Αναφερόμενος στην ευρωπαϊκή αξιολόγηση του ανεξάρτητου οργανισμού BCW που τον κατατάσσει στους ‘’10 Ευρωβουλευτές με τη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στη διαμόρφωση των αποφάσεων στην ΕΕ’’, δήλωσε πως «αποτελεί μια σημαντική και πολύ τιμητική διάκριση. Όχι μόνο προς τος το πρόσωπό μου -είμαι ο μόνος από την Ελλάδα και ο μόνος από την Αριστερά- αλλά είναι κάτι θετικό και για την παράταξή μου και για την χώρα». Για να συμπληρώσει: «Εάν δείτε την λίστα με τα υπόλοιπα ονόματα, είναι ευρωβουλευτές από μεγάλα κόμματα της Δεξιάς και της Σοσιαλδημοκρατίας και από μεγάλες χώρες. Γιατί κακά τα ψέματα, η Ευρώπη κυριαρχείται από τις μεγάλες δυνάμεις με πρώτο αφεντικό την Γερμανία. Το να διακριθεί ένας Γερμανός δεξιός, δεν είναι και σπουδαίο κατόρθωμα. Εάν τα καταφέρει ένας Αριστερός και Έλληνας, αυτό θέλει πενταπλάσια προσπάθεια». Όσον αφορά την «εκκωφαντική σιωπή» της είδησης από την συντριπτική πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης, σημείωσε πως «η μόνη εξήγηση που δίνω είναι ότι είμαι Συριζαίος. Τα Μέσα με πολύ γαλάζιο χρώμα, έκρυψαν την είδηση για να μην την μάθει ο κόσμος».

Για την επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ στην Ελλάδα, ο Δημ. Παπαδημούλης ανέφερε: «Δεν θα μας λείψει. Η Μέρκελ με την πολιτική της ήταν καλή για την Γερμανία, αλλά κακή για την Ελλάδα. Μαζί με τον Σόιμπλε, εξέφρασε αυτή την τιμωρητική πολιτική απέναντι στον ευρωπαϊκό Νότο, με πρώτο θύμα τον ελληνικό λαό. Λίγες εβδομάδες πριν, μας είπε ότι μας έβαλε πολλά και δύσκολα. Αυτά είναι ‘τσάι και συμπάθεια’ και δεν έχουν καμία αξία». Και τόνισε: «Δεν ξεχνώ ως Έλληνας, και όχι μόνο ως Συριζαίος, διάφορους που ενώ είχαν ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας, τα μνημόνια και για όλη αυτή την οδύνη, όταν βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ και έγινε πρωθυπουργός ο Τσίπρας να είναι με το μέρος των δανειστών και να  φωνάζουν ‘Γερούν γερά’ και ‘βάστα Σόιμπλε’. Την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας την είχαν αυτοί που κυβέρνησαν -δηλαδή οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Φυσικά την μεγαλύτερη ευθύνη την έχει η πενταετής διακυβέρνηση της ΝΔ από το 2004 έως το 2009 που τίναξε ελλείμματα και χρέη στα ύψη και ανάγκασε μέχρι και τον Γιούνκερ να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και να πει φτάνει με τα Greek statistics».

Σχετικά με το ‘όργιο απευθείας αναθέσεων επί ΝΔ’, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία σημείωσε: «Εάν θέλουμε να τα καταφέρουμε καλύτερα ως Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη -γιατί  κατρακυλήσει πολλά σκαλοπάτια κάτω σε βιοτικό επίπεδο και κατακτήσεις – πρέπει να έχουμε σχέδιο, να είμαστε πιο διεκδικητικοί και δουλευταράδες στην Ευρώπη και με χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Στην Ελλάδα, υπάρχει μπόλικη διαφθορά και μπόλικο πελατειακό κράτος. Επί ΝΔ, παρατηρούμε ένα όργιο απευθείας αναθέσεων με πρόσχημα την πανδημία – το 65% από τα πολλά δις που έχει ξοδέψει το δημόσιο τα τελευταία δύο χρόνια είναι με απευθείας αναθέσεις. Αυτό σημαίνει πως ορισμένα γαλάζια golden boys κάνουν business με πρόσχημα την κρίση».

