«Η πεισματική περιφρόνηση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ότι ο πληθωρισμός φαίνεται να έχει έρθει για να μείνει και ότι η υπέρμετρη αύξηση των τιμών ενέργειας θα συνεχίσει να πλήττει όλες τις παραγωγικές και εμπορικές οικονομικές δραστηριότητες της χώρας, οδηγώντας σε μείωση της κατανάλωσης και άρα σε σημαντική μείωση των δημοσίων εσόδων, δεν αποτυπώνεται μόνο στο μεσοπρόθεσμα πρόγραμμα, αλλά και στην απουσία ριζικών μέτρων για την αναχαίτιση του κύματος ακρίβειας από πλευράς της κυβέρνησης» επισημαίνει ο Δημ. Παπαδημούλης.

Ασκώντας αυστηρή κριτική για τα πεπραγμένα της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, τονίζει πως «η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να ακολουθήσει το θετικό παράδειγμα άλλων χωρών, που έχουν καταφέρει να μετριάσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις επιπτώσεις των αυξήσεων των τιμών ενέργειας στην κοινωνία, προβαίνοντας σε γενναίες αυξήσεις του κατώτατου μισθού, σε μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα, σε καθιέρωση πλαφόν στην λιανική τιμή ενέργειας και σε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής». Για να συμπληρώσει πως «ο Κυρ. Μητσοτάκης ασχολείται με το να αξιολογεί τις εισηγήσεις των συμβούλων του για πρόωρες εκλογές, αρνείται πεισματικά να βάλει φρένο στο όργιο αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, οι οποίοι με την παγκόσμια πρωτοτυπία της ρήτρας αναπροσαρμογής μετακυλούν το σύνολο του κόστους των αυξήσεων στους καταναλωτές, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια στην ΕΕ, σε μη οικιακούς καταναλωτές και την υψηλότερη τιμή στη χονδρεμπορική».

Σε αυτή την συγκυρία των πολύ δύσκολων συνθηκών για την ελληνική οικονομία, «έρχεται να προστεθεί και η αλλαγή πλεύσης της ΕΚΤ προς μια πιο επιθετική νομισματική πολιτική» υπογραμμίζει στο άρθρο του ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Και σημειώνει πως «οι αρνητικές επιδράσεις που θα έχει το τέλος του φθηνού δανεισμού στα δημόσια οικονομικά της χώρας είναι ολοφάνερες και γι’ αυτό είναι μάταιες οι κυβερνητικές προσπάθειες να τις κρύψει ‘’κάτω από το χαλί’’. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα ανάπτυξης στην οικονομική πολιτική».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Η αποτυχία της ΝΔ στην οικονομία και ιδίως η ακρίβεια που οδηγούν σε πρόωρες εκλογές

* Του Δημήτρη Παπαδημούλη

Η κυβέρνηση της ΝΔ αναπροσάρμοσε πρόσφατα επί τα χείρω τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2022 και κατέθεσε στην Κομισιόν νέο αναθεωρημένο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Aντί για αύξηση του ΑΕΠ κατά 4,5% φέτος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναπροσαρμόζει το ποσοστό αυτό προς τα κάτω, στο 3,1%. Σήμερα ακόμη και αυτό το σενάριο φαντάζει αισιόδοξο. Μόλις λίγο καιρό πριν, με ένα ακόμη διάγγελμα από εκείνα με τα οποία διαχειρίζεται τις συμφορές που προξενεί η πολιτική του στην Ελλάδα και τους Έλληνες, ο Κυρ. Μητσοτάκης εξήγγειλε ισχνά επιδοματικά μέτρα, που καλύπτουν ένα πολύ μικρό μόνο μέρος της ζημιάς που έχει υποστεί το εισόδημα των φορολογουμένων από τα υπερκέρδη των εταιριών παραγωγής ρεύματος και της αισχροκέρδειας, παραπέμποντας για το μέλλον (από τον Ιούλιο και μετά) τις παρεμβάσεις για τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η πεισματική περιφρόνηση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και σχεδόν του συνόλου της αντιπολίτευσης, ότι ο πληθωρισμός φαίνεται να έχει έρθει για να μείνει και ότι η υπέρμετρη αύξηση των τιμών ενέργειας θα συνεχίσει να πλήττει όλες τις παραγωγικές και εμπορικές οικονομικές δραστηριότητες της χώρας, οδηγώντας σε μείωση της κατανάλωσης και άρα σε σημαντική μείωση των δημοσίων εσόδων, δεν αποτυπώνεται μόνο στο μεσοπρόθεσμα πρόγραμμα, αλλά και στην απουσία ριζικών μέτρων για την αναχαίτιση του κύματος ακρίβειας από πλευράς της κυβέρνησης.

Έτσι, και παρά τη διάψευση των περσινών προβλέψεων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας το 2022, τόσο από την ίδια την κυβέρνηση, όσο και από την πραγματικότητα, η ΝΔ με το αναθεωρημένο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2022-2025, φαίνεται να προσπαθεί για άλλη μια φορά να εξωραΐσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας.

