«Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον επικίνδυνη. Είναι ορατοί οι κίνδυνοι διάλυσης του κόμματός μας. Με πονάει πολύ γιατί πριν 35 χρόνια βάλαμε τα θεμέλια μαζί με το Γιάννη Δραγασάκη για να υπάρξει -στην εξέλιξή του- ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, με το κοινό πόρισμα που ένωσε το κόμμα του Χαρίλαου Φλωράκη με το κόμμα του Λεωνίδα Κύρκου. Το λέω αυτό διότι όταν υπάρχει βούληση βρίσκεται και ο τρόπος».

Τα ανωτέρω δήλωσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του κόμματος, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό RThess.

«Πάντως, κακά τα ψέματα, ούτε ο Γιάννης Δραγασάκης ούτε εγώ δεν είμαστε μέλη της Πολιτικής Γραμματείας. Εγώ έχω παραιτηθεί από την Πολιτική Γραμματεία με δική μου πρωτοβουλία πριν είκοσι χρόνια και δεν ήμουν υποψήφιος και για την Κεντρική Επιτροπή πριν ένα χρόνο. Σαράντα χρόνια μέλος είναι αρκετά. Και έχω εδώ και χρόνια πει ότι ολοκληρώνω και την κοινοβουλευτική μου διαδρομή. Γι’ αυτό μιλώ και με μεγαλύτερη ευθύνη, γιατί δεν έχω άμεση εμπλοκή», είπε.

«Εξαγγελίες αποκεφαλισμών, με παράκαμψη και παραβίαση του Συντάγματος του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι το καταστατικό του, αλλά και παράλληλοι μονόλογοι σε υψηλούς τόνους μέσα από τα ΜΜΕ, δεν επιτρέπουν αυτό που είναι το οξυγόνο για κάθε κόμμα, όταν υπάρχουν διαφορές: τον διάλογο και την αναζήτηση είτε συνθέσεων είτε αποφάσεων δια πλειοψηφίας», τόνισε ο ίδιος, υπογραμμίζοντας: «Πρέπει άμεσα να οριστεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος. Η Εκτελεστική Γραμματεία που ανακοινώθηκε ότι θα συγκληθεί αύριο, είναι ένα άτυπο όργανο που δεν έχει αρμοδιότητα. Σύμφωνα με το καταστατικό, η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος πρέπει να συνεδριάσει άμεσα, ώστε να κατέβουν οι τόνοι».

Ο Δημ. Παπαδημούλης ξεκαθάρισε επιπλέον ότι «ο πρόεδρος του κόμματος, σύμφωνα με το καταστατικό, δεν έχει τη δυνατότητα και τη δύναμη να διαγράφει». «Μπορεί απλώς να προτείνει κάτι. Τα είπε μια χαρά χθες ο πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, ο Αντώνης Κοτσακάς», σημείωσε.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και ηττημένος, αν και πληγωμένος, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας. Ο κόσμος περιμένει από μας να κάνουμε αντιπολίτευση με αυστηρή κριτική αλλά και αντιπρόταση στον Κ. Μητσοτάκη. Να βγάλουμε διδάγματα από την ήττα μας, να ανακάμψουμε και όχι να αυτοδιαλυθούμε. Ζητώ από το Στέφανο Κασσελάκη να καταλάβει ότι εξελέγη πρόεδρος, αλλά όχι αυτοκράτορος του κόμματος. Πρέπει να πρωτοστατήσει στην εφαρμογή των κανόνων και στην σύγκληση των οργάνων. Το Συνέδριο του κόμματος, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να επισπευσθεί. Μετά από αυτή την παρόξυνση της κρίσης και δεν είναι δυνατόν να πάμε σε Συνέδριο με διαγραφές. Πρέπει να πάμε με διάλογο συντεταγμένο στα όργανα. Θεωρώ αρνητικό και το ότι ένα μήνα μετά την εκλογή νέου προέδρου, η Πολιτική Γραμματεία έχει συνεδριάσει μόνο μία φορά, και αυτή ατελώς», είπε ο ευρωβουλευτής.

Σχετικά με το ενδεχόμενο παρέμβασης του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ο Δημ. Παπαδημούλης είπε: «Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως παραμερίζει για να περάσει το νέο κύμα. Αλλά και ότι θα είναι και εγγυητής της ενότητας. Δεν του υποδεικνύω τίποτε. Απλώς αναρωτιέμαι: Αν δεν μιλήσει και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας με όσα γίνονται, πότε θα το κάνει;».

Όσον αφορά την κατάσταση στη Γάζα και το Παλαιστινιακό, τόνισε τα εξής: «Μια χερσαία εισβολή στη Γάζα θα ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου. Πρέπει να μπει ένα φρένο σε αυτήν την παράλογη υπεραντίδραση του Ισραήλ που κινεί η κυβέρνηση Νετανιάχου. Δυστυχώς η διάρκεια αυτής της επιχείρησης μπορεί να είναι και ένας χρόνος! Σε μια υπαίθρια φυλακή που είναι περίπου στο μέγεθος της Άνδρου και έχει πάνω από δύο εκατομμύρια κατοίκους.

Φρένο μπορούν να βάλουν μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και θα έπρεπε. Θα περίμενα, δε,  από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην παίζει το ρόλο του ουραγού των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά να είναι ενεργότερη στην προσπάθεια να ανοίξει ο δρόμος της διπλωματίας και της λύσης. Λύση μπορεί να υπάρξει αν γίνει αυτό που εκκρεμεί εδώ και 75 χρόνια. Πρόκειται για δύο κράτη που να συνυπάρχουν δίπλα δίπλα -το κράτος του Ισραήλ και το κράτος της Παλαιστίνης.

Την κυριαρχία της Χαμάς στη Γάζα, που κάνει και αποτρόπαιες πράξεις, την προκάλεσε μια άγρια πολιτική απαρτχάιντ, διακρίσεων και κατοχής, που με τις πλάτες των ΗΠΑ, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δευτερευόντως, υλοποίησαν οι κυβερνήσεις του Ισραήλ, με φωτεινές εξαιρέσεις, όπως αυτή του κ. Ράμπιν, που πριν τριάντα χρόνια έκανε μια συμφωνία με τον Γιασέρ Αραφάτ στο Όσλο. Δυστυχώς η συμφωνία δεν προχώρησε γιατί ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από ακραίους φανατικούς της πατρίδας του.

Ένας μακροχρόνιος πόλεμος στη Γάζα μπορεί να απλωθεί μια περιοχή που είναι πυριτιδαποθήκη, και αυτό θα κάνει όχι μόνο μια τεράστια ανθρωπιστική ζημιά με χιλιάδες νεκρούς, αμάχους, παιδιά και αμέτρητες απώλειες ανθρώπινες, αλλά θα κάνει τεράστια ζημιά στην οικονομία, θα εκτινάξει στα ύψη τις τιμές του πετρελαίου και θα πληγώσει. Θα πονέσουμε και εμείς στην Ελλάδα. Αν ανοίξει η πόρτα της κόλασης και του φρενοκομείου, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα υπάρχουν δικλείδες όπου δεν θα απλώσει».

Ο Δημ. Παπαδημούλης υπογράμμισε επιπλέον την ανάγκη για απελευθέρωση όλων των ομήρων που έχουν που κρατούνται αυτή τη στιγμή από την Χαμάς. «Η αλληλοτροφοδότηση ακραίων θυσιάζει τον παλαιστινιακό λαό και τα δίκαια του για μια πατρίδα. Δημιουργεί πόνο και νεκρούς και από τις δύο πλευρές», είπε.

Αναλυτικά δήλωσε τα εξής:

«Αν δεν θέλουμε να ανοίξουν οι πόρτες της κολάσεως, με τεράστιες απώλειες σε νεκρούς αμάχους και παιδιά, αλλά και με κίνδυνο για μια ευρύτερη πολεμική ανάφλεξη στην περιοχή -που θα κάνει ζημιά και στην παγκόσμια οικονομία, θα εκτινάξει τις τιμές του πετρελαίου, θα κάνει και ζημιά στον τουρισμό, και μπορεί να δημιουργήσει και νέα κύματα προσφύγων, με έναν νέο πόλεμο που θα έρθει να προστεθεί στον πόλεμο στην Ουκρανία- χρειάζεται να δυναμώσουν οι πιέσεις όλων των μεγάλων του κόσμου, έτσι ώστε να αποφευχθεί μια χερσαία επίθεση στην Γάζα.

Ο ΟΗΕ χθες είπε ότι είναι απαράδεκτο να δίνεται από τις ισραηλινές αρχές 24 ώρες διορία για να εκκενωθεί η μισή Γάζα -δηλαδή να φύγουν ένα εκατομμύριο άνθρωποι από τον τόπο που βρίσκονται. Όπως καταλαβαίνουμε, ισχυρές δυνάμεις καταβάλλουν διπλωματικές προσπάθειες να αποφευχθεί το να ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου, καθώς έχουν παρέλθει τρία τελεσίγραφα των ισραηλινών αρχών ως τώρα.

Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι εδώ και 75 χρόνια υπάρχουν αποφάσεις του ΟΗΕ που αναγνωρίζουν το δικαίωμα και στους δύο λαούς να έχουν τη δική τους πατρίδα, δίπλα δίπλα. Και το κράτος του Ισραήλ και το κράτος των Παλαιστινίων.

Σήμερα ζούμε μια φρίκη που απειλεί να κλιμακωθεί και για κάθε λογικό άνθρωπο -ό,τι Θεό κι αν πιστεύει, θρησκευτικά ή πολιτικά, ιδεολογικά -είναι αποτρόπαιο να χάνονται ζωές αμάχων, να δολοφονούνται παιδιά. Το ίδιο είναι για μένα αν δολοφονείται ένα παιδί από το Ισραήλ ή από την Παλαιστίνη.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χωρίς μια δίκαιη ειρήνη, ποτέ δε θα ησυχάσει η περιοχή. Το συμφέρον μας λοιπόν είναι να πιέσουμε και να σκεφτούμε πώς μπορεί να επιτευχθεί το αναγκαίο, όσο και αν αυτή τη στιγμή φαντάζει δύσκολο. Και το αναγκαίο είναι η κατάπαυση του πυρός και επιστροφή της της διπλωματίας.

Το άσπρο-μαύρο σε αυτές τις περιπτώσεις και ο φανατισμός δεν βοηθάνε.

Προσωπικά, επειδή δεν ασχολούμαι με αυτή την υπόθεση εκεί μονάχα τώρα πρόσφατα, σας λέω ότι για την επικράτηση της Χαμάς στη Γάζα, στη θέση της Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης του Γιασέρ Αραφάτ, έχει τεράστια ευθύνη μια σειρά σκληροπυρηνικών κυβερνήσεων του Ισραήλ -με πρωταγωνιστικό ρόλο και του Νετανιάχου στα τελευταία τριάντα χρόνια- που αντί να υλοποιήσουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και να πιάσουν το νήμα από τη συμφωνία Αραφάτ-Ράμπιν στο Όσλο του 1993, κλιμάκωσαν το απαρτχάιντ, την κατοχή, την άσκηση ακραίας βίας που οδήγησε και σε εγκλήματα πολέμου. Αυτά εξέθρεψαν την ισλαμιστική Χαμάς, η οποία, σε αντίθεση με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης του Μαχμούτ Αμπάς, λέει ότι δεν θέλει δύο κράτη, αλλά την καταστροφή του Ισραήλ.

Πάρα πολύς κόσμος καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να εξαφανιστεί και να καταπνιγεί με τη βία το δικαίωμα των Παλαιστινίων στην πατρίδα τους, που τους έχει αναγνωριστεί διεθνώς 75 χρόνια πριν, αλλά ακόμη δεν το έχουν δει να γίνεται πράξη. Αλλά δεν μπορεί να παραγνωριστεί και το δικαίωμα των Ισραηλιτών, που με βαθιές ρίζες στην ιστορία στην περιοχή, να έχουν τη δική τους.

Η αποτρόπαια ενέργεια της Χαμάς έδωσε τη δυνατότητα σε έναν Νετανιάχου στρυμωγμένο μέσα στην ίδια του τη χώρα -γιατί έχει κάνει απίστευτα όργια διαφθοράς, παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη, κυβερνητικής σύμπραξης με ακραίους ακροδεξιούς- να υπεραντιδράσει.

Οι μεγάλοι του πλανήτη πρέπει πατήσουν ένα δυνατό φρένο στην απόφαση του Νετανιάχου να ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου, και να κάνουν ό,τι μπορούν για να υλοποιηθούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για δύο κράτη που να συνυπάρχουν ειρηνικά.

Το Ισραήλ είναι σε μια γειτονιά, ως κράτος, που περιβάλλεται από χώρες του αραβικού κόσμου και με κυρίαρχο το μουσουλμανικό θρήσκευμα. Δεν είναι λογικό να θέλει κανείς να ρίξει έναν τόνο βενζίνης και πετρελαίου πάνω σε μια φωτιά που ήδη έχει ανάψει.

Αν θέλουμε να απομονωθούν ενέργειες σαν και αυτές της Χαμάς, που προφανώς είναι καταδικαστέες, πρέπει να είμαστε από θέση αρχής εναντίον του να σκοτώνονται παιδιά και άμαχοι, είτε είναι Παλαιστίνιοι είτε Ισραηλινοί.

Το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας είναι η ειρήνη, η αναζήτηση διπλωματικής λύσης, η κατάπαυση του πυρός. Όχι το άνοιγμα της πόρτας της κόλασης και του φρενοκομείου. Θέλω να ελπίζω ότι και μέσα στο Ισραήλ υπάρχουν δυνάμεις, κυρίως από τα κεντρώα κόμματα και τους πιο μετριοπαθείς, που θα ξανασκεφτούν τι σημαίνει μια μεγάλης κλίμακας χερσαία εισβολή στη Γάζα».

«Πρέπει να αποτραπεί η κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου. Είναι φρίκη οι δολοφονίες αμάχων, και οι δολοφονίες παιδιών είναι πράξη αποτρόπαια», τόνισε, επισημαίνοντας την ανάγκη να γίνει μια Διεθνής Διάσκεψη για το θέμα της Παλαιστίνης.

• Αναλυτικότερα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

«Πρέπει να αποτραπεί η κλιμάκωση και η γενίκευση της πολεμικής αναμέτρησης, γιατί ο πόλεμος είναι φρίκη και οι δολοφονίες αμάχων και παιδιών είναι πράξη αποτρόπαια. Είτε τα δολοφονημένα παιδιά είναι από το Ισραήλ είτε είναι από την Παλαιστίνη.

Δυστυχώς, έχουμε τώρα μια κατάσταση νέας ανάφλεξης με απρόβλεπτες συνέπειες, αλλά έχουμε πίσω μας και μια ιστορία 75 χρόνων. Από το 1948. Ένας λαός, ο παλαιστινιακός λαός, με βάση αποφάσεις του ΟΗΕ, δικαιούται μια πατρίδα.

Η λύση των δύο κρατών δίπλα δίπλα, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης, είναι επανειλημμένα ψηφισμένη με ευρύτατες πλειοψηφίες, σχεδόν ομόφωνες, από τον ΟΗΕ.

Το γεγονός ότι 75 χρόνια αντί να προωθείται αυτή η λύση και να επιτυγχάνεται -ενώ φτάσαμε κοντά σ αυτήν την εποχή του Αραφάτ και του Ράμπιν και των συμφωνιών στο Όσλο το ’93- έχουμε μια ανάποδη εξέλιξη με απαρτχάιντ, με κατοχή, με τη Γάζα να είναι μια υπαίθρια φυλακή στο μέγεθος περίπου της Άνδρου, με 2,3 εκατομμύρια ανθρώπους, ήταν βούτυρο στο ψωμί της ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς.

Η Χαμάς κέρδισε τη μάχη της εξουσίας απέναντι στην οργάνωση της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, του Γιασέρ Αραφάτ και του Μαχμούτ Αμπάς. Γι’ αυτό όμως έχουν ευθύνη οι κυβερνήσεις σαν κι αυτή του Νετανιάχου και προηγούμενες κυβερνήσεις του Ισραήλ που εμπόδισαν την ειρηνική λύση, τη δίκαιη λύση.

Νομίζω ότι πρέπει να ακούσουμε όλοι και αυτά που λέει ο ΟΗΕ τώρα. Ο ΟΗΕ τώρα λέει ότι είναι αδιανόητο να δίνεται ένα περιθώριο 24 ωρών για να εγκαταλείψει ένα εκατομμύριο κατοίκων τη βόρεια Γάζα!

Επίσης όλοι οι μεγάλοι του κόσμου και αυτοί που βλέπουν πιο θετικά την υπόθεση των Παλαιστινίων, όπως είναι οι αραβικές χώρες, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες που υποστηρίζουν το Ισραήλ περισσότερο, πρέπει να πατήσουν ένα φρένο διπλωματικά σε αυτήν την επιθετικότητα της κυβέρνησης Νετανιάχου, η οποία προσπαθεί τώρα να ξεπλύνει την ντροπή γιατί τους έπιασαν στον ύπνο και τους ταπείνωσαν ή υποδεέστεροι στρατιωτικά της Χαμάς.

Αυτή την ώρα όσοι έχουμε μυαλό στο κεφάλι μας και βλέπουμε τον κίνδυνο μιας ευρύτερης ανάφλεξης που μπορεί να κάνει ζημιά στην παγκόσμια ειρήνη, στην οικονομία, να δημιουργήσει κύματα προσφύγων καινούργια, πρέπει να πιέσουμε για να υπάρξει μία Διεθνής Διάσκεψη και να επανέλθει η διπλωματία στη θέση του πυρός. Και νομίζω ότι αυτό αυτή τη στιγμή είναι κάτι που πρέπει να μας ενώσει η ειρήνη και οι διπλωματικές λύσεις».

• Για την ενδεχόμενη εμπλοκή του Ιράν

Διαβάζω αυτά τα σενάρια για ενδεχόμενη εμπλοκή του Ιράν στον πόλεμο. Η ηγεσία του Ιράν τα αρνείται. Όσοι διατυπώνουν αυτά τα σενάρια δεν έχουν αποδείξεις και τεκμήρια. Αν δεν πατήσει φρένο αυτή τη στιγμή η φιμωμένη, ταπεινωμένη κυβέρνηση του Ισραήλ και προχωρήσει σε μία μεγάλης κλίμακας χερσαία επίθεση στη Γάζα, ανοίγει η πόρτα του φρενοκομείου και ο κίνδυνος μιας μεγάλης γενίκευσης.

Επαναλαμβάνω ότι αυτή την ώρα χρειάζεται να ακούσουμε όλοι τις φωνές της λογικής. Ο ΟΗΕ λέει ότι είναι τρελό και επικίνδυνο πράγμα το να ζητάς από ένα εκατομμύριο ανθρώπους να εκκενώσουν τη μισή Γάζα σε 24 ώρες.

Η φρίκη του πολέμου, πολλαπλασιασμένη εκθετικά, θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Είναι επικίνδυνη και για τα εθνικά μας συμφέροντα. Οικονομική ζημιά, κύμα προσφυγιάς, ζημιά στον τουρισμό, άνοδος της τιμής του πετρελαίου.

Ο Ζοζέφ Μπορέλ, άτυπος υπουργός Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είπε ότι και στην ανάγκη του Ισραήλ να απαντήσει, υπάρχει ένα όριο και το όριο είναι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου.

Πρέπει να ακούσουν όλοι τη λογική και τον ΟΗΕ -ειρήνη, διπλωματία, λύση του Παλαιστινιακού για το κοινό καλό της ανθρωπότητας.

Πρέπει, όσο δύσκολο και αν φαίνεται αυτή την ώρα, να πέσουν επάνω όλες οι μεγάλες δυνάμεις που κακά τα ψέματα παίζουν ρόλο, και έχουν και θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, για να φρενάρει αυτή η ιδιαίτερη επιθετικότητα που βρήκε αφορμή από τη Χαμάς, αλλά τώρα θέλει να λιώσει τον παλαιστινιακό λαό και όχι τη Χαμάς».

• «Όχι δύο μέτρα και δύο σταθμά»

«Όταν προσεγγίζουμε αυτά τα θέματα, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε δύο μέτρα και δύο σταθμά και αναφέρομαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πριν από μήνες, στην αρχή της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, της απαράδεκτης αυτής εισβολής, η κυρία φον ντερ Λάιεν, μιλώντας δημόσια είπε ‘είναι απαράδεκτο να κόβουν το ρεύμα, να στερούν το νερό από τους Ουκρανούς’. Αυτό, όμως, γίνεται για χρόνια με τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας. Και αυτό έφερε τη Χαμάς κυρίαρχη εκεί, την εξέθρεψε στη θέση της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, του Γιασέρ Αραφάτ -η εξώθηση, το απαρτχάιντ, η κατοχή, οι παράνομοι οικισμοί, οι δολοφονίες.

Αν θέλουμε λοιπόν να φύγει η Χαμάς από τη μέση και να υπάρξει λύση, πρέπει να πιάσουμε πάλι το νήμα της διπλωματίας για να υλοποιηθούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Να δοθεί λύση με δύο κράτη που να συνυπάρχουν και να σέβονται το ένα το άλλο.

Να σημειώσω, δε, ότι ο κ. Νετανιάχου δεν είναι παράγων τώρα σταθερός. Ο κ. Νετανιάχου πριν από μερικές εβδομάδες είχε προκαλέσει ένα βαθύτατο διχασμό στο Ισραήλ με τρομερά πράγματα που κάνει σε συνεργασία με ακροδεξιά θρησκευτικά κόμματα.

Ο Νετανιάχου δεν είναι το πρότυπο του συνετού ηγέτη. Τώρα είναι η ώρα και η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην είναι κομπάρσος, να παίξει ένα ρόλο για την υπεράσπιση των συμφερόντων της. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και αντί να λένε απλώς ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα της αυτοάμυνας, να πατήσουν το φρένο όπου πρέπει και όπου μπορούν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες για δεκαετίες ολόκληρες, αντί να αβαντάρουν τις πιο σκληροπυρηνικές ηγεσίες του Ισραήλ, θα έπρεπε να πίεζαν για να γίνουν πράξη τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και να μην υπονομευθεί η συμφωνία του Όσλο -που υπογράφηκε πριν 30 χρόνια και τορπιλίστηκε μετά τη δολοφονία του Ράμπιν, του πρωθυπουργού του Ισραήλ, από ακραίους που δεν ήθελαν αυτή την ιστορία.

Υπάρχουν δύο λαοί που δικαιούνται και οι δύο το δικαίωμα στην πατρίδα να ζήσουν. Και επειδή οι Ισραηλινοί έχουν υποστεί ένα ολοκαύτωμα από τους ναζιστές, δεν πρέπει να κάνουν Ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων που θα ανοίξει την πόρτα της κόλασης.

Το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να είναι ενεργός παίκτης εναντίον της κλιμάκωσης και υπέρ της εκτόνωσης και της επαναφοράς στο γήπεδο της διπλωματίας σε συνεργασία με τον ΟΗΕ και με όλους τους μεγάλους παγκόσμιους παίκτες. Και τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα που διαρκώς ενισχύεται.

Γιατί αν δούμε τον χάρτη, θα δούμε ότι είναι και υπέρ του συμφέροντος του Ισραήλ, καθώς έχει γύρω γύρω αραβικούς πληθυσμούς, να βρεθεί λύση που να δημιουργεί παλαιστινιακό κράτος και να εξασφαλίζει ομαλή συνύπαρξη, ειρηνική συνύπαρξη».