Απαντώντας στους δημοσιογράφους Γιάννη Πιτταρά και Γιώργο Γρηγοριάδη, ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε στις εξελίξεις στον πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ, μετά και την πρόσφατη ηχηρή αποχώρηση του Γιάννη Δραγασάκη, αλλά και για τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις στον χώρο της Αριστεράς και των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων, που πρέπει να δρομολογηθούν απέναντι στην ακροδεξιά άνοδο και το καθεστώς Μητσοτάκη.

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

[ Γιάννης Πιτταράς ]: Πολλές οι εξελίξεις εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα είχατε και μια παρέμβαση εσείς. Ήταν πολύ ηχηρή η αποχώρηση, να το πω έτσι, του κυρίου Δραγασάκη με πολλές αιχμές και στην ηγεσία. Και εσείς κάνατε μια ανάρτηση κάτω από την ανάρτηση του κυρίου Δραγασάκη, όπου ουσιαστικά του λέτε μπράβο γι αυτά που έγραψε και είπε, για το περιεχόμενο δηλαδή. Τι είναι αυτό που συμβαίνει εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω και να πάμε μετά στα ουσιώδη και στα σοβαρά είναι ότι ένας πρώην υποστηρικτής και θαυμαστής του Μητσοτάκη, ο κ. Κασσελάκης, πάει πολύ να δίνει μαθήματα αριστεροσύνης στον Γιάννη Δραγασάκη και σε όσους -και είμαστε χιλιάδες, συνδιαμορφώσαμε και υπηρετήσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ, και τον κάναμε από ένα κόμμα του 3 με 5%, ένα κόμμα που με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα κυβέρνησε τον τόπο.

Αυτό το υβρεολόγιο και το όργιο λάσπης εναντίον του Γιάννη Δραγασάκη, έρχεται μετά από μια ύβρη και εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, πάλι από τον κύριο Κασσελάκη, ο οποίος τόλμησε να μιλήσει για μαύρα ταμεία χωρίς καμία απόδειξη, χωρίς κανένα στοιχείο, χωρίς να πάει στον εισαγγελέα και επίσης κατήγγειλε τον Αλέξη Τσίπρα ότι λίγο πολύ τον υπονομεύει.

Υπάρχει μια πιεστική ανάγκη στην κοινωνία που μας έρχεται από παντού, σε όσους ανήκουμε σε αυτό που λέμε προοδευτικό χώρο, Αριστερά, Κεντροαριστερά: Η ανάγκη να υπάρξει μια αντίρροπη δύναμη, μια εναλλακτική δύναμη απέναντι στην κυβέρνηση της Δεξιάς, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και έρχεται σε μια στιγμή που έχει υποστεί και ένα γερό χτύπημα η κυβερνητική πολιτική και η Νέα Δημοκρατία.

[ Γιάννης Πιτταράς ]: Ναι αλλά προϋποθέσεις υπάρχουν για να γίνει αυτό το εγχείρημα και να έχει επιτυχία;

[ Γιάννης Πιτταράς ]: Είναι όμως και θέμα προσώπων. Ο κ. Κασσελάκης, για παράδειγμα, θα μπορούσε να έχει ρόλο και συμμετοχή σε αυτό το εγχείρημα;

[ Γιώργος Γρηγοριάδης ]: Εσείς μιλάτε τώρα για ένα νέο κόμμα, για ένα νέο σχηματισμό, ο οποίος θα προέλθει από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ; Γιατί ας πούμε, έχουμε την Νέα Αριστερά, η οποία είναι μια τέτοια προσπάθεια. Θα είναι λοιπόν ένας ευρύτερος συνασπισμός που θα έχει μέσα τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ ή μιλάτε για ένα καινούργιο κόμμα, όπως γράφει και ο κύριος Δραγασάκης: “οι εξελίξεις κάνουν αναγκαίο ένα νέο μαζικό λαϊκό κόμμα της Αριστεράς”;

καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ του κυρίου Κασσελάκη απομακρύνεται οριστικά και αμετάκλητα από κάθε έννοια αριστεράς, συλλογικότητας και σοβαρότητας. Και δεύτερον…

[ Γιάννης Πιτταράς ]: Αυτό ρώτησα πριν: Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Κασσελάκη θα μπορούσε να έχει ενεργό ρόλο σε αυτή την υπόθεση;

Από εκεί και πέρα, μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δυνάμεις, στελέχη, χιλιάδες άνθρωποι -όχι μόνο γνωστοί και επώνυμοι, αλλά σε όλη την πυραμίδα του κόμματος και στους ψηφοφόρους του, που είναι αριστεροί και αριστερές, οι οποίοι συμμερίζονται αυτά που είπε χθες ο Γιάννης Δραγασάκης και λέγαμε κάποιους μήνες πριν νωρίτερα, άλλοι. Τους καλώ να αναλάβουν το βάρος της προσωπικής τους ευθύνης με βάση τις αξίες τους και τη διαδρομή τους. Και μετά από αυτό το λουτρό λάσπης που έγινε και στο Γιάννη Δραγασάκη χθες, με ευθύνη και εντολή της ηγεσίας, γιατί είναι φανερό ότι τα τρολς μετέφρασαν επί το υβριστικό την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος, νομίζω -χωρίς να υποδεικνύω τίποτα, ότι και ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να παραμένει σιωπηλός.

Πριν τρεις ημέρες έπαψα να είμαι ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.  Έχω πει ότι είμαι πια οριστικά μακριά από αξιώματα, θα συνεχίσω να παλεύω όμως για τις ίδιες αξίες. Με το Γιάννη τον Δραγασάκη, πριν 36 χρόνια κάναμε ένα κοινό πρόγραμμα και ενώθηκαν το κόμμα του Χαρίλαου Φλωράκη με το κόμμα του Λεωνίδα Κύρκου και τους ΠΑΣΟΚογενείς της περιόδου. Λάζαρης, Τάκης κτλ. Μια τέτοια πρόκληση στις νέες συνθήκες με τη νέα γενιά μπροστά είναι το ζητούμενο της εποχής.

To κενό που θα αφήσει η εκούσια αποχώρησή του από το Ευρωκοινοβούλιο είναι σίγουρα δυσαναπλήρωτο, ειδικά όταν η χώρα μας, για πρώτη φορά ύστερα από 22 χρόνια, δεν θα εκλέξει Έλληνα Αντιπρόεδρο στο προεδρείο της Ευρωβουλής, ένα πόστο στο οποίο ο Δημήτρης Παπαδημούλης διακρίθηκε, τιμώντας την Ελλάδα και την Αριστερά, εκλεγόμενος με συντριπτικά ποσοστά τα τελευταία δέκα συνεχή χρόνια.

Στα βίντεο που ακολουθούν, μιλούν για εκείνον με αναγνώριση και σεβασμό, συνάδελφοί του από όλο το πολιτικό φάσμα, δίνοντας όλες και όλοι με τον τρόπο τους, τον δικό τους χαιρετισμό και εκτίμηση στον πολιτικό και τον άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

Roberta Metsola,
Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Video: https://youtu.be/wYrxDG_apnQ

Αγαπητέ Δημήτρη, σε ευχαριστώ για όλο το έργο σου ως Αντιπρόεδρος. Σε γνωρίζω ως έναν Ευρωπαίο σταθερό και αφοσιωμένο στο να διασφαλίσει ότι αυτό το Κοινοβούλιο αντικατοπτρίζει σωστά την Ευρωπαϊκή κοινωνία. Υπερασπίστηκες την ισότητα των φύλων και την πολυμορφία, και χάρη στην εμπειρία σου πετύχαμε συναίνεση στην προσπάθεια για ένα Κοινοβούλιο που πραγματικά να αντιπροσωπεύει και να είναι προσιτό σε όλους. Για όλα αυτά, σε ευχαριστώ πολύ.

Alessandro Chiocchetti
Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Video: https://youtu.be/K_KDMwkSAf4

Kύριε Παπαδημούλη! Αγαπητέ Δημήτρη… Ήρθε η ώρα να αποχαιρετιστούμε, όμως θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για όσα έκανες κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας σου στο Ευρωκοινοβούλιο. Πρώτα απ’ όλα, έπαιξες καθοριστικό ρόλο στο να γίνει αυτό το θεσμικό όργανο πιο συμπεριληπτικό. Χάρη στην εποικοδομητική και αποτελεσματική προσέγγισή σου σε θέματα πολυμορφίας και συμπερίληψης, υπήρξες καταλύτης για μια σειρά σημαντικών αλλαγών στο Κοινοβούλιο. Επίσης, είναι χάρη σε σένα, που είμαστε πλέον κοντά στο να έχουμε ίσο αριθμό γυναικών και ανδρών σε διευθυντικές θέσεις.

Στον τομέα της προσβασιμότητας, έχουμε πλέον πρόγραμμα θετικής δράσης για τους συναδέλφους με αναπηρία. Είμαστε το μοναδικό θεσμικό όργανο που εφαρμόζει ένα τέτοιο πρόγραμμα. Έγιναν πολλά υπό την επιτυχή διαχείρισή σου και προσωπικά σου είμαι πολύ ευγνώμων για τη δέσμευση και το όραμά σου σε αυτούς.

Iratxe García Pérez
Πρόεδρος της Ευρωομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
Video : https://youtu.be/8ujm_BbvZBw

Εργαζόμαστε μαζί εδώ και πολλά χρόνια, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, χτίζοντας κοινές θέσεις και πάντα με τον ίδιο στόχο, να κάνοουμε τη ζωή καλύτερη για τους Eυρωπαίους πολίτες. Σου εύχομαι τα καλύτερα. Έχεις τη συμπάθεια, την προσοχή και τον σεβασμό μου. Σε ευχαριστώ πολύ για όλη τη δουλειά σου, για τη φιλία σου και για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν.

Udo Bullmann,
Ευρωβουλευτής, πρώην Πρόεδρος της Ευρωομάδας των Ευρωσοσιαλιστών
Video: https://youtu.be/md72dwv5N4M

Αγαπητέ Δημήτρη, υπήρξες ένα πραγματικό κεφάλαιο για το ΕΚ και σίγουρα θα μας λείψεις.
Γνωριστήκαμε στην Αθήνα (…) αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε και συνεχίζουμε ακόμα είναι να υπερασπιζόμαστε τον Ελληνικό λαό απέναντι στα “γεράκια”  για την ευημερία όλων και ενάντια στην καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας. Και αυτό το ξέρω με σιγουριά:  ήσουν πάντα ένας σύντροφος σε αυτόν τον αγώνα.  Ανυπομονώ να δω πού θα σε οδηγήσει η ζωή στη συνέχεια… Ξέρω ότι θα έχεις το ίδιο πάθος και την ίδια αφοσίωση που έδειξες και στο Ευρωκοινοβούλιο, σε ό,τι κι αν έρθει στο δρόμο σου.

Martin Schirdewan
επικεφαλής της πολιτικής ομάδας The Left at the European Parliament, ευρωβουλευτής του Die Linke
Video: https://youtu.be/BWVcYZA6VDM

Αγαπητέ Δημήτρη, ως Πρόεδρος της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θέλω πραγματικά να σε ευχαριστήσω από καρδιάς για τον χρόνο που περάσαμε δουλεύοντας μαζί.
Ως επικεφαλής της ομάδας μας στην Επιτροπή Προϋπολογισμού, κατήγγειλες την πολιτική λιτότητας ώστε ο προϋπολογισμός της ΕΕ να γίνει πιο δίκαιος, επικεντρωμένος στις κοινωνικές πολιτικές. Και εξασφάλισες αυτό να λειτουργεί για τους πολίτες της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Η κληρονομιά σου έχει αφήσει σημάδι στην ευρωπαϊκή πολιτική. Τώρα ελπίζω πως θα μπορέσεις να απολαύσεις χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά σου! Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ewa Kopacz,
Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ευρωβουλεύτρια του EΛΚ, πρώην Πρωθυπουργός της Πολωνίας
Video: https://youtu.be/KY7YBX3nP2c

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Τον γνώρισα ως Πρόεδρο της Ομάδας Εργασίας Υψηλού Επιπέδου για την Ισότητα και τη Διαφορετικότητα, αλλά και ως Αντιπρόεδρο. Γενναίος και συνεπής, είναι ο άνθρωπος που μπορεί να χρησιμοποιήσει επιχειρήματα για να πείσει τον μεγαλύτερο αντίπαλο. Είναι σπάνιο να συναντάς τέτοιους ανθρώπους, νομίζω ότι θα είναι πρότυπο για μένα για πολύ καιρό.
 

Sandro Gozi, ευρωβουλευτής του Renew Europe
Video: https://youtu.be/mGWA2_FinaE

Ο Δημήτρης δεν θα είναι ξανά υποψήφιος Ευρωβουλευτής, επιθυμεί να αφήσει χώρο στη νέα γενιά. Μια άποψη για την οποία, επίσης, αξίζει εκτίμησης. Είναι ένας σπουδαίος συνάδελφος και πραγματικός φίλος. Έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκτιμάται από όλους – Aριστερά, Δεξιά, Κέντρο. Υπήρξε πάντα ένας αφοσιωμένος Ευρωπαίος και πάντα αγωνιζόταν για τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες στο μεταναστευτικό, την έμφυλη ισότητα, τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Αγωνίστηκε επίσης στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να γίνει η ισότητα των φύλων συστατικό μέρος της ζωής μας και όχι απλώς ένα γενικόλογο slogan.

Daniel Freund
Μέλος του Spinelli group στο Ευρωκοινοβούλιο, Πράσινοι
Video: https://youtu.be/hrHhZ82SBPY

Mε στεναχωρεί να μαθαίνω ότι ο αγαπητός μου συνάδελφος αποχωρεί από το ΕΚ ύστερα από τόσα χρόνια.  Ήταν για μένα ένας πραγματικά ισχυρός σύμμαχος όταν αγωνιζόμαστε με το Spinelli Group για μια καλύτερη ΕΕ, ανεξάρτητα από το πολιτικό μας υπόβαθρο και την πολιτική μας ένταξη.
Λυπάμαι που φεύγεις Δημήτρη, σου εύχομαι όμως ό,τι καλύτερο για τα επόμενα σχέδιά σου.

Απαντώντας στον οικοδεσπότη δημοσιογράφο Μάριο Αραβαντινό και στον Αρχισυντάκτη της εφ/δας Αυγή Αντώνη Ραυτόπουλο που συμμετείχε στο πάνελ, ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε στην τελευταία του θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, η οποία ολοκληρώνεται αυτόν τον μήνα, και στην άμεση ανάγκη συσπείρωσης και συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου, απέναντι στην ακροδεξιά πανευρωπαϊκά και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

[ Μάριος Αραβαντινός ] Καλωσορίζω τον κύριο Δημήτρη Παπαδημούλη, Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρουσία σας εδώ. Έχετε, κύριε Παπαδημούλη, ανακοινώσει ότι με τη λήξη της θητείας σας αποχωρείτε πια οριστικά από την πολιτική κι ότι θα παραμείνετε ένας ενεργός πολίτης.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Καλησπέρα σας. Είναι μια απόφαση που έχω πάρει εδώ και επτά χρόνια και νομίζω ότι είναι μια σωστή απ,όφαση γιατί δεν αρκεί να λέμε “τόπο στα νιάτα”, pρέπει και να το στηρίζουμε έμπρακτα.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Τώρα δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω: Θα ήταν σωστή απόφαση ακόμα και αν δεν ήταν σε αυτή την κατάσταση – δεν θα πω μόνο το κόμμα το οποίο υπηρετείτε από τη γέννησή του, αλλά συνολικά ο χώρος;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Ναι, κύριε Αραβανντινέ. Ναι, γιατί το 2017 που αποφάσισα κάτι τέτοιο, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση και με ποσοστά πάνω από 30%. Τότε το αποφάσισα. Είναι βέβαια πικρά η σημερινή κατάσταση, όχι μόνο στο χώρο της Αριστεράς, θα έλεγα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Γιατί την κοινωνική απαίτηση “κάντε κάτι σοβαρό, αξιόπιστο, με κυβερνητικό πρόγραμμα που να πείθει ότι μπορείτε να κυβερνήσετε καλύτερα για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση της δεξιάς” που έφαγε ήδη ένα γερό χτύπημα στις ευρωεκλογές, δεν βλέπω να την έχουνε πάρει στα σοβαρά ούτε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Και η Νέα Αριστερά, εξαιτίας της βαριάς πολιτικής της ήττας στις ευρωεκλογές, δεν έχει το μέγεθος να παίξει το ρόλο του καταλύτη προς αυτή την κατεύθυνση.
Επομένως, θα σας έλεγα ότι “κρεμάω τα πολιτικά μου παπούτσια” σε δέκα ημέρες και νιώθω ότι κάνω το σωστό, αλλά ως ενεργός πολίτης θέτω ως πρώτη προτεραιότητα -που άλλοι πρέπει να την τρέξουν, εγώ μπορώ να επικουρήσω πια μακριά από αξιώματα- το να υπάρξει μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, που μπορεί να μην είναι και τρία χρόνια, μπορεί οι εκλογές να έρθουν και νωρίτερα, κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα, κοινός υποψήφιος πρωθυπουργός και ευρύ προοδευτικό μέτωπο. Αυτό δεν σημαίνει κατ ανάγκην ένα κόμμα. Μπορεί να σημαίνει κάτι σαν κι αυτό που έχουμε στη Γαλλία.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Αυτό που έχετε στο μυαλό σας θα ήταν μια σύμπραξη δηλαδή του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ με το σημερινό ΠΑΣΟΚ;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Κοιτάξτε, νομίζω ότι χρειάζεται το ευρύτερο δυνατό προοδευτικό μέτωπο χωρίς αποκλεισμούς. Και θεωρώ ότι είναι εντελώς λάθος και υπονομευτικός ο τρόπος που ορισμένοι προσπαθούν να το ξεκινήσουν.
Δηλαδή χρειάζεται προοδευτικό μέτωπο, αλλά ξεκινάμε από το ότι “εγώ θα είμαι αρχηγός”. Αυτό είπε προχθές ο κος Κασσελάκης στη συνέντευξη στον κο Σρόιτερ. Αν ξεκινάμε με καπετανιλίκια, δεν θα γίνει τίποτα. Όπως επίσης αν το μόνο θέμα είναι οι διαδικασίες, πάλι εκφυλίζεται το πράγμα, γιατί ο κόσμος σου λέει “αυτοί ψάχνουν ρόλους για τον εαυτό τους”.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Έχει άδικο δηλ. ο κος Κασσελάκης που λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι ηγέτιδα δύναμη σε αυτή τη συζήτηση, αφού αυτός είναι η αξιωματική αντιπολίτευση;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Αυτό θα το κρίνει ο κόσμος. Αλλά το ζητούμενο είναι: Θέλεις να αντικαταστήσεις μια κυβέρνηση και ζητάς λαϊκή ψήφο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να ετοιμάσεις ένα πρόγραμμα που να λέει πώς θα κυβερνήσεις, τι θα κάνεις, ποιες είναι οι προτεραιότητες, από πού θα βρεις τα λεφτά, με ποιους θα εφαρμόσεις αυτή την πολιτική.
Σε άλλη κλίμακα, δεν πηγαίναμε τότε για κυβέρνηση, μετά από 20 χρόνια εμφυλίου ανάμεσα στο κόμμα του Φλωράκη και στο κόμμα του Κύρκου, ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου ξέρετε πώς δημιουργήθηκε; Δεν ξεκινήσανε ποιος θα είναι αρχηγός! Είπαν: “ορίζουμε μια επιτροπή να διερευνήσει τη δυνατότητα ενός κοινού προγράμματος”. Και είχα την τιμή, στα 33 μου χρόνια, να είμαι μαζί με τον αείμνηστο Γιάνναρο από την πλευρά της Eλληνικής Αριστεράς, από την πλευρά του ΚΚΕ της εποχής Φλωράκη ήταν ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Γιάννης Δραγασάκης,  κάτσαμε, δουλέψαμε, ετοιμάσαμε ένα κοινό πρόγραμμα κι αυτό ήταν η βάση.
Επομένως, θα έλεγα τώρα, ότι αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Νέα Αριστερά και χωρίς κανένα εκ των προτέρων αποκλεισμό και άλλων δυνάμεων στον χώρο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, το ζητούμενο είναι να διερευνήσουν μέσα από μια επιτροπή, αν το θέλουν πραγματικά, γιατί έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν το θέλουν και κλωτσάνε το τενεκεδάκι παρακάτω γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η δική τους αρχηγική καρέκλα,. αν το θέλουν, λοιπόν, να οριστεί μια επιτροπή αντιπροσωπευτική που να διερευνήσει τη δυνατότητα των συγκλίσεων.
Γιατί στο πρόγραμμα θα μπουν τα θέματα της ουσίας και αν καταλήξουν, θα έχουν και μια κοινή πρόταση για το ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρωθυπουργός στην περίπτωση της νίκης.
Η γνώμη μου είναι ότι τους επόμενους μήνες θα έχουμε μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις. Το γυαλί στη Νέα Δημοκρατία έχει ραγίσει και βλέπετε ότι το 28% φέρνει και ένταση της εσωκομματικής αμφισβήτησης, Σαμαράς, Καραμανλής κτλ.
Και στον χώρο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης εγώ πιστεύω θα υπάρχουν πολλές ανακατατάξεις. Το καλύτερο θα ήταν να γινόντουσαν με συλλογικότητα, επιχειρήματα και τα λοιπά, αλλά μπορεί να υπάρξει και πολύ αίμα. Μπορεί να υπάρξουν και μεγάλες εσωκομματικές συγκρούσεις.

[ Αντώνης Ραυτόπουλος ] Υπάρχει όμως κοινός τόπος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά, για παράδειγμα; Ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΜέΡΑ25; Γιατί μιλάμε για κόμματα, την Νέα Αριστερά και το ΜέΡΑ25, που ουσιαστικά προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά η Νέα Αριστερά που είναι η πιο πρόσφατη χρονικά διάσπαση. Θυμόμαστε και βαριές κουβέντες μεταξύ των στελεχών…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Κοιτάξτε, εδώ έχουμε μια κοινωνική απαίτηση και μια επείγουσα ανάγκη να υπάρξει εναλλακτική. Να μην έχουμε δεξιά κυβέρνηση μέχρι να σβήσει ο ήλιος γιατί κάνει όργια: Και στην ένταση των ανισοτήτων και στην κατρακύλα της θέσης της Ελλάδας και των Ελλήνων και των Ελληνίδων μέσα στην Ευρώπη και σε θέματα πελατειακού κράτους, διαφθοράς κτλ.
Μιλήσατε για “βαριές κουβέντες”… Μεταξύ του ΚΚΕ και του ΚΚ Εσωτερικού είχαν γίνει ακόμη βαρύτερα πράγματα, αλλά η πίεση οδήγησε στη δημιουργία του Συνασπισμού. Η πίεση δημιούργησε τη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ που ανέβηκε και κυβέρνησε.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Όμως, κε Παπαδημούλη, όλες αυτές τις παρατάξεις που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ -και η Νέα Αριστερά – και το ΜέΡΑ25, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ασφαλώς- βαρύνονται με το γεγονός ότι έχουν κυβερνήσει και κρίνονται και γι αυτό.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Ναι, αναμφισβήτητα. Και πιστεύω ότι αυτή η διαδικασία, κε Αραβαντινέ και κε Ραυτόπουλε, γιατί συγκλίνουν τα ερωτήματά σας, πρέπει να στηριχθεί σε σοβαρότητα, σε αξιοπιστία, σε πρόγραμμα και σε μια έμπρακτη αυτοκριτική. Εγώ πιστεύω, για παράδειγμα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ της περιόδου του Αλέξη Τσίπρα, που έγινε ένα μεγάλο κόμμα που κυβέρνησε και έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, με τις αδυναμίες, με τα λάθη, με τους συμβιβασμούς, έταξε περισσότερα από αυτά που μπορούσε να πραγματοποιήσει. Δεν είναι ότι μπορούσαμε, με όπλο το 62% του δημοψηφίσματος, να πετύχουμε περισσότερα πράγματα τότε. Τότε, έπρεπε να αποφύγουμε τον γκρεμό και το σχέδιο Σόιμπλε για Grexit, που είχε μπει στο τραπέζι ως γραπτή εισήγηση του Eurogroup και ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε σωστά. Αλλά. Χρειάζεται μια έμπρακτη αυτοκριτική για λάθη και κάποιες συγνώμες. Γιατί προσέξτε…

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση το 2019 πήρε 31,5% -από το 36% που είχε πάρει όταν ανέβηκε στην κυβέρνηση- και το υπόλοιπο πήραν Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου κτλ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, πήγε από το 31,5% στο 20% και στο 17,8%. Που σημαίνει ότι χρειάζεται μια σοβαρή αυτοκριτική και για την κυβερνητική περίοδο: Λάθη, αδυναμίες, τάξαμε περισσότερα πράγματα από αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε, δεν είχαμε διαβάσει καλά το γήπεδο των συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου δεν “έσκιζε” η αριστερά διεθνώς και είχαμε ένα έλλειμμα αλληλεγγύης. Και ακόμη χειρότερα: γιατί χάσαμε ως αντιπολίτευση πολύ παραπάνω απ ότι χάσαμε ως κυβέρνηση; Που σημαίνει ότι εκεί έγιναν λάθη…

[ Μάριος Αραβαντινός ] Καταλογίζετε στον κο Τσίπρα ευθύνη για ό,τι συνέβη και συμβαίνει σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και τη διακυβέρνηση και το πιστώνεται αυτό. Και έχει και ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την πορεία συρρίκνωσης και εκφυλισμού του ΣΥΡΙΖΑ από το ‘19 μέχρι το ‘23 και για την εκλογή του Κασσελάκη. Ο Κασσελάκης είναι σύμπτωμα και ο τρόπος που κυβερνά τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ, σαν μονοπρόσωπη ΙΚΕ, τολμώντας να φτάσει και στην ύβρη ότι “ο Τσίπρας τον υπονομεύει” δείχνει ότι το πράγμα έχει αρχίσει να σαπίζει από νωρίτερα.
Και για να μην αφήσω αναπάντητη μια ερώτηση του κυρίου Ραυτοπούλου, με πολλούς ανθρώπους στο ΣΥΡΙΖΑ, όχι με τον κύριο Κασσελάκη, πιστεύω ότι παρά τις διαφορές μας, μας ενώνουν πολλά. Απλώς περιμένω απ’ αυτούς να δείξουν περισσότερο θάρρος και πίστη στις αρχές τους και να μην καταπίνουν αμάσητες προσβολές, λοιδορίες, παραβίαση αξιών, κατάργηση δημοκρατικών διαδικασιών.

[ Αντώνης Ραυτόπουλος ] Άρα θεωρείτε ότι οι ηγεσίες αυτή τη στιγμή και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ είναι εμπόδια γι αυτό που μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό αντίπαλο δέος στον Μητσοτάκη.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Αυτό που νιώθω είναι ότι ο Στέφανος Κασσελάκης δεν θέλει τη δημιουργία του προοδευτικού μετώπου. Γι αυτό και ξεκινά τα πάντα με το “εγώ πρέπει να είμαι αρχηγός σε ο,τιδήποτε γίνει”. Δε γίνονται έτσι προοδευτικά μέτωπα.
Για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αυτό που έχω να πω -για να αποφύγω και οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί παρέμβαση στα εσωτερικά άλλου κόμματος, είναι ότι περιμένω και από τον Πρόεδρο και από τους άλλους υποψήφιους Προέδρους να μιλήσουν καθαρά γι αυτό το θέμα, γιατί μέχρι τώρα έχω δει υποψηφιότητες, αλλά πολιτικό σχέδιο και σαφείς προτάσεις επ αυτού που συζητούμε τώρα, ακόμη δεν έχω δει.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Είστε ευρωβουλευτής, 20 χρόνια και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 10 χρόνια…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Είμαι ευρωβουλευτής 15 χρόνια και τα τελευταία 10 χρόνια Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Λοιπόν, μέτρησα μια πενταετία παραπάνω. Είστε λοιπόν 19.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Ορισμένοι νομίζουν ότι ήμουν παραπάνω χρόνια, επειδή ήμουν πολύ δραστήριος και πολύ επιδραστικός!

[ Μάριος Αραβαντινός ] Λοιπόν, διάβαζα λοιπόν σε έναν απολογισμό τον οποίο κάνατε, ότι έχετε καταθέσει πάνω από 1.400 ερωτήσεις και κάνει πάνω από 240 ομιλίες στην Ολομέλεια… Μπορείτε να σταχυολογήσετε και να μου πείτε τα τρία πράγματα που πιστώνετε στον εαυτό σας από την περίοδο κατά την οποία υπήρξατε ευρωβουλευτής και να απαντήσετε και σε ένα δεύτερο ερώτημα, γιατί μας πιέζει ο χρόνος… Τι λάθος έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια η Ευρώπη και μεταλλάσσεται τόσο πολύ με αποτέλεσμα να έχουμε αυτή την άνοδο της ακροδεξιάς και τη δυσπιστία του κόσμου απέναντι στην Ευρώπη;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Να ξεκινήσω από το δεύτερο γιατί το θεωρώ πιο σημαντικό από την αφεντιά μου! Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι ένα σύμπτωμα μιας κακής διακυβέρνησης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος από τη δεξιά. Όταν κυβερνάει μια δεξιά με νεοφιλελεύθερο δόγμα και μεγαλώνει τις ανισότητες και κοιτάει μόνο τα συμφέροντα των ισχυρών και δεν κάνει πράγματα για την ειρήνη, για τη συνοχή, για την επιτάχυνση της πολιτικής ενοποίησης, γι αυτό που λέμε κοινωνική Ευρώπη, εκεί, εκμεταλλευόμενη και ελλείμματα και αδυναμίες της αριστερής και προοδευτικής πλευράς, η ακροδεξιά επιτίθεται με την απλοϊκή προπαγάνδα της και κερδίζει έδαφος.

Τώρα, για το άλλο που με ρωτήσατε, εγώ καταθέτω τη δουλειά μου. Η αξιολόγηση ανήκει σε τρίτους. Μιλάνε οι αριθμοί, τα γεγονότα και θα την κρίνει και ο κόσμος. Στην πρώτη μου θητεία αξιολογήθηκα ως ένας από τους τρεις πιο δραστήριους – με βάση ποσοτικά μεγέθη, και τα τελευταία δέκα χρόνια ως ένας από τους επιδραστικότερους στο σύνολο των 705 ευρωβουλευτών από 27 κράτη μέλη. Πρώτοεκλέχτηκα Αντιπρόεδρος το 2014, τον Ιούλιο με ποσοστό 42%. και στην τελευταία μου επανεκλογή, την τέταρτη κατά συνέχεια, εκλέχτηκα με ποσοστό 75%. Που σημαίνει ότι κέρδισα την εμπιστοσύνη και την ψήφο και των πολιτικών μου αντιπάλων. Ακριβώς επειδή ήμουν αριστερός που εκπροσωπούσα, επάξια νομίζω, όχι μόνο την παράταξή μου, αλλά και την πατρίδα μου, γιατί εκεί εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας και τα συμφέροντα της χώρας και του λαού, νομίζω ότι πρόσφερα και στη χώρα μου, γι αυτό και πολεμήθηκα πάρα πολύ από τη Δεξιά και την ακροδεξιά και το σύστημα Μητσοτάκη, γιατί τους χαλούσα το στερεότυπο. Οι ίδιοι που συνέχαιραν την κα Καϊλή λίγο πριν την πιάσουν με το Quatargate, οι ίδιοι έκαναν προσπάθειες για να με βρωμίσουν, για να με λοιδορήσουν, για να μην επανεκλεγώ στο προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η “απάντηση” – και όχι μόνο των Αριστερών, των Σοσιαλιστών, των Πρασίνων, των Φιλελεύθερων, των κεντρώων, αλλά και των περισσοτέρων κεντροδεξιών, ήταν το 75% με το οποίο εκλέχτηκα.
Το σύστημα Μητσοτάκη έφτασε στο σημείο, το 2019, να κατηγορεί το Βαγγέλη Μεϊμαράκη ότι αυτός “έδωσε γραμμή” να ψηφιστεί ο Παπαδημούλης ως Aντιπρόεδρος. Kατά τα άλλα ο Μητσοτάκης αρέσκεται να λέει ότι “στην Ευρώπη φοράμε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας”.
Εγώ φορούσα και τη φανέλα της παράταξής μου και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Λάθη μπορεί να έκανα – κανείς δεν είναι αλάνθαστος, αλλά έχω τη συνείδησή μου ήσυχη ότι προσπάθησα να εκπροσωπήσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την παράδοση που ξεκίνησε εκεί ο Λεωνίδας Κύρκος και συνέχισαν πρόσωπα όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης και ο Αλέκος Αλαβάνος.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Κύριε Παπαδημούλη, θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας εδώ και για την ενδιαφέρουσα συζήτηση που κάναμε. Νομίζω αν μας το επέτρεπε τηλεοπτικός χρόνος, θα μπορούσαμε να συζητάμε για πολύ περισσότερη ώρα…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Κι εγώ σας ευχαριστώ κύριε Αραβαντινέ. Και τώρα που δεν θα έχω και αξίωμα, γιατί αποφάσισα να κάνω αυτό που έκαναν ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Χαρίλαος Φλωράκης – πολύ σημαντικότερες προσωπικότητες από την αφεντιά μου, στην εποχή τους, δεν έμειναν κολλημένοι στην καρέκλα, αλλά άνοιξαν τον δρόμο για νέα στελέχη: τον Φώτη Κουβέλη, ο Λεωνίδας Κύρκος, τη Μαρία τη Δαμανάκη, ο Φλωράκης και ο Κύρκος ως ηγέτες του Συνασπισμού της εποχής… Τώρα θα μπορώ να μιλάω πιο ελεύθερα. Και επειδή κάποια κανάλια δεν με έχουν καλέσει ποτέ – μου ζητούν συνεντεύξεις από κανάλια των ΗΠΑ και της Ευρώπης, αλλά μερικά μεγάλα κανάλια στην Ελλάδα δεν με έχουν καλέσει ποτέ τα τελευταία χρόνια, νιώθω υπερήφανος γιατί με κανέναν από τους μεγάλους καναλάρχες/ολιγάρχες δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις και ό, τι πέτυχα στη ζωή μου, όχι μόνο στην πολιτική και στο επάγγελμά μου και στις σπουδές μου, το πέτυχα χωρίς εμπλοκές και διαπλοκές.

Ο Έλληνας Ευρωβουλευτής με τη μεγαλύτερη επιρροή στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς και από τους κορυφαίους σε επιδραστικότητα από το σύνολο των 705, σύμφωνα με τις επίσημες εκθέσεις αξιολόγησης ανεξάρτητων Ευρωπαϊκών Οργανισμών, ύστερα από τρεις θητείες στο Ευρωκοινοβούλιο, ολοκληρώνει στις 16 Ιουλίου μια μακρά διαδρομή στην Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, αποχωρώντας από τα αιρετά αξιώματα και την ενεργό πολιτική.

Στο e-book που μπορείτε να δείτε / κατεβάσετε σε αυτό το LINK,
(κλικ)
μιλούν γι’ αυτόν με αναγνώριση και σεβασμό, δεκαπέντε πολιτικές προσωπικότητες και κορυφαία στελέχη της Ευρωβουλής: η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola, Αντιπρόεδροι, τέως και νυν επικεφαλής πολιτικών ομάδων, συνάδελφοί του Ευρωβουλευτές και μέλη του Spinelli Group και του Progressive Caucus στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνουν το καθένα με τον τρόπο του, την δική του αποτίμηση για τον πολιτικό και άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

BINTEO-ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να δείτε έναν ευσύνοπτο και περιεκτικό απολογισμό της πλούσιας πολιτικής του πορείας, που ο Δημήτρης Παπαδημούλης, έδωσε πρόσφατα  στη δημοσιότητα – το δικό του «φύλλο αγώνα»: από το 2004 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά Ευρωβουλευτής με τον Συνασπισμό, μέχρι και τις 16 Ιουλίου του 2024, που ολοκληρώνεται η τελευταία του θητεία. Μια περίοδος, με έμφαση στα 10 τελευταία χρόνια, πυκνών εξελίξεων, μεγάλων προκλήσεων και κρίσιμων μαχών για τη χώρα μας.

Δείτε το βίντεο στο ακόλουθο link: https://youtu.be/XDx9J33tMWs

___________________________________________________________

Συνοπτικά στοιχεία απολογισμού 2004-2024

• 246 ομιλίες στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου
  2004-2009: 86, 2014-2019: 79, 2019-2024: 81
• 159 Εκθέσεις και Γνωμοδοτήσεις – ως Εισηγητής ή Σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς
• 1489 Ερωτήσεις προς Κομισιόν, Συμβούλιο, ΕΚΤ, SSM

Τρεις θητείες στην Ευρωβουλή

2004-2009: Πρώτη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.

2009-2014: Βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

2014-2019: Δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, εκλέγεται με 200.611 ψήφους. Ομόφωνα επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

2019-2024: Τρίτη θητεία στο ΕΚ, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και 272.835 ψήφους. Και πάλι ομόφωνα επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

10 ΧΡΟΝΙΑ στην Αντιπροεδρία
– Μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά

2014, Ιούλιος: Εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστό 42,1%.

2017, Ιανουάριος: Επανεκλέγεται Αντιπρόεδρος, με ποσοστό 73,5%.

2019, Μάιος: Νέα θητεία, νέα επανεκλογή στην Αντιπροεδρία με ποσοστό 60,5%.

2022, Ιανουάριος: Τέταρτη συνεχόμενη επανεκλογή στη θέση του Αντιπροέδρου με ποσοστό 74.77%

Διεθνής και ευρωπαϊκή πολιτική επιρροή

Μιλώντας με την ιδιότητά του Σκιώδους Εισηγητή αλλά και του Συντονιστή στην Επιτροπή Προϋπολογισμών (BUDG) εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

«Ευχαριστώ κε Πρόεδρε, ευχαριστώ και τον Επίτροπο για την παρουσίαση.

Θα ήθελα να εκφράσω, χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, την απογοήτευσή μου για την πρόταση που μας παρουσιάζει η Επιτροπή. Στις προτεραιότητες δεν υπάρχει τίποτα για την κοινωνική ατζέντα, για τη μείωση των αυξημένων ανισοτήτων. Δεν υπάρχει τίποτα για την προστασία του περιβάλλοντος…
Και αυτό γιατί πολύ απλά έχετε ετοιμάσει μια πρόταση, η οποία στους τομείς της συνοχής, της προστασίας του περιβάλλοντος και της υπεράσπισης των ευρωπαϊκών αξιών, προβλέπει δραστικές περικοπές.
Αυτό που προτείνετε για το 2025 είναι συνέπεια μιας ανεπαρκούς και κατώτερης από τις προσδοκίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρότασης που ήρθε από την Επιτροπή και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια.
Έχουμε μια διαρκή μείωση του προϋπολογισμού ως ποσοστό του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ, αλλά και σε πραγματικές αξίες, αν πάρουμε υπόψη μας τον πληθωρισμό, την ίδια περίοδο που προστίθενται στόχοι και καθήκοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή να κάνουμε περισσότερα πράγματα με λιγότερα λεφτά. Αυτό σημαίνει περικοπές – και λόγω των πολιτικών συσχετισμών που πάνε ολοένα και πιο δεξιά είμαστε τώρα στον αστερισμό του συνοικεσίου Φον Ντερ Λάιεν – Μελόνι, περικόπτονται το περιβάλλον, η κοινωνική ατζέντα και ενισχύονται άλλα πράγματα. Τα βλέπουμε και εδώ…
Δεν θέλω να επεκταθώ σε λεπτομέρειες, γιατί είναι η καινούργια σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα ασχοληθεί με αυτό το θέμα και σέβομαι τις πραγματικότητες.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες και όλους για τη συνεργασία – μετά από τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όπως έχω αποφασίσει εδώ και χρόνια, δεν ήμουν υποψήφιος για την επόμενη θητεία.
Τα τελευταία πέντε χρόνια εργαστήκαμε εντατικά εδώ, παρά τις διαφορές μας και πολλές φορές πετύχαμε προωθητικές συνθέσεις. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες και όλους, τον Πρόεδρο, τη Γραμματεία, τους εκπροσώπους όλων των πολιτικών ομάδων, και να ευχηθώ ότι το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αν και δεν το πολυπιστεύω για να είμαι ειλικρινής, θα καταφέρει περισσότερα και καλύτερα πράγματα στη νέα του θητεία.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για 10 συνεχή χρόνια, μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά, ο Δημήτρης Παπαδημούλης εκτός από ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς, σημάδεψε και με τη δράση του τον ευρωπαϊκό πολιτικό στίβο.

Επιχειρώντας έναν ευσύνοπτο και περιεκτικό απολογισμό της πλούσιας πολιτικής του διαδρομής, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής δίνει στη δημοσιότητα,
τον πολιτικό του απολογισμό, το δικό του «φύλλο αγώνα», αναφορικά με τα πεπραγμένα του: από το 2004 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά Ευρωβουλευτής με τον Συνασπισμό, μέχρι και τις 15 Ιουλίου του 2024, που ολοκληρώνεται η τελευταία του θητεία. Μια περίοδος, με έμφαση στα 10 τελευταία χρόνια, πυκνών εξελίξεων, μεγάλων προκλήσεων και κρίσιμων μαχών για τη χώρα μας.

Στο βίντεο που επισυνάπτεται, μιλούν γι’ αυτόν με αναγνώριση και σεβασμό, 15 κορυφαία πρόσωπα της Ευρωβουλής, η Πρόεδρος, Αντιπρόεδροι και Πρόεδροι πολιτικών ομάδων, μιλούν για τη συνεργασία τους μαζί του: Roberta Metsola, Iratxe García Pérez, Udo Bullmann, Martin Schirdewan, Katarina Barley, Pedro Silva Pereira, Ewa Kopacz, Dita Charanzová, Heidi Hautala, Evelyn Regner, Domènec Ruiz Devesa, Sandro Gozi κ.ά., δίνοντας το καθένα με τον τρόπο του, την δική του αποτίμηση για τον πολιτικό και άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

Δείτε το βίντεο :

Συνοπτικά στοιχεία απολογισμού 2004-2024

• 246 ομιλίες στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου
  2004-2009: 86, 2014-2019: 79, 2019-2024: 81
• 151 Εκθέσεις και Γνωμοδοτήσεις – ως Εισηγητής ή Σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς
• 1489 Ερωτήσεις προς Κομισιόν, Συμβούλιο, ΕΚΤ, SSM

 Τρεις θητείες στην Ευρωβουλή

2004-2009: Πρώτη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.

2009-2014: Βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

2014-2019: Δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, εκλέγεται με 200.611 ψήφους. Ομόφωνα επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

2019-2024: Τρίτη θητεία στο ΕΚ, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και 272.835 ψήφους. Και πάλι ομόφωνα επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

10 ΧΡΟΝΙΑ στην Αντιπροεδρία – Μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά

2014, Ιούλιος: Εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστό 42,1%.

2017, Ιανουάριος: Επανεκλέγεται Αντιπρόεδρος, με ποσοστό 73,5%.

2019, Μάιος: Νέα θητεία, νέα επανεκλογή στην Αντιπροεδρία με ποσοστό 60,5%.

2022, Ιανουάριος: Τέταρτη συνεχόμενη επανεκλογή στη θέση του Αντιπροέδρου με ποσοστό 74.77%

Διεθνής και ευρωπαϊκή πολιτική επιρροή

Εν όψει και των επερχόμενων ευρωεκλογών και αποτιμώντας την κοινοβουλευτική του διαδρομή ύστερα από τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Δημήτρης Παπαδημούλης αναφέρθηκε στα εξής:

Η Ελλάδα και η ΕΕ

«Μετά από τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που σημαίνει 15 χρόνια – και 10 συνεχή χρόνια που εκλέγομαι και επανεκλέγομαι Αντιπρόεδρος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο μόνος από την Ελλάδα και ο μόνος από την Αριστερά, έχω πάρει την απόφαση εδώ και χρόνια -το έχω ανακοινώσει το ‘21, αλλά το έχω αποφασίσει το 2017, δύο χρόνια πριν τις προηγούμενες ευρωεκλογές-  να δώσω τη σκυτάλη στις νεότερες γενιές. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε κολλημένοι στην καρέκλα.

Με προβληματίζει ότι ενώ σε ενάμισι μήνα έχουμε ευρωεκλογές, δε γίνεται καμία ουσιαστική συζήτηση ούτε για το πού πάει η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε -ακόμη πιο σημαντικό- πού πάει η Ελλάδα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γιατί μπήκαμε στην τότε ΕΟΚ πριν 43 χρόνια, με την προσδοκία και την υπόσχεση των ηγετών της εποχής -Καραμανλής και στη συνέχεια Παπανδρέου, για σύγκλιση, ότι μπαίνοντας εκεί θα αγωνιστούμε και θα συγκλίνουμε με το βιοτικό επίπεδο των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών της Δυτικής Ευρώπης. Και από τότε δεν έχουμε περάσει σε βιοτικό επίπεδο ούτε μία χώρα, ενώ αντίθετα μας έχουν περάσει χώρες που ήταν πολύ φτωχότερες από εμάς και μπήκαν δεκαετίες μετά από εμάς στην ΕΕ.

Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, πολύ πρόσφατα, λένε ότι σε αγοραστική δύναμη οι Ελληνίδες και οι Έλληνες είμαστε 26οι στους 27. Περνάμε λίγο μόνο τη Βουλγαρία, είμαστε στο 67% του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε αγοραστική δύναμη και στο 88% του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε τιμές, που σημαίνει ότι στην ακρίβεια είμαστε ψηλά στην αγοραστική δύναμη, είμαστε στον πάτο. Αυτό δείχνει έλλειμμα και ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων, των ελληνικών ηγεσιών.
Πώς αξιοποιούν την ένταξή μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς αξιοποιούν το κοινοτικό χρήμα; Κάνουν τις αλλαγές που χρειάζεται για να προκόβουμε και να ανεβαίνουμε σκαλοπάτια αντί να κατρακυλάμε προς τα κάτω μέσα στην Ένωση;»

Προσωπική διάκριση και εθνική τιμή

«Τα τελευταία δέκα χρόνια, διάφοροι πανευρωπαϊκοί οργανισμοί αξιολογούν τη δουλειά μου, από την πλευρά της επιδραστικότητας, κατατάσσοντάς με άλλοτε στους 10, στους 20 κορυφαίους ευρωβουλευτές από τους 705. Είναι τιμητικό και για τη χώρα – στους 100 πιο επιδραστικούς, όλα αυτά τα χρόνια, δε θα βρείτε άλλον Έλληνα. Δεν έχουμε ανθρώπους ικανούς να διακριθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Προφανώς έχουμε. Θα προτιμούσα να έχουμε περισσότερους ικανούς ανθρώπους που να μπορούν να επηρεάζουν την ατζέντα των συζητήσεων, τις καταλήξεις, τις αποφάσεις και να μην γίνεται διάσημη για κακό λόγο η Ελλάδα, με το να φιγουράρουν ευρωβουλευτές και ευρωβουλευτίνες, εκλεγμένοι από τους Έλληνες πολίτες, σε ποινικές υποθέσεις: Ο Λαγός καταδικασμένος για την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, να εκτίει μια βαριά ποινή στις φυλακές του Δομοκού και η κυρία Καϊλή, που έχει κάνει το γύρο του κόσμου η είδηση για την υπόθεση διαφθοράς και αυτό κάνει τεράστια ζημιά στην Ελλάδα…

Είμαι στο Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, εκλέγομαι με ποσοστά 75% από τον Ιούλιο του 2014, σχεδόν 10 χρόνια. Τον Γενάρη του ‘22 εκλέχθηκε και η κυρία Καϊλή και δήλωσα δημόσια ότι είναι πολύ καλό που στους δεκατέσσερις Αντιπροέδρους του Κοινοβουλίου έχουμε δύο Έλληνες. Λίγους μήνες μετά έγινε αυτό που έγινε με τα λεφτά, με τη διαγραφή, με τις καθαιρέσεις, με το να κάνει το γύρο του πλανήτη η είδηση ότι συνελήφθη η Ελληνίδα Αντιπρόεδρος μαζί με μια παρέα Ιταλών. Αυτό καταλαβαίνετε, αναπαράγει αρνητικά στερεότυπα για τη χώρα, τα οποία μας κάνουν πολύ ζημιά. Και η εμπειρία μου λέει ότι όσο δύσκολα χτίζεις κάτι θετικό για τα συμφέροντα της χώρας σου, τόσο εύκολα γκρεμίζεται».

Η ακροδεξιά σύρραξη στην Ελληνική Βουλή

«Η πρόσφατη ντροπιαστική κατάσταση στην ελληνική Βουλή, δείχνει τη σαβούρα της ελληνικής ακροδεξιάς. Ειλικρινά ντρέπομαι γι αυτό το πράγμα. Και πρέπει όλοι οι πολίτες να σκεφτούν, ιδιαίτερα αυτοί που νομίζουν ότι θα δώσουν μια ψήφο διαμαρτυρίας αν ψηφίσουν ακροδεξιά κόμματα, ότι “πυροβολούν τα πόδια τους” με τέτοιες επιλογές. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η ακροδεξιά δεν είναι αντισυστημική δύναμη. Είναι το σιδερένιο χέρι του συστήματος και όπου επικράτησε, υπηρέτησε με τον πιο σκληρό τρόπο τα συμφέροντα των μεγάλων και των ισχυρών – Χίτλερ Μουσολίνι… τα παραδείγματα είναι πολλά.
Και οι καινούργιοι ακροδεξιοί, μη σας ξεγελάνε με τα ταγεράκια, τα σινιέ κουστούμια κτλ., είναι πολιτικά εγγόνια του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Στην Ελλάδα, θα πρέπει να συζητήσουμε – γιατί είμαστε μια χώρα που έχει υποφέρει πολύ από τον ναζισμό και το φασισμό, με πάρα πολλά θύματα, ολοκαυτώματα κλπ-  και να διδαχθούμε από κάποια πράγματα…»

Η πρόκληση των Ευρωεκλογών

«Για να μπορέσεις να διακριθείς μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί εδώ φοράμε και τη φανέλα της χώρας μας και τη φανέλα της παράταξης, πρέπει να έχεις ορισμένες ιδιαίτερες ικανότητες και προσόντα και κυρίως όρεξη να δουλέψεις. Να το πω έτσι απλά για να γίνει κατανοητό: Άλλο οι ευρωεκλογές, κι άλλο Γιουροβίζιον.

Βλέπω με πολύ προβληματισμό και με στενοχωρεί αυτό, ότι αρκετές κομματικές ηγεσίες, επιλέγουν celebrities στα ευρωψηφοδέλτια, με το κριτήριο της ψηφοθηρίας, ενώ θα έπρεπε να στέλνουμε στο ευρωψηφοδέλτιο την “Εθνική Ελλάδας”. Και επειδή οι ηγεσίες δεν το έκαναν αυτό, νομίζω ότι η ευθύνη περνάει στον πολίτη. Να διαλέξει ανθρώπους που αν έρθουν εδώ να μπορούν να προσφέρουν σε αυτούς που τους έστειλαν εδώ..

Οι Έλληνες νομίζω ότι θα πρέπει να σκεφτούν πάρα πολύ τι κομμάτι παράταξης θα ψηφίσουν. Να πάνε να ψηφίσουν, πρώτα απ όλα και ιδιαίτερα οι νέοι, οι νέοι άνθρωποι μην αφήνουν τους άλλους να αποφασίζουν γι αυτούς ερήμην τους. Η ψήφος είναι ένα δικαίωμα, μην το αχρηστεύσουν.
Και να σκεφτούν πάρα πολύ τι κόμμα θα ψηφίσουν και ποια πρόσωπα θα ψηφίσουν. Για να μπορούν αυτοί που θα εκλεγούν, γυναίκες και άνδρες να έχουν την ικανότητα όχι απλώς να μοστράρουν αλλά να κάνουν δουλειά. Και αυτό σημαίνει να ξέρουνε τα προβλήματα, να έχουν πειστικό λόγο, να είναι δουλευταράδες, να μιλάνε ξένες γλώσσες και να μπορούν να χτίζουν συμμαχίες στην ΕΕ.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η μεγαλύτερη πολιτική ομάδα έχει 23%. Άρα για να φτιαχτεί μια πλειοψηφία που να αποφασίσει κάτι, πρέπει να συνεργαστούν τουλάχιστον τρεις πολιτικές ομάδες ή και περισσότερες για να φτιάξουν ακόμη πιο μεγάλη πλειοψηφία.
Άρα εκεί, αν έχεις απλώς ευρωβουλευτές που είναι celebrities και διακρίθηκαν για κάτι άλλο στη ζωή τους – δημοσιογράφοι, αθλητές, κουτσομπολίστικες εκπομπές και δεν ξέρω τι άλλο, εδώ θα έρθουν και “θα χαθούν” στους διαδρόμους.
Χρειάζεται γνώση, δουλειά και άνθρωποι που να έχουν να χτίζουν κύρος. Γιατί αν χτίζεις κύρος με τη δουλειά σου, ωφελείται και η χώρα σου.

Εγώ ανήκω στην ευρωομάδα της Αριστεράς, η οποία έχει 6% στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και προέρχομαι και από μια μικρή και φτωχή χώρα, την Ελλάδα. Όμως με εκλέγει και με επανεκλέγει στο Ευρωκοινοβούλιο ένα ποσοστό του 75%, που σημαίνει πρακτικά, πλην των ακροδεξιών, το σύνολο σχεδόν των υπολοίπων, με εξαίρεση πιθανόν μερικούς Έλληνες για λόγους μικροκομματικής αντιπαράθεσης…»

Η τελευταία θητεία

«Ως απερχόμενος πια, έχω αποφασίσει πολλά χρόνια πριν ότι οι τρεις θητείες είναι υπεραρκετές. Θα είμαι στη διάθεση όποιου θέλει μια γνώμη, μια συμβουλή, μια βοήθεια. Αρκεί να ανήκει σε αυτό που λέμε δημοκρατικό συνταγματικό τόξο, δηλαδή όχι στη φασιστική ακροδεξιά.
Να συνδράμω με την πείρα μου, εντελώς ανιδιοτελώς, γιατί νομίζω ότι πρέπει να ανέβει το επίπεδο της εκπροσώπου της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αντί να διακρινόμαστε στα… ποινικά, να διακρινόμαστε με περισσότερους αυτούς που θεωρούνται κορυφαίοι σε επιδραστικότητα ευρωβουλευτές.
 Δεν είναι δυνατόν η Πορτογαλία που έχει τον ίδιο πληθυσμό με εμάς, να έχει το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ σήμερα, πριν είκοσι χρόνια είχε τον πρόεδρο της Επιτροπής… Εμείς δεν είχαμε ποτέ ένα τόσο υψηλό αξίωμα. Εγώ είμαι ο πιο υψηλόβαθμος Έλληνας Ευρωβουλευτής τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά η Πορτογαλία έχει και Γραμματέα του ΟΗΕ, είχε και Πρόεδρο της Κομισιόν. Η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου τώρα είναι από τη Μάλτα, μια χώρα πιο μικρή κι από την Κύπρο.

Θα στείλουμε λοιπόν εδώ ανθρώπους ικανούς να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων από τις άλλες χώρες και να πάρουν ένα αξίωμα και να το χρησιμοποιήσουν όχι για την πάρτη τους, αλλά για να κάνουν κάτι καλό για την πατρίδα, για τους Έλληνες, για τις Ελληνίδες;
Ο στίβος μέσα στην Ευρώπη ήταν και είναι ανταγωνιστικός – αλλά τα συμφέροντα της Γερμανίας άλλα τα συμφέροντα της Ελλάδας. Εδώ πρέπει να έχεις ανθρώπους που να είναι γνώστες, να είναι μαχητικοί, να έχουν επιχειρήματα, να χτίζουν συμμαχίες. Και να τους σέβονται οι άλλοι Ναι. Όταν με ψηφίζει το 75% δεν σημαίνει ότι υιοθετούν τις απόψεις μου – άλλος μπορεί να είναι στην κεντροδεξιά, στο κέντρο, στους πράσινους σοσιαλιστές, στους συντηρητικούς. Αλλά αν χτίζεις με τη δουλειά σου ένα σεβασμό, κερδίζει από αυτό και η χώρα σου. Αυτό είναι το στοίχημα.

Και επειδή τα κόμματα γέμισαν τα ψηφοδέλτια με celebrities, πρέπει ο πολίτης να προσέξει πολύ γιατί, όπως είπα, άλλο Γιουροβίζιον, άλλο ευρωεκλογές».

Το έγκλημα των Τεμπών και το καταδικαστικό για την ελληνική κυβέρνηση ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου

«Αυτό το ψήφισμα ήταν κόλαφος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το ψήφισε μια μεγάλη, καθαρή πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το ψήφισαν και ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της πολιτικής ομάδας στην οποία ανήκει και η Νέα Δημοκρατία. Και το ψήφισε και η ευρωομάδα του Μακρόν. Το συνέταξε κατά βάσιν μια κεντροδεξιά ευρωβουλευτίνα από την Ολλανδία, η κα Σόφι Ιν’τ Βελτ. Στην Ελλάδα υπάρχει η θεωρία ότι ο Παπαδημούλης και τρεις άλλοι τέσσερις ευρωβουλευτές από κόμματα της αντιπολίτευσης σέρνουν από τη μύτη και παρασέρνουν όλο το Ευρωκοινοβούλιο για να κάνει κακά πράγματα. Δεν είναι έτσι. Και όταν το θερμόμετρο δείχνει πυρετό, δεν τα βάζουμε το… θερμόμετρο, κοιτάμε να δούμε τι πρέπει να κάνουμε για να πέσει ο πυρετός.
Η χώρα έχει κάνει βήματα προς τα πίσω, σε μια σειρά τομείς, όπως το κράτος δικαίου, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, οι υποκλοπές, η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών…

Το έγκλημα των Τεμπών, είμαι βέβαιος γι αυτό, θα απασχολήσει ξανά το ευρωκοινοβούλιο, γιατί δεν βλέπω την ελληνική δικαιοσύνη να κινείται για τη διαλεύκανσή του και την τιμωρία των υπευθύνων. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Και επίσης, το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει για ελληνικά θέματα – διαχείριση κονδυλίων κτλ, να ασχολείται πολύ και η Ευρωπαία εισαγγελέας, μια Ρουμάνα που έκανε πολύ δουλειά στην καταπολέμηση της διαφθοράς στην πατρίδα της και γι αυτό εξελέγη με πολύ μεγάλη υποστήριξη και συναίνεση στο κορυφαίο πόστο της Ευρωπαίας εισαγγελέα.
Πρόσφατα έχει ανοίξει ένας φάκελος για έλεγχο στημένων διαγωνισμών, με τα οποία μοιράστηκαν δέκα εταιρείες, ψηφιακά έργα – έργα ψηφιοποίησης ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και η Ελλάδα έχει το ρεκόρ στις αναθέσεις μέσω διαγωνισμών -ο Θεός να τους κάνει διαγωνισμούς- όπου η προσφορά είναι μόνο μία. Αυτό δεν είναι διαγωνισμός, όπως ξέρετε.
Οι πρακτικές αυτού του τύπου, όπου μαζεύονται κάποιες εταιρείες και συνεννοούνται να μην “χτυπήσει” η μία την άλλη, και μοιράζουν τις δουλειές, λέγεται “καρτέλ”. Στην Ελλάδα αυτό γίνεται σε μεγάλη έκταση, Και δεν γίνεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ελλάδα παράγινε.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια, που είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός, υπερκομματικός, η Ελλάδα είναι στις πέντε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το σύνολο των 27, που έχουν μεγάλο κίνδυνο διαφθοράς στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων. Μιλάμε για πάρα πολλά δισεκατομμύρια. Αν είχαμε αξιοποίηση με σχέδιο, με εντιμότητα, με σωστές διαδικασίες, αυτά τα χρήματα, θα ήταν πολύ πιο ψηλά η Ελλάδα και οι Έλληνες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν θα ήμασταν η τελευταία τρύπα της φλογέρας».

Την Κομισιόν εκπροσώπησε η Επίτροπος αρμόδια για την Ισότητα, Έλενα Νταλί.

Παίρνοντας τον λόγο, ο Δημήτρης Παπαδημούλης είπε τα εξής:

«Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός των Δυτικών Βαλκανίων αποφασίστηκε πριν 21 ολόκληρα χρόνια, κα Νταλί, στη Σύνοδο της Θεσσαλονίκης. Και σε αυτά τα 21 χρόνια δεν έγιναν και πολλά πράγματα… Και τώρα, με αυτό το εργαλείο, τη διευκόλυνση για τα Δυτικά Βαλκάνια  – 4 δισ. επιδοτήσεις και 2 δισ. ευρώ δάνεια – η ΕΕ δίνει, με καθυστέρηση 21 χρόνων, ένα σήμα ότι θέλει να ενθαρρύνει αυτόν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Πρέπει να τρέξουμε όλες οι πλευρές γρηγορότερα: Οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, που θέλουν κάποια στιγμή να γίνουν μέλη της ΕΕ, να προχωρήσουν τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση –η Κομισιόν και το Συμβούλιο, γιατί το Ευρωκοινοβούλιο το θέλει, σε όλο του το πολιτικό φάσμα– να δείξει ότι δεν σκοπεύει να αφήσει στην αναμονή και στην καθυστέρηση τα Δυτικά βαλκάνια.

Δεν είναι δυνατόν να τρέχει με ταχύτητα λαγού η ένταξη της Ουκρανίας και με ταχύτητα χελώνας η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων.

 Χθες, μετά από πρότασή μου, το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποφάσισε ομόφωνα να δημιουργήσει μια παρουσία του Ευρωκοινοβουλίου στα Δυτικά Βαλκάνια. Θέλουμε από την Κομισιόν και το Συμβούλιο, να στηρίξουν αυτό το μήνυμα που στέλνει ενωμένο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όχι λόγια, αλλά πράξη.

Ευχαριστώ».

Η συζήτηση του έλληνα Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τους έφηβους αντιπροσώπους πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Euroscola», που διοργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για περισσότερα από 20 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της προσομοίωσης της Ολομέλειας δεκάδες νέοι Ευρωπαίοι πολίτες είχαν την ευκαιρία να εξοικειωθούν με τη λειτουργία του θεσμού της Ολομέλειας, να ανταλλάξουν απόψεις καθώς και να θέσουν μια σειρά από ερωτήματα στον Δημ. Παπαδημούλη.

Αναφερόμενος στο κεντρικό θέμα της συνεδρίασης που ήταν η προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και της ισότητας των φύλων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Δημήτρης Παπαδημούλης υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της παρουσίας των γυναικών στα δημόσια πράγματα. Σε αυτό το πλαίσιο, τόνισε τη σημασία της υλοποίησης και της πρακτικής εφαρμογής της υπάρχουσας νομοθεσίας και «της ενίσχυσης του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, ώστε να επιτευχθούν πολιτικές με στόχο την μείωση των διακρίσεων και των ανισοτήτων».

Παράλληλα, για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών ο Δημ. Παπαδημούλης πρόσθεσε πως «χρειάζονται αλλαγές σε όλους τους φορείς, από το σχολείο και τη δικαιοσύνη, μέχρι την αστυνομία, και φυσικά ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που να επενδύει κυρίως στην πρόληψη». Για να συμπληρώσει πως «ο όρος γυναικοκτονία πρέπει να κατοχυρωθεί στο νομικό δίκαιο, δεν αρκεί όμως η νομική τροποποίηση».

Τέλος, απευθυνόμενος στους μαθητές και ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, επεσήμανε: «Θέλουμε τη συμβολή και την κριτική σας. Μην αποφασίζουν άλλοι για εσάς χωρίς εσάς. Με τη συμμετοχή σας μπορείτε να συμβάλλετε στο να χτίσουμε μια καλύτερη Ευρώπη. Πιστεύω έμπρακτα στην ανανέωση και στη δυνατότητα οι νέες γενιές να δώσουν το δικό τους στίγμα για το μέλλον της Ευρώπης. Βαθιά πεποίθησή μου είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προχωρήσει στην εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης εάν θέλει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα τις προκλήσεις των καιρών. Στόχος μας πρέπει να είναι μια ισχυρή, δημοκρατική και πολιτική Ένωση».

Η συμμετοχή στις ευρωεκλογές του Ιουνίου

«Ο κόσμος να μετάσχει στις εκλογές. Ιδιαίτερα η νέα γενιά, οι γυναίκες, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι να μην τσιμπήσουν στην εύπεπτη θεωρία ότι ‘με την αποχή στέλνεις ένα μήνυμα’. Η αποχή αφήνει τους άλλους να αποφασίζουν για αυτούς χωρίς αυτούς.

Το δεύτερο πράγμα που θα ήθελα να σημειώσω, είναι να σκεφτούν τι θα ψηφίσουν. Όχι μόνο ποιο κόμμα και ποια παράταξη. Αλλά και τα πρόσωπα, εάν κάνουν δηλαδή για αυτή τη δουλειά. Γιατί κάποιος μπορεί να είναι σελέμπτριτι αλλά να μην κάνει για ευρωβουλευτής.Οι ευρωβουλευτές είμαστε και πρεσβευτές της χώρας μας. Εάν θέλουμε να ανεβάσουμε σκαλιά την θέση της Ελλάδας ή της Κύπρου, θα πρέπει να στείλουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανθρώπους που θα μπορέσουν να ανεβάσουν σε επιδραστικότητα τις χώρες τους μέσα από την δουλειά τους».

Η άνοδος της ακροδεξιάς και η αποτυχία της ευρωπαϊκής ελίτ

«Η ευρωπαϊκή ηγεσία και κυρίως η κα Φον ντερ Λάιεν είναι κατώτερη των περιστάσεων. Υπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα μιας γερμανικής δεξιάς παρά τα συμφέροντα της ενωμένης Ευρώπης. Η κα Φον ντερ Λάιεν συνιστά οπισθοδρόμηση σε σχέση με την Προεδρία Γιούνκερ, που προέρχεται από την ίδια πολιτική οικογένεια, και μίλια πίσω από την Προεδρία της Κομισιόν του Ντελόρ.

Η άνοδος της ακροδεξιάς τροφοδοτείται από την αποτυχία της κυβερνώσας δεξιάς και της ευρωπαϊκής ελίτ να αντιμετωπίσει κεντρικά ζητήματα, όπως είναι το μεγάλο πρόβλημα των ανισοτήτων και η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης με μια πιο ισχυρή και ενωμένη Ευρώπη. Αλλά και η αποτυχία δημιουργίας μιας πραγματικής ευρωπαϊκής πολιτικής για το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Πάνω σε αυτά, η προπαγάνδα της ακροδεξιάς και οι εύκολες απαντήσεις του τύπου ‘για τις ανισότητες, φταίνε οι ξένοι που παίρνουν τις δουλειές’ πιάνουν τόπο.

Επιπλέον και εάν θέλουμε να κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη, οφείλεται στο έλλειμμα της αριστερής και της προοδευτικής παράταξης (Αριστερά, Σοσιαλιστές, Πράσινοι) να δώσουν με ένα πειστικό και ελκτικό τρόπο το δικό μας σχέδιο και όραμα για την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Στην κούρσα του παγκόσμιου ανταγωνισμού (με Κίνα, ΗΠΑ και άλλες ανερχόμενες δυνάμεις που τρέχουν με υψηλές ταχύτητες), η Ευρώπη γερνά και δεν προχωρά την πολιτική της ενοποίηση, κάνοντας είτε σημειωτόν είτε σε ορισμένα θέματα και βήματα πίσω».

Το Κυπριακό

«Χάθηκε μια ευκαιρία, αυτή είναι η άποψη που κυριαρχεί μετά την αποτυχία της προσπάθειας στο Γκραν Μοντανά. Η ηγεσία Ερντογάν εκμεταλλεύεται αυτό το κλίμα για να προβάλλει -κόντρα στις αποφάσεις του ΟΗΕ- την λύση των δύο κρατών. Κάτι τέτοιο, δηλαδή η εδραίωση της διχοτόμησης με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ολοφάνερα δεν αποτελεί λύση.

Είναι φανερό ότι ο χρόνος δουλεύει σε βάρος της λύσης. Όσοι θέλουμε μια νέα κινητικότητα για το Κυπριακό, μην περιμένουμε ότι θα έρθει αυτομάτως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΗΕ. Όσοι θέλουμε μια λύση με τις προδιαγραφές του ΟΗΕ, πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλίες για να δημιουργηθεί μια νέα κινητικότητα. Και μην υποτιμάμε την ισχύ του φιλοτουρκικού λόμπι στις Βρυξέλλες».

Επαναπροσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας και ευρωτουρκικές σχέσεις

«Τα ήρεμα νερά και οι χαμηλοί τόνοι που επικρατούν το τελευταίο διάστημα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, είναι κάτι θετικό. Βοηθά επίσης την οικονομία και τον τουρισμό. Ωστόσο, για να μην έχουμε παλινδρόμηση και επιστροφή σε ακραία ρητορική και δηλώσεις, θα χρειαστεί να δρομολογηθούν τα πράγματα όπως προβλέπει το διεθνές Δίκαιο – συνυποσχετικό και προσφυγή στη Χάγη, που ήταν η γραμμή που χάραξαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου πριν μερικές δεκαετίες και αποτελεί εθνική γραμμή.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πρέπει να γίνουν μέρος της ευρωτουρκικής, με μια κατεύθυνση ειρηνικής επίλυσης της μείζονος διαφοράς, που είναι θαλάσσιες ζώνες/υφαλοκρηπίδα. Αλλά το Κυπριακό θα πρέπει να είναι στα θέματα που πρέπει να λυθούν και όχι να θεωρηθούν παγιωμένη σύγκρουση. Γιατί παγιωμένη σύγκρουση σημαίνει οριστική διχοτόμηση. Ποτέ το Κυπριακό στο ράφι».

Αποτίμηση της κοινοβουλευτικής διαδρομής ύστερα από τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και 10 χρόνια στην Αντιπροεδρία

«Την παρουσία μου όλα αυτά τα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα την αποτιμήσουν οι πολίτες. Ως αριστερός ευρωπαϊστής, προσπάθησα να εκπροσωπήσω όσο καλύτερα μπορούσα και την πατρίδα μου, την Ελλάδα, και την ιδέα μιας ισχυρής, ενωμένης, δημοκρατικής, φιλειρηνικής και κοινωνικής Ευρώπης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπήρξε για μένα ένα μεγάλο σχολείο. Εάν είσαι από την Κύπρο ή την Ελλάδα και ταυτόχρονα εκπροσωπείς μια μικρή Πολιτική Ομάδα, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Αριστερά, χρειάζεσαι πολλαπλάσια προσπάθεια, μεγαλύτερες ικανότητες, πιο πολλή αφοσίωση και εργατικότητα για να χτίσεις ένα κύρος και μια επιδραστικότητα, σε σχέση με ένα Γερμανό ευρωβουλευτή της δεξιάς».