Συγκεκριμένα, οι νέες προβλέψεις κάνουν λόγο για:

Α. μείωση του χρέους στο 180,2% φέτος, ποσοστό μικρότερο και από αυτό που είχε προβλεφθεί στον προϋπολογισμό του 2022 (208,9%)

Β. Επαναφορά του πληθωρισμού σε πολύ χαμηλά επίπεδα, κάτω του 2% από το 2023 και

Γ. Επιστροφή σε πρωτογενή πλεονάσματα από το 2023.

Οι υπεραισιόδοξες και ωραιοποιημένες αυτές προβλέψεις επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ κινείται, δέσμια του νεοφιλελευθερισμού της, «βλέποντας και κάνοντας», κωφεύοντας ουσιαστικά στις διεθνείς ανησυχίες για συνέχιση της ενεργειακής και επισιτιστικής κρίσης για τουλάχιστον μία διετία, και του κινδύνου για μια νέα παγκόσμια οικονομική ύφεση.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να ακολουθήσει το θετικό παράδειγμα άλλων χωρών, που έχουν καταφέρει να μετριάσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις επιπτώσεις των αυξήσεων των τιμών ενέργειας στην κοινωνία, προβαίνοντας σε γενναίες αυξήσεις του κατώτατου μισθού, σε μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα, σε καθιέρωση πλαφόν στην λιανική τιμή ενέργειας και σε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής.

Στις πολύ δύσκολες αυτές συνθήκες για την ελληνική οικονομία έρχεται τώρα να προστεθεί και η αλλαγή πλεύσης της ΕΚΤ προς μια πιο επιθετική νομισματική πολιτική. Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από ό,τι είχε συνηθίσει κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2020 και ολόκληρο το 2021, το ελληνικό Δημόσιο «αναμετρήθηκε» με τις αγορές, αντιμετωπίζοντας υψηλό κόστος δανεισμού.

Οι αρνητικές επιδράσεις που θα έχει το τέλος του φθηνού δανεισμού στα δημόσια οικονομικά της χώρας είναι ολοφάνερες και γι’ αυτό είναι μάταιες οι κυβερνητικές προσπάθειες να τις κρύψει «κάτω από το χαλί». Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να δημιουργήσει μια επίπλαστη εικόνα ανάπτυξης στην οικονομική πολιτική.

Και ενώ ο Κυρ. Μητσοτάκης ασχολείται με το να αξιολογεί τις εισηγήσεις των συμβούλων του για πρόωρες εκλογές, αρνείται πεισματικά να βάλει φρένο στο όργιο αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, οι οποίοι με την παγκόσμια πρωτοτυπία της ρήτρας αναπροσαρμογής μετακυλούν το σύνολο του κόστους των αυξήσεων στους καταναλωτές, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει την ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια στην ΕΕ, σε μη οικιακούς καταναλωτές και την υψηλότερη τιμή στη χονδρεμπορική.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Στο άρθρο του με τίτλο με τίτλο «Η Ελλάδα στην ΕΕ και οι προκλήσεις του μέλλοντος», ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρεται σε μια σειρά από αναγκαία θετικά βήματα που πρέπει να γίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως: η Τραπεζική Ενοποίηση και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων, η πάταξη της φοροδιαφυγής και των φορολογικών παραδείσων, η εκπόνηση κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής Υγείας αλλά και η κοινή ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος.

Σε δημοσιονομικό επίπεδο επιπλέον, αναφερόμενος στις αλλαγές που επίκεινται στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ο Δημήτρης Παπαδημούλης σημειώνει πως «είναι ανάγκη πλέον να επιτύχουμε νέους ρεαλιστικούς κανόνες στην απομείωση του δημόσιου χρέους και να ξαναδούμε την εφαρμογή ενός “χρυσού κανόνα”, που θα εξαιρεί από τον υπολογισμό του ελλείμματος όσες δημόσιες επενδύσεις σχετίζονται π.χ. με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την ενίσχυση των δημόσιων υποδομών υγείας».
Και καταλήγει: «Η σημερινή θέση της Ελλάδας, ως μίας από τις φτωχότερες χώρες και με την υψηλότερη ανεργία εντός της ΕΕ, δεν μας αξίζει. Με δημόσιο χρέος που αγγίζει το 210% του ΑΕΠ, το μεγάλο στοίχημα είναι να αξιοποιηθούν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης παραγωγικά, μακριά από πελατειακά δίκτυα και κομματικές σκοπιμότητες, ενισχύοντας Δημόσια Υγεία, κοινωνικό κράτος, οικονομία».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Η Ελλάδα στην ΕΕ και οι προκλήσεις του μέλλοντος

Του Δημήτρη Παπαδημούλη*

Πέρυσι, συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την επίσημη ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ -τότε ΕΟΚ, το 1981. Προέρχομαι από εκείνο το τμήμα της Αριστεράς, που ήταν εξαρχής υπέρ της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Σήμερα, διανύοντας πλέον την τρίτη μου θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, με την εμπειρία μου όλα αυτά τα χρόνια ως Ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος της Ευρωβουλής, διαπιστώνω εξακολουθητικά ότι η ΕΕ είναι ένας στίβος συνύπαρξης ανταγωνιστικών επιδιώξεων και συμφερόντων, εντός του οποίου οφείλουμε να αγωνιστούμε, με σχέδιο, σοβαρότητα και συμμαχίες.
Τα τελευταία δυο χρόνια, η πανδημία έδρασε ως επιταχυντής αλλαγών στην ΕΕ. Ανάγκασε την ευρωπαϊκή ηγεσία να αναλάβει, έστω και με καθυστέρηση, μέτρα που μέχρι πριν φάνταζαν αδιανόητα. Όπως η δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης, η έκδοση κοινού χρέους της ΕΕ με ισχυρό το σκέλος των επιχορηγήσεων και η προσωρινή αναστολή των δημοσιονομικών κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας.
Όλα αυτά τα θετικά βήματα, είναι ωστόσο ανεπαρκή σε σχέση με τη σφοδρότητα και τη διάρκεια της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης που επέφερε. Και επιπρόσθετα, ανέδειξαν τις αδυναμίες και τα ελλείμματα της ΕΕ: Ο ελέφαντας στο δωμάτιο πλέον, δεν είναι μόνο η απειλή μιας νέας οικονομικής κρίσης με επίκεντρο το δημόσιο χρέος, όπως εκείνη της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά ένας συνδυασμός της, με αλληλοτροφοδοτούμενες κρίσεις, όπως η κλιματική-ενεργειακή κρίση, η τρέχουσα κρίση της πανδημίας και η αποτυχημένη ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και εν όψει των αλλαγών στο Σύμφωνο Σταθερότητας, είναι ανάγκη πλέον να επιτύχουμε νέους ρεαλιστικούς κανόνες στην απομείωση του δημόσιου χρέους και να ξαναδούμε την εφαρμογή ενός «χρυσού κανόνα», ο οποίος θα εξαιρεί από τον υπολογισμό του ελλείμματος όσες δημόσιες επενδύσεις σχετίζονται π.χ. με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την ενίσχυση των δημόσιων υποδομών υγείας.
Θα πρέπει επίσης, να εξετάσουμε έξυπνους τρόπους ελάφρυνσης, μετακύλισης στο μέλλον ή και διαγραφής –μερικής ή ολικής, του πρόσθετου δημόσιου κορονοχρέους που δημιουργεί η αντιμετώπιση της πανδημίας – παρά τις αντιδράσεις των «φειδωλών» κρατών μελών, που πιέζουν για το αντίθετο.
Να ολοκληρώσουμε επιτέλους την Τραπεζική ένωση από την οποία λείπει ο τρίτος πυλώνας, που είναι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων (EDIS). Και η Tραπεζική Ένωση να συνοδευτεί από ισχυρότερο δημοσιονομικό συντονισμό και μονιμοποίηση «εργαλείων», όπως το Ταμείο Ανάκαμψης και το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα, που υποστηρίζουν πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής.
Ακόμη, να καθορίσουμε έναν οδικό χάρτη για τον τερματισμό των φορολογικών παραδείσων, εντός της ΕΕ, έτσι ώστε να περιορίσουμε τη μεγάλη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή. Να γίνουμε αποτελεσματικότεροι στην καταπολέμηση του μαύρου χρήματος.

Τέλος, να κάνουμε περισσότερα για μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική στην αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος. Να προχωρήσει ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων. Να μην επιτρέψουμε εντός της ΕΕ ριζικές υπονομεύσεις των κανόνων του κράτους δικαίου, της δημόσιας λογοδοσίας και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η σημερινή θέση της Ελλάδας, ως μίας από τις φτωχότερες χώρες και με την υψηλότερη ανεργία εντός της ΕΕ, σίγουρα δεν είναι αυτό που μας αξίζει.
Μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, θα έρθουν στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια, 30,5 δισ. ευρώ: 17,8 δισ. ευρώ σε επιδοτήσεις και 12,7 δις. σε δάνεια. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα που το δημόσιο χρέος της αγγίζει το 210% του ΑΕΠ της, το μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει είναι να αξιοποιήσει παραγωγικά, μακριά από πελατειακά δίκτυα, κομματικές σκοπιμότητες και προχειρότητες, τα σημαντικά αυτά κονδύλια. Ενισχύοντας τη Δημόσια Υγεία, το κοινωνικό κράτος, την οικονομία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τη δίκαιη πράσινη και ψηφιακή μετάβαση χωρίς αποκλεισμούς.

*Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία