«Χάρηκα όταν προεδρεύοντας στην Ολομέλεια ανακοίνωσα την υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας των Πρεσπών που ήταν κατά τη γνώμη μου ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και εισέπραξε αυτή η ανακοίνωση το χειροκρότημα όλων, με την εξαίρεση ελάχιστων Ελλήνων και των ακροδεξιών του Όρμπαν. Επίσης, «με κάνει περήφανο είναι ότι βοήθησα από τη θέση του εισηγητή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να πάρει η Ελλάδα πολλά χρήματα από το ταμείο ανάκαμψης: 36 δισ. ευρώ» ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Δημ. Παπαδημούλης ερωτηθείς για ορισμένα γεγονότα-σταθμούς και επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της 15ετούς ευρωπαϊκής σταδιοδρομίας του.

Ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ δήλωσε πως «κακά τα ψέματα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαπιστώνει με ψηφίσματά του ότι στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη η χώρα έχει κάνει πολλά βήματα πίσω στο κράτος δικαίου, στην ελευθερία του Τύπου, στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης». Αναφορικά με το πρόσφατο ψήφισμα-κόλαφος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημείωσε ότι «το ψήφισαν 330 άνθρωποι, μια ευρεία πλειοψηφία. Συντάχθηκε με πρωτοβουλία μιας κεντροδεξιάς ευρωβουλεύτριας από την Ολλανδία και στηρίχθηκε από Σοσιαλιστές, Πράσινους, Αριστερά, ακόμη και από ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Λέει σκληρές αλήθειες, αλλά τις τεκμηριώνει για όσα στραβά γίνονται στην Ελλάδα, μακριά από τις ιδρυτικές αξίες και τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για να προσθέσει πως «όταν το θερμόμετρο δείχνει πυρετό, δεν σπάμε το θερμόμετρο ούτε πυροβολούμε το ασθενοφόρο. Πρέπει να κοιτάξουν ειδικά αυτοί που παριστάνουν τους ευρωπαϊστές. Δεν είναι δυνατόν ο Άρειος Πάγος που ορισμένες φορές κάνει 10-15 χρόνια για να τελεσιδικήσει εκεί μια απόφαση, να απαντάει σε χρόνο ρεκόρ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό είναι εξευτελιστικό, είναι ντροπή. Ούτε στην Ουγγαρία του Όρμπαν δεν βάλανε την ηγεσία της Δικαιοσύνης να απαντά στο ψήφισμα ενός κορυφαίου ευρωπαϊκού θεσμού».

Ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου ο Έλληνας Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ενδεχόμενη άνοδο της ακροδεξιάς που, αν επιβεβαιωθεί στην κάλπη, «θα είναι μια μεγάλη οπισθοδρόμηση και για τη δημοκρατία και για την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και θα βλάψει καίρια και τα εθνικά συμφέροντα. Πρακτικά θα σημάνει και λιγότερα κονδύλια για την Ελλάδα».

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για την προσπάθεια κανονικοποίησης της ακροδεξιάς από ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής δεξιάς, τόσο την Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα: «Ο Μητσοτάκης μπορεί να έχει ‘’τσακωθεί’’ με τον Σαμαρά, αλλά δίνει διαρκώς προαγωγή σε Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη».

Για τα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων τόνισε πως «μοιάζουν περισσότερο με διαγωνισμό Eurovision παρά με συζήτηση για μια σοβαρή εκπροσώπηση στην Ευρώπη. Και δεν είμαστε σε καλό σημείο, διότι αυτήν την πενταετία περισσότερη δημοσιότητα είχαν οι ποινικές υποθέσεις και περιπέτειες Ελλήνων ευρωβουλευτών, παρά τα επιτεύγματά τους».

Όσον αφορά τέλος τον ίδιο και την απόφασή του να κλείσει ένα μεγάλο πολιτικό κύκλο, ανέφερε πως «τώρα είναι η ώρα να δώσουμε τη σκυτάλη στους νεότερους και να κρατήσουν ό, τι νομίζουν από την παρακαταθήκη». Για να συμπληρώσει πως στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις τη Νέα Αριστερά στη μάχη των ευρωεκλογών, κάτι το οποίο θα συνεχίσει να κάνει και μετά από αυτές, υπηρετώντας τις ίδιες αξίες της ανανεωτικής Αριστεράς, μακριά όμως από αξιώματα, είτε κοινοβουλευτικά είτε κομματικά.

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

Το να κάνει κάποιος αυτοκριτική, έστω και με ορισμένη καθυστέρηση, δεν είναι κακό πράγμα

«Δεν είμαι ο αρμόδιος για να απαντήσω. Ωστόσο αυτό που θέλω να πω είναι ότι το να κάνει κάποιος αυτοκριτική δεν είναι κακό πράγμα. Οι κριτικές επισημάνσεις του Αλ. Τσίπρα αναφορικά με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ γίνονται με ορισμένη καθυστέρηση. Σέβομαι και τιμώ τον Αλ. Τσίπρα και τον έχω στηρίξει όσο λίγοι τόσο την περίοδο ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και κατά τη διάρκεια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Για την εκλογή Κασσελάκη και όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί αυτή την στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά με θλίβει, έχει μερίδιο ευθύνης κι ο Αλ. Τσίπρας».

