Ο Έλληνας Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έστειλε ισχυρό μήνυμα συμμετοχής του κόσμου  στις ευρωεκλογές, τονίζοντας πως «οι πολίτες πρέπει να νοιαστούν για τις ζωές τους, να μην αποφασίζουν άλλοι για αυτούς χωρίς αυτούς». Υπογράμμισε μάλιστα, τη σημασία του να επιλεγούν «όσοι θα παλέψουν για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και θα σηκώσουν πιο ψηλά το κύρος της Ελλάδας, όχι σελέμπριτις, lifestyle και πρωταγωνιστές των πρωινάδικων».

Στις δηλώσεις του Δημ. Παπαδημούλης επισήμανε την ανάγκη «οι πολίτες -ακόμη και όσοι είναι κομμάτι του 41%- να στείλουν ένα μήνυμα διαμαρτυρίας για την ακρίβεια, την αλαζονεία, τις ανισότητες, το πελατειακό κράτος και τη διαφθορά». Παράλληλα, απηύθυνε σε όλο τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο ανοιχτό κάλεσμα στήριξης της Νέας Αριστεράς, το ευρωψηφοδέλτιο της οποίας είναι «ό,τι πιο κοντά σε ήθος, προτάσεις, παραδόσεις και αξίες της Αριστεράς. Σε αυτό που ο κόσμος ξέρει τα τελευταία χρόνια ως Συνασπισμό και στη συνέχεια ΣΥΡΙΖΑ».

Όπως ανέφερε κλείνοντας, «με υψηλό ποσοστό στις ευρωεκλογές, η Νέα Αριστερά θα έχει τη δυνατότητα να πάρει πρωτοβουλίες για να διαμορφωθεί επιτέλους ένας αξιόπιστος, εναλλακτικός πόλος απέναντι στη ΝΔ, ικανός να διεκδικήσει τη νίκη και τη διακυβέρνηση στις επόμενες εκλογές. Δεν ενδιαφέρει κανέναν εάν το κόμμα του κ. Κασσελάκη θα περάσεις για λίγο το κόμμα του κ. Ανδρουλάκη, ή και τούμπαλιν. Ο κόσμος ζητά ισχυρή και αποτελεσματική αντιπολίτευση».

Στο ακόλουθο link δείτε τις δηλώσεις:

https://youtu.be/JcwRQ4VQxQU

«Χάρηκα όταν προεδρεύοντας στην Ολομέλεια ανακοίνωσα την υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας των Πρεσπών που ήταν κατά τη γνώμη μου ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και εισέπραξε αυτή η ανακοίνωση το χειροκρότημα όλων, με την εξαίρεση ελάχιστων Ελλήνων και των ακροδεξιών του Όρμπαν. Επίσης, «με κάνει περήφανο είναι ότι βοήθησα από τη θέση του εισηγητή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να πάρει η Ελλάδα πολλά χρήματα από το ταμείο ανάκαμψης: 36 δισ. ευρώ» ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Δημ. Παπαδημούλης ερωτηθείς για ορισμένα γεγονότα-σταθμούς και επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της 15ετούς ευρωπαϊκής σταδιοδρομίας του.

Ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ δήλωσε πως «κακά τα ψέματα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαπιστώνει με ψηφίσματά του ότι στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη η χώρα έχει κάνει πολλά βήματα πίσω στο κράτος δικαίου, στην ελευθερία του Τύπου, στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης». Αναφορικά με το πρόσφατο ψήφισμα-κόλαφος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημείωσε ότι «το ψήφισαν 330 άνθρωποι, μια ευρεία πλειοψηφία. Συντάχθηκε με πρωτοβουλία μιας κεντροδεξιάς ευρωβουλεύτριας από την Ολλανδία και στηρίχθηκε από Σοσιαλιστές, Πράσινους, Αριστερά, ακόμη και από ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Λέει σκληρές αλήθειες, αλλά τις τεκμηριώνει για όσα στραβά γίνονται στην Ελλάδα, μακριά από τις ιδρυτικές αξίες και τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για να προσθέσει πως «όταν το θερμόμετρο δείχνει πυρετό, δεν σπάμε το θερμόμετρο ούτε πυροβολούμε το ασθενοφόρο. Πρέπει να κοιτάξουν ειδικά αυτοί που παριστάνουν τους ευρωπαϊστές. Δεν είναι δυνατόν ο Άρειος Πάγος που ορισμένες φορές κάνει 10-15 χρόνια για να τελεσιδικήσει εκεί μια απόφαση, να απαντάει σε χρόνο ρεκόρ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό είναι εξευτελιστικό, είναι ντροπή. Ούτε στην Ουγγαρία του Όρμπαν δεν βάλανε την ηγεσία της Δικαιοσύνης να απαντά στο ψήφισμα ενός κορυφαίου ευρωπαϊκού θεσμού».

Ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου ο Έλληνας Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ενδεχόμενη άνοδο της ακροδεξιάς που, αν επιβεβαιωθεί στην κάλπη, «θα είναι μια μεγάλη οπισθοδρόμηση και για τη δημοκρατία και για την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και θα βλάψει καίρια και τα εθνικά συμφέροντα. Πρακτικά θα σημάνει και λιγότερα κονδύλια για την Ελλάδα».

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για την προσπάθεια κανονικοποίησης της ακροδεξιάς από ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής δεξιάς, τόσο την Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα: «Ο Μητσοτάκης μπορεί να έχει ‘’τσακωθεί’’ με τον Σαμαρά, αλλά δίνει διαρκώς προαγωγή σε Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη».

Για τα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων τόνισε πως «μοιάζουν περισσότερο με διαγωνισμό Eurovision παρά με συζήτηση για μια σοβαρή εκπροσώπηση στην Ευρώπη. Και δεν είμαστε σε καλό σημείο, διότι αυτήν την πενταετία περισσότερη δημοσιότητα είχαν οι ποινικές υποθέσεις και περιπέτειες Ελλήνων ευρωβουλευτών, παρά τα επιτεύγματά τους».

Όσον αφορά τέλος τον ίδιο και την απόφασή του να κλείσει ένα μεγάλο πολιτικό κύκλο, ανέφερε πως «τώρα είναι η ώρα να δώσουμε τη σκυτάλη στους νεότερους και να κρατήσουν ό, τι νομίζουν από την παρακαταθήκη». Για να συμπληρώσει πως στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις τη Νέα Αριστερά στη μάχη των ευρωεκλογών, κάτι το οποίο θα συνεχίσει να κάνει και μετά από αυτές, υπηρετώντας τις ίδιες αξίες της ανανεωτικής Αριστεράς, μακριά όμως από αξιώματα, είτε κοινοβουλευτικά είτε κομματικά.

Αλέξανδρος Κλώσσας: Θα ξεκινήσω με αυτό, γιατί μου έκανε τρομερή εντύπωση τι είπε ο Κυρ. Μητσοτάκης στη Βουλή. Διάβασε τις προγραμματικές θέσεις του πατέρα του στη Βουλή το 1990, όπου έλεγε ακριβώς αυτό το πράγμα, ότι “θα πρέπει να σπάσουμε το μονοπώλιο της παιδείας και να ανοίξουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια”.

Δημ. Παπαδημούλης:  Προσυπογράφω όσα πρόλαβα να ακούσω που είπαν οι πανεπιστημιακοί καθηγητές μόλις – και ο κος Αγγελόπουλος και ο κος Παναγιωτίδης. Η δική μου γνώμη είναι ένα κατηγορηματικό “όχι” σε αυτό που προωθούσε και ο μπαμπάς Μητσοτάκης και υλοποιεί ο υιός Μητσοτάκης. Δεν εκπλήσσει το ότι είμαι εναντίον των σχεδιασμών της οικογένειας Μητσοτάκη σε αυτό τον τόπο, για δύο λόγους:

Ο πρώτος είναι γιατί είμαι υπέρ της δημόσιας δωρεάν παιδείας, η οποία ήδη είχε καταντήσει σχεδόν ανέκδοτο και τώρα θα γίνει εντελώς ανέκδοτο.
Και δεύτερον, γιατί είμαι σταθερά υπέρ του Συντάγματος και υπέρ της δημόσιας εκπαίδευσης.
Εγώ προσωπικά είμαι τέκνο της δημόσιας εκπαίδευσης. Μπήκα πρώτος με εξετάσεις στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή, μπήκα με υποτροφία στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Και προτιμώ να γίνονται κάποιοι γιατροί με εξετάσεις και να μπαίνουν με 19.000 μόρια, παρά να μπαίνει ο κάθε Ιγνάτιος Χατζηπλουτίδης επειδή έχει παχύ πορτοφόλι το μπαμπάς του με 9,3, όπως είναι η ελάχιστη βάση.