Σε ό,τι αφορά τέλος την εκλογική διαδικασία στο ΚΙΝΑΛ τόνισε πως κρατά στάση αυστηρής ουδετερότητας. «Είναι υπόθεση των φίλων και των μελών τον ποιον θα εκλέξουν» δήλωσε ο Δημ. Παπαδημούλης υπογραμμίζοντας την σημασία που έχει να προκύψει μια προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας. «Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ενεργοποιηθεί μετά την εκλογή της νέας ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ το σενάριο να βγάλουμε στην Ελλάδα με απλή αναλογική προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας». Και πρόσθεσε κλείνοντας: «Η απλή αναλογική και οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι ο κανόνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια τεράστια εκστρατεία από την ελληνική Δεξιά να συκοφαντήσει τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την απλή αναλογική. Αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι αυτοδύναμες μονοκομματικές κυβερνήσεις χρεοκόπησαν την Ελλάδα. Αυτές ήταν που τίναξαν τα χρέη και τα ελλείμματα, βούλιαξαν την Ελλάδα στα σκάνδαλα και φόρτωσαν στην πλάτη του ελληνικού λαού τα μνημόνια που προκάλεσε η χρεοκοπία τους».

Όπως τονίζει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, «ο μέσος όρος του δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης, υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ τους, όταν τα βασικά κριτήρια του Μάαστριχτ ορίζουν ως μέγιστο το 60% για το δημόσιο χρέος και το πολύ 3% για δημόσιο έλλειμμα» και μια αναθεώρηση των κανόνων για τα ελλείμματα και το χρέος σε ρεαλιστική βάση, θα βοηθούσε «να διευκολυνθεί η ανάκαμψη των οικονομιών που ευνοεί η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, και να αποφευχθεί μια νέα κρίση χρέους και ένας νέος γύρος οδυνηρής, μονόπλευρης λιτότητας».

Σύμφωνα με το άρθρο του Δημ. Παπαδημούλη, «η συζήτηση περί αναθεώρησης των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας προκαλεί ήδη αντιπαραθέσεις καθώς οι οκτώ “φειδωλοί” του Βορρά, με επικεφαλής την Ολλανδία του Μαρκ Ρούτε και την Αυστρία του Σεμπάστιαν Κουρτς, αντιτίθενται στη χαλάρωση των κανόνων αυτών», ενώ «οι χώρες της νότιας Ευρώπης, με πρώτη την υπερχρεωμένη Ελλάδα, που εμφανίζουν υψηλό δημόσιο χρέος» βρίσκονται στον αντίποδα.

Εν αναμονή των Γερμανικών εκλογών, «οι πάντες, κυβερνήσεις, Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, αναλυτές και πολίτες, αναμένουμε το αποτέλεσμά τους, τις μετεκλογικές συμμαχίες και τη σύνθεση και στάση της νέας γερμανικής κυβέρνησης», γράφει ο Δημήτρης Παπαδημούλης και  επισημαίνει:
«Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μετά-Μέρκελ εποχή έχει αρχίσει, και «φαβορί για τη διαδοχή της Μέρκελ στην Καγκελαρία, είναι ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς», ωστόσο «ο ακριβής συσχετισμός δυνάμεων παραμένει ανοιχτός» και «το σενάριο μιας μετεκλογικής συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς, είναι πολύ ωραίο για να γίνει αληθινό και έχει, ρεαλιστικά μιλώντας, πολύ μικρές πιθανότητες, παρά το ότι και μόνο που συζητείται πλέον στη Γερμανία, είναι πολύ σημαντικό».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Γερμανική αλλαγή φρουράς και ο πόλεμος χαρακωμάτων για το Σύμφωνο Σταθερότητας

του Δημήτρη Παπαδημούλη *

Οι εκλογές στη Γερμανία, στις 26 Σεπτεμβρίου είναι πολύ σημαντικές όχι μόνο για την ίδια τη Γερμανία αλλά και για ολόκληρη την ΕΕ. Σηματοδοτούν την αποχώρηση της Άνγκελας Μέρκελ ύστερα από 16 χρόνια στην Καγκελαρία, αλλά και μιας γενιάς πολιτικών ηγετών.

Στα 67 της πλέον, η Μέρκελ θα εγκαταλείψει και τα κοινοβουλευτικά έδρανα καθώς δεν θα είναι καν υποψήφια βουλευτής. Υποψήφιοι δεν θα είναι επίσης, οι σχεδόν συνομήλικοί της, Μάρτιν Σουλτς – πρώην Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και του SPD και ο Χορστ Ζεχόφερ – πρώην Πρόεδρος του Βαυβαρικού CSU. Το σημειώνω γιατί αντίστοιχα φαινόμενα σπανίζουν στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.
Aντίθετα, ο γνωστός μας Βόλφανγκ Σόιμπλε, αποδεικνύεται χαλκέντερος, διεκδικώντας τη 14^η συνεχή επανεκλογή  στα 79 του χρόνια, αλλά και την Προεδρία της Βουλής.

Φαβορί για τη διαδοχή της Μέρκελ στην Καγκελαρία, είναι ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς, ο ακριβής συσχετισμός δυνάμεων όμως, παραμένει ανοιχτός καθώς υπάρχουν πολλοί αναποφάσιστοι και για τις εκλογικές συμμαχίες ενώ και για τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης συνεργασίας υπάρχει ακόμη πλήρης ασάφεια. Το μόνο σίγουρο είναι πως η νέα ηγεσία στο Βερολίνο, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο αν, πώς και πόσο θα αλλάξουν οι κανόνες του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας για τα ελλείμματα και το χρέος, το οποίο βρίσκεται σε αναστολή έως το τέλος του 2022 και αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Στην ΕΕ, ο διάλογος γι’ αυτή τη μεταρρύθμιση, έχει τυπικά ξεκινήσει πριν λίγες μέρες, οι πάντες όμως αναγνωρίζουν ότι η νέα κυβέρνηση του Βερολίνου θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση των διαπραγματεύσεων.
Η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, μιλώντας αυτή την εβδομάδα στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, όχι μόνο έκανε λόγο γι’ αυτές τις αλλαγές, αλλά σημείωσε μάλιστα ότι «δεν θα επαναληφθούν τα λάθη του 2008».

Η Γαλλία, όπου ο Μακρόν αισιοδοξεί για την επανεκλογή του τον προσεχή Μάρτιο, έχει ήδη πάρει θέση, με τον Υπουργό Οικονομικών της, Μπρούνο Λεμέρ να δηλώνει ότι «χρειάζονται νέοι κανόνες όσον αφορά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης που να ανταποκρίνονται στη νέα οικονομική πραγματικότητα».
Και η πραγματικότητα αυτή, είναι πως ο μέσος όρος του δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης, υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ τους, όταν τα βασικά κριτήρια του Μάαστριχτ ορίζουν ως μέγιστο το 60% για το δημόσιο χρέος και το πολύ 3% για δημόσιο έλλειμμα. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η μόνη χώρα στην Ευρωζώνη που πληροί και τα δυο αυτά κριτήρια είναι το Λουξεμβούργο!

Η συζήτηση περί αναθεώρησης των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας προκαλεί ήδη αντιπαραθέσεις, καθώς οι οκτώ «φειδωλοί» του Βορρά, με επικεφαλής την Ολλανδία του Μαρκ Ρούτε και την Αυστρία του Σεμπάστιαν Κουρτς, με κοινή τους δήλωση πριν λίγες μέρες, αντιτίθενται στη χαλάρωση των κανόνων.
Στον αντίποδα, οι χώρες της νότιας Ευρώπης, με πρώτη την υπερχρεωμένη Ελλάδα, εμφανίζουν υψηλό δημόσιο χρέος και υποστηρίζουν και ορθά – αν και όχι όλες με την ίδια ζέση, την ανάγκη αλλαγών στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ώστε να διευκολυνθεί η ανάκαμψη των οικονομιών που ευνοεί η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και να αποφευχθεί μια νέα κρίση χρέους και ένας νέος γύρος οδυνηρής, μονόπλευρης λιτότητας.

Οι πάντες λοιπόν, κυβερνήσεις, Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, αναλυτές και πολίτες, αναμένουμε το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών, τις μετεκλογικές συμμαχίες και τη σύνθεση και στάση της νέας γερμανικής κυβέρνησης: Το SPD του Σολτς που ανέκαμψε και προηγείται, ασκεί κριτική στη λιτότητα του παρελθόντος και προτείνει μια κοινή πολιτική επενδύσεων της ΕΕ, με έκδοση αμοιβαίου χρέους. Οι Πράσινοι, που ξεφούσκωσαν και η Αριστερά με ποσοστά 6-7%, διατυπώνουν επ’ αυτού τολμηρότερες προτάσεις. Αντίθετα, το CDU–CSU, που σημειώνει ιστορικό χαμηλό, και οι Φιλελεύθεροι, ζητούν την πλήρη επαναφορά των κανόνων που ίσχυαν πριν την πανδημία.
Η Γαλλία, που αναλαμβάνει την Προεδρία της ΕΕ τον Ιανουάριο του 2022, λίγο πριν τις Προεδρικές Εκλογές, όπως και η Κομισιόν που θα παρουσιάσει τις δικές της προτάσεις τον Δεκέμβριο, περιμένουν «να βγει καπνός» από το Βερολίνο και προετοιμάζονται.
Στις Βρυξέλλες ιδίως, εστιάζουν στην αναζήτηση τρόπων χρήσης της ευελιξίας που επιτρέπεται στους κανόνες για το χρέος, ώστε να μην τους παραβιάζει αυτόματα η πλειοψηφία των κρατών μελών της Ευρωζώνης. Διατυπώνονται προτάσεις λόγου χάρη, όπως το να μην υπολογίζονται στο χρέος οι επενδύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Στην Γερμανία πάλι, το σενάριο μιας μετεκλογικής συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς, είναι πολύ ωραίο για να γίνει αληθινό και έχει, ρεαλιστικά μιλώντας, πολύ μικρές πιθανότητες. Ωστόσο και μόνο το ότι συζητείται πλέον στη Γερμανία, είναι πολύ σημαντικό.

Η μετά-Μέρκελ εποχή, έχει ήδη αρχίσει και η αλλαγή φρουράς στην καγκελαρία, θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Συντονιστής της Ευρωομάδας της Αριστεράς (Τhe Left) στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) και σκιώδης εισηγητής για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2021και το 2022.

«Υποστηρίζουμε όλα τα μέτρα που λαμβάνονται για τη στήριξη των συστημάτων υγείας και των περιοχών που πλήττονται από τον COVID-19 στην ΕΕ. Ωστόσο, απευθύνουμε έκκληση στη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου να αντιμετωπίσει επειγόντως και με συνέπεια τη σταδιακή απώλεια της βιοποικιλότητας και την εξαφάνιση των ειδών στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027» επισημαίνουν οι ευρωβουλευτές στην επιστολή τους, ζητώντας «να καθιερωθεί για τη βιοποικιλότητα ένας συνολικός στόχος τουλάχιστον 10% στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027, καθώς και στο νέο μέσο ανάκαμψης, ‘’Next Generation EU’’».

Όπως υπογραμμίζουν, «πέρα από τις αποτελεσματικές δαπάνες για τη βιοποικιλότητα, μια βαθιά ενσωμάτωση της βιοποικιλότητας σε όλες τις δαπάνες της ΕΕ θα συμπληρώσει περαιτέρω τον στόχο της βιοποικιλότητας».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή (μεταφρασμένη στα ελληνικά):

