Από το πού κανείς «κόβει» και πού δίνει χρήματα στηρίζοντας, κρίνεται και το ποια κοινωνικά συμφέροντα εξυπηρετεί

Η κυβέρνηση δεν θέλει να προχωρήσει στη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα και αρνείται να κάνει αυτό που έχουν ήδη κάνει 19 από τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να αποτελεί θλιβερή εξαίρεση.

Από τον Οκτώβριο η Κομισιόν, η κ. Φον ντερ Λάιεν, έχει παρουσιάσει κάποιες προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, μεταξύ των οποίων είναι και η μείωση του φόρου στα καύσιμα. Και με το μέτρο αυτό συμφωνεί και η κ. Λαγκάρντ. Έχουν ξεφύγει οι τιμές στα καύσιμα και η Ελλάδα πρωτοστατεί εντός της Ευρώπης στην ακρίβεια, λαμβάνοντας υπόψη και την αγοραστική δύναμη της χώρας μας.

Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί όταν κατατίθενται τέτοιες προτάσεις η Ελλάδα λέει ότι δεν υπάρχουν λεφτά κι ότι έχουμε έλλειμμα; Και γιατί μοιράζει δισεκατομμύρια, ξεχνώντας τα ελλείμματα, όταν πρόκειται να δώσει μεγάλες φοροελαφρύνσεις  και μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών στους πολύ ισχυρούς ή απευθείας αναθέσεις 5 δισ. ευρώ σε φίλους και κολλητούς με πρόσχημα την πανδημία;

Δόθηκαν χρήματα ακόμα και σε βουλκανιζατέρ, που θα προμήθευαν μάσκες εναντίον του κορονοϊού. Σε εταιρείες που συστάθηκαν μόλις μία-δύο μέρες πριν πάρουν τη δουλειά, με απευθείας αναθέσεις. Στα 2,5 χρόνια που κυβερνά η ΝΔ έχει περάσει νόμους, με τους οποίους έχει μειώσει πάρα πολύ τη φορολογία των κερδών και τις ασφαλιστικές εισφορές των μεγάλων επιχειρήσεων. Γιατί απλά αυτοί παίρνουν λεφτά, αλλά δίνουν υποστήριξη γιατί έχουν στα χέρια τους και τη δύναμη πολλών ΜΜΕ.

Από αυτές τις μειώσεις το Δημόσιο έχει χάσει πολλαπλάσια χρήματα ως έσοδα, από αυτά που θα έχανε προσωρινά αν μειωνόταν ο ειδικός φόρος κατανάλωσης όσο διαρκεί αυτή η «φωτιά» της ακρίβειας στα καύσιμα. Μια τέτοια μείωση δεν θα ανακούφιζε μόνο το φτωχό νοικοκυριό, αλλά θα έδινε και μια ανάσα στους αγρότες, καθώς και  στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ώστε να μη βάλουν λουκέτο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από το πού κανείς «κόβει» και πού δίνει χρήματα στηρίζοντας, κρίνεται και το ποια κοινωνικά συμφέροντα εξυπηρετεί. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει μπόνους στους ισχυρούς, ενώ ανακαλύπτει ότι υπάρχουν ελλείμματα όταν χρειάζεται να στηρίξει λαϊκά νοικοκυριά, αγρότες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Έχουμε ρεκόρ δεκαετίας στην ακρίβεια, διότι από τα καύσιμα η «φωτιά» απλώνεται και στα είδη πρώτης ανάγκης

Πρόκειται για μια κυβέρνηση δογματικά νεοφιλελεύθερη και πέρα από τη στήριξη των πολύ ισχυρών φίλων της δεν βλέπει τίποτα άλλο. Ο αρμόδιος υπουργός κ. Σκυλακάκης, όταν ρωτήθηκε γιατί δεν προχωρούν σε αυτή τη μείωση απάντησε το εξής αδιανόητο: Ότι οι φτωχοί δεν έχουν αυτοκίνητο κι άρα αν μειωθεί ο φόρος στα καύσιμα θα ευνοηθούν οι πλούσιοι σε βάρος των φτωχών. Ο απόλυτος παραλογισμός. Κι όταν κάποιος παίρνει τον λογαριασμό του ρεύματος ή πάει να βάλει βενζίνη παθαίνει εγκεφαλικό.