Αλέξ. Κλώσσας: Και αυτοί που δε μπορούν να μπούνε με 19.000 μόρια στην ιατρική -δεν λέω ότι θα πρέπει να μπούνε σε ιατρική οπωσδήποτε, αλλά ότι δεν μπορεί να μπουν στο πανεπιστήμιο γιατί δεν είναι πολύ καλοί μαθητές για να δώσουν και να περάσουν, γιατί δεν τους ταιριάζει το σύστημα των εξετάσεων – γιατί είναι και αυτό ένα τεράστιο πρόβλημα… Τι πρέπει να κάνουν αυτοί;

Δημ. Παπαδημούλης:  Αντί να τους “κόβει” η κυβέρνηση της δεξιάς για να τους στείλει πελάτες στα κολέγια της Κάνιγγος, τα διώροφα, με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, “σκοτώνοντας” έτσι τα περιφερειακά πανεπιστήμια και τα περιφερειακά ΤΕΙ, θα έπρεπε να στηρίξει τη δημόσια εκπαίδευση, να την ενισχύσει και με επαγγελματική εκπαίδευση, όπως συμβαίνει παντού στην Ευρώπη, και να μην έχουμε αυτή την κραυγαλέα υποχρηματοδότηση: Ο μέσος όρος των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, σύμφωνα με τη Eurostat, είναι 2,8% του ελληνικού ΑΕΠ, που είναι χαμηλό – ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 7%.
Αν ήθελε ο Μητσοτάκης να κάνει κάτι μοντέρνο, αλλά δεν το περιμένω από την ελληνική Δεξιά, θα ήταν αντί να κοιτάει πως θα ευνοήσει τις business και κάποια χοντρά πορτοφόλια που ήδη ετοιμάζονται να εκμεταλλευτούν αυτό το νόμο που θα περάσει σε λίγο η Νέα Δημοκρατία, να κοιτάξει τι κάνει δεκαετίες τώρα η μικρή Φινλανδία που έχει τα πρωτεία και που δεν έχει τολμήσει να το ξηλώσει καμία κυβέρνηση.

Αλέξ. Κλώσσας: Μα είναι δυνατόν, μια κυβέρνηση να ξηλώνει ένα δημόσιο σύστημα παιδείας μόνο και μόνο γιατί παρασκηνιακά έχει κάνει compromis, έχει κάνει συμφωνίες με μεγάλα συμφέροντα, να έρθουν εδώ, να κάνουν μπίζνες, να διαλύσουν, να εκμεταλλευτούν τον λαό που τους ψηφίζει μόνο και μόνο ως πελάτες;

Δημ. Παπαδημούλης:  Θα σας απαντήσω με ένα λογικό επιχείρημα: Ναι, έχουμε δει και χειρότερα από την ελληνική δεξιά και από τη διακυβέρνηση τύπου Μητσοτάκη. Έχουμε δει και πολύ χειρότερα από αυτό.
Αλλά υπάρχουν πρόσφατες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη ως πρωθυπουργού, που λέει “θέλω ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά δεν μπορώ να το κάνω αν δεν αναθεωρήσω το Σύνταγμα στο άρθρο 16 ”. Προς τι λοιπόν αυτή η πρεμούρα, αν όχι για να υπηρετηθούν συμφέροντα; Σε τρία χρόνια αυτή η Βουλή ανοίγει τη διαδικασία. Αντί λοιπόν να προσκρούει ευθέως αυτή η κυβέρνηση και να ξηλώνει το άρθρο 16 του Συντάγματος που δεν το έφτιαξαν “τίποτα κομμουνισταί”, το έφτιαξε ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Αλέξ. Κλώσσας: Η χούντα λένε ότι το έφτιαξε. Κάνανε το ατόπημα να το βάλουν μέσα και στην εισηγητική έκθεση, ότι το άρθρο 16 είναι δημιουργημα της χούντας.

Δημ. Παπαδημούλης: Αυτά είναι ανιστόρητες ανοησίες! Φτιάχτηκε από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ετοιμάστηκε από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, έναν από τους σημαντικότερους διανοούμενους της ελληνικής Δεξιάς, και ψηφίστηκε το 1975. Είμαστε όμως στη φάση που κατηγορείται πια, όχι από κύκλους της Δεξιάς αλλά από την επίσημη ΝΔ, τη Μητσοτακική πλέον, για σοσιαλ-μανία και κρατισμό ο… Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Αλέξ. Κλώσσας: Επικαλούνται όμως την ΕΕ, επικαλούνται ένα νόμο που έχει περάσει και μας δίνει το δικαίωμα και το περιθώριο να φέρουμε εδώ χωρίς να πρέπει να αλλάξουμε το Σύνταγμά μας, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Δημ. Παπαδημούλης:  Είναι μια ρύθμιση που αφορά επαγγελματικά δικαιώματα. Ισχύει ήδη και γι’ αυτό έχουμε γεμίσει τα λεγόμενα κολέγια της Κάνιγγος. Αλλά δεν υπάρχει κάτι που να μας υποχρεώνει να παρακάμψουμε ή να τσαλαπατήσουμε το Σύνταγμά μας. Έχετε υπόψη σας καμιά απόφαση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που να έχει καταδικάσει την Ελλάδα γι αυτό; Όπως μας έχουν καταδικάσει για πάρα πολλές παραβιάσεις του κράτους δικαίου, όπως μας χαστουκίζουν διαρκώς για θέματα ελευθερίας του Τύπου; Δεν υπάρχει.

Αλέξ. Κλώσσας: Αν δεν κάνω λάθος, έχουμε διατηρήσει το δικαίωμα από τη Συνθήκη της Λισαβόνας να έχουμε εμείς τον πρώτο λόγο στα θέματα της παιδείας και όχι οι αποφάσεις της ΕΕ. Δηλαδή το κρατικό δίκαιο να υπερισχύει και το Σύνταγμα να υπερισχύει του ευρωπαϊκού.

Δημ. Παπαδημούλης: Για να γενικεύσουμε και λίγο, δεν μ’ αρέσει αυτή η α λα καρτ προσέγγιση της ελληνικής δεξιάς. Κάποτε κάνανε διαδηλώσεις με σύνθημα “Βάστα Σόιμπλε” και “Mένουμε Ευρώπη”. Το στοίχημα είναι να γίνουμε Ευρώπη.

Και εδώ μια χθεσινή δημοσκόπηση λέει ότι οκτώ στους δέκα Έλληνες και μέσα σε αυτούς και η πλειοψηφία αυτών που ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, θεωρούν ότι συγκαλύπτεται το έγκλημα των Τεμπών. Δεν έχουν εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, στη διαλεύκανση σκανδάλων και στην τιμωρία των ενόχων.

Αν θέλουμε λοιπόν να γίνουμε Ευρώπη, πρέπει να έχουμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη, να έχουμε ελευθερία του Τύπου, να σεβόμαστε το κράτος δικαίου, να πάψουμε να είμαστε χαμηλά στους μισθούς, ψηλά στις τιμές, να μην είμαστε στις χώρες που καταγράφονται από τη Διεθνή Διαφάνεια ως χώρες με μεγάλη διαφθορά.

Αλεξ. Κλώσσας: Το 2024 δηλαδή, επιστρέφουμε στις εποχές του 1-1-4.

Δημ. Παπαδημούλης: Ναι, πιστεύω ότι σε μια περίοδο που αυξάνονται οι ανισότητες επικίνδυνα – και οι κοινωνικές και οι περιφερειακές, και η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουν μεγάλη ψαλίδα ανισοτήτων, η οποία μεγάλωσε παραπάνω το αίτημα για δωρεάν δημόσια παιδεία και για να μπορεί να έχει ίσες ευκαιρίες και το παιδί της φτωχής οικογένειας με το παιδί της μεσαίας ή της εύπορης οικογένειας, νομίζω ότι είναι εξαιρετικά επίκαιρο.

