«Οι μεγάλοι ηττημένοι των γερμανικών εκλογών είναι οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, που σημείωσαν την χειρότερη επίδοση της ιστορίας τους» αναφέρει ο Δημ. Παπαδημούλης σε μια πρώτη αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος στην Γερμανία. Για να συμπληρώσει πως «το καθαρό προβάδισμα για την καγκελαρία το έχουν οι Σοσιαλδημοκράτες και ο επικεφαλής τους, Όλαφ Σολτς».

Σε ό,τι αφορά τον συσχετισμό δυνάμεων που προέκυψε και την διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία επισημαίνει πως «οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν για να σχηματιστεί μια πλειοψηφία με άξονα την σύγκλιση των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων που είναι πιο κοντά, πολιτικά και προγραμματικά». Παράλληλα, τονίζει πως «η ήττα των Χριστιανοδημοκρατών αποδυναμώνει το οικονομικό δόγμα Σόιμπλε. Τα δε, σημαντικά κέρδη των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων σε συνδυασμό με την έστω και οριακή είσοδο της Αριστεράς στη γερμανική Βουλή, παρά την σημαντική και οδυνηρή της πτώση, δημιουργούν πιο προοδευτικούς πολιτικούς συσχετισμούς, και μια Γερμανία ίσως πιο ανοικτή στην εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης και την ενίσχυση των μεταβιβαστικών πληρωμών με έκδοση κοινού Ευρωπαϊκού χρέους».

Για τον αντίκτυπο που θα έχει το εκλογικό αποτέλεσμα στα εθνικά θέματα, ο Δημ. Παπαδημούλης σημειώνει πως «’κρατά μικρό καλάθι’», προειδοποιώντας πως δεν θα πρέπει να «θεωρούμε ότι θα έχουμε εύκολα θεαματικές αλλαγές όσον αφορά την στάση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία».

Τέλος, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο γεγονός ότι «στην συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης -όχι μόνο στην Γερμανία-, έχουμε αναλογικά συστήματα και κυβερνήσεις συνεργασίας», τονίζοντας πως «και στην Ελλάδα πρέπει να μπούμε σε αυτή την ‘εποχή’ των κυβερνήσεων συνεργασίας». Πρόσθεσε πως μονοκομματικές κυβερνήσεις και πλειοψηφικά συστήματα οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία, υπενθυμίζοντας πως «μια μονοκομματική κυβέρνηση της ΝΔ, την περίοδο από το 2004 έως το 2009, εκτίναξε τα χρέη και τα ελλείμματα στα ύψη και ανάγκασε τον επίσης Χριστιανοδημοκράτη, κ. Γιούνκερ, να πει: ‘’Τέρμα πια οι απάτες και τα Greek statistics’’».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Οι Γερμανικές εκλογές, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα

του Δημήτρη Παπαδημούλη*

Η Γερμανία είναι το μεγαλύτερο κράτος-μέλος και η μακράν ισχυρότερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό και τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις. Όχι μόνο για την Γερμανία,  για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για την Ελλάδα. Οι μεγάλοι ηττημένοι των γερμανικών εκλογών είναι οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, που σημείωσαν την χειρότερη επίδοση της ιστορίας τους. Αυτό είναι καλό για την Ελλάδα και μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει στο να υπάρξουν θετικές αλλαγές και μεγαλύτερη ευελιξία στους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας, που αφορούν και στο ελληνικό δημόσιο χρέος.

Το καθαρό προβάδισμα για την καγκελαρία το έχουν οι Σοσιαλδημοκράτες και ο επικεφαλής τους, Όλαφ Σολτς. Η ήττα των Χριστιανοδημοκρατών αποδυναμώνει το οικονομικό δόγμα Σόιμπλε. Τα δε, σημαντικά κέρδη των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων σε συνδυασμό με την έστω και οριακή είσοδο της Αριστεράς στη γερμανική Βουλή, παρά την σημαντική και οδυνηρή της πτώση, δημιουργούν πιο προοδευτικούς πολιτικούς συσχετισμούς, και μια Γερμανία ίσως πιο ανοικτή στην εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης και την ενίσχυση των μεταβιβαστικών πληρωμών με έκδοση κοινού Ευρωπαϊκού χρέους.

Με τους Χριστιανοδημοκράτες να σημειώνουν αρνητικό ρεκόρ και ιστορικό χαμηλό δεκαετιών, ο κύριος Λάσετ δεν έχει καμία σοβαρή πιθανότητα να γίνει ο επόμενος Καγκελάριος. Θεωρώ πολύ πιο πιθανό να αμφισβητηθεί ως επικεφαλής του κόμματος, παρά να γίνει Καγκελάριος.

Οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν για να σχηματιστεί μια πλειοψηφία με άξονα την σύγκλιση των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων που είναι πιο κοντά, πολιτικά και προγραμματικά. Ο κ. Λίτνερ, επικεφαλής των Γερμανών Φιλελευθέρων, θα παίξει τον ρόλο του μπαλαντέρ και θα επιδιώξει να επωφεληθεί από την αποδυνάμωση των Χριστιανοδημοκρατών.

Από τις γερμανικές εκλογές, οφείλουμε επίσης να πάρουμε μαθήματα πλουραλισμού σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της πολιτικής αντιπαράθεσης και των τηλεοπτικών ντιμπέιτ. Το να βγαίνουν ζωντανά στην τηλεόραση την βραδιά των εκλογών οι επικεφαλής των κομμάτων και να συζητούν μεταξύ τους επί προγραμματικών θέσεων, είναι κάτι το οποίο ζηλεύω. Να υπενθυμίσω ότι στις εκλογές του 2019 στην Ελλάδα δεν έγινε καν ντιμπέιτ μεταξύ Τσίπρα-Μητσοτάκη, γιατί το αρνήθηκε ο σημερινός Πρωθυπουργός.

Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, ας μην θεωρούμε ότι θα έχουμε εύκολα θεαματικές αλλαγές όσον αφορά την στάση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία – προσωπικά κρατώ πολύ ‘μικρό καλάθι’. Αυτό που, ως Αριστερά αλλά και ως χώρα, μας ‘καίει’ είναι οι αλλαγές στο Σύμφωνο Σταθερότητας. Αν δηλαδή, πώς και πόσο θα υπάρξουν αλλαγές στους κανόνες για τα ελλείμματα και το χρέος και μια μεγαλύτερη ευελιξία ώστε να αποτραπεί ένας νέος γύρος λιτότητας και μια κρίση χρέους στον Ευρωπαϊκό Νότο και την Ελλάδα. Η μεγάλη ήττα του κ. Λάσετ – που υποστηριζόταν όχι μόνο από την Μέρκελ αλλά και από τον Σόιμπλε- και η πιθανότητα να είναι ο Σολτς μαζί με τους Πράσινους στην κυβέρνηση μας δίνει μια δυνατότητα. Ας κρατάμε όμως ‘μικρό καλάθι΄ κι εκεί. Διότι, εάν συνοδευτεί με την τοποθέτηση του επικεφαλής των Φιλελευθέρων, του κ. Λίτνερ, στο υπουργείο Οικονομικών, τότε δεν θα πρέπει να περιμένουμε και πολλά.

Η μεγάλη πτώση του Κόμματος της Αριστεράς που κατάφερε οριακά να μπει στην Γερμανική Βουλή, είναι πολύ ανησυχητική για όλη την Αριστερά στην Ευρώπη. Ας μην στρουθοκαμηλίζουμε. Η ιδιαίτερη ικανοποίηση που νιώθουμε για την σημαντική άνοδο των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων, δεν αρκεί για να την διασκεδάσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει στενές με την Λίνκε και αναπτυσσόμενες σχέσεις και με Σοσιαλιστές και με Πράσινους. Οι πρώτες αναλύσεις στην μετά-Μέρκελ εποχή δείχνουν πως υπήρχε ένας άνεμος αλλαγής, τον οποίο επωφελήθηκαν και οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Έτσι το Κόμμα της Αριστεράς έχασε πολλούς ψηφοφόρους προς τα δύο αυτά κόμματα, γιατί αυτοί οι ψηφοφόροι θεώρησαν ότι με αυτόν τον τρόπο έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να οδηγήσουν την δεξιά στην αντιπολίτευση.

Στην συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης -όχι μόνο στην Γερμανία-, έχουμε αναλογικά συστήματα και κυβερνήσεις συνεργασίας. Πρέπει πιστεύω και στην Ελλάδα να μπούμε σε αυτή την ‘εποχή’ των κυβερνήσεων συνεργασίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συκοφαντεί την απλή αναλογική και τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι Έλληνες όμως ξέρουν ότι χρεοκόπησαν με μονοκομματικές κυβερνήσεις και πλειοψηφικά συστήματα. Μια μονοκομματική κυβέρνηση και μάλιστα της ΝΔ, την περίοδο από το 2004 έως το 2009, εκτίναξε τα χρέη και τα ελλείμματα στα ύψη και ανάγκασε τον επίσης Χριστιανοδημοκράτη, κ. Γιούνκερ, να πει: ‘’Τέρμα πια οι απάτες και τα Greek statistics’’. Επί ΝΔ το έλλειμμα είχε φτάσει στο 15% και έστελναν πλαστά στοιχεία στη Eurostat ότι ήταν δήθεν 6%.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία εδώ και 10 χρόνια έχει, ως το μεγαλύτερο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, πετύχει και εδραιώσει να είναι μακράν η μεγαλύτερη δύναμη σε αυτό που ονομάζουμε ευρύτερη δημοκρατική, προοδευτική παράταξη. Διεκδικώντας με το Πρόγραμμά μας την νίκη στις εκλογές, θα επιμείνουμε -χωρίς ηγεμονισμούς- στην πρόσκλησή μας για συνεργασία με τα υπόλοιπα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης -ΚΙΝΑΛ, Μέρα25, ΚΚΕ- είτε για συμμετοχή σε κυβέρνηση συνεργασίας, είτε στήριξη, είτε ανοχή.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Πιο συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης ανέφερε:

Κερδισμένοι οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι – Ιστορικό χαμηλό δεκαετιών για τους Χριστιανοδημοκράτες – Προβάδισμα στον Όλαφ Σολτς για την Καγκελαρία

«Με τους Χριστιανοδημοκράτες να σημειώνουν αρνητικό ρεκόρ και ιστορικό χαμηλό δεκαετιών, εκτιμώ πως ο κ. Λάσετ δεν έχει πιθανότητα να γίνει ο επόμενος Καγκελάριος. Θεωρώ πιο πιθανό να αμφισβητηθεί ως επικεφαλής του κόμματος από το να γίνει Καγκελάριος. Ο Όλαφ Σολτς έχει προβάδισμα για την καγκελαρία. Οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι ανήκουν στους κερδισμένους των γερμανικών εκλογών, ενώ η Αριστερά στους χαμένους. Τα ποσοστά των Φιλελευθέρων είναι  λίγο ανεβασμένα και της ακροδεξιάς λίγο χαμηλότερα, αλλά κοντά στα προηγούμενα ποσοστά του 2017».

Οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης ίσως διαρκέσουν  περισσότερο απ’ ότι την προηγούμενη φορά, το 2017

«Με βάση την ισορροπία δυνάμεων και με δεδομένο ότι δεν υπάρχει ένα μεγάλο κόμμα που να έχει εξασφαλίσει μεγάλη διαφορά από το δεύτερο, θεωρώ πως οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν για να σχηματιστεί μια πλειοψηφία με ηττημένους τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους να είναι πιο κοντά, πολιτικά και προγραμματικά, με τους Σοσιαλδημοκράτες και τον Όλαφ Σολτς, που έχουν το προβάδισμα. Ο κ. Λίτνερ, επικεφαλής των Γερμανών Φιλελευθέρων, θα παίξει τον ρόλο του μπαλαντέρ και θα επιδιώξει να επωφεληθεί από την αποδυνάμωση των Χριστιανοδημοκρατών.

Παρότι πολλοί ισχυρίζονται ότι οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης πρέπει να τελειώσουν γρήγορα, αυτή την φορά μπορεί να διαρκέσουν πολύ περισσότερο απ’ ότι την προηγούμενη φορά, το 2017».

Οφείλουμε να πάρουμε μαθήματα δημοκρατίας και πλουραλισμού σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της πολιτικής αντιπαράθεσης και των τηλεοπτικών ντιμπέιτ στην Γερμανία

«Το να βγαίνουν ζωντανά στην τηλεόραση οι επικεφαλής των κομμάτων -την στιγμή μάλιστα που δεν έχει τελειώσει η καταμέτρηση των ψήφων- και να κάνουν όχι μόνο μια πρώτη αποτίμηση του αποτελέσματος αλλά και να συζητούν μεταξύ τους επί προγραμματικών θέσεων, είναι κάτι το οποίο ζηλεύω. Να υπενθυμίσω ότι στις εκλογές του 2019 στην Ελλάδα δεν έγινε καν ντιμπέιτ μεταξύ Τσίπρα-Μητσοτάκη».

Ας κρατήσουμε μικρό καλάθι για την στάση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία – Ως χώρα με το υψηλότερο χρέος στην Ευρωζώνη, αυτό που μας ‘καίει’ είναι οι αλλαγές στο Σύμφωνο Σταθερότητας

«Μην θεωρούμε ότι θα έχουμε εύκολα θεαματικές αλλαγές όσον αφορά την στάση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία – ας κρατήσουμε ‘μικρό καλάθι’.

Αυτό που μας ‘καίει’ είναι οι αλλαγές στο Σύμφωνο Σταθερότητας  και το εάν θα υπάρξουν αλλαγές στους κανόνες για τα ελλείμματα και το χρέος και μια μεγαλύτερη ευελιξία. Νομίζω ότι η ήττα του κ. Λάσετ -που υποστηριζόταν όχι μόνο από την Μέρκελ αλλά και από τον Σόιμπλε- και η πιθανότητα να είναι ο Σολτς μαζί με τους Πράσινους στην κυβέρνηση μας δίνει μια δυνατότητα. Ας κρατάμε όμως μικρό καλάθι κι εκεί. Διότι, εάν συνοδευτεί με την τοποθέτηση του επικεφαλής των Φιλελευθέρων, του κ. Λίτνερ, στο υπουργείο Οικονομικών, τότε δεν θα πρέπει να περιμένουμε και πολλά».

Ελπίζω το Κόμμα της Αριστεράς να καταφέρει να μπει στην Γερμανική Βουλή – Ικανοποίηση στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την άνοδο Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων – έχουμε στενές σχέσεις και με τα δύο αυτά κόμματα

«Στην μετά-Μέρκελ εποχή, υπήρχε ένας άνεμος αλλαγής τον οποίο επωφελήθηκαν και οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Το Κόμμα της Αριστεράς έχασε ψηφοφόρους προς τα δύο αυτά κόμματα, γιατί αυτοί οι ψηφοφόροι θεώρησαν ότι με αυτόν τον τρόπο έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάνε την δεξιά στην αντιπολίτευση.

Μας προβληματίζει η σημαντική μείωση της δύναμης του Κόμματος της Αριστεράς. Νομίζω πως θα απασχολήσει και τους ίδιους έντονα. Γιατί είναι μεγάλη η μείωση σε σχέση με το 2017 που είχαν πάρει 9%. Ελπίζω πως το Κόμμα της Αριστεράς θα καταφέρει να μπει τελικά στην Γερμανική Βουλή. Στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία νιώθουμε ικανοποίηση και για την άνοδο των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων. Έχουμε στενές σχέσεις και με τα δύο αυτά κόμματα».

Στην συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ -όχι μόνο στην Γερμανία-, έχουμε αναλογικά συστήματα και κυβερνήσεις συνεργασίας – Πρέπει να μπούμε και στην Ελλάδα σε αυτή την ‘εποχή’

Πρέπει κάποια στιγμή και στην Ελλάδα να μπούμε σε αυτή την ‘εποχή’ των κυβερνήσεων συνεργασίας. Είναι λάθος του Κυρ. Μητσοτάκη να συκοφαντεί την απλή αναλογική και τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Οι Έλληνες ξέρουν ότι χρεοκόπησαν με μονοκομματικές κυβερνήσεις και πλειοψηφικά συστήματα. Μια μονοκομματική κυβέρνηση και μάλιστα της ΝΔ, την περίοδο από το 2004-2009, εκτίναξε τα χρέη και τα ελλείμματα στα ύψη και ανάγκασε τον επίσης Χριστιανοδημοκράτη, κ. Γιούνκερ, να πει: ‘Τέρμα πια οι απάτες και τα Greek statistics’. Επί ΝΔ το έλλειμμα είχε φτάσει στο 15% και έστελναν πλαστά στοιχεία στη Eurostat ότι ήταν δήθεν 6%.

Από κει και πέρα, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 10 χρόνια έχει κατακτήσει την επιλογή των ψηφοφόρων να είναι μακράν η μεγαλύτερη δύναμη σε αυτό που ονομάζουμε ευρύτερη δημοκρατική, προοδευτική παράταξη, εμείς θα επιμείνουμε -χωρίς ηγεμονισμούς- στην πρόσκλησή μας για συνεργασία με τα υπόλοιπα κόμματα -ΚΙΝΑΛ, Μερα25, ΚΚΕ- είτε για συμμετοχή σε κυβέρνηση συνεργασίας, είτε ανοχή είτε στήριξη.

Φυσικά για να μπορέσει μία τέτοια πρόταση να έχει ρεαλιστικές πιθανότητες, πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει την πρωτιά. Το τελικό δίλημμα στις εκλογές θα είναι: Τσίπρας ή Μητσοτάκης».

Ηχηρή η σιωπή της πλειοψηφίας των ΜΜΕ για τις βόμβες Σαμαρά

«Μου έκανε εντύπωση η ηχηρή σιωπή της πλειοψηφίας των ΜΜΕ -κανάλια, ραδιόφωνα και sites– για τις βόμβες Σαμαρά. Όλοι αυτοί που έριξαν τόνους μελάνι και πληκτρολόγησαν εκατομμύρια χαρακτήρες για την ανάλυση του ευρωβουλευτή Στ. Κούλογλου, δεν αναφέρθηκαν σχεδόν καθόλου σε όσα ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός και την αμφισβήτηση προς το πρόσωπο του ίδιου του Κυρ. Μητσοτάκη, χαρακτηρίζοντας την ΝΔ περίπου ως Ποτάμι».

“Είναι φανερό ότι το προβάδισμα το έχουν οι Σοσιαλδημοκράτες και ο Σόλτς για την καγκελαρία της Γερμανίας. Η ήττα των Χριστιανοδημοκρατών αποδυναμώνει το δόγμα Σόιμπλε. Τα, δε, κέρδη των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων, αν συνδυαστούν με το να μπει οριακά η Αριστερά στη γερμανική βουλή, θα δημιουργήσουν καλύτερους πολιτικούς συσχετισμούς, και μια Γερμανία πιο ανοικτή στα αιτήματα του Ευρωπαϊκού Νότου“, εκτίμησε.

Ο Δημ. Παπαδημούλης σημείωσε ακόμη: “Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Σολτς είναι υπερεπαναστάτης, αλλά ως καγκελάριος σε μια κυβέρνηση με τους Πράσινους, θα είναι πιο ευέλικτος από ότι ο υπουργός Οικονομικών της Μέρκελ”. Εκτίμησε, δε, πως και “ο Λάσετ θα αμφισβητηθεί εντός των Χριστιανοδημοκρατών”.

“Πάντως, το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να μας προϊδεάσει για μια μακρά περίοδο διαπραγματεύσεων για το σχηματισμό κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια της οποίας η Μέρκελ θα παραμένει καγκελάριος“, είπε ακόμη. Τέλος, ανέφερε: “Μας προβληματίζει η υποχώρηση της Αριστεράς στα ποσοστά. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχει πολύ στενές σχέσεις και με την Αριστερά, αλλά και με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους της Γερμανίας, και αυτά τα δύο κόμματα κέρδισαν έδαφος“.

Όπως τονίζει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, «ο μέσος όρος του δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης, υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ τους, όταν τα βασικά κριτήρια του Μάαστριχτ ορίζουν ως μέγιστο το 60% για το δημόσιο χρέος και το πολύ 3% για δημόσιο έλλειμμα» και μια αναθεώρηση των κανόνων για τα ελλείμματα και το χρέος σε ρεαλιστική βάση, θα βοηθούσε «να διευκολυνθεί η ανάκαμψη των οικονομιών που ευνοεί η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, και να αποφευχθεί μια νέα κρίση χρέους και ένας νέος γύρος οδυνηρής, μονόπλευρης λιτότητας».

Σύμφωνα με το άρθρο του Δημ. Παπαδημούλη, «η συζήτηση περί αναθεώρησης των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας προκαλεί ήδη αντιπαραθέσεις καθώς οι οκτώ “φειδωλοί” του Βορρά, με επικεφαλής την Ολλανδία του Μαρκ Ρούτε και την Αυστρία του Σεμπάστιαν Κουρτς, αντιτίθενται στη χαλάρωση των κανόνων αυτών», ενώ «οι χώρες της νότιας Ευρώπης, με πρώτη την υπερχρεωμένη Ελλάδα, που εμφανίζουν υψηλό δημόσιο χρέος» βρίσκονται στον αντίποδα.

Εν αναμονή των Γερμανικών εκλογών, «οι πάντες, κυβερνήσεις, Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, αναλυτές και πολίτες, αναμένουμε το αποτέλεσμά τους, τις μετεκλογικές συμμαχίες και τη σύνθεση και στάση της νέας γερμανικής κυβέρνησης», γράφει ο Δημήτρης Παπαδημούλης και  επισημαίνει:
«Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μετά-Μέρκελ εποχή έχει αρχίσει, και «φαβορί για τη διαδοχή της Μέρκελ στην Καγκελαρία, είναι ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς», ωστόσο «ο ακριβής συσχετισμός δυνάμεων παραμένει ανοιχτός» και «το σενάριο μιας μετεκλογικής συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς, είναι πολύ ωραίο για να γίνει αληθινό και έχει, ρεαλιστικά μιλώντας, πολύ μικρές πιθανότητες, παρά το ότι και μόνο που συζητείται πλέον στη Γερμανία, είναι πολύ σημαντικό».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Γερμανική αλλαγή φρουράς και ο πόλεμος χαρακωμάτων για το Σύμφωνο Σταθερότητας

του Δημήτρη Παπαδημούλη *

Οι εκλογές στη Γερμανία, στις 26 Σεπτεμβρίου είναι πολύ σημαντικές όχι μόνο για την ίδια τη Γερμανία αλλά και για ολόκληρη την ΕΕ. Σηματοδοτούν την αποχώρηση της Άνγκελας Μέρκελ ύστερα από 16 χρόνια στην Καγκελαρία, αλλά και μιας γενιάς πολιτικών ηγετών.

Στα 67 της πλέον, η Μέρκελ θα εγκαταλείψει και τα κοινοβουλευτικά έδρανα καθώς δεν θα είναι καν υποψήφια βουλευτής. Υποψήφιοι δεν θα είναι επίσης, οι σχεδόν συνομήλικοί της, Μάρτιν Σουλτς – πρώην Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και του SPD και ο Χορστ Ζεχόφερ – πρώην Πρόεδρος του Βαυβαρικού CSU. Το σημειώνω γιατί αντίστοιχα φαινόμενα σπανίζουν στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.
Aντίθετα, ο γνωστός μας Βόλφανγκ Σόιμπλε, αποδεικνύεται χαλκέντερος, διεκδικώντας τη 14^η συνεχή επανεκλογή  στα 79 του χρόνια, αλλά και την Προεδρία της Βουλής.

Φαβορί για τη διαδοχή της Μέρκελ στην Καγκελαρία, είναι ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς, ο ακριβής συσχετισμός δυνάμεων όμως, παραμένει ανοιχτός καθώς υπάρχουν πολλοί αναποφάσιστοι και για τις εκλογικές συμμαχίες ενώ και για τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης συνεργασίας υπάρχει ακόμη πλήρης ασάφεια. Το μόνο σίγουρο είναι πως η νέα ηγεσία στο Βερολίνο, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο αν, πώς και πόσο θα αλλάξουν οι κανόνες του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας για τα ελλείμματα και το χρέος, το οποίο βρίσκεται σε αναστολή έως το τέλος του 2022 και αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Στην ΕΕ, ο διάλογος γι’ αυτή τη μεταρρύθμιση, έχει τυπικά ξεκινήσει πριν λίγες μέρες, οι πάντες όμως αναγνωρίζουν ότι η νέα κυβέρνηση του Βερολίνου θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση των διαπραγματεύσεων.
Η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, μιλώντας αυτή την εβδομάδα στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, όχι μόνο έκανε λόγο γι’ αυτές τις αλλαγές, αλλά σημείωσε μάλιστα ότι «δεν θα επαναληφθούν τα λάθη του 2008».

Η Γαλλία, όπου ο Μακρόν αισιοδοξεί για την επανεκλογή του τον προσεχή Μάρτιο, έχει ήδη πάρει θέση, με τον Υπουργό Οικονομικών της, Μπρούνο Λεμέρ να δηλώνει ότι «χρειάζονται νέοι κανόνες όσον αφορά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης που να ανταποκρίνονται στη νέα οικονομική πραγματικότητα».
Και η πραγματικότητα αυτή, είναι πως ο μέσος όρος του δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης, υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ τους, όταν τα βασικά κριτήρια του Μάαστριχτ ορίζουν ως μέγιστο το 60% για το δημόσιο χρέος και το πολύ 3% για δημόσιο έλλειμμα. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η μόνη χώρα στην Ευρωζώνη που πληροί και τα δυο αυτά κριτήρια είναι το Λουξεμβούργο!

Η συζήτηση περί αναθεώρησης των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας προκαλεί ήδη αντιπαραθέσεις, καθώς οι οκτώ «φειδωλοί» του Βορρά, με επικεφαλής την Ολλανδία του Μαρκ Ρούτε και την Αυστρία του Σεμπάστιαν Κουρτς, με κοινή τους δήλωση πριν λίγες μέρες, αντιτίθενται στη χαλάρωση των κανόνων.
Στον αντίποδα, οι χώρες της νότιας Ευρώπης, με πρώτη την υπερχρεωμένη Ελλάδα, εμφανίζουν υψηλό δημόσιο χρέος και υποστηρίζουν και ορθά – αν και όχι όλες με την ίδια ζέση, την ανάγκη αλλαγών στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ώστε να διευκολυνθεί η ανάκαμψη των οικονομιών που ευνοεί η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και να αποφευχθεί μια νέα κρίση χρέους και ένας νέος γύρος οδυνηρής, μονόπλευρης λιτότητας.

Οι πάντες λοιπόν, κυβερνήσεις, Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, αναλυτές και πολίτες, αναμένουμε το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών, τις μετεκλογικές συμμαχίες και τη σύνθεση και στάση της νέας γερμανικής κυβέρνησης: Το SPD του Σολτς που ανέκαμψε και προηγείται, ασκεί κριτική στη λιτότητα του παρελθόντος και προτείνει μια κοινή πολιτική επενδύσεων της ΕΕ, με έκδοση αμοιβαίου χρέους. Οι Πράσινοι, που ξεφούσκωσαν και η Αριστερά με ποσοστά 6-7%, διατυπώνουν επ’ αυτού τολμηρότερες προτάσεις. Αντίθετα, το CDU–CSU, που σημειώνει ιστορικό χαμηλό, και οι Φιλελεύθεροι, ζητούν την πλήρη επαναφορά των κανόνων που ίσχυαν πριν την πανδημία.
Η Γαλλία, που αναλαμβάνει την Προεδρία της ΕΕ τον Ιανουάριο του 2022, λίγο πριν τις Προεδρικές Εκλογές, όπως και η Κομισιόν που θα παρουσιάσει τις δικές της προτάσεις τον Δεκέμβριο, περιμένουν «να βγει καπνός» από το Βερολίνο και προετοιμάζονται.
Στις Βρυξέλλες ιδίως, εστιάζουν στην αναζήτηση τρόπων χρήσης της ευελιξίας που επιτρέπεται στους κανόνες για το χρέος, ώστε να μην τους παραβιάζει αυτόματα η πλειοψηφία των κρατών μελών της Ευρωζώνης. Διατυπώνονται προτάσεις λόγου χάρη, όπως το να μην υπολογίζονται στο χρέος οι επενδύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Στην Γερμανία πάλι, το σενάριο μιας μετεκλογικής συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς, είναι πολύ ωραίο για να γίνει αληθινό και έχει, ρεαλιστικά μιλώντας, πολύ μικρές πιθανότητες. Ωστόσο και μόνο το ότι συζητείται πλέον στη Γερμανία, είναι πολύ σημαντικό.

Η μετά-Μέρκελ εποχή, έχει ήδη αρχίσει και η αλλαγή φρουράς στην καγκελαρία, θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Συντονιστής της Ευρωομάδας της Αριστεράς (Τhe Left) στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) και σκιώδης εισηγητής για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2021και το 2022.