Με έναν ευρωπαϊκό προϋπολογισμό της τάξης του 1% είναι αδύνατο να εκπληρωθούν οι στόχοι που έχει θέσει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση – Αυτή δεν είναι μόνο η θέση του Παπαδημούλη αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

«Σε μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει όχι μόνο τις δεδομένες προκλήσεις αλλά και ολοένα και καινούργιες κρίσεις και απαιτήσεις, χρειάζεται ισχυρότερος προϋπολογισμός. Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες, την ενεργειακή κρίση, τις αρνητικές συνέπειες των πολέμων στην Ουκρανία και τώρα στη Γάζα, την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και των νέων τεχνολογιών για να μην είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση ουραγός στη μάχη για την τεχνητή νοημοσύνη, για τις διαστημικές προκλήσεις, για να μπορέσει να προχωρήσει η περιφερειακή ανάπτυξη, για να μην την πληρώσουν οι πολιτικές συνοχής, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι. Αυτά ζητούν με μεγάλες πλειοψηφίες οι πολίτες στο Ευρωβαρόμετρο. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι μόνο η σωστή θέση για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα αλλά υπηρετεί και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Οι πολίτες ζητούν καλύτερη δημόσια παιδεία και καλύτερη δημόσια υγεία, καταπολέμηση των ανισοτήτων και να μην κοπούν, αλλά να αυξηθούν τα κονδύλια για τη μείωση των ανισοτήτων μέσω των πολιτικών συνοχής. Όλα αυτά δεν γίνονται χωρίς χρήματα. Γι’ αυτό και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’ αφού κερδίζουν από την κοινή αγορά, να βάλουν πιο πολλά στο κοινό ταμείο και να αυξηθούν τα έσοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους ιδίους πόρους. Δηλαδή, από τη στιγμή που η ενιαία αγορά παράγει ένα τζίρο και επομένως χρήμα και αυτό φορολογείται, ένα μέρος από αυτά να πηγαίνει κατευθείαν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο. Για να καταλάβετε, ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ και είναι καρφωμένος στο 1% επί δεκαετίες τώρα. Ο προϋπολογισμός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι 20% του αμερικανικού ΑΕΠ! Δε γίνεται έτσι».

Πληγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης η δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, συχνά την οδηγεί σε παράλυση – Λόγω της ανάγκης επίτευξης ομοφωνίας και κυνικών ανταγωνιστικών συμφερόντων, το Συμβούλιο συχνά καθυστερεί και αναβάλλει κρίσιμα θέματα και αποφάσεις

«Η Επιτροπή έχει κάνει μια πρόταση για την αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά ακόμη στο Συμβούλιο δεν έχουν καταλήξει. Έχει ανοίξει ένα παράθυρο, αλλά δεν έχει κλείσει ακόμα τίποτα. Και το πρόβλημα εδώ μπαίνει από το φρένο που βάζουν οι κυβερνήσεις. Δεν είμαι αισιόδοξος και νομίζω ότι αυτή η αναβλητικότητα δεν θα οδηγήσει σε καλό συμβιβασμό στο τέλος. Η πρόταση της Επιτροπής, η οποία θα ήθελα είναι πιο τολμηρή, ‘’ροκανίζεται’’ συστηματικά από τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’».

Να μην είμαστε ευρωπαϊστές αλά καρτ – Δεν έχω δει καμία ελληνική κυβέρνηση εδώ και πάνω από 15 χρόνια να χρησιμοποιεί το ‘’όπλο του βέτο’’, αντιθέτως χρησιμοποιείται περισσότερο από κυβερνήσεις τύπου Όρμπαν για να εκβιάζουν και να παίρνουν χρήματα παραβιάζοντας τους ευρωπαϊκούς κανόνες

