόµη µία φορά τραγικά κατώτερη των περιστάσεων, αδύναµη να υπηρετήσει µε ένα τολµηρό στρατηγικό σχέδιο τα συµφέροντα των λαών της Ευρώπης, των λαών των κρατών-µελών της Ένωσης.
Σε ό,τι αφορά στο ερώτηµα «ποιος κερδίζει», η απάντηση είναι προφανώς αυτοί που παράγουν και εµπορεύονται όπλα, αυτοί που µεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο, σπάζοντας το εµπάργκο στη Ρωσία, ή αυτοί που θα µεταφέρουν το υγροποιηµένο φυσικό αέριο από τις Ηνωµένες Πολιτείες. Έτσι χάνεται το κοινωνικό κράτος, οι δηµοκρατικές κατακτήσεις, οι πολιτικές συνοχής εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για µία ακόµη φορά η ηγεσία της Ε.Ε. “εζυγίσθη, εµετρήθη και ευρέθη ελλιπής”.

“Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την ακρίβεια αξίζει… χρυσό βατόμουρο! Κατά τη γνώμη μου είναι η χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε από τη χώρα μετά τη μεταπολίτευση“, επισήμανε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στην τηλεόραση του Atlas TV το βράδυ της Δευτέρας.

«Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι μονάχα προς όφελος των ισχυρών. Ενώ είμαστε μια χώρα με χρέη, ελλείμματα, πιο αδύναμη παραγωγή, ο Μητσοτάκης με το που έγινε πρωθυπουργός άρχισε να μοιράζει μπόνους και φοροαπαλλαγές, απευθείας αναθέσεις και υπερεξοπλισμούς στους λίγους και ισχυρούς φίλους του. Η κυβέρνηση βρίσκει λεφτά για αυτούς, αλλά ανακαλύπτει δυσκολίες όταν πρόκειται να στηριχθούν οι ασθενέστεροι. Το ίδιο έκανε και με το κοινωνικό μέρισμα που έδινε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Το τσεκούρωσε!», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Κληθείς να σχολιάσει τη δήλωση του Αδ. Γεωργιάδη περί “ψυχολογικών των πολιτών” εξαιτίας των οποίων δεν ανάβουν την θέρμανση, ο Δημ. Παπαδημούλης τόνισε: “Είναι μια δήλωση εξοργιστική που προκαλεί τη νοημοσύνη των πολιτών. Στην Ελλάδα είχαμε ρεκόρ ακρίβειας πριν τον πόλεμο και τον υψηλότερο πληθωρισμό εδώ και 26 χρόνια. Η ακρίβεια που επιτείνεται από τον πόλεμο, δυστυχώς χτυπάει περισσότερο τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά. Όταν όμως οι συμπολίτες μας βλέπουν και τον αρμόδιο υπουργό Ανάπτυξης να τους κοροϊδεύει, εξοργίζονται. Τον Άδωνι Γεωργιάδη τον έχει διορίσει σε αυτό το κρίσιμο πόστο ο κ. Μητσοτάκης, αλλά δυστυχώς δεν είδα κανέναν από την κυβέρνηση να αποδοκιμάζει τη δήλωση του υπουργού. Να υπενθυμίσω, δε, ότι ο κ. Μητσοτάκης τον έχει διορίσει και αντιπρόεδρο του κόμματος της ΝΔ!“.

“Το κύμα της ακρίβειας θα διαρκέσει. Και δυστυχώς ο πληθωρισμός του πιο φτωχού νοικοκυριού είναι πιο υψηλός από του πλουσιότερου. Γιατί είναι μεγαλύτερος στα ήδη πρώτης ανάγκης, σε σχέση με τα είδη που καταναλώνουν οι πιο εύποροι”, είπε ο Δημ. Παπαδημούλης και συνέχισε:  “Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ληφθεί μέτρα για να στηρίξουν ευάλωτα νοικοκυριά και επιχειρήσεις, όπως μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα και φορολόγηση των υπερκερδών των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας, που στην Ελλάδα είναι ένα καρτέλ με την εύνοια του κ. Μητσοτάκη και με πρόσφατα κέρδη πάνω από 1,5 δισ. ευρώ, τα οποία δεν φορολογούνται! Τα κέρδη αυτά φορολογούνται ήδη σε 8 ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτη την Ισπανία». Καυτηρίασε, δε, το γεγονός ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός κάνει προτάσεις στην Ευρώπη, αλλά “αρνείται να λάβει μέτρα στην Ελλάδα”.

“Αντίθετα η κυβέρνηση της ΝΔ ανέτρεψε τον ενεργειακό σχεδιασμό για την απολιγνιτοποίηση και αντί να ολοκληρωθεί το 2028 όπως ρεαλιστικά είχε σχεδιάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την έφερε στο 2023, δίνοντας την ηλεκτροπαραγωγή στο καρτέλ του φυσικού αερίου. Το φυσικό αέριο όμως το προμηθευόμαστε κατά 30% ακριβότερα από τη Βουλγαρία! Και τώρα έχει φτάσει η τιμή του στο θεό! Το ολιγοπώλιο όμως συνεχίζει να μην φορολογείται“, εξήγησε.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έφερε και το εξής παράδειγμα: «Όταν η βενζίνη κόστιζε 1,5 ευρώ, το κράτος εισέπραττε 1 ευρώ φόρο ανά λίτρο. Όταν φτάνει στα 2,1 ευρώ η τιμή της βενζίνης, το κράτος εισπράττει 1,4 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι από την ακρίβεια στα καύσιμα το κράτος έχει αυξημένα έσοδα. Όφειλε από αυτά τα κέρδη να επιστρέψει ως μείωση του φόρου στους πολίτες τουλάχιστον αυτό το “καπέλο” του 40%!».

«Κανείς Έλληνας και καμία Ελληνίδα δεν πρέπει να ξεχνά ότι την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας το 2010 την είχε η κυβέρνηση της ΝΔ από το 2004 ως το 2009 που τίναξε και τα ελλείμματα και τα χρέη στα ύψη, για να τι πληρώσουμε με 10 χρόνια μνημόνιο. Και να μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άφησε ένα μαξιλάρι 37 δισ. ευρώ για την ελληνική οικονομία, χωρίς τα οποία θα είμασταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση σήμερα. Και ευτυχώς δεν υπάρχουν δημοσιονομικοί περιορισμοί από την ΕΕ», δήλωσε στη συνέχεια.

Υπογράμμισε ακόμη: «Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα έκανε όλα τέλεια, αλλά πήρε μια χώρα σε μνημόνια, που την είχαν χρεοκοπήσει οι κακές κυβερνήσεις της προηγούμενης περιόδου, και κατάφερε να τη βγάλει από τα μνημόνια, να επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης, να μειώσει κατά 10 μονάδες την ανεργία. Και ακόμη περιόρισε τις κοινωνικές ανισότητες, μείωσε τη διαφθορά, ανέβασε στα θέματα της ελευθερίας του Τύπου, της ανταγωνιστικότητας και των επενδύσεων κάποια σκαλοπάτια τη χώρα. Και την άφησε με το μαξιλάρι των 37 δισ. και με μια ρύθμιση χρέους για τα επόμενα 10-15 χρόνια, ώστε να μπορούμε να δανειζόμαστε χαμηλά. Αν το συγκρίνουμε αυτό με τη ΝΔ που ως κόμμα έχει χρεοκοπήσει -χρωστάει πάνω από 400 εκατ. ευρώ των φορολογουμένων στις τράπεζες, δανεικά και αγύριστα, που έχει την πρώτη ευθύνη για τη χρεοκοπία του 2010, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Σαφώς τη δεύτερη ευθύνη για την χρεοκοπία την έχει και το ΠΑΣΟΚ».

Κληθείς να σχολιάσει τα δημοσκοπικά ευρήματα, δήλωσε: «Στόχος μας είναι να κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές, όποτε και αν στηθεί η κάλπη. Άλλωστε και στις τελευταίες εκλογές, και οι δημοσκοπήσεις και τα exit polls έπεσαν τελείως έξω. Μέχρι και ο κ. Πέτσας ομολόγησε ότι δεν στήνουν κάλπες γιατί φοβούνται την κοινωνική δυσαρέσκεια».

“Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. σήμερα, ναι, χρειάζεται να βελτιώσει τις επιδόσεις του. Χρειαζόμαστε ένα πιο τεκμηριωμένο, πειστικό και εύληπτο κυβερνητικό πρόγραμμα τετραετίας. Ένα ενωμένο κόμμα, με σύνθεση απόψεων και τον Αλ. Τσίπρα επικεφαλής, μακριά από εσωστρεφείς διαμάχες, και μια έμπρακτη αυτοκριτική την οποία θα ενσωματώσουμε στο κυβερνητικό μας πρόγραμμα. Χρειαζόμαστε και μια φρέσκια ηγετική ομάδα δίπλα στον Αλ. Τσίπρα που να μπορεί ως “σκιώδης κυβέρνηση” να αντιπαρατίθεται στην κυβέρνηση της ΝΔ, την χειρότερη της μεταπολίτευσης κατά τη γνώμη μου”. “Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη αξίζει… χρυσό βατόμουρο!”, δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε στην πολεμική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, δήλωσε μεταξύ άλλων: “Ο Πούτιν έκανε ένα μοιράιο λάθος. Έπεσε στην παγίδα του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών. Είναι τώρα αντιμέτωπος με το δικό του ευρωπαϊκό Αφγανιστάν. Όσο πιο γρήγορα τελειώσει ο πόλεμος αυτός τόσο το καλύτερο για όλους. Και για την ΕΕ, η οποία για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε οικονομικός γίγαντας αλλά πολιτικός νάνος, και πληρώνει την παρούσα κρίση ακριβότερα από όλους. Και από τις ΗΠΑ που ωφελούνται μετατρέποντας την ΕΕ σε ουραγό, και από τους Κινέζους που ωφελούνται γιατί έρχεται στην αγκαλιά τους μια αποδυναμωμένη Ρωσία“.

“Η ΕΕ αν μείνει στη γραμμή ‘ζήτω το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ’, και στη γραμμή της έντασης του ψυχροπολεμικού κλίματος, κινδυνεύουμε από στασιμοπληθωρισμό. Αντίθετα χρειάζεται ένα ευρωομόλογο τώρα για να πετύχουμε την ενεργειακή μας απεξάρτηση από τη Ρωσία, και να ενισχυθεί μια αυτόνομη ευρωπαϊκή ομπρέλα ασφάλειας -ακριβώς όπως λειτούργησε το Ταμείο Ανάκαμψης για την πανδημία“, είπε.

Ο Δημ. Παπαδημούλης εξήγησε: «Ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας θα πρέπει να βασίζεται σε σταθερότητα συνόρων, ειρήνη, αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, ώστε να δαπανηθούν τα χρήματα αυτά σε όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για να επιτευχθεί αυτό που είχε πει και ο Ντε Γκολ, ένας συντηρητικός πολιτικός. Ότι δηλαδή χρειαζόμαστε ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια Όρη».

«Το συμφέρον μας και ως ΕΕ και ως Ελλάδα είναι όσο το δυνατόν γρηγορότερα να περάσουμε από τον πόλεμο στη διπλωματία και να αποφύγουμε την παγίωση ενός νέου διπολισμού. Είμαστε σε μια φάση που χρειάζεται παγκόσμια συνεργασία για να αντιμετωπίσουμε την πανδημία, την κλιματική κρίση, το προσφυγικό, φτώχεια. Αν ο πλανήτης χωριστεί στα δύο και ξοδεύει χρήματα για υπερεξοπλισμούς αυτά θα  λείψουν από την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος», είπε και συνέχισε:  «Ο δικός μας κόσμος, η Ελλάδα, έχει βιώματα. Ξέρει ότι ‘μπουκάρισε’ ο Αττίλας της Τουρκίας το 1974 στην Κύπρο και δεν κουνήθηκε φύλλο. Ούτε ξεχνάμε ότι και στην Γιουγκοσλαβία και στο Ιράκ οι εισβολές έγιναν στο όνομα της δημοκρατίας».

Τέλος, δήλωσε: «Η αναζωπύρωση του εθνικισμού πάντα ενέχει κινδύνους και τα Βαλκάνια είναι μια πυριτιδαποθήκη. Χρειαζόμαστε λοιπόν σύνεση και μυαλό. Στην Ελλάδα πατριωτική γραμμή είναι η συνέπεια στις υποχρεώσεις μας προς τους διεθνείς οργανισμούς που συμμετέχουμε, αλλά όχι η λογική ‘βασιλικότερος του βασιλέως’ του κ. Μητσοτάκη. Χίλιες φορές να στείλουμε, λοιπόν, ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία, να καταδικάσουμε απερίφραστα την εισβολή του Πούτιν, αλλά όχι να προβούμε σε οποιαδήποτε πολεμική εμπλοκή».