Απαράδεκτη η προσπάθεια ορισμένων να ξαναγράψουν την ιστορία και να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη την χρεοκοπία της χώρας και την είσοδό μας στα μνημόνια από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

«Θεωρώ απαράδεκτο και εντελώς ανακριβές να προσπαθούν ορισμένοι, αξιοποιώντας την αυτοκριτική του Αλ. Τσίπρα, να ξαναγράψουν την ιστορία και να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων την χρεοκοπία της χώρας και την είσοδό μας στα μνημόνια, που μας πήγε χρόνια πίσω και πόνεσε πολύ τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Γιατί η χρεοκοπία δεν έπεσε από τον ουρανό, ήταν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ: σκάνδαλα, σπατάλες, πελατειακό κράτος, διαφθορά, πλαστά στατιστικά στοιχεία και καταγγελίες από τον πρώην πρόεδρο της Κομισιόν, Ζ. Κλ. Γιούνκερ».

Το σκάνδαλο Novartis υπήρξε και ήταν τεράστιο – Όλα τα μεγάλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών –Siemens, Novartis, Τέμπη- βγήκαν στη δημοσιότητα κατόπιν έρευνας κρατικών αρχών άλλων χωρών

«Ορισμένοι χρησιμοποιούν μια διατύπωση του Αλ. Τσίπρα και προσπαθούν με προπαγάνδα να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι δεν υπήρξε το σκάνδαλο Novartis. Φυσικά και υπήρξε και ήταν τεράστιο. Νιώθω ντροπή και με κάνει να νιώθω άσχημα, ως Έλληνας, που όλα τα μεγάλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών – από την Siemens και τη Novartis μέχρι το έγκλημα των Τεμπών- συγκαλύπτονται και όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας είναι κατόπιν έρευνας κρατικών αρχών άλλων χωρών. Για τη Novartis τα πρώτα στοιχεία βγήκαν από την αμερικανική δικαιοσύνη. Δυστυχώς, η ελληνική δικαιοσύνη και κυρίως η κορυφή της -για να μην ισοπεδώνουμε και αδικούμε- κινείται αναποτελεσματικά και με βραδυπορία».

Ο ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται με γοργά βήματα μακριά από την Αριστερά και τις έννοιες της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας

«Δεν έχουν συμβεί ποτέ αυτά τα γιούχα που ακούστηκαν την ώρα που μιλούσε η Γεροβασίλη στο συνέδριο, με τον Κασσελάκη να δείχνει με το δάχτυλο ηγετικά στελέχη του κόμματος και να λέει, ‘δείτε ποιοι χειροκροτούν και πείτε μου τι να κάνω με αυτούς’. Και πριν τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν είμασταν ένας μικρός συνασπισμός του 3-5% αλλά και ακόμη παλαιότερα στο ΚΚΕ εσωτερικού, αυτό το μικρό και πρωτοπόρο κόμμα του Λ. Κύρκου και του Μπ. Δρακόπουλου, ξεχωρίζαμε για τις δημοκρατικές μας διαδικασίες, το ήθος και τη συνέπειά μας. Και αυτό το αναγνώριζαν φίλοι και αντίπαλοι. Αυτή την τοξικότητα και τον όχλο που κυριάρχησε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ -ο οποίος τώρα θέλει να κατασπαράξει και τον Τσίπρα- δεν έχει σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες και με δημοκρατική κουλτούρα».

Η Νέα Αριστερά ξεκίνησε χαμηλά, αλλά θα συνεχίσει να ανεβαίνει και μπορεί να είναι η θετική έκπληξη των ευρωεκλογών

«Ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη εξελίσσεται πια σε ένα κόμμα που ολοένα και περισσότερο κόβει τις γέφυρες με αυτό που ξέραμε ως ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο Τσίπρα και παλαιότερα. Και κατά την προσωπική μου εκτίμηση, θα συνεχίσει να πέφτει. Απευθύνω κάλεσμα σε φίλους, συναγωνιστές και συντρόφους που για διάφορους λόγους έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα νιώθουν να ασφυκτιούν, να ενώσουμε δυνάμεις και να κρατήσουμε τις αξίες και τις δημοκρατικές παραδόσεις της σύγχρονης δημοκρατικής Αριστεράς».

Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/L_OGWiXRPTY

Θέλουμε ένα φορέα σύγχρονο, αριστερό, ευρύχωρο που να χωρά όχι μόνο τον παραδοσιακό αριστερό, αλλά και τον προοδευτικό σοσιαλδημοκράτη, τον κεντροαριστερό, τον οικολόγο και αυτόν που έχει αριστερές προοδευτικές ιδέες χωρίς να έχει ταυτότητα αριστερή

«Όπως έχει πει και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Αλέξης Χαρίτσης, θέλουμε κάτι μοντέρνο, ευρύχωρο, που να διευρύνεται συνεχώς στην πορεία προς τις ευρωεκλογές. Και θέλω να πιστεύω ότι το στοίχημα που έχουμε μπροστά μας είναι διπλό: Πρώτον, ο πολιτικός προγραμματικός λόγος, η συλλογική δημοκρατική λειτουργία αυτής της ομάδας που έχει τα καλύτερα στελέχη από τις κυβερνήσεις του Τσίπρα, με έμφαση στη γενιά των σαραντάρηδων που ανέδειξε ο ίδιος Τσίπρας και πρόσφεραν στην πατρίδα και όχι μόνο στο κόμμα από τα πόστα που είχαν. Αυτοί μπορούν -και το έχει επανειλημμένα πει και ο Αλέξης Χαρίτσης και η Έφη Αχτσιόγλου στην πρώτη της συνέντευξη πριν λίγες ώρες στον Νίκο Χατζηνικολάου- ότι θα επιδιώξουν -και θα επιδιώξουμε- ευρύτερες συμμαχίες και με τον χώρο της πολιτικής οικολογίας και με τον χώρο που ανήκει στο φάσμα Αριστερά, Σοσιαλιστές, Πράσινοι. Εκεί που τα τελευταία χρόνια έχω κάνει μεγάλες προσπάθειες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαμορφώσουμε μια ευρύτερη δυναμική για προοδευτικές συμμαχίες».

Σε μια περίοδο απόλυτης παντοκρατορίας της Δεξιάς, το μεγάλο στοίχημα για τη νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα και το νέο φορέα που θα δημιουργηθεί από όσους αποχωρήσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το μεγάλο κενό στην αντιπολίτευση

«Με μια ραγδαία φθίνουσα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και με το ΠΑΣΟΚ να μην μπορεί να καρπωθεί τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι το κενό στην αντιπολίτευση είναι και το μεγάλο στοίχημα για τη νέα κοινοβουλευτική ομάδα και για τον νέο φορέα που θα δημιουργηθεί από όσους αποχωρήσαμε από το ΣΥΡΙΖΑ».

Νομίζω ότι δεν έχει τελειώσει η έξοδος από το ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ – Πολύς κόσμος που παραμένει είναι προβληματισμένος και νιώθει εγκλωβισμένος – Με αρκετούς ανθρώπους που παραμένουν στις γραμμές του θα ξανασυναντηθούμε

«Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι πρέπει να αποφύγουμε τον εμφύλιο, να σταματήσουν αυτοί οι χαρακτηρισμοί αποστάτες, πέμπτη φάλαγγα, διασπαστές κ.λπ. διότι οξύνουν τα πράγματα. Ο νέος δρόμος που ανοίγει η νέα κοινοβουλευτική ομάδα με τους σαραντάρηδες μπροστά και όλους εμάς τους μεγαλύτερης γενιάς υποστηρικτικούς αλλά από τα μετόπισθεν, νομίζω ότι θα έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα δυναμική παρά τις επιθέσεις.

Είναι ένα νέο ξεκίνημα, αλλά απευθύνεται αυτή τη στιγμή σε κόσμο που διψά για ουσία, για σαφήνεια, για αξιοπιστία, για σοβαρότητα. Και επειδή είναι πολύς ο κόσμος που καταλαβαίνει ότι αυτή η παντοκρατορία της Νέας Δημοκρατίας είναι επικίνδυνη για την ισορροπία και τον πολιτικό πλουραλισμό και τη δημοκρατία, μην ξεχνάτε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται τελευταία και στα θέματα της ελευθερίας του Τύπου και του σεβασμού του κράτους δικαίου, όχι μόνο πολύ χαμηλά στα θέματα ακρίβειας και αγοραστικής δύναμης. Νομίζω ότι υπάρχει χώρος. Από εκεί και πέρα, εξαρτάται και από το πώς θα πορευθεί, τι έργο θα παράγει, τι λόγο θα παράγει αυτός ο υπό διαμόρφωση νέος φορέας και η νέα κοινοβουλευτική ομάδα.

Η γνώμη μου είναι και το βλέπετε ήδη και στις εμφανίσεις των ηγετικών στελεχών αυτής της γενιάς των σαραντάρηδων είναι ότι ο στόχος πρέπει να είναι να κοιτάμε μπροστά. Δεν θέλουμε έναν εμφύλιο με το κόμμα που αφήσαμε πίσω μας, που ήταν μια δύσκολη, οδυνηρή, αλλά επιβεβλημένη απόφαση για όσους την πήραμε – και είμαστε πολλές χιλιάδες άνθρωποι. Γιατί πολύ απλά όσοι κάναμε αυτό το βήμα δεν είμαστε ούτε χθεσινοί ούτε περαστικοί σε αυτόν τον χώρο. Χτίσαμε πετραδάκι-πετραδάκι αυτό το κόμμα από την περίοδο που ήταν ένα κόμμα του 3 με 5% και μετά, με την καθοριστική συμβολή και του Αλέξη Τσίπρα, έγινε κυβερνητικό κόμμα.