«Το βέτο είναι η εύκολη λύση και ορισμένες φορές αυταπάτη. Στο ευρωπαϊκό πεδίο οι υποστηρικτές της ομοφωνίας σε όλα όσα υπάρχουν σήμερα και του να μην αλλάξει τίποτα είναι οι Πολιτικές Ομάδες της ακροδεξιάς και ο Όρμπαν σε επίπεδο κυβερνήσεων. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Φιλελεύθεροι, οι Σοσιαλιστές, οι Πράσινοι και ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς λένε ότι εάν θέλουμε περισσότερα λεφτά για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τις πολιτικές συνοχής, τα κοινοτικά κονδύλια και εάν θέλουμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα, για το κλίμα, για τη μείωση των ανισοτήτων, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, πρέπει να προχωρήσουμε σε αλλαγές. Το ομοφωνία σε όλα σημαίνει παράλυση, εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πλούσιων και των ισχυρών που δεν θέλουν μια ισχυρή πολιτική ένωση που να μπορεί να αποφασίζει, να έχει γεωπολιτικό ρόλο, να έχει πιο πολλά λεφτά στο κοινό ταμείο, να κάνει πράγματα για τους πολίτες και θέλουν μόνο κοινή αγορά -δηλαδή το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Αυτό είναι αντίθετο με τα εθνικά μας συμφέροντα.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζουμε την ανάγκη να διευρυνθεί ο κατάλογος των θεμάτων που αποφασίζονται με αυξημένη πλειοψηφία, με την επιφύλαξη για εμάς τους Έλληνες ότι πρέπει να αφήσουμε στην άκρη για το ορατό μέλλον και για προφανείς λόγους (Τουρκία, πληγή της Κύπρου, εμπειρία των προηγούμενων εντάσεων), την εξωτερική πολιτική (συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που αφορούν τη διεύρυνση) και την άμυνα. Αλλά αν θέλουμε να γίνει κάτι καλύτερο για το προσφυγικό-μεταναστευτικό και να μην το φορτώνεται μόνο η χώρα υποδοχής, πιστεύετε ότι θα συμφωνήσει ο Όρμπαν ποτέ σε αυτά που ζητάει η Ελλάδα; Ξέρετε ότι με αυτά τα κόλπα της ομοφωνίας έχουμε 27 διαφορετικές φορολογικές πολιτικές και το αποτέλεσμα είναι όλες οι μεγάλες πολυεθνικές να πηγαίνουν σε μια χώρα φορολογικό παράδεισο μέσα στην Ευρώπη – Ιρλανδία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο- και να πληρώνουν μηδέν φόρους ή σχεδόν μηδέν, ενώ ο ελεύθερος επαγγελματίας στην Ελλάδα και η μικρομεσαία επιχείρηση στην Ελλάδα πληρώνει τα ‘μαλλιοκέφαλά’’ της.

Είμαι ικανοποιημένος διότι μέσα από τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βλέπω ότι έχουν αλλάξει προς το θετικότερο, σε πιο φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση, οι θέσεις όλων λίγο-πολύ των ελληνικών κομμάτων που ήταν παλιά πιο επιφυλακτικά και δέχονται να περάσουμε σε αποφάσεις όχι με ομοφωνία αλλά με αυξημένη πλειοψηφία σε μια σειρά θέματα που έχουν σχέση με οικονομική, κοινωνική, πολιτική, φορολογική πολιτική και δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, περιβάλλον κ.λπ.».

Θετικό βήμα η τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Χρειάζεται όμως διάρκεια σε ενέργειες και δηλώσεις – Ως Έλληνες, να κάνουμε γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις δικές μας κόκκινες γραμμές

«Είναι προτιμότερο να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και να μην υπάρχουν εντάσεις. Για λόγους οικονομικούς -να γλιτώνουμε λεφτά από εξοπλισμούς-, να πηγαίνει καλύτερα ο τουρισμός από το να έχουμε πόλεμο ή απειλές πολέμου που διώχνουν επενδύσεις. Αλλά από εκεί και πέρα, ας περιμένουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί το πράγμα. Διότι ο ίδιος ο Ερντογάν που ήρθε με αυτές τις δηλώσεις, πριν μερικούς μήνες έλεγε θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ. Το να μην έχουμε ένταση είναι καλό, πρέπει όμως να περιμένουμε να δούμε τη διάρκεια.

Από εκεί και πέρα, στην Ευρώπη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είμαστε πιο αυστηροί απέναντι στο καθεστώς Ερντογάν για τις απειλές σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου, για το έλλειμμα δημοκρατίας και σεβασμού του κράτους δικαίου, γι’ αυτά που κάνει στους Κούρδους. Γιατί; Διότι λειτουργούμε ανοιχτά και μας βλέπει όλος ο κόσμος, τι λέει και τι ψηφίζει ο καθένας και η καθεμία. Πίσω από κλειστές πόρτες στην Επιτροπή και ακόμη χειρότερα στο Συμβούλιο, η φιλοτουρκική άποψη είναι πιο ισχυρή με κυνικά συμφέροντα (επενδύσεις, πώληση όπλων). Ως Έλληνες, η έγνοια μας πρέπει να είναι να επηρεάζει την ευρωτουρκική ατζέντα περισσότερο η Αθήνα και όχι το Βερολίνο. Δεν συμβαίνει πάντα».

