Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM» (Κ. Παπαδάκη – Σ. Παπαδοπούλου), ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, επεσήμανε τα ακόλουθα:

Είμαστε κοντά σε συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Στις Βρυξέλλες οι πάντες εκτιμούν ότι αυτή η ευκαιρία για μια λύση δεν πρέπει να χαθεί

Νομίζω ότι είμαστε κοντά σε συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία, αλλά βαδίζουμε προς τα εκεί. Στις Βρυξέλλες οι πάντες εκτιμούν -συμπεριλαμβανομένου και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της πολιτικής οικογένειας που ανήκει η ΝΔ κι ο Κυρ. Μητσοτάκης- ότι αυτή η ευκαιρία για μια λύση δεν πρέπει να χαθεί. Αν υπάρξει λύση -και το «κλειδί» εδώ είναι το erga omnes για τη σύνθεση ονομασία έναντι όλων των χρήσεων, για όλους τους τρόπους και λόγους- τότε θα υπάρξουν οφέλη και για τις δύο χώρες, και γεωπολιτικά και οικονομικά.

Και τα οικονομικά οφέλη θα αφορούν κυρίως τη Βόρεια Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα παρά την κρίση και τη μεγάλη υποχώρηση που προκάλεσαν η χρεοκοπία και τα μνημόνια παραμένει η πιο ισχυρή οικονομία της περιοχής, το πιο παλιό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με πρόσβαση στη θάλασσα, με πιο αναπτυγμένα δίκτυα.

Θεωρώ θετική συγκυρία το γεγονός ότι μέσα στο επόμενο δίμηνο πάμε να λύσουμε μια μακρά διαμάχη για το Μακεδονικό με θετικό τρόπο, που να υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, μια διαμάχη που βαστάει 25 χρόνια, και πάμε πια και στην τελική ευθεία για την έξοδο από τα μνημόνια, για να μπορέσει η Ελλάδα να σταθεί και πάλι στα πόδια της. Εδώ το «κλειδί» είναι να πραγματοποιηθεί η υπεσχημένη και δεσμευτική με ομόφωνη απόφαση του Eurogroup ελάφρυνση του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Η μικροπολιτική επηρεάζει τις αντιπολιτευτικές συμπεριφορές και ΝΔ στο Μακεδονικό γυρνάει διαρκώς προς διαφορετική κατεύθυνση. Θέλω να πιστεύω ότι η μπίλια στη ρουλέτα της ΝΔ θα κάτσει για τον Κυρ. Μητσοτάκη στη γραμμή του πατέρα του και του Κώστα Καραμανλή και όχι στη γραμμή Σαμαρά και Γεωργιάδη

Το θέμα αυτό στην Ελλάδα δεν το έχουμε αντιμετωπίσει με την εθνική συνεννόηση και ομοψυχία που του αρμόζει, γιατί πολλές φορές η μικροπολιτική επηρεάζει τις αντιπολιτευτικές συμπεριφορές. Η ΝΔ σε ό,τι αφορά στο Μακεδονικό γυρνάει διαρκώς προς διαφορετική κατεύθυνση.

Προχθές ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανήλθε σε αυτό που είχε πει στην αρχή, δηλαδή στη γραμμή του Βουκουρεστίου, σύνθετη ονομασία erga omnes, και πλησίασε τη γραμμή της κυβέρνησης, τη γραμμή Τσίπρα. Αλλά στο μεταξύ έχει πει και όλα τα άλλα, ότι δεν είναι κατάλληλη η συγκυρία κι ότι δεν είναι ώρα να διχάσουμε τους Έλληνες για να ενώσουμε του Σκοπιανούς.

Θέλω να πιστεύω ότι η μπίλια στην εσωτερική ρουλέτα της ΝΔ θα κάτσει για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη γραμμή του πατέρα του και του Κώστα Καραμανλή και όχι στη γραμμή του Αντώνη Σαμαρά και του Άδωνι Γεωργιάδη. Αλλά αυτό δεν μπορούμε να το επηρεάσουμε εμείς, θα το κρίνουν αυτοί. Αν η ΝΔ επιλέξει σε αυτό το θέμα τη στείρα αντιπολίτευση, θα καταστεί ένα κόμμα ανάδελφο εντός του ΕΛΚ, γιατί η συντριπτικότατη πλειοψηφία -για να μην πω όλες οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος- στηρίζει τη συνομιλία Τσίπρα-Ζάεφ και τη λύση στο Μακεδονικό, όπως έχει ήδη δρομολογηθεί.

Προχθές δε, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές χαιρέτησαν και στηρίζουν ομόφωνα τις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη λύσης στο ονοματολογικό και ελπίζω αυτό να το ακούσει και η Φώφη Γεννηματά, γιατί ο Σταύρος Θεοδωράκης σε αυτό το θέμα έχει καθαρή και θετική θέση. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι είναι χρήσιμο σε αυτά τα θέματα το εθνικό συμφέρον να προτάσσεται της μικροπολιτικής αντιπολίτευσης, καθώς πάμε να λύσουμε το θέμα με βάση μια πάγια εθνική γραμμή.

Όλα δείχνουν ότι επιταχύνεται η διαδικασία για να έχουμε τεχνική συμφωνία για την 4η αξιολόγηση πριν τις 24 Μαΐου και όλοι εργάζονται, έτσι ώστε στις 21 Ιουνίου να ολοκληρωθεί όλο το πακέτο, συμπεριλαμβανομένης και της ελάφρυνσης του χρέους

Χθες, απαντώντας σε ερώτησή μου ο Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Β. Ντομπρόβσκις, διέψευσε τις Κασσάνδρες των Αθηνών, που παρερμήνευσαν μια δήλωσή του όταν είπε ότι η ελάφρυνση του χρέους και η υλοποίησή του είναι θέμα λίγων μηνών. Του μετέφερα, λοιπόν, ότι οι εγχώριες Κασσάνδρες θεώρησαν ότι με τη δήλωσή του παραπέμπει στις καλένδες την ελάφρυνση του χρέους. Και η απάντησή του ήταν ότι κόλαφος για τις Κασσάνδρες των Αθηνών, τονίζοντας ότι η Κομισιόν είναι δεσμευμένη και εργάζεται για λύση υπέρ της ελάφρυνσης του χρέους στο άμεσο μέλλον, επισημαίνοντας πως όταν είπε για λίγους μήνες εννοούσε για τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι επιταχύνεται η διαδικασία για να έχουμε τεχνική συμφωνία για την 4η και τελευταία αξιολόγηση, πριν τις 24 Μαΐου -μέσα στο Σαββατοκύριακο εκτιμώ- και όλοι εργάζονται επιταχύνοντας βηματισμό, έτσι ώστε στις 21 Ιουνίου να ολοκληρωθεί όλο το πακέτο, συμπεριλαμβανομένης και της ελάφρυνσης του χρέους.

Κι αυτό θα είναι πολύ καλό νέο για την Ελλάδα και πρέπει να επιταχύνουμε -αυτή τη διάθεση εισπράττω και από τις Βρυξέλλες- γιατί στη γειτονιά υπάρχουν σύννεφα -γεωπολιτική αστάθεια, κρίση στη Μέση Ανατολή- και έχει προστεθεί ένας παράγοντας αβεβαιότητας με τη νέα υπό διαμόρφωση κυβέρνηση στην Ιταλία, πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να τρέξει για να βγει αποφασιστικά από τη μέγγενη των μνημονίων και να προχωρήσει στη μεταμνημονιακή εποχή.

Χθες είχαμε καλά νέα στην Αθήνα, γιατί επιτέλους ακόμη και το ΔΝΤ αποδέχθηκε τις εκτιμήσεις που είχαν εδώ και καιρό και η ελληνική κυβέρνηση και η Κομισιόν για την πορεία των δημόσιων οικονομικών της χώρας. Που σημαίνει ότι ακυρώνονται όλα τα κασσανδρικά σενάρια ότι δήθεν θα χρειαστεί να έλθουν πιο νωρίς τα μέτρα του 2020 να έλθουν το 2019 ή ότι δεν θα εφαρμοστούν τα προγραμματισμένα και ψηφισμένα θετικά αντίμετρα για το 2019 και το 2020.

Αντιθέτως, αν κάτι προκύπτει από αυτή την εξέλιξη -αλλά προτιμώ να το ανακοινώσει όταν έρθει η ώρα ο πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο- είναι ότι όχι μόνο θα εφαρμοστούν τα προγραμματισμένα θετικά αντίμετρα, αλλά ενδεχομένως και κάτι παραπάνω, καθώς στο τραπέζι που βάλανε κάτω τους αριθμούς δέχθηκαν όλοι πια ότι το προγραμματισμένο για το 2018 πρωτογενές πλεόνασμα που είναι 3,5%, όχι μόνο θα πιαστεί, αλλά ενδεχομένως θα το υπερκεράσουμε και με δημοσιονομική υπεραπόδοση. Οπότε μπορούμε να περιμένουμε και πρόσθετα μέτρα ελαφρύνσεων, αλλά στην ώρα τους και να τα ανακοινώνουν οι αρμόδιοι.

Συμφέρον και υποχρέωση όλων των πολιτικών, ανεξαρτήτως κόμματος και χωρίς τα χρωματιστά γυαλιά της σκοπιμότητας, να ζητήσουν το θέμα της Novartis να διαλευκανθεί από τη Δικαιοσύνη και να μην κουκουλωθεί

Γνώμη μου είναι ότι έχει συμφέρον η χώρα και έχουν συμφέρον και υποχρέωση και όλοι οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως κόμματος και χωρίς τα χρωματιστά γυαλιά της σκοπιμότητας, να ζητήσουν το θέμα της Novartis να διαλευκανθεί από τη Δικαιοσύνη και να μην κουκουλωθεί. Και η Δικαιοσύνη να κρίνει ποιος θα πρέπει να δικαστεί και ποιος όχι, ποιος είναι ένοχος και ποιος είναι αθώος.

Χωρίς αντιμετώπιση της συστημικής διαφθοράς αυτή η χώρα δεν μπορεί να προκόψει. Και είναι ανάγκη σε αυτό το κομμάτι να δώσουμε ως πολιτικό σύστημα ένα σήμα, γιατί στο παρελθόν υπήρξαν ντροπιαστικές στιγμές. Θυμόσαστε τη Βουλή κατά πλειοψηφία να αποφασίζει ότι ο Τσοχατζόπουλος είναι αθώος, με υπογραφές βαριές από κάτω;

Η παραίτηση του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Νίκου Σακελλαρίου, είναι θλιβερή και ως μεθόδευση και ως σκηνικό καθόλου πειστική

Η παραίτηση του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Νίκου Σακελλαρίου, είναι θλιβερή και ως μεθόδευση και ως σκηνικό καθόλου πειστική. Νομίζω ότι κάνει ζημιά και στον ίδιο και στη Δικαιοσύνη και ο τρόπος με τον οποίο σκηνοθετήθηκε και εκδηλώθηκε συνιστά παρέμβαση στη Δικαιοσύνη. Αν ο κ. Σακελλαρίου πραγματικά αγανάκτησε για τις διαρροές και παραιτήθηκε λόγω διαρροών θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί πάρα πολλές φορές στο παρελθόν, ξεκινώντας από τον Οκτώβριο του 2016, όταν διέρρευσε πολύ πιο νωρίς η απόφαση για τα κανάλια και τους καναλάρχες. Αλλά τότε ήταν από αυτούς που σιώπησαν στο θέμα και λυπάμαι γι’ αυτό .

Νομίζω ότι την καλύτερη απάντηση στην παραίτηση Σακελλαρίου την έδωσαν οι ίδιοι οι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφαση που εξέδωσαν χθες, σύμφωνα με την οποία κανείς δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη, ούτε καν ο πρόεδρος του ΣτΕ.

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας στις 17 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση χθες το απόγευμα στο Ευρωκοινοβούλιο. Στην εκδήλωση μίλησαν μεταξύ άλλων ο Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και Πρόεδρος της ομάδας υψηλού επιπέδου του Προεδρείου για την Ισότητα των Φύλων και τη Διαφορετικότητα, Δημήτρης Παπαδημούλης και η Συμπρόεδρος της διακομματικής ομάδας για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ και Ευρωβουλευτής Terry Reintke.

Η 17η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Διεθνής Ημέρα κατά της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και της αμφιφυλοφιλίας (International Day Against Homophobia, Transphobia and Biphobia) διότι την αντίστοιχη ημερομηνία, το 1990, η ομοφυλοφιλία έπαψε να θεωρείται ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, το 1/3 των χωρών παγκοσμίως ποινικοποιούν τις συναινετικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η αποκάλυψη της ταυτότητας φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού κάποιου, μπορεί να αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνη για τα εν λόγω πρόσωπα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αναγνωρίσει το συμβολισμό της ημέρας αυτής και στις 19 Ιανουαρίου 2006, κάλεσε με συντριπτική πλειοψηφία και ψήφισμά του, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβουν δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω ομοερωτικού προσανατολισμού.

Με αφορμή την Παγκόσμια αυτή μέρα απέναντι στον ρατσισμό που αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ο Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, αρμόδιος για την Ισότητα των φύλων και τη Διαφορετικότητα, αλλά και θεσμικά υπεύθυνος ως πρόεδρος της ομάδας εργασίας του Προεδρείου (Ομάδα Υψηλού Επιπέδου) που κατευθύνει την πολιτική Ισότητας και Διαφορετικότητας στο ΕΚ, Δημήτρης Παπαδημούλης, απεύθυνε την παρακάτω ομιλία:

«Αγαπητοί συνάδελφοι και μέλη του προσωπικού

Θα ήθελα να σας καλωσορίσω στους φετινούς εορτασμούς για τη Διεθνή Ημέρα κατά της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και της αμφιφυλοφιλίας.

Η μέρα αυτή έχει ιδιαίτερη και συμβολική σημασία. Ο λόγος; Πολλές χώρες ακόμα και σήμερα, το 1/3 όλων των χωρών, ποινικοποιούν τις σχέσεις μεταξύ του ιδίου φύλου. Αυτή είναι μια από τις σημαντικότερες ημέρες για τις κοινότητες και τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ και ως εκ τούτου θεωρώ τέτοιες εκδηλώσεις σημαίνουσες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς προσπαθούν να εξαλείψουν τις διακρίσεις έναντι όλων των ΛΟΑΤΚΙ και να προωθήσουν την ισότητα.

Η μη διακριτική μεταχείριση των ανθρώπων σε κάθε πτυχή της ζωής τους είναι εξαιρετικά σημαντική τόσο για εμένα προσωπικά όσο και για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ως Αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου, αρμόδιος για την ισότητα των φύλων και τη διαφορετικότητα και Πρόεδρος της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου του Προεδρείου για το συγκεκριμένο θέμα, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να απευθύνω αυτό το μήνυμα σε εσάς σήμερα, με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας κατά της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και της αμφιφυλοφιλίας.

Ως πολιτικό θεσμικό όργανο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιδιώκει τη συνεχή προώθηση της συμμετοχής και της δίκαιης εκπροσώπησης για όλους. Πάντα το πράτταμε και πάντα θα αφιερώνουμε τον εαυτό μας στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της διαφορετικότητας και στην καταπολέμηση όλων των μορφών διακρίσεων, μεταξύ των οποίων και αυτών που βασίζονται στον σεξουαλικό προσανατολισμό και τη σεξουαλική ταυτότητα. Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τα μέτρα, τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις που αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής εντός αλλά και εκτός του χώρου εργασίας. Οι ΛΟΑΤΚΙ έχουν το θεμελιώδες δικαίωμα όχι μόνο να συμμετέχουν στις πολιτικές διαδικασίες αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία χωρίς φόβο αποκλεισμού ή δίωξης.Τόσο οι Ευρωπαϊκές όσο και οι διεθνείς κοινότητες και άτομα ΛΟΑΤΚΙ, πρέπει να μπορούν να βασίζονται και να εμπιστεύονται τη νομοθεσία και τη στρατηγική της ΕΕ για την προστασία τους.

Θα ήθελα τώρα να σας καλέσω να ακούσετε συναδέλφους, εμπειρογνώμονες και μέλη του προσωπικού και να δώσω το λόγο στην βουλευτή Terry Reintke από την διακομματική ομάδα ΛΟΑΤΚΙ, η οποία θα αναλύσει ορισμένα βασικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η κοινότητά τους. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

https://youtu.be/n7GtL27eEb4

Σε εκδήλωση του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για τη Μεταποίηση (European Manufacturing Forum) συμμετείχε ως ένας εκ των κεντρικών ομιλητών ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχε ως θέμα το Σχέδιο Δράσης της Κομισιόν για τη Βιώσιμη Χρηματοδότηση και τίτλο «Ένωση Κεφαλαιαγορών και Πράσινη Οικονομία – Πώς η βιωσιμότητα ως αρχή των δημοσιονομικών μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη του μεταποιητικού κλάδου στην Ευρώπη».

Ο Δημ. Παπαδημούλης επισήμανε ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβει υπόψη τις προκλήσεις που προκύπτουν από τις νέες τεχνολογίες και να μετατρέψει το σχέδιο δράσης της σε ένα αποτελεσματικό σύνολο πράξεων», σημειώνοντας πως «ο τομέας της μεταποίησης αφορά 34 εκατομμύρια πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από τα οικονομικά διαγράμματα, τις εθνικές οικονομίες άλλα και τις μακροοικονομικές μελέτες και προβλέψεις».

 Αναλυτικά η ομιλία του Δημ. Παπαδημούλη:

«Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

αρχικά, επιτρέψτε μου να σας ευχαριστήσω που συγκεντρωθήκατε εδώ απόψε. Επιτρέψτε μου επίσης να ευχαριστήσω τον Γενικό Γραμματέα, Antony Fell για την πρόσκλησή του να μιλήσω στην εκδήλωση, παρά την καθυστέρησή μου λόγω μιας πολιτικής συνάντησης με τον Επίτροπο Οικονομικών, Pierre Moscovici, η οποία μόλις τελείωσε.

Ο τομέας της μεταποίησης αφορά 34 εκατομμύρια πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από τα οικονομικά διαγράμματα, τις εθνικές οικονομίες άλλα και τις μακροοικονομικές μελέτες και προβλέψεις.

Συναντήσεις όπως αυτή σήμερα δίνουν την ευκαιρία να συζητήσουμε και να προχωρήσουμε περαιτέρω το διάλογο για την δημιουργία ενός πιο βιώσιμου μοντέλου. Ενός μοντέλου που θα επιτρέψει στις οικονομίες μας να σχεδιάσουν μια μακροπρόθεσμη και πιο σταθερή στρατηγική, σε αντίθεση με όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα.

Ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ως σκιώδης εισηγητής της πολιτικής μου ομάδας για θέματα Βιώσιμης Χρηματοδότησης χαιρέτησα θερμά το σχέδιο δράσης της Επιτροπής για μια πιο πράσινη και πιο καθαρή οικονομία. Η βιωσιμότητα και η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα, αποτελεσματικότερη από πλευράς αξιοποίησης των πόρων και ταυτόχρονα κυκλική, είναι καθοριστικής σημασίας για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της ΕΕ.

Η ευθύνη έγκειται στα χέρια, όχι μόνο των επιχειρηματιών, αλλά και στα χέρια των καταναλωτών, των πολιτικών και των ρυθμιστικών φορέων. Χαίρομαι που το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για τον Κατασκευαστικό Τομέα και τη Μεταποίηση (European Manufacturing Forum) είναι πρόθυμο να αντιμετωπίσει αυτά τα θέματα και να ανοίξει τη συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο Επίτροπος Jyrki Katainen δήλωσε πριν από δύο μήνες ότι «τουλάχιστον το 40% των κεφαλαίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων (EFSI) που αφορούν έργα υποδομών θα κατευθυνθεί σε συγκεκριμένα έργα που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για αειφόρες επενδύσεις από ιδιώτες επενδυτές και, ταυτόχρονα συμβάλλοντας στην επιτυχία της μετάβασης προς μια καθαρότερη, πιο αποδοτική, κυκλική οικονομία».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβει υπόψη τις προκλήσεις που προκύπτουν από τις νέες τεχνολογίες και να μετατρέψει το σχέδιο δράσης της σε ένα αποτελεσματικό σύνολο πράξεων. Επομένως, χρειαζόμαστε εποπτικούς φορείς παρακολούθησης, ώστε να διασφαλίσουμε την έγκαιρη ενσωμάτωση του στόχου της βιωσιμότητας στις επιχειρήσεις.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευτεί σε τρεις στόχους για το κλίμα έως το 2030. Οι προσπάθειες του μεταποιητικού κλάδου είναι υψίστης σημασίας για την εκπλήρωση των στόχων αυτών.

Πρόκειται για τους εξής:

– Ελάχιστη μείωση κατά 40% των εκπομπών του θερμοκηπίου

– Μερίδιο 27% των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην τελική κατανάλωση ενέργειας

– Εξοικονόμηση ενέργειας κατά 30% σε σύγκριση με το σενάριο «business–as–usual«.

Οι πράσινες επενδύσεις πρέπει να καταστούν προτεραιότητα για τις επιχειρήσεις, δημιουργώντας κίνητρα και διαρθρωτικές διαδικασίες που ενισχύουν την καλλιέργεια μακροπρόθεσμων επενδύσεων. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να αντανακλούν αυτές τις προτεραιότητες στις πρακτικές και δράσεις τους.

Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να αντανακλούν την έκθεση στην κλιματική αλλαγή. Η χρηματοδότηση και η τεχνική υποστήριξη για έργα βιωσιμότητας και σε μεταποιητικές επιχειρήσεις πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω.

Πρέπει όλοι να μάθουμε από τα διδάγματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Σε αυτή τη βάση, πρέπει να διασφαλίσουμε, όχι με λόγια, αλλά με δράσεις, τη δίκαιη ανάπτυξη του μεταποιητικού τομέα, με τρόπο βιώσιμο για τους επιχειρηματίες, αλλά κυρίως για τα 34 εκατομμύρια εργαζόμενους που αποτελούν την πραγματική προστιθέμενη αξία για το μέλλον του τομέα.

Σας ευχαριστώ».

Δήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Ομοφοβίας πραγματοποίησε ο Δημήτρης Παπαδημούλης, επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αρμόδιος για την Ισότητα των φύλων και τη Διαφορετικότητα, αλλά και θεσμικά υπεύθυνος ως Πρόεδρος της ομάδας εργασίας του προεδρείου (Ομάδα Υψηλού Επιπέδου) που κατευθύνει την πολιτική Ισότητας και Διαφορετικότηταςστο ΕΚ.

Ο Δημ. Παπαδημούλης απηύθυνε έκκληση «για μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, στην οποία θα προστατεύονται όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Στις 17 Μαΐου 1990 η ομοφυλοφιλία έπαψε να θεωρείται ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας (International Day Against Homophobia and Transphobia).

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 19 Ιανουαρίου 2006 αναγνώρισε με μεγάλη πλειοψηφία το συμβολισμό της ημέρας αυτής και με ψήφισμά του κάλεσε τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβουν δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω ομοερωτικού προσανατολισμού.

Αναλυτικά η δήλωση του Δημ. Παπαδημούλη:

«Η 17η Μαΐου, η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, έχει ιδιαίτερη και συμβολική σημασία. Ο λόγος; Πολλές χώρες δυστυχώς ακόμα και σήμερα ποινικοποιούν τις σχέσεις μεταξύ του ιδίου φύλου.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει δεσμευθεί για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και την καταπολέμηση κάθε είδους διακρίσεων. Για την ενίσχυση αυτών των βασικών αξιών και δικαιωμάτων, ιδρύθηκε το 2004 στο Ευρωκοινοβούλιο μια Ομάδα Υψηλού Επιπέδου για την προώθηση και υπεράσπιση της Ισότητα των Φύλων και της Διαφορετικότητας, η οποία συνεργάζεται στενά με τα υπόλοιπα όργανα του Ευρωκοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Εδώ και τέσσερα χρόνια, ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχω αναλάβει τα καθήκοντα του Προέδρου αυτής της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου. Υπό την Προεδρεία μου η Ομάδα Υψηλού Επιπέδου υπέβαλλε στο Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου ένα σχέδιο δράσης για την ισότητα των φύλων και την προστασία της διαφορετικότητας, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα και υλοποιούμε εντατικά με φιλόδοξους στόχους. Επίσης ετοιμάζουμε αυτή την περίοδο, ένα σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της προστασίας της διαφορετικότητας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αξιοποιώντας και αντίστοιχο πρόσφατο σχέδιο δράσης που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το σχέδιο θα υπογραμμίζει μεταξύ άλλων τη ζωτική σημασία της καταπολέμησης της ομοφοβίας και τρανσφοβίας, προκειμένου να οικοδομούμε καθημερινά ένα ανοικτό, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις εργασιακό περιβάλλον.

Οι ΛΟΑΤ κοινότητες έχουν το θεμελιώδες δικαίωμα και τα άτομα ως πολίτες, όχι μόνο να συμμετέχουν στις πολιτικές διαδικασίες, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία χωρίς το φόβο του αποκλεισμού ή της ποινικής δίωξης. Οι ΛΟΑΤ στην Ευρώπη, αλλά και οι διεθνείς κοινότητες, πρέπει να μπορούν να βασίζονται στη νομοθεσία και τη στρατηγική της Ε.Ε. για την προστασία τους.

Στην πατρίδα μου την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα, με καθαρές μεγάλες πλειοψηφίες το Ελληνικό Κοινοβούλιο έχει υιοθετήσει μέτρα προς την αντίστοιχη κατεύθυνση και αυτό είναι ένα βήμα ωρίμανσης και δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της Ελλάδας.

Από την πλευρά μου, ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεσμεύομαι να συνεχίσω να εργάζομαι προς αυτή την κατεύθυνση, με τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις και διάλογο. Για μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, στην οποία θα προστατεύονται όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλες και όλους».

Σε συνέντευξή του στον ρ/σ Alpha 989 (Λ. Ιωάννου), ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, δήλωσε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

Η συνάντηση Τσίπρα-Ζάεφ δείχνει ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος και είμαστε κοντά σε συμφωνία

Η συνάντηση Τσίπρα-Ζάεφ δείχνει ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος και είμαστε κοντά σε συμφωνία. Συμφωνία όμως δεν υπάρχει. Θεωρώ ότι μια τέτοια συμφωνία, εφόσον υπάρξει, θα πάρει καθαρή και ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή.  Όσο πιο μεγάλη είναι αυτή η πλειοψηφία τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

Αν η ΝΔ συρθεί στην γραμμή του «όχι», ακυρώνοντας την ίδια την πολιτική του Κ. Καραμανλή, του Κ. Μητσοτάκη, του ίδιου του κόμματος, νομίζω ότι θα δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα. Αν η ΝΔ  αντιταχθεί σε αυτή τη λύση θα βρεθεί ένα κόμμα ανάδελφο στους κόλπους του ευρωπαϊκού φιλολαϊκού κόμματος.

Η επίλυση ζητημάτων, όπως το Μακεδονικό, θα αποδειχθεί καταλύτης για την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού

Μια σειρά θεμάτων, στην κορυφή των οποίων και το Μακεδονικό, θα αποδειχθούν -εφόσον προχωρήσουν σε λύση-  καταλύτες για την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και αυτό δεν το θεωρώ αρνητικό.

Δεν πρόκειται να γίνει βήμα ένταξης της γειτονικής χώρας στους ευρωπαϊκούς ή ευρώ-ατλαντικούς θεσμούς πριν γίνουν πράξη όσα συμφωνηθούν σε αυτή τη διεθνή συμφωνία με τις πανίσχυρες διεθνείς ρήτρες.

Σε συνέντευξή του στον ρ/σ «Στο Κόκκινο» (Γ. Τραπεζιώτη), ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, δήλωσε τα ακόλουθα:

Θα ήθελα το σχόλιό σας για το μεγάλο θέμα της ημέρας, στη σφαγή για την πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ και τη φωτιά που έβαλε ξανά στη Μέση Ανατολή ο Τραμπ

Τραμπ και Νετανιάχου, με αυτή τη μετακόμιση της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Βηθλεέμ, την οποία και πανηγύρισαν, έβαλαν φωτιά σε μια μπαρουταποθήκη. Έχουμε ήδη δεκάδες νεκρές από ένα αμόκ βίας των ισραηλινών αρχών. Απέναντι σε αυτό δεν χωρούν ούτε σιωπή, που σημαίνει συνενοχή, ούτε ίσες αποστάσεις.

Μόλις κατέθεσα κατεπείγουσα ερώτηση στην Κομισιόν, όπως πρέπει και το ίδιο να κάνουν και ο ΟΗΕ και ο Αραβικός Σύνδεσμος, ζητώντας από την ΕΕ να πάρει από χθες άμεσες πρωτοβουλίες για να δοθεί ένα τέλος σε αυτή τη σφαγή, αλλά και για να γίνουν επιτέλους και πάλι συνομιλίες για την ύπαρξη δύο κρατών.

Είναι φρικιαστικό το πόσο ωμά ένας λαός που του δόθηκε -και σωστά με αποφάσεις του ΟΗΕ το 1948- γη και η δυνατότητα να φτιάξει πατρίδα, να αρνείται το ίδιο ακριβώς δικαίωμα σε έναν λαό με τον οποίο συνυπήρχαν στον ίδιο χώρο για χιλιετίες.

Αναρωτιέμαι αν το γεγονός ότι η ΕΕ καλεί σε αυτοσυγκράτηση, αρκεί σε τέτοιες περιπτώσεις;

Δεν αρκεί η ΕΕ να ζητάει γι’ αυτή τη σφαγή αυτοσυγκράτηση. Αυτή την ώρα απαιτούνται πρωτοβουλίες και η συζήτηση είναι μονόδρομος απέναντι στη λογική Νετανιάχου, που την τροφοδοτεί ο Τραμπ αλλά και οι χαμηλοί τόνοι της επίσημης ευρωπαϊκής ηγεσίας, που επιβάλλει με τη βία των όπλων τα δικά του θέλω, τορπιλίζοντας κάθε προσπάθεια ειρήνευσης και αναζήτησης πολιτικής και διπλωματικής λύσης που να οδηγεί σε δύο κράτη.

Διαβάζω σε ρεπορτάζ της Αυγής για συμφωνία κυβέρνησης και θεσμών κι ότι επιτεύχθηκε το αναπτυξιακό σχέδιο, κάτι που ανοίγει τον δρόμο τόσο για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, όσο και για την αύξηση του κατώτατου μισθού μετά τη λήξη του προγράμματος στις 20 Αυγούστου. Φαίνεται πια ότι δύο πολύ βασικά πράγματα μπαίνουν σε ράγα και επισήμως, έτσι είναι;

Αυτή είναι και η δική μου αίσθηση. Στις 20 Αυγούστου τελειώνει το 3ο και τελευταίο μνημόνιο, η Ελλάδα αποκτά μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Δεν βγαίνουμε από την κρίση, ωστόσο μπαίνουμε σε μια περίοδο με περισσότερες δυνατότητες. Η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η συνέχιση της μείωσης της ανεργίας, η σταδιακή αύξηση των μισθών θα είναι οι καρποί αυτής της νέας φάσης.

Θέλω να στείλω ένα μήνυμα στις Κασσάνδρες των Αθηνών, που διαρκώς ανακαλύπτουν εμπόδια, φέρνοντας την καταστροφή: Η Ελλάδα θα βγει από τα μνημόνια με κυβέρνηση Τσίπρα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση Τσίπρα δεν σκοπεύουν μετά τα μνημόνια να αναβιώσουν το χρεοκοπημένο παραγωγικό και πολιτικό μοντέλο των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που τίναξαν την μπάνκα στον αέρα με σκάνδαλα και πελατειακές ρυθμίσεις. Αντιθέτως, σκοπεύουμε να θεμελιώσουμε την ανασυγκρότηση της χώρας πάνω σε υγιή δημόσια οικονομικά.

Αυτή την ώρα η δημοσιονομική υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας είναι ίσως το ισχυρότερο ατού μαςαπέναντι στις απαιτήσεις τις άλλης πλευράς. Βρισκόμαστε στην κορύφωση των τελευταίων διαπραγματεύσεων και χρειάζεται να επιταχύνουμε όλοι, προκειμένου να μην υπάρξουν καθυστερήσεις ή εμπλοκές, γιατί ο χρόνος είναι χρήμα.

Για ποιο λόγο αυτή η συνταγή στην επιλογή των στόχων; Εφόσον ο δημοσιονομικός στόχος είναι ίδιος, για ποιο λόγο δεν μας άφησαν να το κάνουμε με τον δικό μας τρόπο το προηγούμενο διάστημα και διάλεξαν αυτοί τον δικό τους τρόπο; Και για ποιον λόγο θα μας αφήσουν να το κάνουμε;

Δεν θα μας αφήσουν, το κατακτάμε. Κι αυτή είναι η διαφορά μεταξύ μνημονιακής και μετα-μνημονιακής περιόδου. Μνημόνιο σημαίνει άγρια επιτροπεία και επιβολή όχι μόνο των στόχων αλλά και του τρόπου επίτευξής τους, μια συνταγή που αποδείχθηκε άδικη και με οδυνηρές κοινωνικές επιπτώσεις. Γι’ αυτό είναι τεράστιο λάθος να υποτιμά κανείς την πρόοδο και την ανάσα που δίνει το τέλος των μνημονίων στην Ελλάδα.

Υπογραμμίζω, επίσης ότι η μεγαλύτερη ελευθερία στην άσκηση της πολιτικής συνεπάγεται ταυτόχρονα και μεγαλύτερη ευθύνη για την ελληνική πλευρά και κυβέρνηση. Έχω εμπιστοσύνη και στηρίζω απόλυτα το οικονομικό μας επιτελείο και τον πρωθυπουργό, που επιδιώκουν την καλύτερη δυνατή λύση για τη χώρα.

Θεωρώ άκαιρο να ανοίγουμε αυτή την ώρα θέματα αναρμοδίως, για το τι θα γίνει με το ακριβές μείγμα της οικονομικής πολιτικής από την 1η Γενάρη του ’19 και μετά. Νομίζω ότι όσο καλύτερες είναι η λύση που θα πετύχουμε για την ελάφρυνση του χρέους και οι δημοσιονομικές μας επιδόσεις κλείνοντας το ’18, τόσο περισσότερα πράγματα θα κάνουμε στην αλλαγή του μείγματος και την ελάφρυνση της λιτότητας.

Φοβάστε ότι μπορεί να πέσουμε «θύματα» των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ ορισμένων εκ των δανειστών για το κομμάτι του χρέους, δηλαδή να υπάρξουν καθυστερήσεις, μιας και το ζήτημα είναι περισσότερο πολιτικό παρά οικονομικό;

Όλοι δηλώνουν ότι θέλουν να τελειώσουμε στις 21 Ιουνίου, αλλά η εμπειρία δείχνει δύο πράγματα: Πρώτον, ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, και δεύτερον, ότι το κόστος από τις διαφωνίες ανάμεσα σε ΔΝΤ και δανειστών, κυρίως Γερμανίας, την περίοδο της 2ης αξιολόγησης, το πλήρωσε η ελληνική οικονομία και κοινωνία. Οπότε δεν έχει νόημα να είναι κανείς χαζοχαρούμενα αισιόδοξος.

Σε κάθε περίπτωση, αποκλείεται το σενάριο παράτασης του μνημονίου αν και ορισμένοι στην Αθήνα θα ήθελαν να είμαστε αιωνίως σε μνημόνιο. Είναι οι ίδιοι που ευθύνονται για αυτά. Να ξεκαθαρίσω, επίσης, ότι για να υπάρξει η περίφημη πιστοληπτική γραμμή χρειάζεται να το ζητήσει η Ελλάδα και τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει.Θέλουμε να στείλουμε στους πάντες ένα σήμα εξόδου από τα μνημόνια, συνεχίζοντας με νοικοκυρεμένα δημόσια οικονομικά μια πορεία ανάκαμψης κι ανασυγκρότησης, που έχει ήδη ξεκινήσει.

Η πραγματικότητα είναι ότι ολοένα και περισσότερες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου αναζητούν, μέσα από τον διάλογο, συγκλίσεις και κοινό βηματισμό στην Ευρώπη

Το ότι ο Ούντο Μπούλμαν κάλεσε τις εγχώριες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς να μην συνεργαστούν με τη ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη, αλλά να ανοίξουν διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι για τη συντριπτική πλειοψηφία της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών, των Πρασίνων και της Αριστεράς περίπου αυτονόητο. Και είναι στην ίδια ακριβώς γραμμή με αυτά που έλεγε και ο προκάτοχός του Τζιάνι Πιτέλα.

Ορισμένοι στην Αθήνα θεωρούν ότι ο Παπαδημούλης κάνει μάγια στις Βρυξέλλες κι επηρεάζει τους πάντες εκεί. Κι όταν έφυγε ο Πιτέλα, για να γίνει Γερουσιαστής στην Ιταλία, έκαναν πάρτι.

Η πραγματικότητα είναι ότι ολοένα και περισσότερες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου – Σοσιαλιστές, Αριστεροί, Πράσινοι- αναζητούν, μέσα από τον διάλογο, συγκλίσεις και κοινό βηματισμό στην Ευρώπη. Επίσης, ο Τσίπρας καλείται ως Αριστερός πρωθυπουργός και παρατηρητής εδώ και περίπου τρία χρόνια στις Συνόδους Κορυφής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, όπου κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τη Φώφη Γεννηματά.

Αυτό που είναι παράδοξο και σε αναντιστοιχία με αυτή την τάση είναι η οξεία αντι-ΣΥΡΙΖΑ επιθετική ρητορική, που χαρακτηρίζει πολλά ηγετικά στελέχη του Κινήματος Αλλαγής, και η οποία συχνά φτάνει σε υβριστικές ακρότητες, όπως χθες δυστυχώς από τον Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος υιοθέτησε ρητορική που θα ζήλευε κι η Χρυσή Αυγή.

Το σενάριο συνεργασίας Αριστεράς – Σοσιαλδημοκρατίας  – Πρασίνων στη Γερμανία, μετά τις τελευταίες εκλογές του Σεπτεμβρίου δεν είχε πλειοψηφία για να μπορέσει να υλοποιηθεί. Αντιθέτως, στην Ελλάδα αυτό που αποκαλούμε ευρύτερο προοδευτικό χώρο στις εκλογές παίρνουν, κατά κανόνα, τη λαϊκή πλειοψηφία, καμιά φορά και σε ποσοστό μεγαλύτερο του 55%.

Πέρα, όμως, από τη μικροπολιτική και τις οξύτητες θα ήθελα να επισημάνω το εξής: Στο Κίνημα Αλλαγής, αυτή την περίοδο ειδικά, υπάρχει μια έντονη αναταραχή, γιατί βιώνουν μια σοβαρή κρίση προσανατολισμού, σχετικά με ποιον θα συνεργαστούν μετά τις εκλογές. Και με τη ΝΔ και με τον ΣΥΡΙΖΑ ταυτόχρονα αποκλείεται.

Κι επειδή οι επόμενες εκλογές θα είναι ένα ντέρμπι μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ -με τη διαφορά μεταξύ τους να είναι μικρή στο τέλος κατά τη γνώμη μου, με τις περισσότερες πιθανότητες να τις κερδίσει να τις έχει ο ΣΥΡΙΖΑ– αυτό θα σημάνει μια ισχυρή πόλωση ανάμεσα στις δύο βασικές επιλογές, κυβέρνηση με κορμό ΣΥΡΙΖΑ ή με ΝΔ, η γραμμή των ίσων αποστάσεων που εκπέμπει η Φώφη Γεννηματά δεν αντέχει στον χρόνο και θα οδηγήσει σε ακόμη χαμηλότερο μονοψήφιο ποσοστό το Κίνημα Αλλαγής.

Αυτήν την κρίση προσανατολισμού δεν είναι δυνατόν να την αντιμετωπίζει κανείς απλώς με μια παρόξυνση του αρχηγισμού. Χρειάζονται σαφείς πολιτικές επιλογές: Ή με την πρόοδο ή με τη συντήρηση.

Στη νέα περίοδο το πολιτικό κλίμα στη χώρα μας πρέπει να γίνει ηπιότερο. Χρειαζόμαστε ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση, όχι διχαστικό φανατισμό και ακρότητες

Είμαστε στην κορύφωση λεπτών διαπραγματεύσεων. Αυτή τη στιγμή, αυτό που προέχει για τη χώρα, είναι η έξοδος από τα μνημόνια, η αναπτυξιακή στρατηγική για την επόμενη μέρα, με φιλοδοξίες αλλά και με ρεαλιστική αποτελεσματικότητα, και κυρίως να «κλειδώσουμε» την ελάφρυνση του χρέους, γιατί αυτό θα είναι το διαβατήριο για μια βιώσιμη ανάπτυξη.

Για τον σκοπό αυτό, απαιτείται για τον επόμενο 1 -1,5 χρόνο πολιτική σταθερότητα και ενίσχυση των θετικών τάσεων, που ήδη εμφανίζονται. Γι’ αυτό και στις Βρυξέλλες κανείς, ούτε ο Γιούνκερ, ούτε ο Μπούλμαν, ούτε η Κέλερ, ούτε η Τσίμερ, δεν πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν εκλογές στην Ελλάδα.

Στη νέα περίοδο νομίζω ότι πρέπει να αλλάξει και το πολιτικό κλίμα στη χώρα μας και να γίνει ηπιότερο. Αυτός ο διχαστικός φανατισμός, αυτές οι ακρότητες δεν χρειάζονται. Χρειαζόμαστε ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση, εθνική συνεννόηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και κουλτούρα διαλόγου. Γιατί, στην εποχή της απλής αναλογικής, και με όλους τους κινδύνους να μας περιβάλλουν – Ερντογάν, γεωπολιτικές αστάθειες κ.λπ.- χρειάζεται να ενισχυθεί αυτή η κουλτούρα συνεργασίας και διαλόγου και σε εθνικό επίπεδο και στην αυτοδιοίκηση.

Η μεγάλη πλειοψηφία των παικτών που θα συνδιαμορφώσουν τη λύση ζητά και προτείνει έναν ευκρινή, σαφή και αξιόπιστο μηχανισμό ελάφρυνσης του χρέους

Αυτή τη στιγμή, η μεγάλη πλειοψηφία των παικτών που θα συνδιαμορφώσουν τη λύση ζητά και προτείνει έναν ευκρινή, σαφή και αξιόπιστο μηχανισμό ελάφρυνσης του χρέους, γιατί αυτή είναι και η ομόφωνη δέσμευση του Eurogroup από τον Ιούνιο του 2016 και τώρα αυτό πρέπει να γίνει πράξη.

Σε αυτό το θέμα εργαζόμαστε, ώστε εσωτερικά πολιτικά προβλήματα της Γερμανίας να μην οδηγήσουν σε καθυστερήσεις και εμπλοκές. Και στο αίτημα της καθαρής μεσοπρόθεσμης ελάφρυνσης του χρέους την ίδια θέση έχουν και η Κομισιόν και η γαλλική και η ελληνική κυβέρνηση και πολλές άλλες κυβερνήσεις και η ΕΚΤ.

Και ελπίζω ότι, επειδή είναι απαραίτητο να πει «ναι» και η Γερμανία, η τελική λύση –που θα έρθει αρκετά πριν την τυπική λήξη του μνημονίου στα τέλη Αυγούστου και σκοπός μας είναι το πακέτο να έχει κλείσει στις 21 Ιουνίου- θα μας δώσει τις αναπτυξιακές ανάσες που χρειαζόμαστε.

Τώρα πρέπει να τρέξουμε όλοι, γιατί ο χρόνος είναι χρήμα

Τώρα πρέπει να τρέξουμε όλοι, γιατί ο χρόνος είναι χρήμα και πρέπει πριν τα «μπάνια του λαού» το πλήρες πακέτο της εξόδου της Ελλάδας από τα μνημόνια να είναι απολύτως σαφές. Είμαστε κοντά στην έξοδο, διανύουμε τα τελευταία μέτρα, αλλά δεν έχουμε κόψει ακόμα το νήμα.

Προτιμώ, λοιπόν, πρώτα να «κλειδώνει» κανείς κάτι και μετά να το ανακοινώνει. Θεωρώ, επίσης, ότι και οι πολίτες δεν αρέσκονται σε υποσχέσεις, αλλά θέλουν μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Ο Δημ. Παπαδημούλης επεσήμανε ότι «η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει τη νησιωτική πολιτική ως έναν από τους βασικούς πυλώνες της αναπτυξιακής στρατηγικής της», κάνοντας λόγο για μια «εθνική στρατηγική για την περιφερειακή συνοχή».

«Κεντρικό ζήτημα στην όλη προσπάθεια αποτελούν οι πολιτικές συνοχής, για τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, αλλά και η ενεργητική πολιτική μας στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου προωθούμε μια αναπτυξιακή, κοινωνική και φιλο-περιβαλλοντική ατζέντα», τόνισε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, με την ιδιότητά του ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και ως μέλος της επιτροπής περιφερειακής πολιτικής.

«Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ιδιαίτερα σημαντικός, και πρέπει οι τοπικές αρχές να βρίσκονται σε πνεύμα συνεργασίας με την κυβέρνηση, και να συμβάλλουν με προτάσεις», επεσήμανε μεταξύ άλλων.

Ακολουθεί η πλήρης ομιλία του Δημήτρη Παπαδημούλη:

«H πατρίδα μας, ως κατεξοχήν νησιωτική χώρα, οφείλει να εμβαθύνει διαρκώς στις προκλήσεις και τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη νησιωτικότητα, τη διασύνδεση με την ηπειρωτική χώρα, την περιφερειακή ανάπτυξη και τον τουρισμό, τις μεταφορές, την αλιεία και το περιβάλλον.

Όλα τα παραπάνω εντάσσονται σε μια εθνική στρατηγική για την περιφερειακή συνοχή και αφορούν στην υγιή επιχειρηματικότητα, στην ευρυζωνική σύνδεση των μόνιμων κατοίκων στα νησιά, στο κόστος της μεταφοράς προϊόντων και αγαθών, στη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη και στον ελλιμενισμό, στη φορολογία, στην εκπαίδευση και στο σύστημα υγείας.

Με λίγα λόγια, η νησιωτική πολιτική πρέπει να είναι πάντοτε στον πυρήνα της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο οφείλουμε να διεκδικούμε ορθότερη κατανομή των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων, αλλά και περισσότερους πόρους για την περιφερειακή ανάπτυξη και την ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου των νησιών.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει τη νησιωτική πολιτική ως έναν από τους βασικούς πυλώνες της αναπτυξιακής στρατηγικής της, αναγνωρίζοντας και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπιστούν με επιτυχία ζητήματα που έχουν να κάνουν με το μόνιμο πληθυσμό, την κοινωνικοοικονομική λειτουργία του κάθε νησιού, και ιδιαίτερα των μικρότερων νησιών, την σταδιακή ανάπτυξη κινήτρων που θα καταπολεμούν τα δυσμενή δημογραφικά χαρακτηριστικά, και πολιτικών που θα ενδυναμώνουν την περιφερειακότητα.

Ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και ως μέλος της επιτροπής περιφερειακής πολιτικής, παρακολουθώ στενά τα ιδιαίτερα ζητήματα που προκύπτουν και τις πολιτικές που επεξεργάζονται τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Γνωρίζω ότι υπάρχουν σημαντικές αναπτυξιακές διαφοροποιήσεις σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα, μεταξύ μεγάλων και μικρών νησιών που ανήκουν σε ένα διοικητικό νησιωτικό σύμπλεγμα, αλλά και εντός των νησιών, στις εσωτερικές τους ζώνες, λόγω και της προβληματικής προσπελασιμότητάς τους, αλλά και του γεγονότος ότι η νησιωτική πολιτική της ΕΕ χρίζει σημαντικών βελτιώσεων.

Κεντρικό ζήτημα στην όλη προσπάθεια αποτελούν οι πολιτικές συνοχής, για τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, αλλά και η ενεργητική πολιτική μας στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου προωθούμε μια αναπτυξιακή, κοινωνική και φιλο-περιβαλλοντική ατζέντα.

Υπάρχουν αρκετά ζητήματα και τομείς στα οποία πρέπει να εντατικοποιηθεί η προσπάθεια, και σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ζητήματα που έχουν να κάνουν επίσης με τον ενεργειακό σχεδιασμό, τη ναυσιπλοΐα, την ποιοτική αναβάθμιση και διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ιδιαίτερα σημαντικός, και πρέπει οι τοπικές αρχές να βρίσκονται σε πνεύμα συνεργασίας με την κυβέρνηση, και να συμβάλλουν με προτάσεις. Έχουμε περάσει πολύ δύσκολα χρόνια, η κοινωνία μας έχει υποφέρει, και πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να ενισχύσουμε τις πολιτικές κοινωνικής συνοχής και βιώσιμης ανάπτυξης.

Είμαι βέβαιος ότι στο συνέδριό σας θα υπάρξουν ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις και προτάσεις, και πως θα βγουν χρήσιμα συμπεράσματα. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνεχίζω να στηρίζω τις προσπάθειές σας, και θα χαρώ να λάβω γνώση των όσων θα συζητηθούν αυτό το τριήμερο στην Τήλο.

Σας ευχαριστώ και καλή συνέχεια».

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης σημείωσε ότι «η υπερψήφιση του νομοσχεδίου για την αναδοχή και υιοθεσία, στο οποίο περιλαμβάνεται και το άρθρο 8 για το δικαίωμα αναδοχής από ομόφυλα ζευγάρια που έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης ανέτρεψε τις αγκυλώσεις και τις εμμονές, τον βαθύ συντηρητισμό και την οπισθοδρόμηση σε ένα ακόμη θεμελιώδες ζήτημα που άπτεται των ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων».

Τόνισε επίσης πως «όσο πλησιάζουμε προς την οριστική έξοδο από τα μνημόνια και την σκληρή επιτροπεία θα διαμορφώνονται οι συνθήκες για μεγαλύτερες προοδευτικές τομές που θα αφήνουν ο στίγμα τους στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής», υπογραμμίζοντας πως «στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι ευρωομάδες της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων έχουν εδώ και καιρό καλλιεργήσει συνθήκες διαλόγου και έχουν βελτιώσει τον συντονισμό σε νομοθετικές πρωτοβουλίες και ψηφίσματα που αφορούν ζητήματα κοινωνικής πολιτικής».

Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόνισε ότι «ο διάλογος των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να εστιασθεί σε συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις και προτάσεις», προσθέτοντας πως «οι συναινέσεις, ο διάλογος, οι καθαρές επιλογές και προτεραιότητες, και οι διακριτές ιδεολογικές αναφορές, είναι βασικά στοιχεία που μπορούν να θέσουν τις βάσεις για προγραμματικές συγκλίσεις», και ότι «τα ‘θολά νερά’ και οι ‘ίσες αποστάσεις’ δεν συμβάλλουν σε τίποτα, παρά μόνο στην περιχαράκωση και στη φτηνή και στείρα πολιτική ρητορική».

Link δημοσίευσης στο Euronews (ελληνικά): 

Link δημοσίευσης στο Mediapart (αγγλικά): 

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο στα ελληνικά:

Να συνεχίσουμε τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις

Το ελληνικό Κοινοβούλιο υπερψήφισε το νομοσχέδιο για την αναδοχή και υιοθεσία, στο οποίο περιλαμβάνεται και το άρθρο 8 για το δικαίωμα αναδοχής από ομόφυλα ζευγάρια που έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης. Η προοδευτική πλειοψηφία ανέτρεψε τις αγκυλώσεις και τις εμμονές, τον βαθύ συντηρητισμό και την οπισθοδρόμηση σε ένα ακόμη θεμελιώδες ζήτημα που άπτεται των ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Όσο πλησιάζουμε προς την οριστική έξοδο από τα μνημόνια και την σκληρή επιτροπεία θα διαμορφώνονται οι συνθήκες για μεγαλύτερες προοδευτικές τομές που θα αφήνουν ο στίγμα τους στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, θα έρχονται να συμπληρώσουν και θα προχωρούν παράλληλα με τις πρωτοβουλίες για το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις στη μετα-μνημονιακή εποχή.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι ευρωομάδες της Αριστεράς, των σοσιαλιστών και των πρασίνων έχουν εδώ και καιρό καλλιεργήσει συνθήκες διαλόγου και έχουν βελτιώσει τον συντονισμό σε νομοθετικές πρωτοβουλίες και ψηφίσματα που αφορούν ζητήματα κοινωνικής πολιτικής. Σταδιακά, διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για ευρύτερες προοδευτικές συγκλίσεις, στη βάση του οράματος για την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης, την οικοδόμηση ενός βιώσιμου αναπτυξιακού μοντέλου και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η πρόσφατη δήλωση του επικεφαλής της ευρωομάδας των σοσιαλιστών, Ούντο Μπούλμαν, για σύμπλευση των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό και τον ιδεολογικό σκοταδισμό της ΝΔ, κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση και αποτυπώνουν ανάλογες προσπάθειες που λαμβάνουν χώρα, έστω και με δυσκολίες, και σε άλλα κράτη-μέλη.

Σε κάθε περίπτωση, ο διάλογος των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να εστιασθεί σε συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις και προτάσεις. Η σύμπλευση σε προοδευτικά νομοσχέδια, όπως το πρόσφατο για την υιοθεσία και αναδοχή, από κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας που απομονώνουν τα συντηρητικά αντανακλαστικά τους, αποτελεί ένα πολύ θετικό βήμα. Ο διάλογος είναι απαραίτητος για να προχωρούν οι κοινωνίες μπροστά, όπως απαραίτητη είναι και η αναγνώριση των προκλήσεων που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία, ως χώρα και ως Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η χώρας μας έμεινε επί πολλά χρόνια εγκλωβισμένη σε αδιέξοδες πολιτικές, χωρίς να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά μια σειρά από παθογένειες, με τις πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν τον τόπο να μην αναγνωρίζουν τα τεράστια λάθη τους και τις καταστροφικές επιλογές τους που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Σήμερα, έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες για να προχωρήσει η χώρα στην επόμενη μέρα, να επιταχύνει η κυβέρνηση τις προοδευτικές της νομοθετικές παρεμβάσεις και να αναδιαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό με βάση τις νέες προτεραιότητες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Σε αυτό πλαίσιο, οι πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα κύμα πολιτικού συντηρητισμού και ακροδεξιάς ενίσχυσης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι συναινέσεις, ο διάλογος, οι καθαρές επιλογές και προτεραιότητες, και οι διακριτές ιδεολογικές αναφορές, είναι βασικά στοιχεία που μπορούν να θέσουν τις βάσεις για προγραμματικές συγκλίσεις. Τα «θολά νερά» και οι «ίσες αποστάσεις» δεν συμβάλλουν σε τίποτα, παρά μόνο στην περιχαράκωση και στη φτηνή και στείρα πολιτική ρητορική.

Σε συνέντευξη στον ρ/σ «Στο Κόκκινο» (Κ. Σαββόπουλο) ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, επεσήμανε τα ακόλουθα:

Στην τελική ευθεία της εξόδου από το οικονομικό πρόγραμμα, η ΝΔ και το Κίνημα Αλλαγής ζητούν εκλογές. Μάλιστα, η Φώφη Γεννηματά αξιώνει την προσφυγή στην κάλπη πριν βγούμε από το μνημόνιο. Τέτοιες κινήσεις και πρωτοβουλίες από τι υπαγορεύονται; Έχουν επιπτώσεις στην εθνική στρατηγική; Γιατί η εκλογολογία με αυτόν τον τρόπο έχει φουντώσει.

Όσο πιο αργά γίνουν οι εκλογές, τόσο το καλύτερο για τη χώρα, την οικονομία, την ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας κι όσους μαστίζονται από αυτήν. Νομίζω ότι, παρά τις κραυγές της κας Γεννηματά και του κου Μητσοτάκη που ζητούν πάλι εκλογές, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων απορρίπτει αυτό το αίτημα, που στερείται παντελώς ρεαλισμού και βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τα αιτήματα των καιρών, αλλά και με αυτό που θέλει ακόμη και η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ και του Κινήματος Αλλαγής.

Οι κραυγές για εκλογές δείχνουν ένα βέρτιγκο στην αντιπολιτευτική στρατηγική των δύο κομμάτων. Ειδικά για την κα Γεννηματά, η προσπάθειά της να ζητήσει ακόμη πιο βιαστικές εκλογές κι από τη ΝΔ τη φέρνει σε ακόμη μεγαλύτερη αντίθεση από την επιθυμία μεγάλου κομματιού των ψηφοφόρων, αλλά και αρκετών στελεχών του Κινήματος Αλλαγής.

Αυτό το παράδοξο αίτημα της κας Γεννηματά το ερμηνεύω ως ένα «δαχτυλίδι αρραβώνα» με τον Κυρ. Μητσοτάκη. Θυμάμαι με λύπη ότι πριν από λίγους μήνες η κα Γεννηματά έλεγε ότι την ίδια και το κόμμα της την χωρίζει άβυσσος με τη ΝΔ. Με αυτόν τον τακτικισμό, λοιπόν, νομίζω ότι μετέτρεψε αυτή την άβυσσο σε μικρό χαντάκι.

Δεν συμμερίζεται σύσσωμο το Κίνημα Αλλαγής αυτή την άποψη, καθώς υπάρχουν δυνάμεις εντός αυτού που κατακρίνουν και στηλιτεύουν αυτήν την πρωτοβουλία της κας Γεννηματά.

Μόλις χθες ο Ούντο Μπούλμαν, ο πρόεδρος της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών, ζήτησε από όλες τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ελλάδα να βρουν, παρά τις διαφορές τους, τον δρόμο των συγκλίσεων γιατί, όπως είπε χαρακτηριστικά, η ΝΔ έχει μεγάλες ευθύνες για το χάος της κρίσης και των μνημονίων στην Ελλάδα και πως ένα μέλλον με τη ΝΔ στο τιμόνι δεν θα είναι καλό για τη χώρα μας.

Συνιστώ στους ηγέτες του Κινήματος Αλλαγής να ακούσουν με προσοχή το μήνυμα του κ. Μπούλμαν -που είναι στην ίδια γραμμή με το μήνυμα του προκατόχου του Τζιάνι Πιτέλα- και να συνειδητοποιήσουν ότι την ώρα που ένα μεγάλο και διαρκώς αυξανόμενο κομμάτι της Σοσιαλδημοκρατίας αναζητά αποστάσεις από τη Δεξιά, προκειμένου να ξαναβρεί τον χαμένο της δυναμισμό, η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη τρανταχτή περίπτωση όπου το Κίνημα Αλλαγής, συμπιεσμένο σε μονοψήφια ποσοστά γέρνει προς τα δεξιά.

Ώθηση στα εκλογικά σενάρια από μερίδα του Τύπου έχει δώσει και η διαφαινόμενη κυβερνητική πρωτοβουλία για κατάτμηση της 2ης Περιφέρειας της Αθήνας. Αυτή η πρωτοβουλία είναι ανεξάρτητη από αυτά τα σενάρια; Πολλοί λένε ότι μέσω αυτής της κίνησης επιδιώκεται να «στριμωχτεί» η κεντροαριστερή παράταξη στη χώρα μας, το Κίνημα Αλλαγής σε αυτή τη φάση.

Διαφωνώ πλήρως με αυτή την ερμηνεία. Πιστεύω πρώτον, ότι η εκλογολογία είναι άκαιρη και επιζήμια. Δεύτερον, είναι γνωστό ότι προτεραιότητα και για την κυβέρνηση και για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η οριστική έξοδος από τα μνημόνια, το αναπτυξιακό σχέδιο για την επόμενη ημέρα και η καλύτερη δυνατή λύση για την επιδιωκόμενη ελάφρυνση του χρέους.

Από εκεί και πέρα, το άνοιγμα της συζήτησης για το ενδεχόμενο κατάτμησης της 2ης Περιφέρειας της Αθήνας είναι καλό που δεν γίνεται σε προεκλογική περίοδο, αλλά σε μεγάλη απόσταση από τις εκλογές, που θα γίνουν στην ώρα τους.

Νομίζω ότι το άνοιγμα αυτού του διαλόγου από την κυβέρνηση γίνεται με στόχο να αναζητηθούν επί του θέματος συναινέσεις και με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καθώς αυτό το αίτημα ήταν «σημαία» του ΠΑΣΟΚ και πρόταση της ΝΔ. Μάλιστα, ειδικά για τη Φώφη Γεννηματά αυτό ήταν το επιχείρημα για να μην ψηφίσει την απλή αναλογική όταν την έφερε η κυβέρνηση.

Επομένως, ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν για να οικοδομηθούν ευρύτερες συναινέσεις και να αποδείξουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι όταν προτείνουν κάτι το θέλουν κιόλας. Γιατί είναι παράλογο, παιδιάστικο και μικροπολιτικό να προτείνει κάτι το ΠΑΣΟΚ, να το ζητά η ΝΔ κι όταν η κυβέρνηση κι ο ΣΥΡΙΖΑ λένε «ναι» στον διάλογο, να λένε ότι τώρα δεν το θέλουν επειδή το προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά θυμίζουν τον αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού, όχι σοβαρά πολιτικά κόμματα.

Επειδή αναφερθήκατε στα μεγάλα διακυβεύματα της παρούσας φάσης, που συνδέονται με το μέτωπο της οικονομίας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αμφισβητούν το αφήγημα της καθαρής εξόδου, λόγω των μέτρων που έχουν προνομοθετηθεί και αφορούν στις συντάξεις και το αφορολόγητο. Πρέπει αυτά τα μέτρα, που αξίωνε το ΔΝΤ, να γίνουν αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης με όπλο τη δημοσιονομική υπεραπόδοση της χώρας;

Θεωρώ αυτή τη στιγμή αυτή τη συζήτηση άκαιρη, τώρα προέχει να εφαρμοστούν τα συμφωνημένα και δεν έχουμε κανέναν λόγο, πριν την έξοδο από τα μνημόνια, να ανοίγουμε τέτοια θέματα. Προσωπικά, είμαι της άποψης ότι είναι προτιμότερο κανείς να «κλειδώνει» πρώτα κάτι και μετά να το ανακοινώνει, παρά να ανοίγει άκαιρες συζητήσεις που μπορεί να δώσουν το πρόσχημα, και σε κάποιους εκ των δανειστών, να αθετήσουν τις δεσμεύσεις τους.

Έχουμε όλο τον καιρό, μετά την έξοδο από τα μνημόνια, να συζητήσουμε για τα επόμενα βήματα, έχοντας μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Αλλά προσοχή: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση Τσίπρα δεν θα κάνουν αυτά που έκαναν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Δεν σκοπεύουμε να μοιράζουμε λεφτά που δεν υπάρχουν. Θέλουμε να θεμελιώσουμε την ανάκαμψη της οικονομίας και τη μείωση της ανεργίας πάνω σε υγιή δημόσια οικονομικά, που είναι το ισχυρό διαβατήριο για την ελάφρυνση του χρέους, την αύξηση των επενδύσεων και μια διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Είμαι βέβαιος ότι κι ο πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο μελέτησαν με προσοχή τις διαπιστώσεις και τις συστάσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, που δόθηκαν πριν λίγες μέρες στη δημοσιότητα.