Με πόνο ψυχής, ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την εκλογή Κασελάκη μετατοπίζεται δυστυχώς με μεγάλη ταχύτητα μακριά από αυτό που ξέραμε όλοι ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

«Ούτε ο Σρέντερ, ούτε ο Μπλερ δεν έχουν πει ότι το κεφάλαιο είναι το εργαλείο για τη μείωση των ανισοτήτων και για την ευημερία, όπως είπε στην περίφημη ομιλία του στο ΣΕΒ ο Στ. Κασσελάκης. Επίσης, μας πονάει μια εμβληματική επιτυχία της κυβέρνησης Τσίπρα, που είναι η έξοδος από τα μνημόνια, η ελάφρυνση του χρέους και το περίφημο μαξιλάρι, να θεωρείται από τον νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τον Στέφανο Κασελάκη, Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή ως μνημονιακή επιλογή και λάθος και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο να μνημονεύεται ως μεγάλη επιτυχία.

Επιπλέον, υπάρχει και ένα θέμα εσωτερικού αυταρχισμού. Η γνώμη μου και η εκτίμησή μου είναι ότι η νέα ηγετική ομάδα, την οποία επέλεξε ο ίδιος ο Στέφανος Κασσελάκης, επεδίωξε και εξώθησε προς τη διάσπαση, προς την αποχώρηση. Διότι αν θες ενότητα, συνέδριο, δημοκρατικό διάλογο, σύνθεση, δεν αρχίζεις με το καλημέρα σας, αποστάτες, διασπαστές, πέμπτη φάλαγγα και όποιος δεν είναι καλό παιδί θα τον πετάξω έξω από τα ψηφοδέλτια. Εδώ βλέπετε ότι ο Διονύσης Τεμπονέρας που έχει μείνει στο κόμμα και σέβεται απολύτως τις συλλογικές αποφάσεις και ζητά συνέδριο και τήρηση του καταστατικού, εισπράττει βαρύτατες επιθέσεις από ένα μικρό στρατό που στηρίζει φανατικά τον Κασσελάκη στα κοινωνικά δίκτυα. Στην τελευταία συνεδρίαση απ’ ότι διάβασα, επέλεξε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να φύγει χωρίς να εξηγήσει γιατί και αν θα ξαναγυρίσει, την ώρα που ασκούσε κριτική ο Διονύσης Τεμπονέρας.

Απο-Τσιπροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και καθοδική μη αντιστρέψιμη πορεία για τον ΣΥΡΙΖΑ από την εκλογή Κασσελάκη

«Σέβομαι την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα. Αξιολογώ και τη σιωπή του. Ωστόσο, με εντυπωσίασαν οι φωτογραφίες που είδα από την κοινοβουλευτική ομάδα. Πολύ γελαστός όταν μπήκε και τον καταχειροκρότησαν οι βουλευτές και πολύ σκεπτικός, βαρύς όταν άκουγε τον νέο πρόεδρο του κόμματος. Δεν ξέρω πόσο θα παραμείνει ο Αλέξης Τσίπρας σιωπηλός. Εγώ κρατώ από τον Αλέξη Τσίπρα, με τον οποίο έχουμε συμπορευτεί δεκαετίες, το ότι είναι ο πρωταγωνιστής της ανόδου από το 5% στους κυβερνητικούς ρόλους, αυτά που πέτυχε ως πρωθυπουργός, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες που ήταν συλλογική ευθύνη. Δε νομίζω ότι η στάση του, είναι ταύτιση με όσα κάνει ο νέος πρόεδρος και η νέα ηγετική ομάδα.

Στη νέα ηγετική ομάδα δεν είναι κανένας από τους πολύ στενούς συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα. Δεν θα υποδείξω εγώ στον Αλέξη Τσίπρα αν θα παραμείνει σιωπηλός ή αν θα μιλήσει, αλλά νομίζω ότι και αυτόν τον προβληματίζει η ραγδαία πτωτική τάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπό τη νέα του ηγεσία. Γιατί είναι η μόνη φορά σε ελληνικό κόμμα που εκλέγεται νέα ηγεσία μετά από μια ήττα και δεν τσιμπάει ούτε το κόμμα ούτε ο ηγέτης. Αντίθετα από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση έχουμε μια καθοδική πορεία που κατά την εκτίμησή μου είναι μη αντιστρέψιμη».

Όσο υπάρχουν ανισότητες σε πλούτο και δικαιώματα θα υπάρχει ζήτηση για Αριστερά – Για να είναι η Αριστερά πειστική και να χτίζει συμμαχίες για να μπορεί να κυβερνά, πρέπει η ίδια διαρκώς να ανανεώνεται και να μιλά για το σήμερα και τις προκλήσεις του αύριο

«Τι σημαίνει στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης ένα νέο παραγωγικό μοντέλο; Πώς θα δημιουργηθούν καλύτερες δουλειές και ειδικά στην Ελλάδα;. Ένας από τους λόγους που η Ελλάδα είναι στον πάτο της Ευρώπης από βιοτικό επίπεδο, πραγματική αγοραστική δύναμη, δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, συντάξεις, προστασία του περιβάλλοντος είναι το πελατειακό κράτος, η διαφθορά, η αργοπορία της δικαιοσύνης και το ότι πολλά πράγματα στην Ελλάδα δουλεύουν με τον αραμπά. Δεν θα μπορούσε ποτέ σε μια δυτική ευρωπαϊκή δημοκρατία να αλλάζει κάθε τόσο ο Ποινικός κώδικας, επειδή αυτό βολεύει τη δεξιά κυβέρνηση με βάση τις δημοσκοπήσεις. Αυτά τα πράγματα θέλουν σοβαρότητα».

Αίτημα για μια σύγχρονη, πιο πειστική, μοντέρνα, πιο νεανική Αριστερά και ευρύτερα προοδευτική παράταξη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο – Το ότι ανεβαίνει η άκρα δεξιά και όχι η Αριστερά ή οι Πράσινοι δείχνει ελλείμματα στον χώρο τον προοδευτικό αριστερό, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας

«Είναι όχι απλώς ανησυχητική αλλά και επικίνδυνη αυτή η δυναμική ισχυροποίησης της αντιευρωπαϊκής λαϊκίστικης άκρας δεξιάς, όπως διαφαίνεται σε κάποιες έρευνες. Αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες: Ο πρώτος είναι ότι η υπάρχουσα Ευρωπαϊκή Ένωση κυβερνιέται με έναν τρόπο αναποτελεσματικό και μεγαλώνει κοινωνικές ανισότητες, υπάρχει ακρίβεια. Και το δεύτερο είναι ότι εργαλειοποιούν με επιτυχία την ανασφάλεια που παράγεται από το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Κλειδί για το αν οι δημοσκοπήσεις θα επιβεβαιωθούν ή θα πέσουν έξω -γιατί το 2019 έπεσαν έξω- είναι η συμμετοχή των πολιτών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς. Ο λόγος που δεν ανέβηκε όσο πρόβλεπαν τα γκάλοπ η άκρα δεξιά το 2019, είναι ότι πολλοί νέοι πήγαν να ψηφίσουν για περισσότερη, καλύτερη, πιο κοινωνική, πιο δημοκρατική Ευρώπη. Και εκεί νομίζω ότι πρέπει να στραφεί και η καμπάνια των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων και στην Ελλάδα και της της χώρες της Ευρώπης».

Η Ελλάδα ήταν η τελευταία χώρα που ανακοίνωσε ποιο θα είναι το εκλογικό σύστημα των ευρωεκλογών. Να υπάρξει διαβούλευση και δικλείδες ασφαλείας που να εγγυώνται τη μυστικότητα της ψήφου και το αδιάβλητο της ψηφοφορίας – είμαστε Ελλάδα και όχι Φινλανδία

«Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ήταν οι τελευταίοι στα 27 κράτη μέλη που έμαθαν με ποιο εκλογικό νόμο θα ψηφίσουμε. Αυτό δεν το λες και καλό για την Ελλάδα. Τώρα, επιστολική ψήφο έχουν αρκετά κράτη μέλη. Επομένως δεν μπορεί κανείς να πει όχι. Αυτό που χρειάζεται όμως, γιατί είμαστε στην Ελλάδα, είναι να υπάρξει διαβούλευση και δικλείδες ασφαλείας που να εγγυώνται τη μυστικότητα της ψήφου και το αδιάβλητο της ψηφοφορίας. Γιατί επαναλαμβάνω, είμαστε Ελλάδα και όχι Φινλανδία. Έχει σημασία να διασφαλιστούν αυτές οι δικλείδες για να υπάρχει πλήρης εμπιστοσύνη και να λειτουργήσει αυτό. Και νομίζω ότι αυτό είναι το κρίσιμο θέμα».

Πολλά αυτά που πρέπει να συζητήσουμε στην πορεία προς τις ευρωεκλογές – αντί για σύγκλιση, στην Ελλάδα έχουμε απόκλιση

«Δεν μπορεί να μοιράζονται τα σχεδόν 36 σχεδόν δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, 31 που πήραμε στην αρχή και άλλα 5 τώρα με το Repower EU, χωρίς διαβούλευση, χωρίς σωστούς διαγωνισμούς στη λογική τα δίνουμε στους λίγους ισχυρούς φίλους μας, διότι αυτοί θα μας φέρουν γρήγορα επενδύσεις. Ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, μας έβαλε στην ΕΟΚ πριν από 42 χρόνια με το όραμα της σύγκλισης, το οποίο και συνέχισε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Χώρες πολύ φτωχότερες από την Ελλάδα που μπήκαν το 2004, 23 χρόνια μετά την Ελλάδα, και μας έχουν περάσει σε βιοτικό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι κάτι στραβό γίνεται στην Ελλάδα, στον τρόπο που κυβερνιέται η χώρα, στον τρόπο που οργανώνεται το πολιτικό σύστημα, η διοίκηση κ.λπ. Αυτό νομίζω ότι είναι και το στοίχημα για τις προοδευτικές δυνάμεις».

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/jTPhbQIjFAg

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρθηκε σε τρέχοντα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας, όπως το φιάσκο της πανεπιστημιακής αστυνομίας, τις νέες αποκαλύψεις των διεθνών μέσων για το το τραγικό ναυάγιο της Πύλου, τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και για την εκλογή νέου προσώπου στη θέση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα.

Συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Παπαδημούλης είπε τα εξής:

Το φιάσκο της Πανεπιστημιακής αστυνομίας

«Εκτός από φιάσκο, με τις δηλώσεις στελεχών της ΝΔ για το αν θα καταργηθεί ή όχι, η πανεπιστημιακή αστυνομία, είναι και πεταμένα λεφτά. Κοστίζει ορισμένες δεκάδες εκατομμύρια που θα μπορούσαν να πιάσουν τόπο κάπου αλλού.

Στα ελληνικά πανεπιστήμια θα έπρεπε να γίνεται ότι γίνεται παντού, και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Δηλαδή να υπάρχει μια υπηρεσία υπό την ευθύνη της πανεπιστημιακής διοίκησης, η οποία να φροντίζει την προστασία τςη περιουσίας, να μη γίνονται βανδαλισμοί, να μην υπάρχουν φαινόμενα βίας κλπ. Αυτή ήταν η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε. Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν υπάρχει φαινόμενο τέτοιας πανεπιστημιακής αστυνομίας: Αστυνομικοί που θα υπάγονται σε ένα Υπουργείο χωρίς να λογαριάζουν την Πρυτανεία. Γι’ αυτό και απέτυχε αυτό το πράγμα».

Διεθνής αντίκτυπος από το ναυάγιο της Πύλου

«Υπάρχουν αναπάντητα ερωτηματικά και η εκδοχή του Λιμενικού, των κρατικών αρχών και της κυβερνητικής προπαγάνδας – όχι μόνο της υπηρεσιακής αλλά και της Νεοδημοκρατικής, δεν πείθουν τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης. Στα ελληνικά ΜΜΕ, είσαστε από τις εξαιρέσεις, που θίγετε το θέμα. Σε άλλα μέσα, που είναι πολύ κυβερνητικά, υπάρχει σιγή ασυρμάτου.

Μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι που χειρίστηκαν αυτή την υπόθεση και επί Υπηρεσιακής κυβέρνησης, ήταν επιλογές Μητσοτάκη ή και πρόσωπα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τα οποία παρέμειναν και στην υπηρεσιακή.

Άρα νομίζω ότι είναι και άκομψο και καθόλου πειστικό αυτό το “δεν φταίω εγώ, φταίει η υπηρεσιακή κυβέρνηση” της κυβερνητικής προπαγάνδας. Δεν πείθει κανέναν.

Πρέπει να φυλάμε τα σύνορά μας, και στη θάλασσα και τα χερσαία,  αλλά να σεβόμαστε και τους διεθνείς κανόνες για έρευνα και διάσωση και το Διεθνές Δίκαιο.

Όταν ένα πλοίο, ολοφάνερα εν κινδύνω, βρίσκεται σε περιοχή της δικής μας ευθύνης, και χάνονται τόσες εκατοντάδες ζωές, κάτι δεν έχει πάει καλά. Το σημερινό δημοσίευμα του ΒΒC, είναι ένα ακόμη δημοσίευμα που δείχνει ότι η κυβερνητική εκδοχή, που άλλαξε τη συμπεριφορά του Λιμενικού τα τελευταία χρόνια, κάνει ζημιά στη χώρα.

Μπορούμε και πρέπει να φυλάμε τα σύνορά μας, αλλά σεβόμενοι τους διεθνείς κανόνες και στοιχειώδεις αξίες ανθρωπισμού».

Tα fake news για τον τον φράχτη του Έβρου

«Ένα τεράστιο ψέμα και fake news ήταν η περίφημη ”τροπολογία Παπαδημούλη”, όπου εμφανίστηκε ότι εγώ δήθεν σταμάτησα μια ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ενώ η πραγματικότητα είναι ότι ουδέποτε υπήρξε -ούτε πρόκειται να υπάρξει- ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για τον φράχτη στον Έβρο, γιατί και η Κομισιόν και το Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο, έχουν άλλη γραμμή.
Και προκαλώ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη τώρα που η περίφημη ”τροπολογία Παπαδημούλη” δεν υπάρχει, να φέρει κοινοτικά χρήματα για τον φράχτη. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα».

Για την εκλογή Προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ

«Νομίζω ότι πρέπει γρήγορα να τελειώνουμε με τα διαδικαστικά, για να ασχοληθούμε με τα ουσιαστικά. Το κόμμα δεν μπορεί να μείνει χωρίς πρόεδρο για τους επόμενους 6 μήνες. Και πιστεύω ότι στην Κεντρική Επιτροπή την Κυριακή, θα τελειώσει αυτό το θέμα.

Από κει και πέρα πιστεύω ότι είναι σημαντικό να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή μελών και φίλων, να μπορούν να γράφονται μέχρι και την ημέρα της εκλογής.
Θεωρώ θετικό ότι θα υπάρξουν περισσότερες από μια υποψηφιότητες, αξιόλογων στελεχών του κόμματος. Και νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία, εν όψει και της Κεντρικής Επιτροπής και της κατάθεσης κι άλλων υποψηφιοτήτων, όλες και όλοι οι υποψήφιοι να παρουσιάσουν το σχέδιο και τις προτάσεις τους, αλλά να δεσμευτούν ότι θα σεβαστούν το αποτέλεσμα και ότι θα στηρίξουν τη βούληση των μελών και αυτήν ή αυτόν που θα εκλεγεί.Παρά την ήττα μας και το σοκ που προκάλεσε και δικαιολογημένα, η παραίτηση του Τσίπρα, είμαστε ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το οποίο φιλοδοξούμε να ανασυγκροτηθεί, να ανακάμψει και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας στις εκλογές του 2027.

Επειδή είμαι από τα 18 μου χρόνια στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και επειδή πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ για να ανακάμψει πρέπει να παραμείνει ένα ευρύχωρο κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς, που χωράει από τον παραδοσιακό αριστερό μέχρι τον προοδευτικό κεντρώο, νομίζω ότι θα ήταν βιαστικό από την πλευρά μου, πριν κατατεθούν οι υποψηφιότητες, πριν κατατεθούν οι σκέψεις των υποψηφίων και πριν δούμε και τη συμπεριφορά τους σε αυτόν τον ανταγωνισμό και σε αυτή την άμιλλα, να σπεύσω να πω ότι υποστηρίζω κάποιον ή κάποια υποψήφιο για τη θέση προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ.

Περιμένω από όλους να παρουσιάσουν τα σχέδια και τις απόψεις τους. Να αποσαφηνίσουν πράγματα – για τη συλλογική μας λειτουργία, για τη φυσιογνωμία μας, για την ανάγκη μεθοδικότητας και επαγγελματισμού, για το πώς θα έχουμε ισχυρότερη παρουσία στα συνδικάτα, στην Αυτοδιοίκηση… Να πάρουν μια καθαρή θέση – στις επόμενες Ευρωεκλογές, μήπως προτείνουν να αλλάξουμε πολιτική οικογένεια; Προσωπικά δεν συμφωνώ με αυτό. Πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε στο μονοπάτι που ακολουθήσαμε με πλήρη συμφωνία του Αλέξη Τσίπρα: Στην Ευρωομάδα της Αριστεράς, αλλά ως δύναμη-γέφυρα, που έχει καλές σχέσεις με τους Σοσιαλιστές και με τους Πράσινους. Και επίσης, θα ήθελα και περιμένω από τους υποψήφιους και τις υποψήφιες, να πάρουν και μια καθαρή θέση: θα σεβαστούν το αποτέλεσμα και θα στηρίξουν όποιον/α κερδίσει, αν υπάρξει δεύτερος γύρος τι θα κάνουν αν δεν είναι αυτοί και πάλι υποψήφιοι κ.λπ.

Ας περιμένουμε. Καταλαβαίνω κάποιους που είναι έτοιμοι να πουν τη γνώμη τους, εγώ, ακριβώς επειδή είμαι αρκετές δεκαετίες στην πολιτική – σε λιγότερο από ένα χρόνο ολοκληρώνω την κοινοβουλευτική μου διαδρομή και θα βοηθάω από τα μετόπισθεν, αλλά και επειδή πιστεύω ότι πρέπει να βγει μπροστά η νεότερη γενιά πιο δυναμικά, θέλω αυτός ο χρόνος να λειτουργήσει θετικά και εποικοδομητικά.

Η αίσθηση που έχω είναι ότι ο κόσμος που θα ψηφίσει θα ψηφίσει με βασικό κριτήριο, όχι με κριτήριο σε ποια τάση, ποια ομάδα και ποια πρόσωπα στηρίζουν κλπ, αλλά ποιος ή ποια μπορεί να εγγυηθεί με περισσότερη αξιοπιστία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί να δυναμώσει ως αντιπολίτευση και να διεκδικήσει αύριο την κυβέρνηση».

Ο ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές

«Είναι ένα στοίχημα οι επόμενες ευρωεκλογές να είναι ένα σημείο σημαντικής ανάκαμψης για τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Το θεωρώ απολύτως εφικτό. Και ο χρόνος αυτός, οι 11 μήνες, είναι πολύς.
Θεωρώ ότι η δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη – εδώ θα ‘μαστε να το δούμε.

Αν εμείς χτίσουμε με μεγαλύτερη συλλογικότητα, ένα αποτελεσματικότερο κόμμα, πιο καλά δικτυωμένο στους αρμούς της ελληνικής κοινωνίας,  και δώσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια την πρότασή μας – όχι μόνο τι θέλουμε για τις επόμενες δεκαετίες, αλλά τι μπορούμε το επόμενο χρονικό διάστημα και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, μπορούμε να πετύχουμε αυτόν το στόχο. Προβάλλοντας και αυτό στο οποίο χωλαίνουμε ως χώρα, με ευθύνη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη: αντί για “σύγκλιση” με τις προηγμένες κατακτήσεις των δυτικοευρωπαϊκών χωρών, έχουμε απόκλιση.