Σχεδόν 15 χρόνια τώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προσπαθώ να συνεχίσω την παράδοση του Λεωνίδα Κύρκου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη – Όχι απλώς μένουμε Ευρώπη, το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει από τα τελευταία σκαλιά της ΕΕ σε βιοτικό επίπεδο, αγοραστική δύναμη, κοινωνικό κράτος, δημόσια υγεία και παιδεία

«Να είμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να παλεύουμε να εκπροσωπούνται καλύτερα τα δικά μας συμφέροντα εντός. Γιατί -και με πονάει αυτό που σας λέω- πολλές χώρες φτωχότερες από εμάς που μπήκαν δεκαετίες μετά από την Ελλάδα, μας έχουν ξεπεράσει. Κι εμείς είμαστε πια μία από τις φτωχότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μεγάλες ανισότητες κοινωνικές, πολύ πιο πίσω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, σεβασμό του κράτους δικαίου, ελευθερία του Τύπου. Δεν μου αρέσει να ακούω, απλώς μένουμε Ευρώπη. Το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει σκαλιά μέσα στην Ευρώπη σε θέματα που οι Έλληνες πολίτες ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι ευχαριστημένοι».

Πιστεύω έμπρακτα στην ανανέωση και στο ‘’τόπο στα νιάτα’’

«Την απόφαση μου την έχω πάρει από το 2017, πριν τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Πιστεύω ότι η Αριστερά εάν θέλει να γίνει πιο σοβαρή, πιο αξιόπιστη, πιο ελκυστική, πρέπει να δώσει πρωτοβουλία στις νεότερες γενιές. Για να πάμε μπροστά, χρειαζόμαστε νέους αλλά και δοκιμασμένους. Να σας το πω όπως το νιώθω: Εγώ έχω μάθει από τα 18 μου, σε μια ανανεωτική Αριστερά όπου ένας νέος άνθρωπος έρχεται και λέει ‘’ήρθα, πείτε μου πώς μπορώ να προσφέρω, τι να κάνω, να δοκιμαστώ για να βοηθήσω’’».

Ευτυχής γιατί η Νέα Αριστερά έχει ένα άξιο άνθρωπο για επικεφαλής και μια γενιά νέων σε ηλικία στελεχών που έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στα δύσκολα

«Βλέπω μια παντοδύναμη κυβέρνηση και ένα κενό στη δημοκρατική προοδευτική αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο με τη νέα του ηγεσία και τη νέα του ηγετική ομάδα και δεν βλέπω δυνατότητες ανάκαμψης. Το ΠΑΣΟΚ, παρά τη μεγάλη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να εισπράξει με την πολιτική του και  την ηγεσία του. Για τη Νέα Αριστερά υπάρχει μια πρόκληση να ανταποκριθεί. Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται πολύ δουλειά, σοβαρότητα, αξιοπιστία, πρόγραμμα. Το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει, δεν είναι μόνο οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές. Είναι χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα που διαρκώς πληθαίνουν. Εκτιμώ ότι αυτή η αιμορραγία δυνάμεων από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, μελών, στελεχών, ψηφοφόρων, θα συνεχιστεί. Σας παραπέμπω και στις πρόσφατες δηλώσεις του σεβαστού σε μένα Γιάννη Δραγασάκη -μαζί δημιουργήσαμε το κοινό πρόγραμμα 35 χρόνια πριν, που οδήγησε στη δημιουργία του Συνασπισμού.

Είμαστε σε μια περίοδο ανακατατάξεων και ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου. Οι ευρωεκλογές είναι το πρώτο τεστ. Θα επιδιώξουμε το ευρωψηφοδέλτιο μας να είναι ακόμη ευρύτερο από το κόμμα της Νέας Αριστεράς και να συμπεριλάβει και συμμαχικές δυνάμεις. Μεταξύ Νέας Αριστεράς και Πέτρου Κόκκαλη, γίνονται σοβαρές και προχωρημένες συζητήσεις. Η εκτίμησή μου είναι ότι η Νέα Αριστερά όχι μόνο θα εκλέξει ευρωβουλευτή, αυτό το θεωρώ σίγουρο. Εκτιμώ ότι είναι απολύτως εφικτό να εκλέξει ευρωβουλευτές»

Παρά τις δυσκολίες της πρώτης περιόδου, η Νέα Αριστερά θα έχει ανοδική πορεία – Στόχος μας η διαμόρφωση μιας προοδευτικής εναλλακτικής που να μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου στις επόμενες εθνικές εκλογές

«Θα πρέπει να περιμένουμε μετά τις γιορτές για τις πρώτες μετρήσεις για το πού βρίσκεται και τις οποίες θα μπορούμε να τις πάρουμε ως αφετηρία. Εκτιμώ, ελπίζω και θα συμβάλλω από τα μετόπισθεν στο να έχει μια ανοδική πορεία. Ο πρώτος στόχος είναι η νέα Αριστερά να συγκροτηθεί ως ένα κόμμα ευρύχωρο και ανοιχτό, όχι μόνο στον αριστερό, αλλά και στον οικολόγο και στον κεντροαριστερό και στον προοδευτικό πολίτη, στηριγμένο σε πρόγραμμα και δημοκρατική λειτουργία».

Είμαι εναντίον των εμφύλιων αντιπαραθέσεων, ανταγωνισμός και αντιπαράθεση ναι, αλλά εμφύλιος όχι

«Οι σχέσεις μου με τους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Κουντουρά και Κώστα Αρβανίτη, είναι καλές. Εκλέχτηκα πρώτος σε ψήφους ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι ο μόνος που είναι από την ίδρυση του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος της θητείας μου έχω μια έγνοια και μια ευθύνη να έχω καλές σχέσεις και συνεργασία, γιατί εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας. Καλές σχέσεις έχω με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και με το Νίκο Παπανδρέου, δεν θα έχω με τους συναδέλφους που είμασταν στην ίδια λίστα;»

Έχω τη δυνατότητα να λέω στον Αλέξη Τσίπρα αυτά που πιστεύω χωρίς τη μεσολάβηση δημόσιων συνεντεύξεων

«Πάντα έχω επαφή με τον Αλέξη Τσίπρα. Τον ξέρω δεκαετίες, από την εποχή που ήταν επικεφαλής της νεολαίας του Συνασπισμού, και τον έχω στηρίξει όσο λίγοι, τόσο στις μάχες που δώσαμε για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα του 5% κυβερνητική δύναμη, όσο και στα δύσκολα χρόνια της διακυβέρνησης».

Καθόλου ελκυστικό να μην ξεκολλάει κάποιος από την καρέκλα και να πρέπει να φτάσει έως τα βαθιά γεράματα – Ανυπομονώ για τη στιγμή που θα είμαι απλός υποστηριχτής μακριά από αιρετά δημόσια αξιώματα, είτε κομματικά είτε κοινοβουλευτικά

«Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, επειδή διαβάζω αριστερά και δεξιά, μην κοιτάτε που λέει ο Παπαδημούλης ότι θα φύγει και θα περάσει στα μετόπισθεν. Υπάρχουν τζάκια και άνθρωποι που κληρονόμησαν μια έδρα από τον πατέρα τους, τον θείο τους. Υπάρχουν όμως και άλλοι που το έχουν δει διαφορετικά το πράγμα και πιστεύουν ότι καλό είναι κάποια στιγμή να περνάμε στα μετόπισθεν. Δεν θα πάψω να είμαι ενεργός πολιτικά. Μπορείς να υπηρετείς κάποιες αξίες και ιδέες και μακριά από αξιώματα. Βλέπετε ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει εντονότερη ροπή προς την ανανέωση. Το θέμα είναι να μπαίνουν μπροστά άνθρωποι που να είναι νέοι σε ηλικία και να φέρνουν και φρέσκο αέρα σε ιδέες και σε πρακτικές. Να μην είναι απλώς ‘νεό-γεροι’».

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/8l0r-nZ221Y

Ολομέλεια Ευρωκοινοβουλίου: Συζήτηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών και της διάβρωσης του κράτους δικαίου στην Ελλάδα

«Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η συζήτηση που ήταν εστιασμένη στην Ελλάδα, ‘’θάφτηκε’’ από την συντριπτική πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης -ακούστηκαν οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ και λίγο ο Νίκος Ανδρουλάκης και δεν υπήρξε ούτε ένα δευτερόλεπτο από την δική μου ομιλία, ούτε καν μια πρόσκληση για να συζητήσουμε το θέμα με έναν πολιτικό αντίπαλο. Δεν έπαιξε ούτε ένα δευτερόλεπτο από την ομιλία της κεντροδεξιάς Ολλανδής ευρωβουλεύτριας της Πολιτικής Ομάδας του Μακρόν (Renew Europe), Σόφι ιν’τ Βελντ και η οποία έχει οριστεί ομόφωνα εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην αρμόδια Επιτροπή διερεύνησης του σκανδάλου των υποκλοπών PEGA.