«Αν και οικονομικός γίγαντας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να παραμένει ένας πολιτικός νάνος, ακόμη και για κρίσεις που διαδραματίζονται στη γειτονιά της» τονίζει ο έλληνας Αντιπρόεδρος. Για να προσθέσει πως «η ανάφλεξη της κατάστασης στην Ουκρανία επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη για μια πιο ισχυρή γεωπολιτικά και ενωμένη Ευρώπη», με «σημαντική διεθνή επιρροή και ενιαία θέση που θα προασπίζει τα συμφέροντα όλων των Ευρωπαίων και όχι μόνο του εκάστοτε γαλλογερμανικού άξονα»

Χαρακτηρίζει «εφιαλτικό» το ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης εν μέσω ενεργειακής κρίσης και κατακόρυφης αύξησης του πληθωρισμού στην ΕΕ και υπογραμμίζει πως ο δρόμος της διπλωματίας και της σταδιακής αποκλιμάκωσης είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης και φυσικά και της Ελλάδας. «Για να κλείσει οριστικά η ‘πόρτα του φρενοκομείου’ και να υπάρξει μια συμφωνία που θα διασφαλίζει και θα εγγυάται την ασφάλεια όλων: Ευρωπαίων, Ουκρανών και Ρώσων».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Τα ‘τύμπανα πολέμου’ στην Ουκρανία και η αφωνία της ΕΕ

*του Δημήτρη Παπαδημούλη

Η ουκρανική κρίση καταδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ρόλο ουραγού και αμήχανου παρατηρητή των γεωπολιτικών εξελίξεων στην παγκόσμια σκηνή. Αν και οικονομικός γίγαντας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να παραμένει ένας πολιτικός νάνος, ακόμη και για κρίσεις που διαδραματίζονται στη γειτονιά της.

Αυτή την στιγμή το επίκεντρο είναι η Ουκρανία, αλλά η κρίση δεν αφορά την Ουκρανία. Είναι εμφανές ότι όσο λανθασμένη ήταν η επιλογή του Πούτιν να εισβάλλει στην Κριμαία, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο επικίνδυνη είναι η δυναμική της απόφασης των ΗΠΑ να διευρύνουν το ΝΑΤΟ μέχρι «την μύτη του Πούτιν», στην Ουκρανία. Αυτή η επιλογή φαίνεται ικανή «να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου» και σε καμία περίπτωση δεν παράγει ασφάλεια σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο, καθώς τροφοδοτεί μια αχρείαστη και επιζήμια αναζωπύρωση μιας ψυχροπολεμικής δυναμικής.

Εν μέσω ενεργειακής κρίσης και κατακόρυφης αύξησης του πληθωρισμού στην ΕΕ, το ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης φαντάζει εφιαλτικό. Σε μια τέτοια περίπτωση μάλιστα, ‘θα έπαιρνε φωτιά ολόκληρος ο πλανήτης’. Το συμφέρον της Ευρώπης και φυσικά και της Ελλάδας είναι ο δρόμος της διπλωματίας και της σταδιακής αποκλιμάκωσης. Για να κλείσει οριστικά η ‘πόρτα του φρενοκομείου’ και να υπάρξει μια συμφωνία που θα διασφαλίζει και θα εγγυάται την ασφάλεια όλων: Ευρωπαίων, Ουκρανών και Ρώσων.

Ωστόσο, η ανάφλεξη της κατάστασης στην Ουκρανία επαναφέρει ξανά στο προσκήνιο την ανάγκη για μια πιο ισχυρή γεωπολιτικά και ενωμένη Ευρώπη. Για όσους επιθυμούμε μια Ευρώπη με σημαντική διεθνή επιρροή και ενιαία θέση που θα προασπίζει τα συμφέροντα όλων των Ευρωπαίων και όχι μόνο του εκάστοτε γαλλογερμανικού άξονα, χρειάζεται να γίνουν ουσιαστικά βήματα για την προώθηση μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

Τέλος, ζητούμενο και συνάμα βασική πρόκληση για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει συντονισμένη δράση είναι η στάση απέναντι στον Βλαντιμίρ Πούτιν. Όσο κι αν το αυταρχικό και συγκεντρωτικό πρότυπο διακυβέρνησης του Ρώσου Προέδρου δεν βρίσκει καμία αντιστοιχία με τις ευρωπαϊκές αξίες περί δημοκρατίας και κράτους δικαίου, οφείλουμε να συνυπολογίσουμε την μεγάλη εξάρτηση που έχουμε ως Ευρώπη από το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Χωρίς να υιοθετούμε σε καμία περίπτωση μεθόδους και πρακτικές Πούτιν πρέπει να βρούμε ένα modus vivendi ασφάλειας και ειρηνικής συνύπαρξης και με την Ρωσία. Κάτι τέτοιο δεν είναι μόνο προς το συμφέρον της Ευρώπης. Αλλά εξυπηρετεί και το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία