Με έναν ευρωπαϊκό προϋπολογισμό της τάξης του 1% είναι αδύνατο να εκπληρωθούν οι στόχοι που έχει θέσει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση – Αυτή δεν είναι μόνο η θέση του Παπαδημούλη αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

«Σε μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει όχι μόνο τις δεδομένες προκλήσεις αλλά και ολοένα και καινούργιες κρίσεις και απαιτήσεις, χρειάζεται ισχυρότερος προϋπολογισμός. Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες, την ενεργειακή κρίση, τις αρνητικές συνέπειες των πολέμων στην Ουκρανία και τώρα στη Γάζα, την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και των νέων τεχνολογιών για να μην είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση ουραγός στη μάχη για την τεχνητή νοημοσύνη, για τις διαστημικές προκλήσεις, για να μπορέσει να προχωρήσει η περιφερειακή ανάπτυξη, για να μην την πληρώσουν οι πολιτικές συνοχής, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι. Αυτά ζητούν με μεγάλες πλειοψηφίες οι πολίτες στο Ευρωβαρόμετρο. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι μόνο η σωστή θέση για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα αλλά υπηρετεί και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Οι πολίτες ζητούν καλύτερη δημόσια παιδεία και καλύτερη δημόσια υγεία, καταπολέμηση των ανισοτήτων και να μην κοπούν, αλλά να αυξηθούν τα κονδύλια για τη μείωση των ανισοτήτων μέσω των πολιτικών συνοχής. Όλα αυτά δεν γίνονται χωρίς χρήματα. Γι’ αυτό και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’ αφού κερδίζουν από την κοινή αγορά, να βάλουν πιο πολλά στο κοινό ταμείο και να αυξηθούν τα έσοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους ιδίους πόρους. Δηλαδή, από τη στιγμή που η ενιαία αγορά παράγει ένα τζίρο και επομένως χρήμα και αυτό φορολογείται, ένα μέρος από αυτά να πηγαίνει κατευθείαν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο. Για να καταλάβετε, ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ και είναι καρφωμένος στο 1% επί δεκαετίες τώρα. Ο προϋπολογισμός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι 20% του αμερικανικού ΑΕΠ! Δε γίνεται έτσι».

Πληγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης η δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, συχνά την οδηγεί σε παράλυση – Λόγω της ανάγκης επίτευξης ομοφωνίας και κυνικών ανταγωνιστικών συμφερόντων, το Συμβούλιο συχνά καθυστερεί και αναβάλλει κρίσιμα θέματα και αποφάσεις

«Η Επιτροπή έχει κάνει μια πρόταση για την αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά ακόμη στο Συμβούλιο δεν έχουν καταλήξει. Έχει ανοίξει ένα παράθυρο, αλλά δεν έχει κλείσει ακόμα τίποτα. Και το πρόβλημα εδώ μπαίνει από το φρένο που βάζουν οι κυβερνήσεις. Δεν είμαι αισιόδοξος και νομίζω ότι αυτή η αναβλητικότητα δεν θα οδηγήσει σε καλό συμβιβασμό στο τέλος. Η πρόταση της Επιτροπής, η οποία θα ήθελα είναι πιο τολμηρή, ‘’ροκανίζεται’’ συστηματικά από τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και τους ‘’ευρω-τσιγκούνηδες του Βορρά’’».

Να μην είμαστε ευρωπαϊστές αλά καρτ – Δεν έχω δει καμία ελληνική κυβέρνηση εδώ και πάνω από 15 χρόνια να χρησιμοποιεί το ‘’όπλο του βέτο’’, αντιθέτως χρησιμοποιείται περισσότερο από κυβερνήσεις τύπου Όρμπαν για να εκβιάζουν και να παίρνουν χρήματα παραβιάζοντας τους ευρωπαϊκούς κανόνες

«Το βέτο είναι η εύκολη λύση και ορισμένες φορές αυταπάτη. Στο ευρωπαϊκό πεδίο οι υποστηρικτές της ομοφωνίας σε όλα όσα υπάρχουν σήμερα και του να μην αλλάξει τίποτα είναι οι Πολιτικές Ομάδες της ακροδεξιάς και ο Όρμπαν σε επίπεδο κυβερνήσεων. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Φιλελεύθεροι, οι Σοσιαλιστές, οι Πράσινοι και ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς λένε ότι εάν θέλουμε περισσότερα λεφτά για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τις πολιτικές συνοχής, τα κοινοτικά κονδύλια και εάν θέλουμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα, για το κλίμα, για τη μείωση των ανισοτήτων, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, πρέπει να προχωρήσουμε σε αλλαγές. Το ομοφωνία σε όλα σημαίνει παράλυση, εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πλούσιων και των ισχυρών που δεν θέλουν μια ισχυρή πολιτική ένωση που να μπορεί να αποφασίζει, να έχει γεωπολιτικό ρόλο, να έχει πιο πολλά λεφτά στο κοινό ταμείο, να κάνει πράγματα για τους πολίτες και θέλουν μόνο κοινή αγορά -δηλαδή το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Αυτό είναι αντίθετο με τα εθνικά μας συμφέροντα.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζουμε την ανάγκη να διευρυνθεί ο κατάλογος των θεμάτων που αποφασίζονται με αυξημένη πλειοψηφία, με την επιφύλαξη για εμάς τους Έλληνες ότι πρέπει να αφήσουμε στην άκρη για το ορατό μέλλον και για προφανείς λόγους (Τουρκία, πληγή της Κύπρου, εμπειρία των προηγούμενων εντάσεων), την εξωτερική πολιτική (συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που αφορούν τη διεύρυνση) και την άμυνα. Αλλά αν θέλουμε να γίνει κάτι καλύτερο για το προσφυγικό-μεταναστευτικό και να μην το φορτώνεται μόνο η χώρα υποδοχής, πιστεύετε ότι θα συμφωνήσει ο Όρμπαν ποτέ σε αυτά που ζητάει η Ελλάδα; Ξέρετε ότι με αυτά τα κόλπα της ομοφωνίας έχουμε 27 διαφορετικές φορολογικές πολιτικές και το αποτέλεσμα είναι όλες οι μεγάλες πολυεθνικές να πηγαίνουν σε μια χώρα φορολογικό παράδεισο μέσα στην Ευρώπη – Ιρλανδία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο- και να πληρώνουν μηδέν φόρους ή σχεδόν μηδέν, ενώ ο ελεύθερος επαγγελματίας στην Ελλάδα και η μικρομεσαία επιχείρηση στην Ελλάδα πληρώνει τα ‘μαλλιοκέφαλά’’ της.

Είμαι ικανοποιημένος διότι μέσα από τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βλέπω ότι έχουν αλλάξει προς το θετικότερο, σε πιο φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση, οι θέσεις όλων λίγο-πολύ των ελληνικών κομμάτων που ήταν παλιά πιο επιφυλακτικά και δέχονται να περάσουμε σε αποφάσεις όχι με ομοφωνία αλλά με αυξημένη πλειοψηφία σε μια σειρά θέματα που έχουν σχέση με οικονομική, κοινωνική, πολιτική, φορολογική πολιτική και δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, περιβάλλον κ.λπ.».

Θετικό βήμα η τελευταία επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Χρειάζεται όμως διάρκεια σε ενέργειες και δηλώσεις – Ως Έλληνες, να κάνουμε γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις δικές μας κόκκινες γραμμές

«Είναι προτιμότερο να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και να μην υπάρχουν εντάσεις. Για λόγους οικονομικούς -να γλιτώνουμε λεφτά από εξοπλισμούς-, να πηγαίνει καλύτερα ο τουρισμός από το να έχουμε πόλεμο ή απειλές πολέμου που διώχνουν επενδύσεις. Αλλά από εκεί και πέρα, ας περιμένουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί το πράγμα. Διότι ο ίδιος ο Ερντογάν που ήρθε με αυτές τις δηλώσεις, πριν μερικούς μήνες έλεγε θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ. Το να μην έχουμε ένταση είναι καλό, πρέπει όμως να περιμένουμε να δούμε τη διάρκεια.

Από εκεί και πέρα, στην Ευρώπη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είμαστε πιο αυστηροί απέναντι στο καθεστώς Ερντογάν για τις απειλές σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου, για το έλλειμμα δημοκρατίας και σεβασμού του κράτους δικαίου, γι’ αυτά που κάνει στους Κούρδους. Γιατί; Διότι λειτουργούμε ανοιχτά και μας βλέπει όλος ο κόσμος, τι λέει και τι ψηφίζει ο καθένας και η καθεμία. Πίσω από κλειστές πόρτες στην Επιτροπή και ακόμη χειρότερα στο Συμβούλιο, η φιλοτουρκική άποψη είναι πιο ισχυρή με κυνικά συμφέροντα (επενδύσεις, πώληση όπλων). Ως Έλληνες, η έγνοια μας πρέπει να είναι να επηρεάζει την ευρωτουρκική ατζέντα περισσότερο η Αθήνα και όχι το Βερολίνο. Δεν συμβαίνει πάντα».

Σχεδόν 15 χρόνια τώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προσπαθώ να συνεχίσω την παράδοση του Λεωνίδα Κύρκου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη – Όχι απλώς μένουμε Ευρώπη, το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει από τα τελευταία σκαλιά της ΕΕ σε βιοτικό επίπεδο, αγοραστική δύναμη, κοινωνικό κράτος, δημόσια υγεία και παιδεία

«Να είμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να παλεύουμε να εκπροσωπούνται καλύτερα τα δικά μας συμφέροντα εντός. Γιατί -και με πονάει αυτό που σας λέω- πολλές χώρες φτωχότερες από εμάς που μπήκαν δεκαετίες μετά από την Ελλάδα, μας έχουν ξεπεράσει. Κι εμείς είμαστε πια μία από τις φτωχότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μεγάλες ανισότητες κοινωνικές, πολύ πιο πίσω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε δημόσια παιδεία, δημόσια υγεία, σεβασμό του κράτους δικαίου, ελευθερία του Τύπου. Δεν μου αρέσει να ακούω, απλώς μένουμε Ευρώπη. Το ζήτημα είναι να γίνουμε Ευρώπη και η Ελλάδα να ανέβει σκαλιά μέσα στην Ευρώπη σε θέματα που οι Έλληνες πολίτες ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι ευχαριστημένοι».

Πιστεύω έμπρακτα στην ανανέωση και στο ‘’τόπο στα νιάτα’’

«Την απόφαση μου την έχω πάρει από το 2017, πριν τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Πιστεύω ότι η Αριστερά εάν θέλει να γίνει πιο σοβαρή, πιο αξιόπιστη, πιο ελκυστική, πρέπει να δώσει πρωτοβουλία στις νεότερες γενιές. Για να πάμε μπροστά, χρειαζόμαστε νέους αλλά και δοκιμασμένους. Να σας το πω όπως το νιώθω: Εγώ έχω μάθει από τα 18 μου, σε μια ανανεωτική Αριστερά όπου ένας νέος άνθρωπος έρχεται και λέει ‘’ήρθα, πείτε μου πώς μπορώ να προσφέρω, τι να κάνω, να δοκιμαστώ για να βοηθήσω’’».

Ευτυχής γιατί η Νέα Αριστερά έχει ένα άξιο άνθρωπο για επικεφαλής και μια γενιά νέων σε ηλικία στελεχών που έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στα δύσκολα

«Βλέπω μια παντοδύναμη κυβέρνηση και ένα κενό στη δημοκρατική προοδευτική αντιπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο με τη νέα του ηγεσία και τη νέα του ηγετική ομάδα και δεν βλέπω δυνατότητες ανάκαμψης. Το ΠΑΣΟΚ, παρά τη μεγάλη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να εισπράξει με την πολιτική του και  την ηγεσία του. Για τη Νέα Αριστερά υπάρχει μια πρόκληση να ανταποκριθεί. Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται πολύ δουλειά, σοβαρότητα, αξιοπιστία, πρόγραμμα. Το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει, δεν είναι μόνο οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές. Είναι χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα που διαρκώς πληθαίνουν. Εκτιμώ ότι αυτή η αιμορραγία δυνάμεων από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, μελών, στελεχών, ψηφοφόρων, θα συνεχιστεί. Σας παραπέμπω και στις πρόσφατες δηλώσεις του σεβαστού σε μένα Γιάννη Δραγασάκη -μαζί δημιουργήσαμε το κοινό πρόγραμμα 35 χρόνια πριν, που οδήγησε στη δημιουργία του Συνασπισμού.

Είμαστε σε μια περίοδο ανακατατάξεων και ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου. Οι ευρωεκλογές είναι το πρώτο τεστ. Θα επιδιώξουμε το ευρωψηφοδέλτιο μας να είναι ακόμη ευρύτερο από το κόμμα της Νέας Αριστεράς και να συμπεριλάβει και συμμαχικές δυνάμεις. Μεταξύ Νέας Αριστεράς και Πέτρου Κόκκαλη, γίνονται σοβαρές και προχωρημένες συζητήσεις. Η εκτίμησή μου είναι ότι η Νέα Αριστερά όχι μόνο θα εκλέξει ευρωβουλευτή, αυτό το θεωρώ σίγουρο. Εκτιμώ ότι είναι απολύτως εφικτό να εκλέξει ευρωβουλευτές»

Παρά τις δυσκολίες της πρώτης περιόδου, η Νέα Αριστερά θα έχει ανοδική πορεία – Στόχος μας η διαμόρφωση μιας προοδευτικής εναλλακτικής που να μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου στις επόμενες εθνικές εκλογές

«Θα πρέπει να περιμένουμε μετά τις γιορτές για τις πρώτες μετρήσεις για το πού βρίσκεται και τις οποίες θα μπορούμε να τις πάρουμε ως αφετηρία. Εκτιμώ, ελπίζω και θα συμβάλλω από τα μετόπισθεν στο να έχει μια ανοδική πορεία. Ο πρώτος στόχος είναι η νέα Αριστερά να συγκροτηθεί ως ένα κόμμα ευρύχωρο και ανοιχτό, όχι μόνο στον αριστερό, αλλά και στον οικολόγο και στον κεντροαριστερό και στον προοδευτικό πολίτη, στηριγμένο σε πρόγραμμα και δημοκρατική λειτουργία».

Είμαι εναντίον των εμφύλιων αντιπαραθέσεων, ανταγωνισμός και αντιπαράθεση ναι, αλλά εμφύλιος όχι

«Οι σχέσεις μου με τους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Κουντουρά και Κώστα Αρβανίτη, είναι καλές. Εκλέχτηκα πρώτος σε ψήφους ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι ο μόνος που είναι από την ίδρυση του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος της θητείας μου έχω μια έγνοια και μια ευθύνη να έχω καλές σχέσεις και συνεργασία, γιατί εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας. Καλές σχέσεις έχω με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και με το Νίκο Παπανδρέου, δεν θα έχω με τους συναδέλφους που είμασταν στην ίδια λίστα;»

Έχω τη δυνατότητα να λέω στον Αλέξη Τσίπρα αυτά που πιστεύω χωρίς τη μεσολάβηση δημόσιων συνεντεύξεων

«Πάντα έχω επαφή με τον Αλέξη Τσίπρα. Τον ξέρω δεκαετίες, από την εποχή που ήταν επικεφαλής της νεολαίας του Συνασπισμού, και τον έχω στηρίξει όσο λίγοι, τόσο στις μάχες που δώσαμε για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα του 5% κυβερνητική δύναμη, όσο και στα δύσκολα χρόνια της διακυβέρνησης».

Καθόλου ελκυστικό να μην ξεκολλάει κάποιος από την καρέκλα και να πρέπει να φτάσει έως τα βαθιά γεράματα – Ανυπομονώ για τη στιγμή που θα είμαι απλός υποστηριχτής μακριά από αιρετά δημόσια αξιώματα, είτε κομματικά είτε κοινοβουλευτικά

«Δεν είμαστε όλοι το ίδιο, επειδή διαβάζω αριστερά και δεξιά, μην κοιτάτε που λέει ο Παπαδημούλης ότι θα φύγει και θα περάσει στα μετόπισθεν. Υπάρχουν τζάκια και άνθρωποι που κληρονόμησαν μια έδρα από τον πατέρα τους, τον θείο τους. Υπάρχουν όμως και άλλοι που το έχουν δει διαφορετικά το πράγμα και πιστεύουν ότι καλό είναι κάποια στιγμή να περνάμε στα μετόπισθεν. Δεν θα πάψω να είμαι ενεργός πολιτικά. Μπορείς να υπηρετείς κάποιες αξίες και ιδέες και μακριά από αξιώματα. Βλέπετε ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει εντονότερη ροπή προς την ανανέωση. Το θέμα είναι να μπαίνουν μπροστά άνθρωποι που να είναι νέοι σε ηλικία και να φέρνουν και φρέσκο αέρα σε ιδέες και σε πρακτικές. Να μην είναι απλώς ‘νεό-γεροι’».

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/8l0r-nZ221Y

Το ζήτημα των κυρώσεων στην Τουρκία

Από τον Ιούνιο ακούμε για κυρώσεις αλλά κυρώσεις δεν βλέπουμε – αντ’ αυτού, η κυβέρνηση φαίνεται πως αρκείται σε πλατωνικές δηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης και χλωμές επικρίσεις του Ερντογάν. Για την Ελλάδα, η απόφαση που θέτει ξανά το ζήτημα των κυρώσεων στις καλένδες είναι σημαντική διπλωματική ήττα, επιστέγασμα πρωτίστως του ελλείμματος ξεκάθαρης στρατηγικής και προσανατολισμού στην εξωτερική μας πολιτική. Καμία προσπάθεια εξωραϊσμού και επικοινωνιακής διαχείρισης από την πλευρά της κυβέρνησης δεν είναι αρκετή. Ο Κυρ. Μητσοτάκης επιστρέφει από μία ακόμα Σύνοδο Κορυφής -την τρίτη από τον Ιούνιο- με άδεια χέρια.

Το βέτο στο Ταμείο Ανάκαμψης

«Στο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης και του πολυετούς προϋπολογισμού που είχε σκαλώσει μετά τον εκβιασμό των υπερδεξιών κυβερνήσεων Βουδαπέστης και Βαρσοβίας, το πράγμα ξεκόλλησε επιτέλους. Ζητούσαν να μπορούν να παίρνουν κοινοτικά κονδύλια, χωρίς να σέβονται το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου – καταργώντας τις αμβλώσεις, μετατρέποντας σε δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα την Ουγγαρία κλπ. Αυτά δεν τα πήραν. Αυτό που πήραν, ήταν ένα “φύλλο συκής“, προκειμένου να καταπιούν το “χάπι“ της συμφωνίας Ευρωκοινοβουλίου-Συμβουλίου, με την έννοια ότι θα κριθεί η ένστασή τους από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο είναι βέβαιο ότι θα δικαιώσει τη Συμφωνία Συμβουλίου-Ευρωκοινοβουλίου, διότι υπάρχει ένας συντριπτικός συσχετισμός: Όλο το Ευρωκοινοβούλιο, όλη η Κομισιόν και τα 25 από τα 27 κράτη μέλη, λένε στους Όρμπαν και Μοραβιέτσκι ότι “δεν μπορείτε να παίρνετε κοινοτικά κονδύλια και την ίδια ώρα, μια Πολωνέζα να πρέπει να κάνει άμβλωση στην κουζίνα ή στην τουαλέτα της” ή “κε Όρμπαν δεν μπορείτε να λυμαίνεστε τα κοινοτικά κονδύλια και την ίδια στιγμή να ελέγχετε τα πάντα από τα ΜΜΕ μέχρι τη δικαιοσύνη”.

Το Ευρωκοινοβούλιο αναμένει να δει τις ανακοινώσεις και να τις αξιολογήσει. Το πιθανότερο σενάριο, σχεδόν βέβαιο κατά τη γνώμη μου, είναι όλο αυτό το πακέτο να εγκριθεί με ευρύτατη πλειοψηφία στην Ολομέλεια που έχουμε την ερχόμενη εβδομάδα και να ξεκινήσει η εφαρμογή του».

Τα κονδύλια για την Ελλάδα

«Τα επόμενα χρόνια, στην Ελλάδα θα έρθουν περίπου διπλάσια κονδύλια απ’ ότι έρχονταν όλες τις προηγούμενες περιόδους: Σύνολο 72 δισ. ευρώ.  Τα 32 δισ. προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης εκ των οποίων τα 19 σχεδόν θα είναι επιχορηγήσεις,  συν άλλα 20 από το νέο ΕΣΠΑ, συν άλλα 20 για την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ).
Αυτό θέτει για το πολιτικό σύστημα, την διοίκηση, την κοινωνία και τη χώρα, μια πρόκληση: Αυτά τα χρήματα να πιάσουν τόπο. Δεν είναι προίκα ούτε του Μητσοτάκη ούτε της ΝΔ, αλλά της χώρας της ίδιας. Και χρειάζεται σχεδιασμός και ρήτρες που θα μας προστατεύσουν από τα πελατειακά δίκτυα, τη διαφθορά, τα κολλητηλίκια και τη συνήθεια στην Ελλάδα τα λεφτά να πηγαίνουν στους πλούσιους και τους ισχυρούς, βλέπε “διαπλοκή“. Τα χρήματα αυτά δεν μπορούν να ξοδευτούν με όρους “σκόιλ ελικίκου” και “λίστα Πέτσα”. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ενέκρινε στο πολιτικό του Συμβούλιο προχθές τις προτάσεις μιας Επιτροπής, της οποίας είμαι και μέλος, τους βασικούς μας άξονες για το πώς πρέπει αυτά τα χρήματα να αξιοποιηθούν. Δεν είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης, πρέπει να εμπλακεί η Βουλή και οι κοινωνικοί φορείς.

Στον ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς επειδή δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στο πώς η κυβέρνηση τη ΝΔ διαχειρίζεται αυτά τα χρήματα, όταν εγκριθεί το Εθνικό Σχέδιο θέλουμε να δημιουργηθεί ένα Παρατηρητήριο ισχυρότατο, με συμμετοχή και ανθρώπων με ειδικές γνώσεις, από την κοινωνία, για να εποπτεύει το που πάνε αυτά τα χρήματα».

Χρονοδιάγραμμα εκταμίευσης των κονδυλίων

«Αναμένεται η πρώτη προκαταβολή μέσα στους πρώτους μήνες του 2021. Τα εθνικά σχέδια θα υποβληθούν τον Απρίλιο του 2021, αναμένεται να εγκριθούν μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του ’21 και να αρχίσει η ρoή των χρημάτων στο δεύτερο εξάμηνο. Άρα, αργούν τα κοινοτικά χρήματα να έρθουν και γι’ αυτό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεκδικεί διπλασιασμό της προκαταβολής. Έτσι, αντί να πάρουμε 3 δισ. όπως είναι σήμερα η πρόταση, το Ευρωκοινοβούλιο ζητά τα διπλάσια».

Το ζήτημα του δημόσιου χρέους και το Σύμφωνο Σταθερότητας

«Το δημόσιο χρέος στην Ευρωζώνη είναι αυτή τη στιγμή πάνω από 100% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα είναι η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος, που φτάνει στο 208% του ΑΕΠ μας. Το Σύμφωνο Σταθερότητας που είναι τώρα σε αναστολή ορίζει 60% και γι’ αυτό η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις στην ΕΕ θέτουμε το αίτημα να αλλάξει αυτός ο παράλογος κανόνας, αλλιώς δεν θα έχουμε ανάκαμψη της οικονομίας. Για να μην έχουμε έναν νέο γύρο σκληρής λιτότητας και μνημονίων, τυπικών ή άτυπων, χρειάζεται αναθεώρηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και ελάφρυνση του χρέους.

** Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία,
Συντονιστής της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) και σκιώδης εισηγητής για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της ΕΕ για το έτος 2021.

Μεταξύ των ευρωβουλευτών που συνυπογράφουν την επιστολή είναι ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Δημήτρης Παπαδημούλης, ο ευρωβουλευτής και πρώην πρόεδρος της Πολιτικής Ομάδας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών του Ευρωκοινοβουλίου, Γκι Φέρχοφστατ, και ο ευρωβουλευτής και επικεφαλής της Ευρωομάδας του Ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος, Μπράντο Μπενιφέι.

Ασκώντας κριτική στην στάση των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας και Πολωνίας, οι συνυπογράφοντες ευρωβουλευτές καλούν τους Προέδρους των ευρωπαϊκών θεσμών να διασφαλίσουν την εφαρμογή του Πολυετούς Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού, του Ταμείου Ανάκαμψης και του Μηχανισμού για το κράτος δικαίου. Όπως επισημαίνουν, «ο Πολυετής Προϋπολογισμός της Ένωσης και το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή, διασφαλίζοντας σε όλα τα κράτη μέλη τον σεβασμό των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης. Σε ό,τι αφορά την προστασία του κράτους δικαίου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση καμία παραχώρηση ή συμβιβασμός δεν πρέπει να γίνει».

Σε αυτό το πλαίσιο και σε περίπτωση που οι κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας επιμείνουν στην στάση του βέτο, οι ευρωβουλευτές τονίζουν την ανάγκη να υποβληθούν εναλλακτικές προτάσεις προκειμένου να αρθεί το αδιέξοδο.

Ακολουθεί πλήρης η επιστολή (μεταφρασμένη στα ελληνικά):

Προς:

– Σαρλ Μισέλ, Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

– Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

– Άνγκελα Μέρκελ, Πρόεδρο στην Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ

Αξιότιμοι Πρόεδροι,

Εν μέσω του δεύτερου κύματος της πανδημίας του COVID-19 και της δύσκολης κατάστασης που βιώνουμε όλοι, ελπίζουμε ότι αυτή η επιστολή βρίσκει εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα υγιή και ασφαλή. Tα θεσμικά όργανα που καθοδηγείτε, πρέπει να είναι αντάξια των περιστάσεων, του εύρους των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε και να έχουν την υποστήριξη των ευρωπαίων πολιτών. Τα μέτρα αυτά θα αφήσουν ανεξίτηλο σημάδι στον αιώνα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλοι συμφωνούμε με το ότι τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβoυλίου στις 21 Ιουλίου 2020, αποτέλεσαν μια πολύ σημαντική εξέλιξη σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επιπρόσθετα, στις 10 Νοεμβρίου 2020, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατάφεραν να βελτιώσουν αυτή την αρχική συμφωνία, εξασφαλίζοντας στο προτεινόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027 επιπλέον 15 δισ. ευρώ για στρατηγικά ευρωπαϊκά προγράμματα. Επίσης το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία για έναν ισχυρό μηχανισμό για το κράτος δικαίου και την σύνδεση της εκταμίευσης ευρωπαϊκών πόρων με τον σεβασμό στους κανόνες του κράτους δικαίου, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους ευρωπαίους πολίτες: Τα δικαιώματα και τα οφέλη συνοδεύονται από υποχρεώσεις.

Δυστυχώς, στις 16 Νοεμβρίου, οι κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ουγγαρίας άσκησαν βέτο στην έγκριση του εν λόγω σχεδίου και της προτεινόμενης απόφασης για τους Ίδιους Πόρους, κι αφού είχαν επαληθεύσει την ύπαρξη επαρκούς πλειοψηφίας στο Συμβούλιο για την έγκριση του κανονισμού σχετικά με τους όρους για το κράτος δικαίου στο πλαίσιο της πρόσβασης στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Με κοινή δήλωση που εξέδωσαν στις 26 Νοεμβρίου οι πρωθυπουργοί της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, περιέγραψαν την κοινή τους θέση και επέκριναν το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, με το επιχείρημα ότι ο μηχανισμός για το κράτος δικαίου θα αποτελούσε ένα πολιτικό μέσο παράκαμψης των Συνθηκών. Από την πλευρά μας απορρίπτουμε κατηγορηματικά αυτή την προσέγγιση.

Ως μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εκπρόσωποι που εκλέγονται απευθείας από τους πολίτες, υπενθυμίζουμε ότι ο Πολυετής Προϋπολογισμός της Ένωσης και το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή, διασφαλίζοντας σε όλα τα κράτη μέλη τον σεβασμό των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης. Σε ό,τι αφορά την προστασία του κράτους δικαίου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση καμία παραχώρηση ή συμβιβασμός δεν πρέπει να γίνει.

Επομένως, και ενόψει της Συνόδου Κορυφής στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, καλούμε τις κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας να αποσύρουν το βέτο τους, προκειμένου η ΕΕ να είναι σε θέση να εφαρμόσει το Πακέτο συνολικού ύψους 1.8 τρισ. ευρώ, από το οποίο οι πολίτες της Πολωνίας και της Ουγγαρίας θα είναι βασικοί δικαιούχοι, με την προϋπόθεση ότι οι κυβερνήσεις τους θα σέβονται τις θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης.

Εάν αυτό δεν συμβεί, σας καλούμε, ως Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Κομισιόν και του Συμβουλίου της ΕΕ, να υποβάλετε εναλλακτικές προτάσεις που θα επιτρέψουν την έναρξη του Σχεδίου Ανάκαμψης, υιοθετώντας το πακέτο Ανάκαμψης –‘Next Generation EU’- σχετικά με την έκδοση χρέους αξίας 750 δισ. ευρώ, τα διάφορα εκτελεστικά εργαλεία, και ιδίως τον κανονισμό για τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και τον προϋπολογισμό που αντιστοιχεί στο 2021. Μια ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο μπορεί να εγκρίνει αυτούς τους κανονισμούς. Αυτή η πορεία δράσης μπορεί να εφαρμοστεί με την επιφύλαξη της επέκτασης του ισχύοντος Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου και με πλήρη σεβασμό του άρθρου 310 παρ. 4 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο βαθμό που προβλέπονται διατάξεις για την απορρόφηση των ετήσιων χρηματοδοτικών δαπανών της έκδοσης εντός του ορίου των Ίδιων Πόρων. Εναλλακτικά, το Συμβούλιο και η Κομισιόν θα μπορούσαν να εξετάσουν το ενδεχόμενο έναρξης της ενισχυμένης συνεργασίας βάσει του άρθρου 326 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφαλιστεί η πλήρης συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Για ακόμη μια φορά, καθίσταται σαφές ότι η διαδικασία της ομοφωνίας στο Συμβούλιο εξελίσσεται συχνά σε πρόβλημα, είτε αφορά το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, είτε τους Ίδιους Πόρους, την δημοσιονομική εναρμόνιση, την κοινωνική ή εξωτερική πολιτική μεταξύ άλλων. Για αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα στο πλαίσιο της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης, με σκοπό τη βελτίωση όσων προβλέπονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας για τις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων.

Οι συνυπογράφοντες ευρωβουλευτές και μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Σπινέλι Γκρουπ του Ευρωκοινοβουλίου,

BENIFEI Brando S&D, BISCHOFF Gabriele S&D, BOESELAGER Damian VERTS/ALE, DURAND Pascal RENEW, FREUND Daniel VERTS/ALE, GIEGOLD Sven VERTS/ALE, GOZI Sandro RENEW, HUEBNER Danuta Maria EPP, PAPADIMOULIS Dimitrios GUE/NGL, RUIZ DEVESA Domenec S&D, SCHOLZ Helmut GUE/NGL, SIKORSKI Radoslaw EPP, SIMON Sven EPP, VERHOFSTADT Guy RENEW, KARAS Othmar EPP

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

1. Πώς σχολιάζετε όσα έγιναν με την απαγόρευση της πορείας του Πολυτεχνείου;

Το Ευρωκοινοβούλιο, με ψήφισμά του στις 13 Νοεμβρίου ζητά με συντριπτική πλειοψηφία τα αναγκαία περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας να μην οδηγούν στον περιορισμό ή την υπονόμευση των θεμελιωδών αρχών του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Έχουμε ήδη καταδικάσει με σχετικά ψηφίσματα τέτοιες περιπτώσεις στην Ουγγαρία και την Πολωνία. Δυστυχώς, η κυβέρνηση της δεξιάς στην Ελλάδα, λόγω της ιστορικής της αλλεργίας προς το Πολυτεχνείο, επέλεξε μια ακραία απόφαση και έναν ολισθηρό δρόμο.
Η Ευρωομάδα μας, έφερε το θέμα και στο Ευρωκοινοβούλιο και στην Κομισιόν, γιατί υπερασπιζόμαστε και τη δημόσια Υγεία, αλλά και τη Δημοκρατία.
Η ΝΔ επέλεξε συνειδητά τον ακραίο αυταρχισμό για να κρύψει την παταγώδη της αποτυχία στην οικονομία και στην αντιμετώπιση της πανδημίας, πίσω από διχαστικές και αποπροσανατολιστικές πρακτικές.

2. Πόσο δύσκολο είναι να καταρτιστεί Ευρωπαϊκός προϋπολογισμός για το 2021, εν μέσω πανδημίας και με την οικονομική ύφεση να πλήττει τις οικονομίες στην ΕΕ;

Παρόλα τα θετικά βήματα, η συνολική Ευρωπαϊκή απάντηση παραμένει ανεπαρκής, πίσω από τις ανάγκες των καιρών. Το Ευρωκοινοβούλιο και ιδίως η Ευρωομάδα της Αριστεράς την οποία εκπροσωπώ στις σχετικές διαπραγματεύσεις διεκδικεί ένα πιο φιλόδοξο προϋπολογισμό και ένα ισχυρό Ταμείο Ανάκαμψης.
Η πανδημία, με το σφοδρό δεύτερο κύμα της καθώς και η ύφεση και η ανεργία που προκαλεί, στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα κινδύνου στην ΕΕ: Χρειαζόμαστε περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη. Για τη στήριξη της δημόσιας Υγείας, της Απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής, των στόχων για το κλίμα, και την ψηφιοποίηση της διοίκησης και της οικονομίας.

3. Η εκτίμησή σας για τον βέτο Πολωνίας κι Ουγγαρίας στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό;

Υπό την πίεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιτεύχθηκε επιτέλους μια συμβιβαστική συμφωνία με το Συμβούλιο. Θα δημιουργηθεί
ένας μηχανισμός ο οποίος θα ελέγχει τον σεβασμό του κράτους δικαίου και θα προτείνει περικοπές κοινοτικών πόρων όπου διαπιστώνεται παραβίαση των βασικών κανόνων της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Οι υπερσυντηρητικές κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας αντιδρώντας σε αυτή την εξέλιξη απειλούν με βέτο την έγκριση του Κοινοτικού Προϋπολογισμού και του Ταμείου Ανάκαμψης, συνολικού ύψους 1.8 τρις. ευρώ, που η έγκρισή τους απαιτεί ομοφωνία. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι, που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες καθυστερήσεις την εκταμίευση αυτών των πόρων στα κράτη μέλη.
Για το Ευρωκοινοβούλιο, η υλοποίηση αυτού του μηχανισμού, σε εφαρμογή του Άρθρου 7, των ευρωπαϊκών Συνθηκών, είναι κόκκινη γραμμή και δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω.

4. Μέσα στους επόμενους μήνες, θα αρχίσουν να έρχονται σημαντικά κοινοτικά κονδύλια στην Ελλάδα. Πώς θα πρέπει να αξιοποιηθούν;

Κάθε κράτος-μέλος θα πρέπει να υποβάλει σχέδιο ανάκαμψης. Απαιτείται γι’ αυτό, καλή προετοιμασία με έντιμη και διαφανή διαχείριση και ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συνεννόηση. Τα κοινοτικά κονδύλια δεν είναι προίκα ούτε της ΝΔ ούτε κανενός κόμματος. Τα χρήματα αυτά για τα επόμενα χρόνια, θα είναι για την Ελλάδα, υπερδιπλάσια των προηγούμενων ΕΣΠΑ. Μπορεί να αποδειχθούν ευλογία για την Ελλάδα, αλλά και μια τεράστια χαμένη ευκαιρία εάν συνεχιστούν οι πρακτικές του παρελθόντος που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία.

5. Ποιες είναι οι εξελίξεις στο ζήτημα της ασυλίας του Γιάννη Λαγού; Είστε ικανοποιημένος από τις ενέργειες της κυβέρνησης;

Το αίτημα για την άρση της ασυλίας του χρυσαυγίτη Λαγού, έχει έρθει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πιέζουμε έτσι να εγκριθεί το ταχύτερο δυνατό. Η θέση του Λαγού δεν είναι στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά στη φυλακή. Το Ευρωκοινοβούλιο θα κάνει τη δουλειά του. Αυτός που δεν κάνει τη δική του δουλειά, είναι ο Χρυσοχοΐδης και η κυβέρνηση της ΝΔ, που άφησαν να τους ξεφύγει ο Νο2 της εγκληματικής οργάνωσης, Χρήστος Παππάς.

6. Πώς σχολιάζετε τη στάση της Ε.Ε. στο ζήτημα των Ελληνοτουρκικών;

Πρόσφατα ο Ζοζέπ Μπορέλ, απαντώντας σε ερώτησή μου, μίλησε καθαρά για το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων σε βάρος της τουρκικής προκλητικότητας, από τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου. Όμως, εδώ και αρκετούς μήνες, ακούμε “κυρώσεις” από την ΕΕ και κυρώσεις δεν βλέπουμε. Αυτή τη φορά, τα λόγια πρέπει επιτέλους να μεταφραστούν σε πράξεις. Χωρίς ούτε καν την απειλή κυρώσεων, ο Ερντογάν θα συνεχίσει τα ίδια και χειρότερα.

** Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία,
Συντονιστής της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) και σκιώδης εισηγητής για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, το Ταμείο Ανάκαμψης και τον Προϋπολογισμό της ΕΕ για το έτος 2021.

Στην  ομιλία του ο Δημ. Παπαδημούλης αφού αναφέρθηκε επιγραμματικά σε ορισμένα αρνητικά σημεία του συμβιβασμού, υπογράμμισε την ανάγκη η συμφωνία που επετεύχθη για τον πολυετή Προϋπολογισμό να αντιμετωπιστεί με ρεαλισμό, προκειμένου να  σταλεί, μεταξύ άλλων, και ένα σαφές μήνυμα  – ιδιαίτερα μετά και τα πολιτικά παιχνίδια από τις κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας για βέτο στον Προϋπολογισμό της ΕΕ.

Δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς επεσήμανε ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, αλλά ώρα για να γίνουν πράξη τα όσα έχουν συμφωνηθεί: «Τώρα είναι ευθύνη του Συμβουλίου και της Γερμανικής Προεδρίας να διασφαλίσει ότι θα εξασφαλιστούν οι αναγκαίες πλειοψηφίες και η απαραίτητη ομοφωνία, όπου αυτό απαιτείται».

Πιο συγκεκριμένα ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

«Ευχαριστώ κε Πρόεδρε.

Θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να ευχαριστήσω την διαπραγματευτική ομάδα καθώς και τους συνεργάτες μας στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) του Ευρωκοινοβουλίου για τις βελτιώσεις που πέτυχε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από μία δύσκολη διαπραγμάτευση δέκα εβδομάδων με το Συμβούλιο. Και για να είμαστε ειλικρινείς, με την Κομισιόν όχι έντιμο διαμεσολαβητή, αλλά πλήρη υποστηρικτή του Συμβουλίου σε αυτή την δύσκολη διαπραγμάτευση.

Εκτιμώ ότι έγιναν σημαντικές βελτιώσεις στην αρχική πρόταση του Συμβουλίου. Δεν συμμερίζομαι ωστόσο τους πανηγυρισμούς. Εάν συγκρίνουμε το τελικό αποτέλεσμα με τις αρχικές προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα δούμε ότι απέχει πάρα πολύ από αυτά που είχαμε θέσει ως στόχους. Η αύξηση στο συνολικό ύψος του πολυετούς Προϋπολογισμού είναι της τάξης του 1,5% του συνολικού Προϋπολογισμού – κατά την γνώμη μου καθόλου επαρκής.

Στα αρνητικά του συμβιβασμού καταγράφω και τις περικοπές σε δύο παραδοσιακές πολιτικές-πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η Πολιτική Συνοχής και η Κοινή Αγροτική Πολιτική. Πιστεύω ωστόσο πως πρέπει με ρεαλισμό και χωρίς πανηγυρισμούς να χειριστούμε αυτό που επιτεύχθηκε τελικά ως συμφωνία και για λόγους πολιτικής στρατηγικής.

Αυτές τις μέρες είδαμε τον εκβιασμό και τα πολιτικά παιχνίδια από τις κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, όπου απειλούν με βέτο και μπλοκάρουν τον πολυετή Προϋπολογισμό επειδή δεν τους αρέσει η συμφωνία ανάμεσα στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την αιρεσιμότητα σχετικά με το κράτος δικαίου. Αυτό αποτελεί κίνδυνο. Να ζητηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δηλαδή να κάνει κι άλλες υποχωρήσεις. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, θα πρέπει να σταματήσουμε τους πανηγυρισμούς και τα συγχαρητήρια μεταξύ μας και να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε όλες τις δυνατές υποχωρήσεις που μπορούσε να κάνει. Τώρα είναι ευθύνη του Συμβουλίου και της Γερμανικής Προεδρίας να διασφαλίσει ότι θα εξασφαλιστούν οι αναγκαίες πλειοψηφίες και η απαραίτητη ομοφωνία, όπου αυτό απαιτείται. Την ώρα που οι Ευρώπη και οι πολίτες δοκιμάζονται από το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εμείς είμαστε έτοιμοι για την εφαρμογή όλων όσων έχουν συμφωνηθεί.

Ευχαριστώ».

Δείτε την ομιλία του Δημ. Παπαδημούλη στο ακόλουθο link:

https://youtu.be/rKhdig7qzLg