Αξιότιμη καγκελάριε, κα Μέρκελ

Αξιότιμε υπουργέ, κα Σούλτσε

Ενώ ο κόσμος συγκλονίζεται από την κρίση του COVID-19, η εξαφάνιση ειδών και η κρίση βιοποικιλότητας εξαπλώνονται ανεμπόδιστα. Σύμφωνα με τον παγκόσμιο δείκτη του Living Planet WWF 2020, μεταξύ 1970-2016 παρατηρήθηκε μείωση κατά 68% στους παρακολουθούμενους πληθυσμούς θηλαστικών, πτηνών, αμφίβιων, ερπετών και ψαριών. Η ποικιλία των ειδών και της βιόσφαιρας αποτελεί την υπαρξιακή βάση της ζωής για τον πλανήτη μας. Η ανεπαρκής αντιμετώπιση της σημαντικής μείωσης της βιοποικιλότητας μπορεί να οδηγήσει σε άλλες πιο θανατηφόρες και σοβαρές πανδημίες από τον COVID-19.

Υποστηρίζουμε όλα τα μέτρα που λαμβάνονται για τη στήριξη των συστημάτων υγείας και των περιοχών που πλήττονται από τον COVID-19 στην ΕΕ. Ωστόσο, απευθύνουμε έκκληση στη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου να αντιμετωπίσει επειγόντως και με συνέπεια τη σταδιακή απώλεια της βιοποικιλότητας και την εξαφάνιση των ειδών στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027.

Συγκεκριμένα, ζητάμε να καθιερωθεί για τη βιοποικιλότητα ένας συνολικός στόχος τουλάχιστον 10% στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027, καθώς και στο νέο μέσο ανάκαμψης, Next Generation EU, προκειμένου να προστατεύσουμε την ευημερία της φύσης  μας και με αυτό τον τρόπο να επιτρέψουμε στις μελλοντικές γενιές να ζήσουν σε έναν άθικτο πλανήτη. Πέρα από τις αποτελεσματικές δαπάνες για τη βιοποικιλότητα, μια βαθιά ενσωμάτωση της βιοποικιλότητας σε όλες τις δαπάνες της ΕΕ θα συμπληρώσει περαιτέρω τον στόχο της βιοποικιλότητας.

Οι δαπάνες για τη βιοποικιλότητα υπερβαίνουν κατά πολύ το πρόγραμμα “LIFE+” και το πεδίο εφαρμογής εκτείνεται στο πρόγραμμα “Horizon”, τις πολιτικές για τη Συνοχή και την ΚΑΠ. Η αύξηση των οριζόντιων δαπανών για τη βιοποικιλότητα στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο θα έχει έναν μεγαλύτερο αντίκτυπο σε αυτές τις πολιτικές στο πλαίσιο της βιωσιμότητας και της προστασίας των ειδών.

Πολλά κράτη μέλη της ΕΕ τάσσονται υπέρ μιας ισχυρότερης και προοδευτικότερης πολιτικής για τη βιοποικιλότητα λόγω του άμεσου αντίκτυπου που έχει στη χλωρίδα και την πανίδα τους. Καθώς ασκείτε την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σας καλούμε να υποστηρίξετε με αποφασιστικότητα τον στόχο της βιοποικιλότητας έναντι των πιο δύσπιστων κρατών μελών και να εξασφαλίσετε για την βιοποικιλότητα τον στόχο του 10% επί των συνολικών δαπανών στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, ιδίως στους προαναφερόμενους τομείς πολιτικής.

Με εκτίμηση,

Οι συνυπογράφοντες ευρωβουλευτές

Ville Niinistö, Φινλανδία – Greens/EFA, Delara Burkhardt, Γερμανία – S&D, Rasmus Andresen, Γερμανία – Greens/EFA, César Luena, Ισπανία – S&D, Jutta Paulus, Γερμανία – Greens/EFA, Maria Noichl, Γερμανία – S&D, Silvia Modig, Φινλανδία – GUE/NGL, Piernicola Pedicini, Ιταλία – Non Αttached, Dimitrios Papadimoulis, Ελλάδα – GUE/NGL, Eleonora Evi, Ιταλία – Non Αttached, Martin Hojsík, Σλοβακία – Renew, Sirpa Pietikäinen, Φινλανδία -EPP, María Soraya Rodríguez Ramos, Ισπανία – Renew, Michal Wiezik, Σλοβακία – EPP