Προφανώς και αυτή η απόφαση να μη γίνει μείωση έχει πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, αλλά παρόλα αυτά επιμένουν πεισματικά να μην κάνουν κάτι που τους το προτείνουν οι ομοϊδεάτες τους από Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη. Η ζημιά είναι και το ροκάνισμα της αγοραστικής δύναμης μέσω του πληθωρισμού. Έχουμε ρεκόρ δεκαετίας στην ακρίβεια, διότι από τα καύσιμα η «φωτιά» απλώνεται και στα είδη πρώτης ανάγκης.

Κι ενώ ο κ. Μητσοτάκης υποσχόταν, προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός, ότι θα αυξήσει σημαντικά τον κατώτατο μισθό τον κράτησε 2,5 χρόνια παγωμένο κι ανήγγειλε μια αύξηση 2%, όταν ο πληθωρισμός τρέχει με 6%. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα όπου τα τελευταία χρόνια ο κατώτατος μισθός έχει μειωθεί κατά 13,7%. Αυτό πλήττει τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, επομένως τους καλώ να σκεφτούν με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και να αφήσουν τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Κάθε κυβέρνηση πρέπει να σκέφτεται προσεκτικά, αν θέλει να μειώσει έναν φόρο, τίνος τα συμφέροντα θέλει να εξυπηρετήσει. Θα μειώσει τον φόρο στα μεγάλα κέρδη των επιχειρήσεων ή τον ειδικό φόρο κατανάλωσης; Η ΝΔ επιλέγει να ελαφρύνει ασφαλιστικά και φορολογικά τους πολύ πλούσιους, ενώ για τους μικρούς και τους φτωχούς λέει ότι δεν υπάρχουν λεφτά.

Αυτή τη στιγμή, με υπογραφή Κυρ. Μητσοτάκη, η Ελλάδα έχει δημόσιο χρέος 210% περίπου του ΑΕΠ, το υψηλότερο σε όλη την ΕΕ, έλλειμμα 10%, ενώ ανεβαίνουν ραγδαία τα επιτόκια δανεισμού του κράτους και των επιχειρήσεων στην αγορά των ομολόγων.

Η ΝΔ είναι αυτή που έχει την πρώτη ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας και φοβάμαι ότι αν δεν σταματήσουν να δίνουν διαρκώς «δώρα» σε λίγους και ισχυρούς, φίλους και κολλητούς, με δημόσιο χρήμα θα κινδυνεύσουμε με νέες περιπέτειες: κρίση χρέους κι ενδεχομένως με νέα μνημόνια. Γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση, παρά τις αδυναμίες της, κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και να αφήσει ένα «μαξιλάρι» 37 δισ. ευρώ.

Στο άρθρο του με τίτλο «Τα κοινοτικά κονδύλια και η πρόκληση του δημόσιου χρέους», ο Δημήτρης Παπαδημούλης με αφορμή τη «διπλή αποτυχία» της κυβέρνησης της ΝΔ στην αντιμετώπιση τόσο της πανδημίας όσο και της ύφεσης που πλήττει την οικονομία, επισημαίνει «το εμπόριο ελπίδας» με το οποίο καταπιάνεται η κυβέρνηση αναφορικά με το εμβόλιο και τα κοινοτικά κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, που αναμένονται τους ερχόμενους μήνες.

Αμφότερα, «από μόνα τους δεν αποτελούν πανάκεια», τονίζει ο Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καθώς «η αξιοποίησή τους απαιτεί σοβαρό σχέδιο, με διαφάνεια και κοινωνική ευθύνη».
Ειδικά όσον αφορά τα κοινοτικά κονδύλια, «αυτά τα χρήματα πρέπει να πιάσουν τόπο» και όπως γράφει ο Δημ. Παπαδημούλης, «να αξιοποιηθούν και όχι απλά να “απορροφηθούν”. Χρειάζεται σχεδιασμός και ρήτρες που θα μας προστατεύσουν από τα πελατειακά δίκτυα, τη διαφθορά και την πάγια πρακτική της διαπλοκής και της ΝΔ».
Άμεσα συνδεδεμένο με τα παραπάνω και εξίσου σημαντικό, είναι το θέμα που θίγει στο άρθρο του ο Δ. Παπαδημούλης αναφορικά με το δημόσιο χρέος που «λόγω της ύφεσης και των έκτακτων δαπανών που προκάλεσε η πανδημία, στην Ευρωζώνη είναι αυτή τη στιγμή πάνω από 100% του ΑΕΠ και στην Ελλάδα, που είναι η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος, φτάνει στο 208% του ΑΕΠ μας».
Η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις στην ΕΕ θέτουν το αίτημα αναθεώρησης των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και ελάφρυνσης του χρέους, αλλιώς, όπως τονίζει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ «δεν θα έχουμε ανάκαμψη της οικονομίας», αλλά αντιθέτως «έναν νέο γύρο σκληρής λιτότητας και τυπικών ή άτυπων μνημονίων».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Τα κοινοτικά κονδύλια και η πρόκληση του δημόσιου χρέους

Του Δημήτρη Παπαδημούλη*

Η χώρα και η κοινωνία δοκιμάζονται από ένα σφοδρό δεύτερο κύμα της πανδημίας. Το σύστημα υγείας βρίσκεται ‘’στο κόκκινο’’, η ύφεση είναι ήδη διψήφια, με εκτιμήσεις ασθενικής ανάκαμψης τα επόμενα χρόνια, η ανεργία καλπάζει και το δημόσιο χρέος είναι υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ.

Η απάντηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε αυτή τη διπλή αποτυχία, είναι το εμπόριο ελπίδας για το εμβόλιο και τα κοινοτικά χρήματα. Ασφαλώς, το εμβόλιο και τα αυξημένα κοινοτικά κονδύλια είναι σημαντικά θετικά βήματα στη μάχη κατά της πανδημίας και για την ανάκαμψη της οικονομίας. Ωστόσο, από μόνα τους δεν αποτελούν πανάκεια. Η αξιοποίησή τους απαιτεί σοβαρό σχέδιο, με διαφάνεια και κοινωνική ευθύνη.

Η Σύνοδος Κορυφής και η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου μόλις ολοκλήρωσαν, μετά από επίπονη διαπραγμάτευση, το πακέτο ευρωπαϊκής χρηματοδότησης συνολικού ύψους πάνω από 1.8 τρισ. ευρώ για τα επόμενα 7 χρόνια.

Το Ταμείο Ανάκαμψης των 750 δισ. ευρώ, είναι ασφαλώς ένα σημαντικό θετικό βήμα και γι’ αυτό το στηρίζουμε με την ψήφο μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το Ευρωκοινοβούλιο, μάλιστα, ζητά, μετά από πρότασή μου ως Εισηγητή εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς, διπλάσια προχρηματοδότηση των κρατών μελών από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, με ποσοστό 20% και όχι 10%. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεκδικεί επίσης ισχυρό εποπτικό ρόλο, έτσι ώστε η αξιοποίηση από τα κράτη μέλη των πόρων του Ταμείου, να γίνει με σχέδιο, διαφάνεια, έντιμη διαχείριση και πλήρη σεβασμό στο κράτος δικαίου.

Όμως ο Πολυετής Προϋπολογισμός της ΕΕ για τα έτη 2021-2027, παρά την αύξηση των 16 δισεκατομμυρίων ευρώ που πετύχαμε με σκληρή προσπάθεια ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παραμένει ανεπαρκής.

Είναι αδύνατο η ΕΕ να πετύχει τους στόχους που η ίδια έχει θέσει, με προϋπολογισμό ύψους μόλις 1% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Γι’ αυτό και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητάμε – και ιδιαίτερα οι προοδευτικές πολιτικές ομάδες – Αριστερά, Σοσιαλιστές, Πράσινοι, να προχωρήσουμε ταχύτερα στη θεσμοθέτηση του φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (FTT), στη φορολόγηση των “ψηφιακών γιγάντων”, που μπορούν να αποδώσουν πρόσθετους ίδιους πόρους πολλών δεκάδων δισ. ευρώ ετησίως για τον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό.

Την ίδια ώρα, θέτουμε επί τάπητος την ανάγκη να αλλάξουν δραστικά οι κανόνες του –σε αναστολή- Συμφώνου Σταθερότητας, προκειμένου να υπάρξουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, νέοι, ρεαλιστικότεροι κανόνες και ρυθμίσεις για το δημόσιο χρέος.

Λόγω και της δημιουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης, τα επόμενα χρόνια αναμένεται να έρθουν στην Ελλάδα περίπου διπλάσια κονδύλια απ’ ότι λαμβάναμε τις προηγούμενες περιόδους.

Σύνολο 72 δισ. ευρώ.  Τα 32 δισ. από αυτά, θα προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης (εκ των οποίων τα 19 σχεδόν θα είναι επιχορηγήσεις), συν άλλα 20 από το νέο ΕΣΠΑ, συν άλλα 20 για την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ).
Μια προκαταβολή των κοινοτικών κονδυλίων, αναμένεται μέσα στους πρώτους μήνες του 2021. Τα εθνικά σχέδια κάθε χώρας – συνεπώς και της Ελλάδας, θα πρέπει να υποβληθούν έως τον Απρίλιο του 2021 και αναμένεται να εγκριθούν μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του ’21.

Είναι μια μεγάλη πρόκληση για το πολιτικό σύστημα, την Διοίκηση, την κοινωνία και τη χώρα: Αυτά τα χρήματα πρέπει να πιάσουν τόπο. Να αξιοποιηθούν και όχι απλά να “απορροφηθούν”. Και χρειάζεται σχεδιασμός και ρήτρες που θα μας προστατεύσουν από τα πελατειακά δίκτυα, τη διαφθορά και την πάγια πρακτική της διαπλοκής και της ΝΔ, που θέλει τα λεφτά να πηγαίνουν στους πλούσιους και τους ισχυρούς. Τα χρήματα αυτά δεν πρέπει να ξοδευτούν με όρους “σκόιλ ελικίκου” και “λίστα Πέτσα”.
Είναι χρήματα που πρέπει να αξιοποιηθούν έγκαιρα μέχρι το 2026-27, διαφορετικά τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης θα επιστρέψουν στα ευρωπαϊκά ταμεία. Για δε το κομμάτι εκείνο που δεν είναι επιχορηγήσεις αλλά δάνεια, θα το ξεπληρώνουμε μέχρι το 2058!

Δεν έχουμε το περιθώριο να πάει ούτε ένα ευρώ χαμένο, ακολουθώντας τις πρακτικές του παρελθόντος που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Πρόσφατο είναι, άλλωστε, και το «χαστούκι» από τις Βρυξέλλες, με αφορμή το σχέδιο που υπέβαλε η κυβέρνηση για το νέο ΕΣΠΑ 2021-2027 που επιστράφηκε από την Κομισιόν με κριτική για έλλειψη εστίασης, στόχευσης και ιεράρχησης προτεραιοτήτων και αγνόηση των συνεπειών της πανδημίας.

Στον ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζουμε τις δικές μας προτάσεις για την αξιοποίηση τους. Θεωρώ επίσης αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα παρατηρητήριο, με ευθύνη του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Αν αυτό δεν γίνει αποδεκτό από τη ΝΔ, τότε να δημιουργηθεί με ευθύνη της αντιπολίτευσης και των κοινωνικών οργανώσεων. Η συμμετοχή ανθρώπων με ειδικές γνώσεις, από την κοινωνία, σε ένα Παρατηρητήριο που να προτείνει και να εποπτεύει το πού διοχετεύονται και πώς αξιοποιούνται αυτά τα χρήματα για το κοινό εθνικό όφελος, είναι πρωταρχικής σημασίας.

Ευρωπαϊκή ρύθμιση για το δημόσιο χρέος, για την αποφυγή νέας, σκληρής λιτότητας

Τέλος, ένα ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα παραπάνω, είναι εκείνο του δημόσιου χρέους των κρατών μελών. Το δημόσιο χρέος στην Ευρωζώνη, λόγω της ύφεσης και των έκτακτων δαπανών που προκάλεσε η πανδημία, είναι αυτή τη στιγμή πάνω από 100% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα είναι η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος, που φτάνει στο 208% του ΑΕΠ μας. Το Σύμφωνο Σταθερότητας που είναι τώρα σε αναστολή ορίζει 60% και γι’ αυτό η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις στην ΕΕ θέτουμε το αίτημα να αλλάξει αυτός ο παράλογος κανόνας, αλλιώς δεν θα έχουμε ανάκαμψη της οικονομίας. Για να μην έχουμε έναν νέο γύρο σκληρής λιτότητας και μνημονίων, τυπικών ή άτυπων, χρειάζεται αναθεώρηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και ελάφρυνση του χρέους.

** Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία,
Συντονιστής της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) και σκιώδης εισηγητής για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της ΕΕ για το έτος 2021.

«Η Ελλάδα πρέπει να πρωτοστατήσει, πιέζοντας και ζητώντας να γίνει επιτέλους πράξη το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων» ανέφερε ο Δημ. Παπαδημούλης, προσθέτοντας πως «εάν δεν ολοκληρωθεί ο τρίτος πυλώνας, δεν υπάρχει τραπεζική ενοποίηση. Δυστυχώς από το 2014 δεν έχουν γίνει βήματα εμπρός, με τις χώρες του Βορρά να επικαλούνται ασυμμετρίες».

«Απέναντι σε μια ευρωπαϊκή κρίση χρέους που έρχεται με επιταχυντή τον κορονοϊό», οι άμυνες και τα εργαλεία της Ένωσης είναι «ατελή και ανεπαρκή» επεσήμανε ο Δημ. Παπαδημούλης και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου: «Δεν αρκεί το νομισματικό σκέλος. Χρειάζεται μια επιτάχυνση της ενοποίησης τόσο στον τραπεζικό όσο και στον οικονομικό τομέα της Ένωσης, μέσω μιας πιο ισχυρής δημοσιονομικά παρέμβασης». Παρόλα αυτά «μέχρι και σήμερα επικρατούν οι αβεβαιότητες, οι ανασφάλειες και οι εθνικοί εγωισμοί».

«Σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το χρέος των χωρών είναι πάνω από το 100%, με το όριο που ορίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας, που προσωρινά έχει ανασταλεί, να είναι 60%» σημείωσε ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας: «Πρέπει να αλλάξει και να προσαρμοστεί στις ανάγκες της πραγματικότητας, προκειμένου να μην ‘πνιγεί’ η ανάκαμψη με το πέρας της πανδημίας». Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να πιέσει και η ελληνική κυβέρνηση, καθώς το δημόσιο χρέος της χώρας έχει υπερβεί πλέον το 200%: «Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε πρόσφατα η κυβέρνηση προβλέπει ύφεση 10,5%, ενώ η ανάκαμψη δεν αναμένεται να είναι τόσο ισχυρή όσο μας διαβεβαίωναν πριν λίγο καιρό οι κυβερνητικοί παράγοντες. Εάν δεν επιταχυνθούν και δεν γίνουν αλλαγές τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και σε εθνικό επίπεδο, κινδυνεύουμε με μία νέα κρίση χρέους και  με έναν νέο γύρο σκληρής και μονόπλευρης λιτότητας. Μετά από μια οδυνηρή δεκαετία περικοπών και λιτότητας, κάτι τέτοιο είναι πολιτικά και κοινωνικά αδιανόητο».

Σε ό,τι αφορά την προσπάθεια ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την πανδημία του κορονοϊού, ο Δημ. Παπαδημούλης δεν παρέλειψε τέλος να τονίσει την ανάγκη «για μια ευρωπαϊκή ρύθμιση για το χρέος, έτσι ώστε να μην υπάρξουν επιπλέον εμπόδια στην ανάκαμψη. Με όλες τις χώρες να έχουν υπερχρεωθεί, τώρα είναι η ώρα για να ανοίξει η συζήτηση για μια ευρωπαϊκή ρύθμιση του χρέους».

Υπογραμμίζεται, επίσης, «η ανάγκη διαφοροποίησης των κανόνων ανάλογα με τα δεδομένα κάθε χώρας, ώστε να αποφευχθεί η πάση θυσία επίτευξη πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων από υπερχρεωμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Πορτογαλία, ή μία de facto παραβίαση αυτών των στόχων».

Λαμβάνοντας υπόψιν τις προτάσεις που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμβουλίου σχετικά με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στους κανόνες για το δημόσιο χρέος ο Δημ. Παπαδημούλης ρωτά την Επιτροπή αφενός «ποια είναι η θέση της σε σχέση με τις ανωτέρω προτάσεις του Ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμβουλίου καθώς και την πρόταση για ολοκλήρωση της διαδικασίας αναθεώρησης πριν από την απενεργοποίηση της γενικής ρήτρας διαφυγής από τους δημοσιονομικούς κανόνες» και αφετέρου «ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του διαλόγου και την αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης».

Επιπλέον ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ζητά να μάθει από την Επιτροπή για το εάν «εξετάζει τη δημιουργία ενός μόνιμου δημοσιονομικού ταμείου/μηχανισμού, όπως προτείνει το Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, δεδομένου του προσωρινού χαρακτήρα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας».

Ακολουθεί η πλήρης ερώτηση:

Θέμα: Προτάσεις του Ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού Συμβουλίου για την αναθεώρηση των κανόνων για το δημόσιο χρέος

Στην ετήσια έκθεσή του για το 2020¹, το Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Συμβούλιο (ΕΔΣ) αναδεικνύει την ανάγκη μεταρρύθμισης των κανόνων για το δημόσιο χρέος, αναφέροντας ότι η μεγάλη αύξηση του χρέους στις χώρες της ευρωζώνης, λόγω των συνεπειών της πανδημίας, καθιστά απαραίτητη την ύπαρξη ευελιξίας, ώστε οι στόχοι για το χρέος να είναι ρεαλιστικοί και για την επίτευξή τους να απαιτούνται χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Ειδικότερα, το ΕΔΣ προτείνει την αύξηση του δείκτη αναφοράς για το χρέος πάνω από το 60% του ΑΕΠ ή μία μεγαλύτερη χρονική περίοδο μείωσης του χρέους προς το επίπεδο αυτό για τις χώρες με υψηλό χρέος ή έναν συνδυασμό των δύο αυτών προτάσεων. Τονίζει, επίσης, την ανάγκη διαφοροποίησης των κανόνων ανάλογα με τα δεδομένα κάθε χώρας, ώστε να αποφευχθεί η πάση θυσία επίτευξη πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων από υπερχρεωμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Πορτογαλία, ή μία de facto παραβίαση αυτών των στόχων.

Ερωτάται η Επιτροπή:

– Ποιο το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του διαλόγου και την αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης;

– Ποια η θέση της σε σχέση με τις ανωτέρω προτάσεις του ΕΔΣ καθώς και την πρόταση για ολοκλήρωση της διαδικασίας αναθεώρησης πριν από την απενεργοποίηση της γενικής ρήτρας διαφυγής από τους δημοσιονομικούς κανόνες;

– Εξετάζει τη δημιουργία ενός μόνιμου δημοσιονομικού ταμείου/μηχανισμού, όπως προτείνει το ΕΔΣ, δεδομένου του προσωρινού χαρακτήρα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας;

¹ https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/efb_annual_report_2020_en_0.pdf