Όταν εγώ μπήκα στο Βαρβάκειο με εξετάσεις, η κοινωνική σύνθεση ήταν – το ‘67, πρώτη χρονιά της χούντας αλλά και όταν μπήκα το ‘73 στο Πολυτεχνείο, στο Μετσόβιο- η κοινωνική σύνθεση των συμμαθητών μου και των συμφοιτητών μου είχε μια ευρεία κοινωνική γκάμα. Αυτό τώρα πια δεν το βρίσκουμε. Και με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί με αυτά τα “μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά” θα μειωθεί η δυνατότητα της κοινωνικής ανόδου για έξυπνα παιδιά από τις λαϊκές οικογένειες που παίρνουν τα μόρια.

Αλεξ. Κλώσσας: Λέμε λοιπόν ότι επιστρέφουμε στην εποχή του 1-1-4. Στην εποχή του 1-1-4, όμως, η Αριστερά έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην αντιμετώπιση του κράτους και του παρακράτους της εκτροπής. Και τότε το κράτος δικαίου δεν υπήρχε καν. Εδώ η Αριστερά πού είναι;

Δημ. Παπαδημούλης: Κοιτάξτε, περνάμε μια δύσκολη περίοδο και για την Ελληνική Δημοκρατία και για την ελληνική Αριστερά και θα έλεγα και για τις ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις. Αυτή η μονοκρατορία της ΝΔ, μαζί και με την ανερχόμενη δύναμη δεξιότερα της ΝΔ, καταδεικνύει κι ένα έλλειμμα πειστικότητας του αριστερού και προοδευτικού χώρου.

Νομίζω ότι αυτό το έλλειμμα πειστικότητας οφείλεται και σε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας, σε ένα έλλειμμα σαφήνειας, σε ένα έλλειμμα εμπιστοσύνης. Και άρα χρειάζεται να χτιστεί κάτι καινούριο. Πιστεύω ότι μετά τις εκλογές θα μπούμε σε μία περίοδο κινητικότητας και ανασύνθεσης αυτού του χώρου, του αριστερού και του προοδευτικού. Γιατί πολύ απλά, όπως και η φυσική, έτσι και η πολιτική, απεχθάνεται το κενό και υπάρχει ανάγκη αντιπολίτευσης. Βλέπω ότι υπάρχει μια εντεινόμενη κοινωνική αντιπολίτευση, αγρότες, φοιτητές… Η οργή για τα Τέμπη και το κενό της πολιτικής αντιπολίτευσης, η ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, δημιουργεί ένα κενό. Αυτό προσπαθεί να το εκφράσει, ξεκινώντας από χαμηλά είναι αλήθεια, γιατί είναι δύσκολη μια αρχή περίπου από το μηδέν, η Νέα Αριστερά.

Η εκτίμησή μου είναι ότι η νέα Αριστερά θα ανεβαίνει και μπορεί να αποτελέσει και τη θετική έκβαση των ευρωεκλογών.

Αλεξ. Κλώσσας: Η λύση είναι η μονάδα; Όχι η σύνθεση;

Δημ. Παπαδημούλης: Να πω από την πρώτη στιγμή, όχι. Η Νέα Αριστερά μπορεί και φιλοδοξεί να γίνει ένας καταλύτης για να χτίσουμε κάτι ευρύτερο. Ένα μέτωπο προοδευτικό, ένα μέτωπο δημοκρατίας και μια Αριστερά που να πείθει περισσότερο από ότι έπειθε ως ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια – και εννοώ προ Κασσελάκη. Τον Κασσελάκη τον θεωρώ σύμπτωμα και όχι αιτία.

 Κύριε Κλώσσα, πρέπει να προβληματιστούμε όλοι όσοι έχουμε δεσμούς και μια διαδρομή στην Αριστερά και κυρίως η νεότερη γενιά: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, εφαρμόζοντας σκληρά μνημόνια που απείχαν παρασάγγας από το προεκλογικό του πρόγραμμα, πήγε από το 35 στο 32% και ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση το 2019 ως το ‘23, πήγε από το 32 στο 18%;

Αλεξ. Κλώσσας: Κλείνοντας, θέμα Ασημακοπούλου για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπάρχει;

Δημ. Παπαδημούλης: Υπάρχει πριν απ όλα για τον ελληνικό και τον ευρωπαϊκό νόμο! Γιατί είναι ολοφάνερο ότι εδώ υπάρχουν παρανομίες. Αν βάλετε την εφαρμογή του chat του Υπουργείου Εσωτερικών και ρωτήσετε τι είναι αυτό που έκανε η κυρία Ασημακοπούλου και αν επιτρέπεται σύμφωνα με το νόμο, θα σας απαντήσει ότι είναι παράνομο και προσκρούει στο νόμο – και τον ευρωπαϊκό και τον Ελληνικό.
Άρα, ζητείται και εδώ δικαιοσύνη. Και ζητείται και φιλότιμο. Και από τον Μητσοτάκη που φτιάχνει το ψηφοδέλτιο και από την ίδια την κυρία Ασημακοπούλου. Διότι είναι φανερό ότι οι δικαιολογίες που δίνει, που είναι Δευτέρα-Τετάρτη- Παρασκευή πως τα μάζευε επί πέντε χρόνια και Τρίτη- Πέμπτη-Σάββατο, ότι της τα δώσανε από το υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο τη διαψεύδει, δεν είναι πειστικές.

Και ακόμη κι αν δεν τα έδωσε η Κεραμέως, αλλά τα έδωσε κάποιος από το επιτελείο της, γιατί δεν πιστεύω να είναι φέιγ βολάν τα στοιχεία τα προσωπικά, καταλαβαίνετε ότι κάτι εκεί πέρα βρωμάει άσχημα.

Για τις ευρωεκλογές καιτην Ελλάδα

«Οι ευρωεκλογές είναι πάντα μια ευκαιρία για μια ψήφο διαμαρτυρίας και προς τις εκάστοτε κυβερνήσεις των κρατών μελών. Νομίζω ότι και στην Ελλάδα θα υπάρξει ψήφος διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση της ΝΔ και την πολιτική της. Το ζητούμενο είναι αυτή να πάει αντιδεξιά και όχι δεξιότερα της ΝΔ.

Ελπίζω στις επόμενες ευρωεκλογές οι ψηφοφόροι να μην προσέλθουν απλώς στις κάλπες, αλλά και να σκεφτούν πολύ καλά όχι μόνο το κόμμα που θα επιλέξουν αλλά και τα πρόσωπα που θα τους εκπροσωπήσουν.Εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να έρθουν άνθρωποι που να μπορούν να εκπροσωπήσουν όχι μόνο τα συμφέροντα αυτών που τους έστειλαν αλλά και τα ελληνικά συμφέροντα -κι αυτό απαιτεί ικανότητες, όχι σελέμπριτις».

Για το ενδεχόμενο ανόδου ακροδεξιών και αντιευρωπαϊκών κομμάτων

«Αυτή την στιγμή, η άνοδος της ακροδεξιάς είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος όχι μόνο για την κοινοβουλευτική δημοκρατία -παρά το καμουφλάζ τους οι ακροδεξιοί που δυναμώνουν επικίνδυνα σε χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και αλλού είναι ‘πολιτικά εγγόνια’ του Χίτλερ και του Μουσολίνι- αλλά και για την ενωμένη δημοκρατική Ευρώπη. Γιατί είναι εχθροί της ιδέας μιας ενωμένης Ευρώπης. Επιδιώκουν να κόψουν τα κονδύλια για τους αγρότες, την Συνοχή, να μειωθεί ο κοινοτικός Προϋπολογισμός. Δεν θέλουν περισσότερη και ισχυρότερη Ευρώπη, μια ενωμένη Ευρώπη με Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ. Όλα αυτά είναι ενάντια και στα εθνικά μας συμφέροντα. Το συμφέρον μιας χώρας όπως η Ελλάδα που τα τελευταία χρόνια έχει κατρακυλήσει πολλά σκαλιά από πλευράς βιοτικού επιπέδου, βρίσκεται προς την εντελώς αντίθετη πορεία».

Για τις αγροτικές κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη

«Οι αγροτικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα στηρίζονται σε απολύτως δίκαια αιτήματα. Και είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τέτοια λαϊκή υποστήριξη της κοινής γνώμης στην συντριπτική της πλειοψηφία. Το λάθος είναι της Κομισιόν και της συνειδητής επιλογής της κας Φον ντερ Λάιεν. Φορτώνουν τους αγρότες με περισσότερες υποχρεώσεις και τους ζητούν να κάνουν περισσότερα πράγματα δίνοντάς τους λιγότερα λεφτά και εργαλεία, σε μια περίοδο μάλιστα που θα χρειαζόντουσαν περισσότερη βοήθεια γιατί έχουν ανέβει οι τιμές στο κόστος παραγωγής τους. Δυστυχώς, έχουμε μια Κομισιόν που βρήκε εύκολα 50 δισ. ευρώ για την Ουκρανία, αλλά δυσκολεύεται να βρει πολύ λιγότερα για τους αγρότες. Ο τελευταίος προϋπολογισμός που εγκρίθηκε πριν λίγες ημέρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κόβει από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους!

Προσωπικά, υποστηρίζω σταθερά όσα χρόνια είμαι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ανάγκη για μια γενναιόδωρη Κοινή Αγροτική Πολιτική, ιδιαίτερα τώρα που ζητάμε από αγρότες και κτηνοτρόφους να κάνουν περισσότερα για την αντιμετώπιση και της κλιματικής αλλαγής».

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά και τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης

«Δυστυχώς ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ -κι αυτό φάνηκε και στο τελευταίο του Συνέδριο- έχει μπει σε μία μη αναστρέψιμη πορεία εκφυλισμού και μετακίνησής του μακριά από κάθε έννοια Αριστεράς αλλά και σοβαρότητας θα έλεγα. Για μένα που ήμουν από τους συνιδρυτές αυτού του χώρου και που μαζί με τον Αλ. Τσίπρα οικοδομήσαμε βήμα-βήμα την μετάβασή του από ένα κόμμα του 3% σε ένα κόμμα που κυβέρνησε την χώρα, μου προκαλεί θλίψη.

Και νομίζω ότι αυτή η εξέλιξη δικαιώνει και την συγκρότηση της Νέας Αριστεράς.Πιστεύω πως το διάστημα που ακολουθεί μέχρι τις ευρωεκλογές θα υπάρξει κι άλλος κόσμος που θα πυκνώσει στις γραμμές της Νέας Αριστεράς, καθώς η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ με φαινόμενα αποσύνθεσης και αποσυσπείρωσης  όχι μόνο θα συνεχιστούν αλλά θα ενταθούν».

Για τον ίδιο και το μέλλον του μετά το τέλος της 15ετούς θητείας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

«Προσωπικά νιώθω ικανοποίηση γιατί στο τέλος της τρίτης και τελευταίας μου θητείας, αξιολογούμαι ως ένας από τους δέκα επιδραστικότερους ευρωβουλευτές από το σύνολο των 705, που είναι καλό και για την χώρα μας. Εκλέγομαι επί 10 συνεχόμενα χρόνια στη θέση του Αντιπροέδρου, αν και προέρχομαι από μια μικρή χώρα και μια μικρή Πολιτική Ομάδα, με ποσοστά του 75%.Η απόφασή μου να ολοκληρώσωτην κοινοβουλευτική μου διαδρομή και να κρεμάσω τα πολιτικά μου παπούτσια από αιρετά πόστα, δίνοντας τόπο στα νιάτα, είναι οριστική και αμετάκλητη. Την έχω πάρει δύο χρόνια πριν την τελευταία μου επανεκλογή το 2019, όπου εκλέχτηκα πρώτος και με διαφορά στη λίστα του τότε ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με ηγέτη τον Αλ. Τσίπρα. Υποστηρίζω και θα βοηθήσω όσο μπορώ τη Νέα Αριστερά στη μάχη των εκλογών. Θα βοηθήσω όσο μπορώ και τον ή τους ευρωβουλευτές που θα εκλεγούν από την κάλπη της 9^ης Ιουνίου, αλλά από την απλή θέση του απλού υποστηρικτή και του απλού μέλους.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φοράμε δύο φανέλες, την φανέλα της παράταξής μας και την φανέλα της χώρας μας. Προσπάθησα να εκπροσωπήσω όσο καλύτερα μπορούσα την Ελλάδα και όσους με ψήφισαν, συνεχίζοντας μια παράδοση μαχητικής αλλά και τεκμηριωμένης παρουσίας της χώρας μας και των συμφερόντων του λαού μας μέσα στον ανταγωνιστικό στίβο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με λίγα λόγια, προσπάθησα να συνεχίσω την παράδοση προσωπικοτήτων όπως ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Το τι πέτυχα θα το αξιολογήσουν οι πολίτες».

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

Το να κάνει κάποιος αυτοκριτική, έστω και με ορισμένη καθυστέρηση, δεν είναι κακό πράγμα

«Δεν είμαι ο αρμόδιος για να απαντήσω. Ωστόσο αυτό που θέλω να πω είναι ότι το να κάνει κάποιος αυτοκριτική δεν είναι κακό πράγμα. Οι κριτικές επισημάνσεις του Αλ. Τσίπρα αναφορικά με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ γίνονται με ορισμένη καθυστέρηση. Σέβομαι και τιμώ τον Αλ. Τσίπρα και τον έχω στηρίξει όσο λίγοι τόσο την περίοδο ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και κατά τη διάρκεια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Για την εκλογή Κασσελάκη και όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί αυτή την στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά με θλίβει, έχει μερίδιο ευθύνης κι ο Αλ. Τσίπρας».

Απαράδεκτη η προσπάθεια ορισμένων να ξαναγράψουν την ιστορία και να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη την χρεοκοπία της χώρας και την είσοδό μας στα μνημόνια από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

«Θεωρώ απαράδεκτο και εντελώς ανακριβές να προσπαθούν ορισμένοι, αξιοποιώντας την αυτοκριτική του Αλ. Τσίπρα, να ξαναγράψουν την ιστορία και να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων την χρεοκοπία της χώρας και την είσοδό μας στα μνημόνια, που μας πήγε χρόνια πίσω και πόνεσε πολύ τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Γιατί η χρεοκοπία δεν έπεσε από τον ουρανό, ήταν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ: σκάνδαλα, σπατάλες, πελατειακό κράτος, διαφθορά, πλαστά στατιστικά στοιχεία και καταγγελίες από τον πρώην πρόεδρο της Κομισιόν, Ζ. Κλ. Γιούνκερ».

Το σκάνδαλο Novartis υπήρξε και ήταν τεράστιο – Όλα τα μεγάλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών –Siemens, Novartis, Τέμπη- βγήκαν στη δημοσιότητα κατόπιν έρευνας κρατικών αρχών άλλων χωρών

«Ορισμένοι χρησιμοποιούν μια διατύπωση του Αλ. Τσίπρα και προσπαθούν με προπαγάνδα να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι δεν υπήρξε το σκάνδαλο Novartis. Φυσικά και υπήρξε και ήταν τεράστιο. Νιώθω ντροπή και με κάνει να νιώθω άσχημα, ως Έλληνας, που όλα τα μεγάλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών – από την Siemens και τη Novartis μέχρι το έγκλημα των Τεμπών- συγκαλύπτονται και όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας είναι κατόπιν έρευνας κρατικών αρχών άλλων χωρών. Για τη Novartis τα πρώτα στοιχεία βγήκαν από την αμερικανική δικαιοσύνη. Δυστυχώς, η ελληνική δικαιοσύνη και κυρίως η κορυφή της -για να μην ισοπεδώνουμε και αδικούμε- κινείται αναποτελεσματικά και με βραδυπορία».

Ο ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται με γοργά βήματα μακριά από την Αριστερά και τις έννοιες της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας

«Δεν έχουν συμβεί ποτέ αυτά τα γιούχα που ακούστηκαν την ώρα που μιλούσε η Γεροβασίλη στο συνέδριο, με τον Κασσελάκη να δείχνει με το δάχτυλο ηγετικά στελέχη του κόμματος και να λέει, ‘δείτε ποιοι χειροκροτούν και πείτε μου τι να κάνω με αυτούς’. Και πριν τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν είμασταν ένας μικρός συνασπισμός του 3-5% αλλά και ακόμη παλαιότερα στο ΚΚΕ εσωτερικού, αυτό το μικρό και πρωτοπόρο κόμμα του Λ. Κύρκου και του Μπ. Δρακόπουλου, ξεχωρίζαμε για τις δημοκρατικές μας διαδικασίες, το ήθος και τη συνέπειά μας. Και αυτό το αναγνώριζαν φίλοι και αντίπαλοι. Αυτή την τοξικότητα και τον όχλο που κυριάρχησε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ -ο οποίος τώρα θέλει να κατασπαράξει και τον Τσίπρα- δεν έχει σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες και με δημοκρατική κουλτούρα».

Η Νέα Αριστερά ξεκίνησε χαμηλά, αλλά θα συνεχίσει να ανεβαίνει και μπορεί να είναι η θετική έκπληξη των ευρωεκλογών

«Ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη εξελίσσεται πια σε ένα κόμμα που ολοένα και περισσότερο κόβει τις γέφυρες με αυτό που ξέραμε ως ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο Τσίπρα και παλαιότερα. Και κατά την προσωπική μου εκτίμηση, θα συνεχίσει να πέφτει. Απευθύνω κάλεσμα σε φίλους, συναγωνιστές και συντρόφους που για διάφορους λόγους έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα νιώθουν να ασφυκτιούν, να ενώσουμε δυνάμεις και να κρατήσουμε τις αξίες και τις δημοκρατικές παραδόσεις της σύγχρονης δημοκρατικής Αριστεράς».

Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/L_OGWiXRPTY

Σύμφωνα με τον ίδιο «όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ -και όσα με καθυστέρηση συνομολόγησε χθες ο Αλέξης Τσίπρας- δικαιολογούν πλήρως το εγχείρημα της Νέας Αριστεράς».

Ο ευρωβουλευτής κάλεσε «όσες κι όσους θέσουν υποψηφιότητα απέναντι στον Στ. Κασσελάκη, να μιλήσουν καθαρά, να δώσουν πρόταση, να δώσουν σχέδιο». «Και να αναλάβουν και αυτοί το μερίδιο ευθύνης τους για την επιλογή τους. Γιατί έχουν μερίδιο ευθύνης για τη μετατροπή ενός ιστορικού κόμματος της Αριστεράς σε ένα κόμμα… ΙΧ του κυρίου Κασσελάκη», όπως είπε.

Αναλυτικά τα όσα είπε στην συνέντευξη ο Δημ. Παπαδημούλης

• Για την παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα πριν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

«Η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, μακροσκελέστατη, περιλάμβανε επίθεση στον Κασσελάκη, επίθεση σε αυτούς που έφυγαν από τον Συνασπισμό, ενώ πολλά χρόνια ήταν δίπλα του και στήριξαν την ανοδική πορεία και τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, επίθεση και στους διαφωνούντες με τον Κασσελάκη, με προεξόφληση της κρίσης και της Μεγάλης Ιδέας που έρχεται για τον ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές.

Δεν είχε ούτε μια λέξη αυτοκριτικής. Πολλές εκατοντάδες λέξεις κριτικής στους πάντες και στα πάντα, αλλά ούτε μια λέξη αυτοκριτικής.

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνώντας τέσσερα χρόνια και εφαρμόζοντας ένα μνημόνιο που απείχε παρασάγγας από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, πήγε με ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα στο 18%!

Να σας αναφέρω το δικό μου παράδειγμα. Προσωπικά έχω πει εδώ και πολλά χρόνια ότι αναλαμβάνω το μερίδιο των ευθυνών που μου αναλογεί, παρότι τα τελευταία χρόνια δεν ήμουν μέλος ούτε της Πολιτικής Γραμματείας ούτε της Κεντρικής Επιτροπής και ολοκληρώνω τη θητεία μου και περνάω στα πίσω καθίσματα. Ενεργός στην Αριστερά, αλλά ως απλό μέλος σε αυτό που στηρίζω τώρα.

Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι οι εξελίξεις με την παρέμβαση του Τσίπρα και τη δρομολόγηση της εκλογής νέου προέδρου νέων οργάνων από την κορυφή μέχρι τη βάση στον ΣΥΡΙΖΑ, τελειώνουν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πριν καν αρχίσει. Διότι όποιες αποφάσεις πάρει δεν έχουν καμία πρακτική αξία».

• Για το αν θα υπάρξει νέα διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ

«Νομίζω ότι η κρίση και η αποσάθρωση και η μειωτική πτωτική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχιστεί. Και αυτό το προεξοφλεί πια -και παίρνει αποστάσεις και από αυτό μετά από πολύμηνη σιωπή- και ο Αλέξης Τσίπρας. Να περιμένουμε, όμως, να δούμε ποιοι ή ποιες θα καταθέσουν αντίπαλη υποψηφιότητα στον Κασσελάκη. Όσες κι όσοι το κάνουν, οφείλουν να μιλήσουν καθαρά, να δώσουν πρόταση, να δώσουν σχέδιο. Και να αναλάβουν και αυτοί το μερίδιο ευθύνης τους για την επιλογή τους. Γιατί έχουν μερίδιο ευθύνης για τη μετατροπή ενός ιστορικού κόμματος της Αριστεράς σε ένα κόμμα… ΙΧ του κυρίου Κασσελάκη.

Πρόκειται για τις εξελίξεις σε ένα κόμμα στο οποίο δεν μετέχω πια και πήρα μια απόφαση καθόλου εύκολη, όπως καταλαβαίνετε για τους συνιδρυτές αυτού του κόμματος.

Δυστυχώς βλέπω τη μετατροπή του ιστορικού ΣΥΡΙΖΑ σε ένα κόμμα που δεν θα έχει καμία πια σχέση με την ιστορία και τις παραδόσεις. Ένα κόμμα ΙΧ από έναν άνθρωπο που είχε επικοινωνιακό χάρισμα, αλλά πριν λίγα χρόνια ήταν θαυμαστής του Μητσοτάκη και πριν λίγες εβδομάδες διαφήμιζε ότι παζαρεύει μαζί του και θέση υπουργού».

• Για το ποια θα ήταν μια ισχυρή υποψηφιότητα απέναντι στον Στ. Κασσελάκη

«Δεν είναι δουλειά μου να υποδεικνύω. Εγώ αυτό που θέλω να πω είναι ότι όσα συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ -και όσα με καθυστέρηση συνομολόγησε χθες ο Αλέξης Τσίπρας- δικαιολογούν πλήρως το εγχείρημα της Νέας Αριστεράς, το οποίο κατά τη γνώμη μου θα έχει ανοδική πορεία, η οποία θα ενισχυθεί πολύ, με ισχυρό πολιτικό συμβολισμό, με την επάνοδο στην ενεργό δράση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να είναι και στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος».

«Αν σε κάτι συμφωνώ πλήρως με τον Αλέξη Τσίπρα είναι σε αυτό που είπε στην τελετή παράδοσης παραλαβής με τον Στέφανο Κασσελάκη. Με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πλήξετε ποτέ», δήλωσε ο Δημ. Παπαδημούλης κλείνοντας, και εκτίμησε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να βυθίζεται και να αποσυντίθεται, και η Νέα Αριστερά να ανεβαίνει. Εδώ δεν μας κάλεσαν καν στο συνέδριό τους. Λάθος. Αυτά μόνο το ΚΚΕ τα έκανε στην αρχή».

Δείτε εδώ την συνέντευξη: https://youtu.be/akBtL3aqJb8

Με έναν ευρωπαϊκό προϋπολογισμό της τάξης του 1% είναι αδύνατο να εκπληρωθούν οι στόχοι που έχει θέσει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση – Αυτή δεν είναι μόνο η θέση του Παπαδημούλη αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

«Σε μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει όχι μόνο τις δεδομένες προκλήσεις αλλά και ολοένα και καινούργιες κρίσεις και απαιτήσεις, χρειάζεται ισχυρότερος προϋπολογισμός. Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες, την ενεργειακή κρίση, τις αρνητικές συνέπειες των πολέμων στην Ουκρανία και τώρα στη Γάζα, την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και των νέων τεχνολογιών για να μην είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση ουραγός στη μάχη για την τεχνητή νοημοσύνη, για τις διαστημικές προκλήσεις, για να μπορέσει να προχωρήσει η περιφερειακή ανάπτυξη, για να μην την πληρώσουν οι πολιτικές συνοχής, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι. Αυτά ζητούν με μεγάλες πλειοψηφίες οι πολίτες στο Ευρωβαρόμετρο. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι μόνο η σωστή θέση για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα αλλά υπηρετεί και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Οι πολίτες ζητούν καλύτερη δημόσια παιδεία και καλύτερη δημόσια υγεία, καταπολέμηση των ανισοτήτων και να μην κοπούν, αλλά να αυξηθούν τα κονδύλια για τη μείωση των ανισοτήτων μέσω των πολιτικών συνοχής. Όλα αυτά δεν γίνονται χωρίς χρήματα. Γι’ αυτό και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’ αφού κερδίζουν από την κοινή αγορά, να βάλουν πιο πολλά στο κοινό ταμείο και να αυξηθούν τα έσοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους ιδίους πόρους. Δηλαδή, από τη στιγμή που η ενιαία αγορά παράγει ένα τζίρο και επομένως χρήμα και αυτό φορολογείται, ένα μέρος από αυτά να πηγαίνει κατευθείαν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο. Για να καταλάβετε, ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ και είναι καρφωμένος στο 1% επί δεκαετίες τώρα. Ο προϋπολογισμός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι 20% του αμερικανικού ΑΕΠ! Δε γίνεται έτσι».

Πληγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης η δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, συχνά την οδηγεί σε παράλυση – Λόγω της ανάγκης επίτευξης ομοφωνίας και κυνικών ανταγωνιστικών συμφερόντων, το Συμβούλιο συχνά καθυστερεί και αναβάλλει κρίσιμα θέματα και αποφάσεις

«Η Επιτροπή έχει κάνει μια πρόταση για την αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά ακόμη στο Συμβούλιο δεν έχουν καταλήξει. Έχει ανοίξει ένα παράθυρο, αλλά δεν έχει κλείσει ακόμα τίποτα. Και το πρόβλημα εδώ μπαίνει από το φρένο που βάζουν οι κυβερνήσεις. Δεν είμαι αισιόδοξος και νομίζω ότι αυτή η αναβλητικότητα δεν θα οδηγήσει σε καλό συμβιβασμό στο τέλος. Η πρόταση της Επιτροπής, η οποία θα ήθελα είναι πιο τολμηρή, ‘’ροκανίζεται’’ συστηματικά από τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’».

Να μην είμαστε ευρωπαϊστές αλά καρτ – Δεν έχω δει καμία ελληνική κυβέρνηση εδώ και πάνω από 15 χρόνια να χρησιμοποιεί το ‘’όπλο του βέτο’’, αντιθέτως χρησιμοποιείται περισσότερο από κυβερνήσεις τύπου Όρμπαν για να εκβιάζουν και να παίρνουν χρήματα παραβιάζοντας τους ευρωπαϊκούς κανόνες

«Το βέτο είναι η εύκολη λύση και ορισμένες φορές αυταπάτη. Στο ευρωπαϊκό πεδίο οι υποστηρικτές της ομοφωνίας σε όλα όσα υπάρχουν σήμερα και του να μην αλλάξει τίποτα είναι οι Πολιτικές Ομάδες της ακροδεξιάς και ο Όρμπαν σε επίπεδο κυβερνήσεων. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Φιλελεύθεροι, οι Σοσιαλιστές, οι Πράσινοι και ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς λένε ότι εάν θέλουμε περισσότερα λεφτά για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τις πολιτικές συνοχής, τα κοινοτικά κονδύλια και εάν θέλουμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα, για το κλίμα, για τη μείωση των ανισοτήτων, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, πρέπει να προχωρήσουμε σε αλλαγές. Το ομοφωνία σε όλα σημαίνει παράλυση, εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πλούσιων και των ισχυρών που δεν θέλουν μια ισχυρή πολιτική ένωση που να μπορεί να αποφασίζει, να έχει γεωπολιτικό ρόλο, να έχει πιο πολλά λεφτά στο κοινό ταμείο, να κάνει πράγματα για τους πολίτες και θέλουν μόνο κοινή αγορά -δηλαδή το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Αυτό είναι αντίθετο με τα εθνικά μας συμφέροντα.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζουμε την ανάγκη να διευρυνθεί ο κατάλογος των θεμάτων που αποφασίζονται με αυξημένη πλειοψηφία, με την επιφύλαξη για εμάς τους Έλληνες ότι πρέπει να αφήσουμε στην άκρη για το ορατό μέλλον και για προφανείς λόγους (Τουρκία, πληγή της Κύπρου, εμπειρία των προηγούμενων εντάσεων), την εξωτερική πολιτική (συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που αφορούν τη διεύρυνση) και την άμυνα. Αλλά αν θέλουμε να γίνει κάτι καλύτερο για το προσφυγικό-μεταναστευτικό και να μην το φορτώνεται μόνο η χώρα υποδοχής, πιστεύετε ότι θα συμφωνήσει ο Όρμπαν ποτέ σε αυτά που ζητάει η Ελλάδα; Ξέρετε ότι με αυτά τα κόλπα της ομοφωνίας έχουμε 27 διαφορετικές φορολογικές πολιτικές και το αποτέλεσμα είναι όλες οι μεγάλες πολυεθνικές να πηγαίνουν σε μια χώρα φορολογικό παράδεισο μέσα στην Ευρώπη – Ιρλανδία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο- και να πληρώνουν μηδέν φόρους ή σχεδόν μηδέν, ενώ ο ελεύθερος επαγγελματίας στην Ελλάδα και η μικρομεσαία επιχείρηση στην Ελλάδα πληρώνει τα ‘μαλλιοκέφαλά’’ της.

Είμαι ικανοποιημένος διότι μέσα από τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βλέπω ότι έχουν αλλάξει προς το θετικότερο, σε πιο φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση, οι θέσεις όλων λίγο-πολύ των ελληνικών κομμάτων που ήταν παλιά πιο επιφυλακτικά και δέχονται να περάσουμε σε αποφάσεις όχι με ομοφωνία αλλά με αυξημένη πλειοψηφία σε μια σειρά θέματα που έχουν σχέση με οικονομική, κοινωνική, πολιτική, φορολογική πολιτική και δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, περιβάλλον κ.λπ.».

Θετικό βήμα η τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Χρειάζεται όμως διάρκεια σε ενέργειες και δηλώσεις – Ως Έλληνες, να κάνουμε γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις δικές μας κόκκινες γραμμές

«Είναι προτιμότερο να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και να μην υπάρχουν εντάσεις. Για λόγους οικονομικούς -να γλιτώνουμε λεφτά από εξοπλισμούς-, να πηγαίνει καλύτερα ο τουρισμός από το να έχουμε πόλεμο ή απειλές πολέμου που διώχνουν επενδύσεις. Αλλά από εκεί και πέρα, ας περιμένουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί το πράγμα. Διότι ο ίδιος ο Ερντογάν που ήρθε με αυτές τις δηλώσεις, πριν μερικούς μήνες έλεγε θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ. Το να μην έχουμε ένταση είναι καλό, πρέπει όμως να περιμένουμε να δούμε τη διάρκεια.

Από εκεί και πέρα, στην Ευρώπη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είμαστε πιο αυστηροί απέναντι στο καθεστώς Ερντογάν για τις απειλές σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου, για το έλλειμμα δημοκρατίας και σεβασμού του κράτους δικαίου, γι’ αυτά που κάνει στους Κούρδους. Γιατί; Διότι λειτουργούμε ανοιχτά και μας βλέπει όλος ο κόσμος, τι λέει και τι ψηφίζει ο καθένας και η καθεμία. Πίσω από κλειστές πόρτες στην Επιτροπή και ακόμη χειρότερα στο Συμβούλιο, η φιλοτουρκική άποψη είναι πιο ισχυρή με κυνικά συμφέροντα (επενδύσεις, πώληση όπλων). Ως Έλληνες, η έγνοια μας πρέπει να είναι να επηρεάζει την ευρωτουρκική ατζέντα περισσότερο η Αθήνα και όχι το Βερολίνο. Δεν συμβαίνει πάντα».

Σχεδόν 15 χρόνια τώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προσπαθώ να συνεχίσω την παράδοση του Λεωνίδα Κύρκου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη – Όχι απλώς μένουμε Ευρώπη, το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει από τα τελευταία σκαλιά της ΕΕ σε βιοτικό επίπεδο, αγοραστική δύναμη, κοινωνικό κράτος, δημόσια υγεία και παιδεία

«Να είμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να παλεύουμε να εκπροσωπούνται καλύτερα τα δικά μας συμφέροντα εντός. Γιατί -και με πονάει αυτό που σας λέω- πολλές χώρες φτωχότερες από εμάς που μπήκαν δεκαετίες μετά από την Ελλάδα, μας έχουν ξεπεράσει. Κι εμείς είμαστε πια μία από τις φτωχότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μεγάλες ανισότητες κοινωνικές, πολύ πιο πίσω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, σεβασμό του κράτους δικαίου, ελευθερία του Τύπου. Δεν μου αρέσει να ακούω, απλώς μένουμε Ευρώπη. Το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει σκαλιά μέσα στην Ευρώπη σε θέματα που οι Έλληνες πολίτες ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι ευχαριστημένοι».

Πιστεύω έμπρακτα στην ανανέωση και στο ‘’τόπο στα νιάτα’’

«Την απόφαση μου την έχω πάρει από το 2017, πριν τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Πιστεύω ότι η Αριστερά εάν θέλει να γίνει πιο σοβαρή, πιο αξιόπιστη, πιο ελκυστική, πρέπει να δώσει πρωτοβουλία στις νεότερες γενιές. Για να πάμε μπροστά, χρειαζόμαστε νέους αλλά και δοκιμασμένους. Να σας το πω όπως το νιώθω: Εγώ έχω μάθει από τα 18 μου, σε μια ανανεωτική Αριστερά όπου ένας νέος άνθρωπος έρχεται και λέει ‘’ήρθα, πείτε μου πώς μπορώ να προσφέρω, τι να κάνω, να δοκιμαστώ για να βοηθήσω’’».

Ευτυχής γιατί η Νέα Αριστερά έχει ένα άξιο άνθρωπο για επικεφαλής και μια γενιά νέων σε ηλικία στελεχών που έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στα δύσκολα

«Βλέπω μια παντοδύναμη κυβέρνηση και ένα κενό στη δημοκρατική προοδευτική αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο με τη νέα του ηγεσία και τη νέα του ηγετική ομάδα και δεν βλέπω δυνατότητες ανάκαμψης. Το ΠΑΣΟΚ, παρά τη μεγάλη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να εισπράξει με την πολιτική του και  την ηγεσία του. Για τη Νέα Αριστερά υπάρχει μια πρόκληση να ανταποκριθεί. Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται πολύ δουλειά, σοβαρότητα, αξιοπιστία, πρόγραμμα. Το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει, δεν είναι μόνο οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές. Είναι χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα που διαρκώς πληθαίνουν. Εκτιμώ ότι αυτή η αιμορραγία δυνάμεων από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, μελών, στελεχών, ψηφοφόρων, θα συνεχιστεί. Σας παραπέμπω και στις πρόσφατες δηλώσεις του σεβαστού σε μένα Γιάννη Δραγασάκη -μαζί δημιουργήσαμε το κοινό πρόγραμμα 35 χρόνια πριν, που οδήγησε στη δημιουργία του Συνασπισμού.

Είμαστε σε μια περίοδο ανακατατάξεων και ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου. Οι ευρωεκλογές είναι το πρώτο τεστ. Θα επιδιώξουμε το ευρωψηφοδέλτιο μας να είναι ακόμη ευρύτερο από το κόμμα της Νέας Αριστεράς και να συμπεριλάβει και συμμαχικές δυνάμεις. Μεταξύ Νέας Αριστεράς και Πέτρου Κόκκαλη, γίνονται σοβαρές και προχωρημένες συζητήσεις. Η εκτίμησή μου είναι ότι η Νέα Αριστερά όχι μόνο θα εκλέξει ευρωβουλευτή, αυτό το θεωρώ σίγουρο. Εκτιμώ ότι είναι απολύτως εφικτό να εκλέξει ευρωβουλευτές»

Παρά τις δυσκολίες της πρώτης περιόδου, η Νέα Αριστερά θα έχει ανοδική πορεία – Στόχος μας η διαμόρφωση μιας προοδευτικής εναλλακτικής που να μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου στις επόμενες εθνικές εκλογές

«Θα πρέπει να περιμένουμε μετά τις γιορτές για τις πρώτες μετρήσεις για το πού βρίσκεται και τις οποίες θα μπορούμε να τις πάρουμε ως αφετηρία. Εκτιμώ, ελπίζω και θα συμβάλλω από τα μετόπισθεν στο να έχει μια ανοδική πορεία. Ο πρώτος στόχος είναι η νέα Αριστερά να συγκροτηθεί ως ένα κόμμα ευρύχωρο και ανοιχτό, όχι μόνο στον αριστερό, αλλά και στον οικολόγο και στον κεντροαριστερό και στον προοδευτικό πολίτη, στηριγμένο σε πρόγραμμα και δημοκρατική λειτουργία».

Είμαι εναντίον των εμφύλιων αντιπαραθέσεων, ανταγωνισμός και αντιπαράθεση ναι, αλλά εμφύλιος όχι

«Οι σχέσεις μου με τους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Κουντουρά και Κώστα Αρβανίτη, είναι καλές. Εκλέχτηκα πρώτος σε ψήφους ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι ο μόνος που είναι από την ίδρυση του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος της θητείας μου έχω μια έγνοια και μια ευθύνη να έχω καλές σχέσεις και συνεργασία, γιατί εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας. Καλές σχέσεις έχω με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και με το Νίκο Παπανδρέου, δεν θα έχω με τους συναδέλφους που είμασταν στην ίδια λίστα;»

Έχω τη δυνατότητα να λέω στον Αλέξη Τσίπρα αυτά που πιστεύω χωρίς τη μεσολάβηση δημόσιων συνεντεύξεων

«Πάντα έχω επαφή με τον Αλέξη Τσίπρα. Τον ξέρω δεκαετίες, από την εποχή που ήταν επικεφαλής της νεολαίας του Συνασπισμού, και τον έχω στηρίξει όσο λίγοι, τόσο στις μάχες που δώσαμε για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα του 5% κυβερνητική δύναμη, όσο και στα δύσκολα χρόνια της διακυβέρνησης».

Καθόλου ελκυστικό να μην ξεκολλάει κάποιος από την καρέκλα και να πρέπει να φτάσει έως τα βαθιά γεράματα – Ανυπομονώ για τη στιγμή που θα είμαι απλός υποστηριχτής μακριά από αιρετά δημόσια αξιώματα, είτε κομματικά είτε κοινοβουλευτικά

«Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, επειδή διαβάζω αριστερά και δεξιά, μην κοιτάτε που λέει ο Παπαδημούλης ότι θα φύγει και θα περάσει στα μετόπισθεν. Υπάρχουν τζάκια και άνθρωποι που κληρονόμησαν μια έδρα από τον πατέρα τους, τον θείο τους. Υπάρχουν όμως και άλλοι που το έχουν δει διαφορετικά το πράγμα και πιστεύουν ότι καλό είναι κάποια στιγμή να περνάμε στα μετόπισθεν. Δεν θα πάψω να είμαι ενεργός πολιτικά. Μπορείς να υπηρετείς κάποιες αξίες και ιδέες και μακριά από αξιώματα. Βλέπετε ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει εντονότερη ροπή προς την ανανέωση. Το θέμα είναι να μπαίνουν μπροστά άνθρωποι που να είναι νέοι σε ηλικία και να φέρνουν και φρέσκο αέρα σε ιδέες και σε πρακτικές. Να μην είναι απλώς ‘νεό-γεροι’».

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/8l0r-nZ221Y

Συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό «Δίκτυο 1» της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και στον δημοσιογράφο Αντώνη Παραρά, έδωσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης.

Απαντώντας στις ερωτήσεις του δημοσιογράφου, ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε σε θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, αλλά και στην επόμενη μέρα της Νέας Αριστεράς και στις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις στον χώρο της αντιπολίτευσης.

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Ευρωπαϊκό έλλειμα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά με βήμα σημειωτόν και με δυσκολίες, την ώρα που στον κόσμο και στη γειτονιά μας έχουμε συγκλονιστικές αλλαγές: Πόλεμος στην Ουκρανία, πόλεμος στη Γάζα, μεγάλη αύξηση των ανισοτήτων – και ανάμεσα στα κράτη μέλη και μέσα στα κράτη μέλη.
 Η ΕΕ σε σχέση με αυτά που έχει υποσχεθεί στους πολίτες της, βρίσκεται πίσω: πολλές υποσχέσεις και προσδοκίες, μικρά αποτελέσματα. Μαζί και με την αποτυχία της, να μειώσει τις ανισότητες, μαζί και με την αποτυχία της να αντιμετωπίσει το προσφυγικό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυναμώνει επικίνδυνα η αντιευρωπαϊκή άκρα δεξιά και να απογοητεύεται και ένας κόσμος που πιστεύει στην ανάγκη της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά δεν τη βλέπει να κινείται αποτελεσματικά.

Ενεργειακή κρίση και απολιγνιτοποίηση

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει έναν προϋπολογισμό 1% μόνο του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Οπότε, το περίφημο στοίχημα της δίκαιης μετάβασης σε μια πράσινη ενέργεια για να μη μείνει κανείς πίσω είναι υπαρκτό, με νοικοκυριά που δυσκολεύονται να θερμάνουν το σπίτι τους, να πληρώσουν το λογαριασμό τους. Έτσι, κινδυνεύει η πράσινη μετάβαση να γίνει μια ακόμη πηγή αύξησης των ανισοτήτων.
Στην Ελλάδα, μάλιστα, είμαστε πολύ πιο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα είναι ο παράδεισος για υπερκέρδη όποιου πουλάει ενέργεια, όποιου παράγει ενέργεια. Κάποιοι έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια, φίλοι της κυβέρνησης ιδιαίτερα, μέσω της παραγωγής ηλεκτρισμού από φυσικό αέριο και κερδίζουν και διάφοροι άλλοι, καθώς και οι παραγωγοί ηλεκτρισμού.

Ελληνοτουρκικά και Ευρωτουρκικά

Είναι καλό να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο κράτη που η γεωγραφία μάς όρισε να είμαστε δίπλα. Αλλά θα πρέπει να δούμε αν αυτό θα έχει διάρκεια και αν θα προκύψουν αμοιβαία οφέλη.
Η Ελλάδα έχει τις κόκκινες γραμμές της, τα θέματα της κυριαρχίας της. Δεν φοβάται τον διάλογο, τον προτιμά από τον πόλεμο. Αλλά να περιμένουμε να δούμε γιατί βλέπουμε “πολλούς Ερντογάν”: Αυτός ο Ερντογάν που ήρθε πριν μερικές ημέρες, μίλησε φιλικά, αλλά πριν μερικούς μήνες ένας άλλος Ερντογάν, έλεγε ότι “θα έρθουμε ξαφνικά νύχτα”. O Ερντογάν παίζει με τη στρόφιγγα των προσφυγικών ροών. Θυμόσαστε τι έγινε στον Έβρο το 2020 και τι γίνεται και στη θάλασσα, στο Αιγαίο;

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι και ένα τεράστιο έλλειμμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί φορτώνει το βάρος της ευθύνης στις χώρες υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα. Αρνείται να κάνει μια ενιαία πολιτική με αναλογική ανάληψη της ευθύνης της διαχείρισης του προβλήματος. Υπάρχουν χώρες που δεν θέλουν να πάρουν ούτε έναν πρόσφυγα, ενώ η ΕΕ έχει ανάγκη από εργατικά χέρια και μυαλά, γιατί είναι μια Ευρώπη που γερνά. Είναι χαρακτηριστικό της αποτυχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το θέμα που φουσκώνει και τα πανιά της άκρας δεξιάς, ότι έχουμε 27 διαφορετικές πολιτικές ασύλου, 27 διαφορετικές πολιτικές για το προσφυγικό, 27 διαφορετικές πολιτικές για τη μεταναστευτική πολιτική, και όχι μία ή τουλάχιστον μια κατεύθυνση.

Η προοπτική για τη Νέα Αριστερά

Καταρχήν η διάσπαση δεν είναι καλό πράγμα. Και το λέω με πόνο ψυχής γιατί είμαι από αυτούς που συν-ιδρύσαμε πριν 35 χρόνια το Συνασπισμό και πριν από 20 χρόνια τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω ότι την πρώτη ευθύνη για τη διάσπαση, την έχει η ηγεσία Κασσελάκη και η ηγετική ομάδα Κασσελάκη.
Θεωρώ ότι η Νέα Αριστερά θα έχει μια ανοδική πορεία και θα έχει μια ελπιδοφόρα καταγραφή στις προσεχείς ευρωεκλογές.

O σημερινός κατακερματισμός στο χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης διευκολύνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μια κυβέρνηση ανεξέλεγκτη, μια παντοκρατορία της, η οποία είναι κακή για τον τόπο και για τη δημοκρατία, γιατί αυξάνει φαινόμενα αλαζονείας, διαφθοράς και τον πειρασμό για ακόμη περισσότερες αντικοινωνικές πολιτικές.
Υπάρχει όμως ένα κενό αντιπολίτευσης ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε μια ολοφάνερα καθοδική πορεία, πολύ πιο κάτω από το 18%, που ήταν ήδη μια συντριπτική ήττα τον Ιούνιο. Αυτό κατά τη γνώμη μου θα συνεχιστεί. Εκτιμώ ότι και άλλα μέλη, στελέχη, ψηφοφόροι, θα φύγουν από το ΣΥΡΙΖΑ.

Απ’ την άλλη, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει με την ηγεσία του και την πολιτική του παρά μόνο ψίχουλα από αυτό που χάνει γοργά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το στοίχημα τώρα είναι για την Νέα Αριστερά, που έχει επικεφαλής της έναν πολύ άξιο άνθρωπο, τον Αλέξη Χαρίτση, με σειρά σημαντικών προσόντων – εργατικό, με τεχνοκρατική επάρκεια, αξιόπιστο και σοβαρό. Αυτό χτίζει μια προοπτική. Μια πορεία ενωτικής ανασύνθεσης του ευρύτερου προοδευτικού μπλοκ. Δεν υποτιμώ τις δυσκολίες και πιστεύω ότι η προοπτική θα είναι ενόψει των εθνικών εκλογών, μετά το στοίχημα των ευρωεκλογών που θα μετρηθούν όλοι.

Το ζητούμενο είναι μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση που να κερδίσει τη Δεξιά του Μητσοτάκη στις εκλογές του 2027. Για να το πετύχεις αυτό χρειάζεσαι πρόγραμμα. Σχέδιο. Να πιστεύεις αυτά που λες και να εγγυάσαι ότι θα τα κάνεις. Σοβαρότητα, αξιοπιστία, συγκεκριμένες προτάσεις. Πράγματα που δυστυχώς χάνει με ταχύτητα ο ΣΥΡΙΖΑ του κυρίου Κασσελάκη.
Η Νέα Αριστερά με επικεφαλής τον Αλέξη Χαρίτση έχει στην πρώτη γραμμή μια νέα γενιά σαραντάρηδων που έχουν δοκιμαστεί στα δύσκολα και δεν είναι ούτε χθεσινοί, ούτε περαστικοί, ούτε ένα ουρανοκατέβατοι στο χώρο της Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου.
Και νομίζω ότι πολύς κόσμος ζητά κάτι διαφορετικό. Όχι “πολυτεμαχισμό”, αλλά ενωτική ανασύνθεση.
Να σας το πω διαφορετικά. Έζησα και ζήσαμε όλοι τον λυσσώδη αγώνα του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου για χρόνια: Και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβαινε  την περίοδο 2010-2015 κι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνούσε από το ‘15 μέχρι το ‘19 και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το κόμμα του 32% ως αξιωματική αντιπολίτευση από το ‘19 μέχρι το ’23. Με δικά μας λάθη πέσαμε στο 18%. Η ηγεσία Κασσελάκη και η ηγετική ομάδα που ο ίδιος επέλεξε, τον οδηγεί μέσα σε 2-3 μήνες ακόμη 5-6 μονάδες πιο κάτω. Αυτό που λυσσωδώς προσπάθησε επί χρόνια το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, το διευκολύνει η νέα ηγετική ομάδα Κασσελάκη.

]]> https://www.papadimoulis.gr/151223-2/feed/ 1