Γιατί; Επειδή αυτή η συζήτηση με την αλήθεια της ενόχλησε τον κύριο Μητσοτάκη. Στη συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωβουλευτών -με θλιβερές εξαιρέσεις τους ευρωβουλευτές της ΝΔ και κανά δυο Ισπανούς- επέκρινε σφοδρά την διάβρωση του κράτους δικαίου, το έλλειμμα πλουραλισμού στα Μέσα Ενημέρωσης, την καταβαράθρωση στην ελευθερία του Τύπου. Ακόμη και οι ακροδεξιοί αφού ‘’καταχέριασαν’’ τον Μητσοτάκη, ρωτούσαν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα γιατί θέλει να επιβάλλει κυρώσεις στον Όρμπαν από την στιγμή που και ο δικός τους στην Ελλάδα κάνει τα ίδια. Με άλλα λόγια, προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τον Μητσοτάκη για να ‘’ξεπλύνουν τον Όρμπαν.

Αναφορικά με το επιχείρημα των ευρωβουλευτριών της ΝΔ -Βόζεμπεργκ και Ασημακοπούλου- ότι όλοι αυτοί είναι μια κεντροαριστερή κλίκα η οποία παίζει το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής την Σόφι ιν’τ Βελντ. Δεν είμαστε μάγοι και δεν μπορούμε εμείς οι έξι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να κινούμε τα νήματα και να βάζουμε την μεγάλη πλειοψηφία των ευρωβουλευτών να ‘’λέει τον δικό μας τον χαβά’’. Τελειώνοντας την ομιλία της η Σόφι ιν’τ Βελντ μιλώντας στα ελληνικά, είπε ότι το θέμα μας δεν είναι να υποστηρίζουμε τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου κόμματος, αλλά όλοι μαζί να υπερασπίσουμε την δημοκρατία. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζεται στις αρχές αυτές.  Κι εδώ δυστυχώς, έχουμε με υπογραφή και ευθύνη Μητσοτάκη, έναν πρωθυπουργό που όταν πάει στις Βρυξέλλες πουλάει κεντροδεξιό λούστρο κι εδώ στην Ελλάδα έχει επιβάλλει με την συνέργεια Predator και ΕΥΠ, τον ασφυκτικό έλεγχο των ΜΜΕ και την δολοφονία χαρακτήρων όσων του κάνουν κριτική -ακόμα και μέσα από το κόμμα του-, ένα καθεστώς που θυμίζει Ανατολικογερμανική Στάζι. Αυτά είπα στην ομιλία μου κατά την διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια και χειροκροτήθηκα από την πλειοψηφία των παρευρισκόμενων ευρωβουλευτών στην αίθουσα.

Σημασία ωστόσο, δεν έχει τι λέει ο Παπαδημούλης. Όταν έχεις δύο πρώην πρωθυπουργούς και προέδρους της ΝΔ, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Κώστα Καραμανλή, να χαρακτηρίζουν δημοκρατική εκτροπή τις υποκλοπές, όταν έχεις την Ντόρα Μπακογιάννη να λέει πως αυτό το θέμα πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε ως ΝΔ, κι όταν υπάρχουν καταγγελίες που δεν έχουν διαψευστεί ότι με την βοήθεια του ανιψιού σου παρακολουθούσες τους άλλους ανιψιούς σου, τον δήμαρχο Αθηναίων και την αδερφή του, τι σχέση έχουν όλα αυτά με την παράταξη της ΝΔ όπως την ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής;»

Για τα περί δήθεν δυσφήμισης της Ελλάδας και εξαγωγής μιας κακής εικόνας της χώρας στο εξωτερικό

«Στην Ελλάδα, την χώρα που δημιουργήθηκε η δημοκρατία, την δυσφημούν όσοι κάνουν πράγματα που παραβιάζουν τη δημοκρατία, τσαλακώνουν το κράτος δικαίου, κουρελιάζουν τις ελευθερίες των πολιτών και δημιουργούν φόβο. Όχι όσοι ψάχνουν και λένε την αλήθεια και ζητούν διαφάνεια και δημοκρατία. Τέτοιου τύπου επιχειρήματα τα άκουγα μαθητής από την δικτατορία του Γ. Παπαδόπουλου. Ξεκαθαρίζω: Δεν συγκρίνω την κυβέρνηση της ΝΔ με την χούντα. Ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει εκλεγεί με την ψήφο των πολιτών και με αρκετή βοήθεια από την διαπλοκή και τους ολιγάρχες, της προπαγάνδας και του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Στέκομαι όμως στο δήθεν επιχείρημα ‘μην θίγετε τα κακώς κείμενα στην πατρίδα μας γιατί δυσφημείτε την χώρα΄. Όχι! Εμείς καταγγέλλουμε την κυβέρνηση γιατί απομακρύνει την Ελλάδα από τα δημοκρατικά πρότυπα μιας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας και την κάνει να μοιάζει με την Ουγγαρία και την Πολωνία. Και ειδικά από τον Μητσοτάκη ο οποίος είχε σύνθημα το ‘Μένουμε Ευρώπη’,  στην πράξη δείχνει ότι ‘Μένουμε Ανατολική Ευρώπη’».

Προεκλογική αντιπαράθεση και δήλωση Μητσοτάκη για αμφισβήτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ του εκλογικού αποτελέσματος

«Εμείς θέλουμε να κερδίσουμε τις εκλογές και είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να το πετύχουμε. Και θέλουμε κυβέρνηση από την πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής. Και θέλουμε την πρωτιά για να είναι αυτή η κυβέρνηση προοδευτική. Αυτό που κάνει ο Κυρ. Μητσοτάκης, καταγγέλλοντας προκαταβολικά τον ΣΥΡΙΖΑ για κάτι τέτοιο, είναι αντιθεσμικό και αδιανόητο για έναν πρωθυπουργό. Δείχνει την αγωνία του, καθώς εχθρεύεται την απλή αναλογική και φοβάται τις συνεργασίες. Την ίδια στιγμή, στρέφεται κατά του δημοκρατικού κανόνα: 21 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κυβερνήσεις συνεργασίας και τα πηγαίνουν πολύ καλύτερα από την Ελλάδα του Κυρ. Μητσοτάκη. Και μην ξεχνάμε ότι την Ελλάδα την χρεοκόπησαν αυτοδύναμες κυβερνήσεις».

Εκλογές με απλή αναλογική και συγκρότηση κυβέρνησης νικητών και ηττημένων

«Για να είμαστε ρεαλιστές, το πρώτο κόμμα έχει και τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωση μιας κυβέρνησης συνεργασίας. Έτσι γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Εμείς διεκδικούμε την πρωτιά όχι ‘για να τα πάρουμε όλα’. Απευθύνουμε έκκληση για συγκλίσεις μετά τις εκλογές με τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης που σήμερα είναι ανταγωνιστές μας -και θα είναι μέχρι τις εκλογές. Να σας το πω απλά: Για την Ελλάδα, το σύστημα των μονοκομματικών κυβερνήσεων είναι η μεγαλύτερη μάστιγα. Το σύστημα ‘πάρτα όλα’ για το πρώτο κόμμα, οδηγεί στην έλλειψη ελέγχων, στον περιορισμό της διαφάνειας, στην αύξηση της διαφθοράς και στα σκάνδαλα. Κι αυτό είναι το σύστημα που οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία.

Στα περί συγκρότησης κυβέρνησης νικητών και ηττημένων, αριθμητικά η δυνατότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ εάν δεν κερδίσει τις εκλογές έχει μικρές πιθανότητες. Πολιτικά, την θεωρώ από εξαιρετικά δύσκολη έως και αδύνατη -εδώ βλέπετε ότι ο Ν. Ανδρουλάκης με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει μια δυναμική που να διεκδικεί την πρωτιά, κάθε φορά που θέλει να καταγγείλει τη ΝΔ βάζει στο κάδρο και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήταν ο πιο μαλακός έναντι του Μητσοτάκη από όλους τους ευρωπαίους Σοσιαλιστές.

Κλείνοντας, θέλω να ελπίζω ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα θελήσει να γίνει στήριγμα του ωτακουστή του».

Δείτε ολόκληρη την εκπομπή στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/DbOGHhetkHA