Eίμαστε μια χώρα με πολύ χαμηλούς μισθούς -από πλευράς αγοραστικής δύναμης είμαστε τρίτοι από το τέλος, υψηλή ανεργία, αδύναμο κοινωνικό κράτος, χειρότερη δημόσια Παιδεία, χειρότερη Υγεία, μεγάλη διαφθορά, τελευταίοι στην Ελευθερία του Τύπου… Στα χρόνια Μητσοτάκη, η Ελλάδα βαλκανοποιήθηκε.

Γι’ αυτό νομίζω ότι ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τα επόμενα χρόνια, είναι να ανέβει σκαλοπάτια η Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, προς όφελος των πολλών.

Και μην ξεχνάτε ότι επί Κωσταντίνου Καραμανλή, η Ελλάδα μπήκε –και στη συνέχεια υιοθετήθηκε το σύνθημα και από τον Ανδρέα Παπανδρέου- για “να συγκλίνουμε” με τις ευρωπαϊκές χώρες.

Και τα τελευταία 4 χρόνια, σε πείσμα της κυβερνητικής προπαγάνδας που εξωραΐζει τα πράγματα, η Ελλάδα έχει αποκλίνει σε μια σειρά από δείκτες, ξεκινώντας από το βιοτικό επίπεδο».

Αυτοδιοικητικές εκλογές εν όψει

«Πρέπει να τρέξουμε για να καλύψουμε το χαμένο χρόνο. Δε νομίζω ότι έχει γίνει η έγκαιρη και σωστή προετοιμασία γι΄αυτό το θέμα από την πλευρά μας. Και νομίζω ότι θα πρέπει με αυτοδιοικητικά κριτήρια το κόμμα μας να επιδιώξει και ευρύτερες συνεργασίες όπου αυτό είναι εφικτό. Όπου ο πολιτικός χαρακτήρας είναι έντονος, θα πρέπει να επιστρατευτούν και πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος για να δώσουν τη μάχη. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ρίξουμε λευκή πετσέτα».

Ακολουθεί το βίντεο – μήνυμα του Δημ Παπαδημούλη:

Το πρόγραμμα “Σχολεία-Πρέσβεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου” είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί βοηθάει στην ενημέρωση, τον διάλογο, γύρω από τις δράσεις και τις θεσμικές διαδικασίες, για τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τόσο τους μαθητές, όσο και τους δασκάλους.

Ο διάλογος, η γνώση, η συμμετοχή των μαθητών, με κριτικό τρόπο σε τέτοιες πρωτοβουλίες, βοηθά όχι μόνο στην καλύτερη κατανόηση του πώς λειτουργεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αλλά θέτει και τις βάσεις για την ενίσχυση της δημοκρατίας και την αντιμετώπιση των σύγχρονων προσκλήσεων του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να βιώνει μια μεγάλη θεσμική και συστημική κρίση, μια κρίση ταυτότητας και δημοκρατικής νομιμοποίησης, που προκύπτει ως αποτέλεσμα πολιτικών μονομερούς λιτότητας και έχει ως συνέπεια την απομάκρυνση πολλών πολιτικών ηγεσιών, αλλά και των πολιτών, από τις αξίες και αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ΕΕ έχει χάσει την πειστικότητά της και την ελκυστικότητά της.

Θεμελιώδεις αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η διακρατική συνεργασία, ο δίκαιος επιμερισμός των βαρών, η διαφάνεια και η δημοκρατική λογοδοσία έχουν αποδυναμωθεί, ενώ την ίδια ώρα έχουν αυξηθεί η πόλωση, η παραπληροφόρηση, τα fakenews, η ρητορική μίσους, οι διαλυτικές τάσεις και ο λαϊκιστικός και διχαστικός λόγος, στον οποίο πρωτοστατεί η αντιευρωπαϊκή άκρα δεξιά.

Γι’ αυτό λοιπόν και οι ευρωεκλογές στις 26 Μαΐου 2019 αποτελούν ίσως τις σημαντικότερές εκλογές των τελευταίων δεκαετιών και όλοι, ιδιαίτερα η νέα γενιά, καλούνται να συμμετέχουν μαζικά, να μην αφήσουν τους άλλους να αποφασίζουν πριν από αυτούς γι’ αυτούς.

Οι νεότερες γενιές έχουν μεγαλώσει μέσα σε ένα περιβάλλον μεγαλύτερης ασφάλειας και ειρήνης απ’ ότι οι πατεράδες και οι παππούδες τους. Γι’ αυτό και καλούμαστε όλοι να διασφαλίσουμε ότι θέλουμε μια Ευρώπη ειρηνική, δίκαιη, ευημερούσα, δημοκρατική, προσπαθώντας να επαναφέρουμε, να ενισχύσουμε, πολιτικές που προωθούν τη βιώσιμη ανάπτυξη, την κοινωνική ισότητα και την ευημερία, θέτοντάς την στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου.

Εύχομαι καλή συνέχεια στις εργασίες σας. Εύχομαι από καρδιάς να έχουμε μια καλή χρονιά με υγεία, δύναμη και περισσότερη αισιοδοξία. Προσωπικά θα συνεχίσω σε θεσμικό επίπεδο, ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να υποστηρίζω τέτοιες σημαντικές και χρήσιμες πρωτοβουλίες.