To κενό που θα αφήσει η εκούσια αποχώρησή του από το Ευρωκοινοβούλιο είναι σίγουρα δυσαναπλήρωτο, ειδικά όταν η χώρα μας, για πρώτη φορά ύστερα από 22 χρόνια, δεν θα εκλέξει Έλληνα Αντιπρόεδρο στο προεδρείο της Ευρωβουλής, ένα πόστο στο οποίο ο Δημήτρης Παπαδημούλης διακρίθηκε, τιμώντας την Ελλάδα και την Αριστερά, εκλεγόμενος με συντριπτικά ποσοστά τα τελευταία δέκα συνεχή χρόνια.

Στα βίντεο που ακολουθούν, μιλούν για εκείνον με αναγνώριση και σεβασμό, συνάδελφοί του από όλο το πολιτικό φάσμα, δίνοντας όλες και όλοι με τον τρόπο τους, τον δικό τους χαιρετισμό και εκτίμηση στον πολιτικό και τον άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

Roberta Metsola,
Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Video: https://youtu.be/wYrxDG_apnQ

Αγαπητέ Δημήτρη, σε ευχαριστώ για όλο το έργο σου ως Αντιπρόεδρος. Σε γνωρίζω ως έναν Ευρωπαίο σταθερό και αφοσιωμένο στο να διασφαλίσει ότι αυτό το Κοινοβούλιο αντικατοπτρίζει σωστά την Ευρωπαϊκή κοινωνία. Υπερασπίστηκες την ισότητα των φύλων και την πολυμορφία, και χάρη στην εμπειρία σου πετύχαμε συναίνεση στην προσπάθεια για ένα Κοινοβούλιο που πραγματικά να αντιπροσωπεύει και να είναι προσιτό σε όλους. Για όλα αυτά, σε ευχαριστώ πολύ.

Alessandro Chiocchetti
Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Video: https://youtu.be/K_KDMwkSAf4

Kύριε Παπαδημούλη! Αγαπητέ Δημήτρη… Ήρθε η ώρα να αποχαιρετιστούμε, όμως θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για όσα έκανες κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας σου στο Ευρωκοινοβούλιο. Πρώτα απ’ όλα, έπαιξες καθοριστικό ρόλο στο να γίνει αυτό το θεσμικό όργανο πιο συμπεριληπτικό. Χάρη στην εποικοδομητική και αποτελεσματική προσέγγισή σου σε θέματα πολυμορφίας και συμπερίληψης, υπήρξες καταλύτης για μια σειρά σημαντικών αλλαγών στο Κοινοβούλιο. Επίσης, είναι χάρη σε σένα, που είμαστε πλέον κοντά στο να έχουμε ίσο αριθμό γυναικών και ανδρών σε διευθυντικές θέσεις.

Στον τομέα της προσβασιμότητας, έχουμε πλέον πρόγραμμα θετικής δράσης για τους συναδέλφους με αναπηρία. Είμαστε το μοναδικό θεσμικό όργανο που εφαρμόζει ένα τέτοιο πρόγραμμα. Έγιναν πολλά υπό την επιτυχή διαχείρισή σου και προσωπικά σου είμαι πολύ ευγνώμων για τη δέσμευση και το όραμά σου σε αυτούς.

Iratxe García Pérez
Πρόεδρος της Ευρωομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
Video : https://youtu.be/8ujm_BbvZBw

Εργαζόμαστε μαζί εδώ και πολλά χρόνια, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, χτίζοντας κοινές θέσεις και πάντα με τον ίδιο στόχο, να κάνοουμε τη ζωή καλύτερη για τους Eυρωπαίους πολίτες. Σου εύχομαι τα καλύτερα. Έχεις τη συμπάθεια, την προσοχή και τον σεβασμό μου. Σε ευχαριστώ πολύ για όλη τη δουλειά σου, για τη φιλία σου και για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν.

Udo Bullmann,
Ευρωβουλευτής, πρώην Πρόεδρος της Ευρωομάδας των Ευρωσοσιαλιστών
Video: https://youtu.be/md72dwv5N4M

Αγαπητέ Δημήτρη, υπήρξες ένα πραγματικό κεφάλαιο για το ΕΚ και σίγουρα θα μας λείψεις.
Γνωριστήκαμε στην Αθήνα (…) αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε και συνεχίζουμε ακόμα είναι να υπερασπιζόμαστε τον Ελληνικό λαό απέναντι στα “γεράκια”  για την ευημερία όλων και ενάντια στην καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας. Και αυτό το ξέρω με σιγουριά:  ήσουν πάντα ένας σύντροφος σε αυτόν τον αγώνα.  Ανυπομονώ να δω πού θα σε οδηγήσει η ζωή στη συνέχεια… Ξέρω ότι θα έχεις το ίδιο πάθος και την ίδια αφοσίωση που έδειξες και στο Ευρωκοινοβούλιο, σε ό,τι κι αν έρθει στο δρόμο σου.

Martin Schirdewan
επικεφαλής της πολιτικής ομάδας The Left at the European Parliament, ευρωβουλευτής του Die Linke
Video: https://youtu.be/BWVcYZA6VDM

Αγαπητέ Δημήτρη, ως Πρόεδρος της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θέλω πραγματικά να σε ευχαριστήσω από καρδιάς για τον χρόνο που περάσαμε δουλεύοντας μαζί.
Ως επικεφαλής της ομάδας μας στην Επιτροπή Προϋπολογισμού, κατήγγειλες την πολιτική λιτότητας ώστε ο προϋπολογισμός της ΕΕ να γίνει πιο δίκαιος, επικεντρωμένος στις κοινωνικές πολιτικές. Και εξασφάλισες αυτό να λειτουργεί για τους πολίτες της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Η κληρονομιά σου έχει αφήσει σημάδι στην ευρωπαϊκή πολιτική. Τώρα ελπίζω πως θα μπορέσεις να απολαύσεις χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά σου! Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ewa Kopacz,
Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ευρωβουλεύτρια του EΛΚ, πρώην Πρωθυπουργός της Πολωνίας
Video: https://youtu.be/KY7YBX3nP2c

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Τον γνώρισα ως Πρόεδρο της Ομάδας Εργασίας Υψηλού Επιπέδου για την Ισότητα και τη Διαφορετικότητα, αλλά και ως Αντιπρόεδρο. Γενναίος και συνεπής, είναι ο άνθρωπος που μπορεί να χρησιμοποιήσει επιχειρήματα για να πείσει τον μεγαλύτερο αντίπαλο. Είναι σπάνιο να συναντάς τέτοιους ανθρώπους, νομίζω ότι θα είναι πρότυπο για μένα για πολύ καιρό.
 

Sandro Gozi, ευρωβουλευτής του Renew Europe
Video: https://youtu.be/mGWA2_FinaE

Ο Δημήτρης δεν θα είναι ξανά υποψήφιος Ευρωβουλευτής, επιθυμεί να αφήσει χώρο στη νέα γενιά. Μια άποψη για την οποία, επίσης, αξίζει εκτίμησης. Είναι ένας σπουδαίος συνάδελφος και πραγματικός φίλος. Έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκτιμάται από όλους – Aριστερά, Δεξιά, Κέντρο. Υπήρξε πάντα ένας αφοσιωμένος Ευρωπαίος και πάντα αγωνιζόταν για τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες στο μεταναστευτικό, την έμφυλη ισότητα, τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Αγωνίστηκε επίσης στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να γίνει η ισότητα των φύλων συστατικό μέρος της ζωής μας και όχι απλώς ένα γενικόλογο slogan.

Daniel Freund
Μέλος του Spinelli group στο Ευρωκοινοβούλιο, Πράσινοι
Video: https://youtu.be/hrHhZ82SBPY

Mε στεναχωρεί να μαθαίνω ότι ο αγαπητός μου συνάδελφος αποχωρεί από το ΕΚ ύστερα από τόσα χρόνια.  Ήταν για μένα ένας πραγματικά ισχυρός σύμμαχος όταν αγωνιζόμαστε με το Spinelli Group για μια καλύτερη ΕΕ, ανεξάρτητα από το πολιτικό μας υπόβαθρο και την πολιτική μας ένταξη.
Λυπάμαι που φεύγεις Δημήτρη, σου εύχομαι όμως ό,τι καλύτερο για τα επόμενα σχέδιά σου.

Ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην οποία μετέχει κατά την ολοκλήρωση της θητείας του και στην τελετή αποχαιρετισμού και βράβευσης των ευρωβουλευτών και των μελών του Προεδρείου, που δεν ήταν υποψήφιοι στις Ευρωεκλογές.

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης είπε τα εξής:

Το ΕΚ τιμά τα μέλη του που αποχωρούν

«Την Τρίτη 16 Ιουλίου ξεκινά η θητεία των νεοεκλεγέντων ευρωβουλευτών για πέντε χρόνια. Εγώ, όπως είχα αποφασίσει εδώ και χρόνια και είχα ανακοινώσει και δημόσια, ολοκληρώνω μια θητεία δέκα συνεχόμενων χρόνων επανεκλογής μου, τέσσερις φορές ως Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και παραχωρώ τη σκυτάλη στη νεότερη γενιά, γιατί νομίζω ότι πρέπει έμπρακτα να στηρίζουμε το αίτημα της ανανέωσης και ιδεών και προσώπων.

Σήμερα, Δευτέρα, θα πραγματοποιηθεί σε λίγο μια τελετή αποχαιρετισμού και βράβευσης των ευρωβουλευτών και των μελών του Προεδρείου που δεν ήταν υποψήφιοι στις τελευταίες ευρωεκλογές και επομένως απέρχονται.

Τα τελευταία δέκα χρόνια αξιολογούμαι από τρίτους, ανεξάρτητους αξιολογητές, ως ένας από τους πιο επιδραστικούς ευρωβουλευτές στο σύνολο των 705 και επί δέκα συνεχή χρόνια ως “ο Έλληνας Ευρωβουλευτής με τη μεγαλύτερη επιρροή στην διαμόρφωση των ευρωπαϊκών θεσμών”.
Εδώ, εκπροσωπούμε εκτός από την παράταξή μας και αυτούς που μας έστειλαν με την ψήφο τους, εκπροσωπούμε και τη χώρα και τα συμφέροντα του λαού μας. Γι’ αυτό και θεωρώ αρνητική εξέλιξη το γεγονός ότι για πρώτη φορά από το 2002, δηλαδή εδώ και 22 ολόκληρα χρόνια, δεν θα εκπροσωπηθεί η Ελλάδα στο Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είναι ο μόνος κορυφαίος Ευρωπαϊκός Θεσμός που εκλέγεται άμεσα από τους πολίτες. Κι αυτό δεν είναι καλό για τα εθνικά μας συμφέροντα και για την εικόνα και τη διαπραγματευτική θέση της χώρας.

Οι πολιτικές ομάδες τις προηγούμενες ημέρες, εξέλεξαν αυτούς που θα προτείνουν για το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ούτε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ούτε στους Σοσιαλιστές, ούτε στο  Renew, ούτε στους Πράσινους, ούτε στην Αριστερά, σε καμία πολιτική ομάδα δεν υπάρχει Ελληνίδα ή Έλληνας που να προτάθηκε.
Τα τελευταία 10 χρόνια, τα 20 αριστερά κόμματα που συγκροτούν την πολιτική ομάδα της Αριστεράς στο ΕΚ, ομόφωνα με πρότειναν τέσσερις συνεχόμενες φορές. Την πρώτη φορά εκλέχτηκα με ποσοστό 42%, την τελευταία φορά με ποσοστό 75%, γιατί το Προεδρείο πρέπει να το εκλέξει το σύνολο των ευρωβουλευτών. Πρέπει να σε σέβονται και να σε ψηφίζουν και οι πολιτικοί σου αντίπαλοι».

Απουσία ελληνικής υποψηφιότητας για το Προεδρείο

«Θα ήθελα να υπάρχει κάποια ελληνική υποψηφιότητα. Το γιατί δεν συνέβη, είναι άλλοι αρμοδιότεροι να το απαντήσουν.

Δεν διεκδικήθηκε καν. Και αυτό είναι ακόμη χειρότερο. Διότι άλλο να προσπαθείς για κάτι και να μην το καταφέρνεις και άλλο να μην το προσπαθήσεις καθόλου.

Η Πορτογαλία, μια χώρα με ισοδύναμο πληθυσμό με εμάς, έχει αυτή τη στιγμή το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, τον κο Γκουτέρες. Είχε πριν μερικά χρόνια τον πρόεδρο της Κομισιόν, τον κο Μπαρόζο, και θα αποκτήσει σε λίγο, τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, τον κο Κόστα, τον πρώην πρωθυπουργό της Πορτογαλίας.
Τέτοιο πόστο, Πρόεδρο σε κάποιο μεγάλο θεσμό δεν είχαμε ποτέ εμείς. Αλλά το να μην έχουμε καν έναν Αντιπρόεδρο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, νομίζω ότι αυτό δεν είναι καλό για τη χώρα.

Πρέπει να διεκδικούμε στην πράξη. Για να το καταφέρνεις αυτό χρειάζεται δουλειά. Να αποκτάς τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων, να χτίζεις κύρος και από ‘κει να απορρέει και το ευρωπαϊκό αξίωμα – γιατί το αξίωμα καθεαυτό δεν λέει πολλά πράγματα. Σημασία έχει να μπορεί κανείς να το χρησιμοποιεί επ’ ωφελεία της χώρας του και των συμφερόντων της.

Κατά συνέπεια, τα πρόσωπα που εκλέγονται να δουλεύουν για να χτίζουν κύρος, τα κόμματα που επιλέγουν τα ψηφοδέλτια, αλλά και οι πολίτες με το σταυρό προτίμησης, πρέπει να διαλέγουν πρόσωπα που να μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο και να μην είναι απλώς celebrities».

Η απόπειρα κατά Τραμπ και οι επιπτώσεις της

«Αυτό που συνέβη στις ΗΠΑ, παροξύνει την ήδη υπαρκτή κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και είναι επικίνδυνο και ανησυχητικό για όλο τον πλανήτη. Όταν έχεις έναν στους δέκα οπαδούς είτε των Ρεπουμπλικάνων είτε των Δημοκρατικών να αποδέχεται τη βία ως μέθοδο για να περάσει ο “δικός” τους ή για να αποτραπεί ο αντίπαλός τους, αυτό είναι επικίνδυνο πράγμα σε μια χώρα όπου οπλοφορούν πάρα πολλοί και όπου οι νόμοι για την οπλοφορία είναι εξαιρετικά χαλαροί. Και στέλνει κι ένα μήνυμα όχι μόνο στον πλανήτη, αλλά ειδικά στην Ευρώπη, καθώς αυτή η απόπειρα δολοφονίας μεγαλώνει τις πιθανότητες νίκης του Τραμπ… Ότι πρέπει να χτίσει με ταχύτητα τη δική της στρατηγική αυτονομία και να μην είναι παρακολούθημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Εννοώ οικονομικά πρωτίστως, αλλά και διπλωματικά και αμυντικά.

Η ευρωπαϊκή αυτονομία είναι η μέγιστη προτεραιότητα και τα τελευταία χρόνια δεν πάμε προς τα εκεί. Πάμε προς μια λογική Ευρώπης-πολιτικού νάνου, που στα κρίσιμα δεν έχει τη δική της φωνή, αλλά σύρεται και υποτάσσεται στις στρατηγικές επιδιώξεις των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες δεν ταυτίζονται πάντα με τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Και το βλέπουμε και στον πόλεμο στην Ουκρανία και στη γενοκτονία στη Γάζα.

Ανεξάρτητα από αυτή την απαράδεκτη και αυτονόητα καταδικαστέα απόπειρα δολοφονίας, αυτό που εμένα με προβληματίζει και θα έλεγα ότι με λυπεί και με ενοχλεί είναι να είναι οι δύο βασικοί διεκδικητές της Προεδρίας της μεγαλύτερης δύναμης του δυτικού κόσμου, ο ένας 81 ετών και ο άλλος 76 ετών. Αυτό δεν το λες και αισιόδοξο σημάδι για το μέλλον αυτής της χώρας και αυτής της δημοκρατίας».

Αποχωρώντας από την ενεργό πολιτική

«Έχω δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα επιστρέψω στην πολιτική σε αιρετές θέσεις. Είναι μια απόφαση που πήρα εδώ και 7 χρόνια και ανακοίνωσα δημόσια εδώ και τέσσερα χρόνια. Παραμένω ενεργός πολίτης με τις ίδιες αξίες, αλλά οριστικά και αμετάκλητα, μακριά από αξιώματα. Σημασία έχει να τηρεί κανείς τις δεσμεύσεις του. Θα ήταν ανόητο να λέω φεύγω από ευρωβουλευτής, αλλά αφήνω ανοιχτό το ενδεχόμενο να βάλω υποψηφιότητα για βουλευτής ή αν μου προσφερθεί ένα άλλο αξίωμα… Όχι. Θα μείνω μακριά από πάσης φύσεως αξιώματα. Ενεργός πολίτης, αλλά μακριά από αξιώματα. Γιατί υπάρχουν κι άλλα πράγματα στη ζωή πέρα από την σκληρή πολιτική. Και γιατί αξίζει τον κόπο να δίνουμε τη σκυτάλη και την ευκαιρία και στις νεότερες γενιές. Και να δίνουμε και τον χρόνο που χρειάζεται και στους ανθρώπους μας: στη γυναίκα μου, στα παιδιά μου, στα εγγόνια μου, στους φίλους μου, να κάνουμε πράγματα μαζί έξω από την φούσκα των ευρωπαϊκών πολιτικών και από τα έδρανα τα κοινοβουλευτικά. Δεν είναι καλό να μας παίρνουν με τα τέσσερα από τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Είναι καλύτερο να σηκώνεσαι μόνος σου από την καρέκλα και να χαίρεσαι κιόλας αν οι επόμενοι, οι επόμενες τα καταφέρουν καλύτερα από εσένα, γιατί μόνο έτσι μπορεί να προκόψει αυτός ο τόπος κι αυτή η κοινωνία.
Εγώ νιώθω πολύ καλά που θα γυρίσω αύριο το βράδυ στην πατρίδα μου, ως “τέως”! Και μακάρι, αν και δεν το πολυβλέπω για να είμαι ειλικρινής, η επόμενη φουρνιά των ευρωβουλευτών, οι 21 που εκλέχτηκαν, να τα καταφέρουν καλύτερα από τους προηγούμενους».

Απαντώντας στον οικοδεσπότη δημοσιογράφο Μάριο Αραβαντινό και στον Αρχισυντάκτη της εφ/δας Αυγή Αντώνη Ραυτόπουλο που συμμετείχε στο πάνελ, ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε στην τελευταία του θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, η οποία ολοκληρώνεται αυτόν τον μήνα, και στην άμεση ανάγκη συσπείρωσης και συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου, απέναντι στην ακροδεξιά πανευρωπαϊκά και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

[ Μάριος Αραβαντινός ] Καλωσορίζω τον κύριο Δημήτρη Παπαδημούλη, Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρουσία σας εδώ. Έχετε, κύριε Παπαδημούλη, ανακοινώσει ότι με τη λήξη της θητείας σας αποχωρείτε πια οριστικά από την πολιτική κι ότι θα παραμείνετε ένας ενεργός πολίτης.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Καλησπέρα σας. Είναι μια απόφαση που έχω πάρει εδώ και επτά χρόνια και νομίζω ότι είναι μια σωστή απ,όφαση γιατί δεν αρκεί να λέμε “τόπο στα νιάτα”, pρέπει και να το στηρίζουμε έμπρακτα.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Τώρα δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω: Θα ήταν σωστή απόφαση ακόμα και αν δεν ήταν σε αυτή την κατάσταση – δεν θα πω μόνο το κόμμα το οποίο υπηρετείτε από τη γέννησή του, αλλά συνολικά ο χώρος;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Ναι, κύριε Αραβανντινέ. Ναι, γιατί το 2017 που αποφάσισα κάτι τέτοιο, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση και με ποσοστά πάνω από 30%. Τότε το αποφάσισα. Είναι βέβαια πικρά η σημερινή κατάσταση, όχι μόνο στο χώρο της Αριστεράς, θα έλεγα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Γιατί την κοινωνική απαίτηση “κάντε κάτι σοβαρό, αξιόπιστο, με κυβερνητικό πρόγραμμα που να πείθει ότι μπορείτε να κυβερνήσετε καλύτερα για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση της δεξιάς” που έφαγε ήδη ένα γερό χτύπημα στις ευρωεκλογές, δεν βλέπω να την έχουνε πάρει στα σοβαρά ούτε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Και η Νέα Αριστερά, εξαιτίας της βαριάς πολιτικής της ήττας στις ευρωεκλογές, δεν έχει το μέγεθος να παίξει το ρόλο του καταλύτη προς αυτή την κατεύθυνση.
Επομένως, θα σας έλεγα ότι “κρεμάω τα πολιτικά μου παπούτσια” σε δέκα ημέρες και νιώθω ότι κάνω το σωστό, αλλά ως ενεργός πολίτης θέτω ως πρώτη προτεραιότητα -που άλλοι πρέπει να την τρέξουν, εγώ μπορώ να επικουρήσω πια μακριά από αξιώματα- το να υπάρξει μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, που μπορεί να μην είναι και τρία χρόνια, μπορεί οι εκλογές να έρθουν και νωρίτερα, κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα, κοινός υποψήφιος πρωθυπουργός και ευρύ προοδευτικό μέτωπο. Αυτό δεν σημαίνει κατ ανάγκην ένα κόμμα. Μπορεί να σημαίνει κάτι σαν κι αυτό που έχουμε στη Γαλλία.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Αυτό που έχετε στο μυαλό σας θα ήταν μια σύμπραξη δηλαδή του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ με το σημερινό ΠΑΣΟΚ;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Κοιτάξτε, νομίζω ότι χρειάζεται το ευρύτερο δυνατό προοδευτικό μέτωπο χωρίς αποκλεισμούς. Και θεωρώ ότι είναι εντελώς λάθος και υπονομευτικός ο τρόπος που ορισμένοι προσπαθούν να το ξεκινήσουν.
Δηλαδή χρειάζεται προοδευτικό μέτωπο, αλλά ξεκινάμε από το ότι “εγώ θα είμαι αρχηγός”. Αυτό είπε προχθές ο κος Κασσελάκης στη συνέντευξη στον κο Σρόιτερ. Αν ξεκινάμε με καπετανιλίκια, δεν θα γίνει τίποτα. Όπως επίσης αν το μόνο θέμα είναι οι διαδικασίες, πάλι εκφυλίζεται το πράγμα, γιατί ο κόσμος σου λέει “αυτοί ψάχνουν ρόλους για τον εαυτό τους”.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Έχει άδικο δηλ. ο κος Κασσελάκης που λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι ηγέτιδα δύναμη σε αυτή τη συζήτηση, αφού αυτός είναι η αξιωματική αντιπολίτευση;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Αυτό θα το κρίνει ο κόσμος. Αλλά το ζητούμενο είναι: Θέλεις να αντικαταστήσεις μια κυβέρνηση και ζητάς λαϊκή ψήφο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να ετοιμάσεις ένα πρόγραμμα που να λέει πώς θα κυβερνήσεις, τι θα κάνεις, ποιες είναι οι προτεραιότητες, από πού θα βρεις τα λεφτά, με ποιους θα εφαρμόσεις αυτή την πολιτική.
Σε άλλη κλίμακα, δεν πηγαίναμε τότε για κυβέρνηση, μετά από 20 χρόνια εμφυλίου ανάμεσα στο κόμμα του Φλωράκη και στο κόμμα του Κύρκου, ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου ξέρετε πώς δημιουργήθηκε; Δεν ξεκινήσανε ποιος θα είναι αρχηγός! Είπαν: “ορίζουμε μια επιτροπή να διερευνήσει τη δυνατότητα ενός κοινού προγράμματος”. Και είχα την τιμή, στα 33 μου χρόνια, να είμαι μαζί με τον αείμνηστο Γιάνναρο από την πλευρά της Eλληνικής Αριστεράς, από την πλευρά του ΚΚΕ της εποχής Φλωράκη ήταν ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Γιάννης Δραγασάκης,  κάτσαμε, δουλέψαμε, ετοιμάσαμε ένα κοινό πρόγραμμα κι αυτό ήταν η βάση.
Επομένως, θα έλεγα τώρα, ότι αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Νέα Αριστερά και χωρίς κανένα εκ των προτέρων αποκλεισμό και άλλων δυνάμεων στον χώρο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, το ζητούμενο είναι να διερευνήσουν μέσα από μια επιτροπή, αν το θέλουν πραγματικά, γιατί έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν το θέλουν και κλωτσάνε το τενεκεδάκι παρακάτω γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η δική τους αρχηγική καρέκλα,. αν το θέλουν, λοιπόν, να οριστεί μια επιτροπή αντιπροσωπευτική που να διερευνήσει τη δυνατότητα των συγκλίσεων.
Γιατί στο πρόγραμμα θα μπουν τα θέματα της ουσίας και αν καταλήξουν, θα έχουν και μια κοινή πρόταση για το ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρωθυπουργός στην περίπτωση της νίκης.
Η γνώμη μου είναι ότι τους επόμενους μήνες θα έχουμε μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις. Το γυαλί στη Νέα Δημοκρατία έχει ραγίσει και βλέπετε ότι το 28% φέρνει και ένταση της εσωκομματικής αμφισβήτησης, Σαμαράς, Καραμανλής κτλ.
Και στον χώρο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης εγώ πιστεύω θα υπάρχουν πολλές ανακατατάξεις. Το καλύτερο θα ήταν να γινόντουσαν με συλλογικότητα, επιχειρήματα και τα λοιπά, αλλά μπορεί να υπάρξει και πολύ αίμα. Μπορεί να υπάρξουν και μεγάλες εσωκομματικές συγκρούσεις.

[ Αντώνης Ραυτόπουλος ] Υπάρχει όμως κοινός τόπος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά, για παράδειγμα; Ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΜέΡΑ25; Γιατί μιλάμε για κόμματα, την Νέα Αριστερά και το ΜέΡΑ25, που ουσιαστικά προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά η Νέα Αριστερά που είναι η πιο πρόσφατη χρονικά διάσπαση. Θυμόμαστε και βαριές κουβέντες μεταξύ των στελεχών…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ] Κοιτάξτε, εδώ έχουμε μια κοινωνική απαίτηση και μια επείγουσα ανάγκη να υπάρξει εναλλακτική. Να μην έχουμε δεξιά κυβέρνηση μέχρι να σβήσει ο ήλιος γιατί κάνει όργια: Και στην ένταση των ανισοτήτων και στην κατρακύλα της θέσης της Ελλάδας και των Ελλήνων και των Ελληνίδων μέσα στην Ευρώπη και σε θέματα πελατειακού κράτους, διαφθοράς κτλ.
Μιλήσατε για “βαριές κουβέντες”… Μεταξύ του ΚΚΕ και του ΚΚ Εσωτερικού είχαν γίνει ακόμη βαρύτερα πράγματα, αλλά η πίεση οδήγησε στη δημιουργία του Συνασπισμού. Η πίεση δημιούργησε τη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ που ανέβηκε και κυβέρνησε.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Όμως, κε Παπαδημούλη, όλες αυτές τις παρατάξεις που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ -και η Νέα Αριστερά – και το ΜέΡΑ25, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ασφαλώς- βαρύνονται με το γεγονός ότι έχουν κυβερνήσει και κρίνονται και γι αυτό.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Ναι, αναμφισβήτητα. Και πιστεύω ότι αυτή η διαδικασία, κε Αραβαντινέ και κε Ραυτόπουλε, γιατί συγκλίνουν τα ερωτήματά σας, πρέπει να στηριχθεί σε σοβαρότητα, σε αξιοπιστία, σε πρόγραμμα και σε μια έμπρακτη αυτοκριτική. Εγώ πιστεύω, για παράδειγμα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ της περιόδου του Αλέξη Τσίπρα, που έγινε ένα μεγάλο κόμμα που κυβέρνησε και έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, με τις αδυναμίες, με τα λάθη, με τους συμβιβασμούς, έταξε περισσότερα από αυτά που μπορούσε να πραγματοποιήσει. Δεν είναι ότι μπορούσαμε, με όπλο το 62% του δημοψηφίσματος, να πετύχουμε περισσότερα πράγματα τότε. Τότε, έπρεπε να αποφύγουμε τον γκρεμό και το σχέδιο Σόιμπλε για Grexit, που είχε μπει στο τραπέζι ως γραπτή εισήγηση του Eurogroup και ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε σωστά. Αλλά. Χρειάζεται μια έμπρακτη αυτοκριτική για λάθη και κάποιες συγνώμες. Γιατί προσέξτε…

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση το 2019 πήρε 31,5% -από το 36% που είχε πάρει όταν ανέβηκε στην κυβέρνηση- και το υπόλοιπο πήραν Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου κτλ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, πήγε από το 31,5% στο 20% και στο 17,8%. Που σημαίνει ότι χρειάζεται μια σοβαρή αυτοκριτική και για την κυβερνητική περίοδο: Λάθη, αδυναμίες, τάξαμε περισσότερα πράγματα από αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε, δεν είχαμε διαβάσει καλά το γήπεδο των συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου δεν “έσκιζε” η αριστερά διεθνώς και είχαμε ένα έλλειμμα αλληλεγγύης. Και ακόμη χειρότερα: γιατί χάσαμε ως αντιπολίτευση πολύ παραπάνω απ ότι χάσαμε ως κυβέρνηση; Που σημαίνει ότι εκεί έγιναν λάθη…

[ Μάριος Αραβαντινός ] Καταλογίζετε στον κο Τσίπρα ευθύνη για ό,τι συνέβη και συμβαίνει σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και τη διακυβέρνηση και το πιστώνεται αυτό. Και έχει και ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την πορεία συρρίκνωσης και εκφυλισμού του ΣΥΡΙΖΑ από το ‘19 μέχρι το ‘23 και για την εκλογή του Κασσελάκη. Ο Κασσελάκης είναι σύμπτωμα και ο τρόπος που κυβερνά τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ, σαν μονοπρόσωπη ΙΚΕ, τολμώντας να φτάσει και στην ύβρη ότι “ο Τσίπρας τον υπονομεύει” δείχνει ότι το πράγμα έχει αρχίσει να σαπίζει από νωρίτερα.
Και για να μην αφήσω αναπάντητη μια ερώτηση του κυρίου Ραυτοπούλου, με πολλούς ανθρώπους στο ΣΥΡΙΖΑ, όχι με τον κύριο Κασσελάκη, πιστεύω ότι παρά τις διαφορές μας, μας ενώνουν πολλά. Απλώς περιμένω απ’ αυτούς να δείξουν περισσότερο θάρρος και πίστη στις αρχές τους και να μην καταπίνουν αμάσητες προσβολές, λοιδορίες, παραβίαση αξιών, κατάργηση δημοκρατικών διαδικασιών.

[ Αντώνης Ραυτόπουλος ] Άρα θεωρείτε ότι οι ηγεσίες αυτή τη στιγμή και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ είναι εμπόδια γι αυτό που μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό αντίπαλο δέος στον Μητσοτάκη.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Αυτό που νιώθω είναι ότι ο Στέφανος Κασσελάκης δεν θέλει τη δημιουργία του προοδευτικού μετώπου. Γι αυτό και ξεκινά τα πάντα με το “εγώ πρέπει να είμαι αρχηγός σε ο,τιδήποτε γίνει”. Δε γίνονται έτσι προοδευτικά μέτωπα.
Για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αυτό που έχω να πω -για να αποφύγω και οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί παρέμβαση στα εσωτερικά άλλου κόμματος, είναι ότι περιμένω και από τον Πρόεδρο και από τους άλλους υποψήφιους Προέδρους να μιλήσουν καθαρά γι αυτό το θέμα, γιατί μέχρι τώρα έχω δει υποψηφιότητες, αλλά πολιτικό σχέδιο και σαφείς προτάσεις επ αυτού που συζητούμε τώρα, ακόμη δεν έχω δει.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Είστε ευρωβουλευτής, 20 χρόνια και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 10 χρόνια…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Είμαι ευρωβουλευτής 15 χρόνια και τα τελευταία 10 χρόνια Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Λοιπόν, μέτρησα μια πενταετία παραπάνω. Είστε λοιπόν 19.

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Ορισμένοι νομίζουν ότι ήμουν παραπάνω χρόνια, επειδή ήμουν πολύ δραστήριος και πολύ επιδραστικός!

[ Μάριος Αραβαντινός ] Λοιπόν, διάβαζα λοιπόν σε έναν απολογισμό τον οποίο κάνατε, ότι έχετε καταθέσει πάνω από 1.400 ερωτήσεις και κάνει πάνω από 240 ομιλίες στην Ολομέλεια… Μπορείτε να σταχυολογήσετε και να μου πείτε τα τρία πράγματα που πιστώνετε στον εαυτό σας από την περίοδο κατά την οποία υπήρξατε ευρωβουλευτής και να απαντήσετε και σε ένα δεύτερο ερώτημα, γιατί μας πιέζει ο χρόνος… Τι λάθος έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια η Ευρώπη και μεταλλάσσεται τόσο πολύ με αποτέλεσμα να έχουμε αυτή την άνοδο της ακροδεξιάς και τη δυσπιστία του κόσμου απέναντι στην Ευρώπη;

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Να ξεκινήσω από το δεύτερο γιατί το θεωρώ πιο σημαντικό από την αφεντιά μου! Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι ένα σύμπτωμα μιας κακής διακυβέρνησης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος από τη δεξιά. Όταν κυβερνάει μια δεξιά με νεοφιλελεύθερο δόγμα και μεγαλώνει τις ανισότητες και κοιτάει μόνο τα συμφέροντα των ισχυρών και δεν κάνει πράγματα για την ειρήνη, για τη συνοχή, για την επιτάχυνση της πολιτικής ενοποίησης, γι αυτό που λέμε κοινωνική Ευρώπη, εκεί, εκμεταλλευόμενη και ελλείμματα και αδυναμίες της αριστερής και προοδευτικής πλευράς, η ακροδεξιά επιτίθεται με την απλοϊκή προπαγάνδα της και κερδίζει έδαφος.

Τώρα, για το άλλο που με ρωτήσατε, εγώ καταθέτω τη δουλειά μου. Η αξιολόγηση ανήκει σε τρίτους. Μιλάνε οι αριθμοί, τα γεγονότα και θα την κρίνει και ο κόσμος. Στην πρώτη μου θητεία αξιολογήθηκα ως ένας από τους τρεις πιο δραστήριους – με βάση ποσοτικά μεγέθη, και τα τελευταία δέκα χρόνια ως ένας από τους επιδραστικότερους στο σύνολο των 705 ευρωβουλευτών από 27 κράτη μέλη. Πρώτοεκλέχτηκα Αντιπρόεδρος το 2014, τον Ιούλιο με ποσοστό 42%. και στην τελευταία μου επανεκλογή, την τέταρτη κατά συνέχεια, εκλέχτηκα με ποσοστό 75%. Που σημαίνει ότι κέρδισα την εμπιστοσύνη και την ψήφο και των πολιτικών μου αντιπάλων. Ακριβώς επειδή ήμουν αριστερός που εκπροσωπούσα, επάξια νομίζω, όχι μόνο την παράταξή μου, αλλά και την πατρίδα μου, γιατί εκεί εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας και τα συμφέροντα της χώρας και του λαού, νομίζω ότι πρόσφερα και στη χώρα μου, γι αυτό και πολεμήθηκα πάρα πολύ από τη Δεξιά και την ακροδεξιά και το σύστημα Μητσοτάκη, γιατί τους χαλούσα το στερεότυπο. Οι ίδιοι που συνέχαιραν την κα Καϊλή λίγο πριν την πιάσουν με το Quatargate, οι ίδιοι έκαναν προσπάθειες για να με βρωμίσουν, για να με λοιδορήσουν, για να μην επανεκλεγώ στο προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η “απάντηση” – και όχι μόνο των Αριστερών, των Σοσιαλιστών, των Πρασίνων, των Φιλελεύθερων, των κεντρώων, αλλά και των περισσοτέρων κεντροδεξιών, ήταν το 75% με το οποίο εκλέχτηκα.
Το σύστημα Μητσοτάκη έφτασε στο σημείο, το 2019, να κατηγορεί το Βαγγέλη Μεϊμαράκη ότι αυτός “έδωσε γραμμή” να ψηφιστεί ο Παπαδημούλης ως Aντιπρόεδρος. Kατά τα άλλα ο Μητσοτάκης αρέσκεται να λέει ότι “στην Ευρώπη φοράμε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας”.
Εγώ φορούσα και τη φανέλα της παράταξής μου και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Λάθη μπορεί να έκανα – κανείς δεν είναι αλάνθαστος, αλλά έχω τη συνείδησή μου ήσυχη ότι προσπάθησα να εκπροσωπήσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την παράδοση που ξεκίνησε εκεί ο Λεωνίδας Κύρκος και συνέχισαν πρόσωπα όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης και ο Αλέκος Αλαβάνος.

[ Μάριος Αραβαντινός ] Κύριε Παπαδημούλη, θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας εδώ και για την ενδιαφέρουσα συζήτηση που κάναμε. Νομίζω αν μας το επέτρεπε τηλεοπτικός χρόνος, θα μπορούσαμε να συζητάμε για πολύ περισσότερη ώρα…

[ Δημήτρης Παπαδημούλης ]  Κι εγώ σας ευχαριστώ κύριε Αραβαντινέ. Και τώρα που δεν θα έχω και αξίωμα, γιατί αποφάσισα να κάνω αυτό που έκαναν ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Χαρίλαος Φλωράκης – πολύ σημαντικότερες προσωπικότητες από την αφεντιά μου, στην εποχή τους, δεν έμειναν κολλημένοι στην καρέκλα, αλλά άνοιξαν τον δρόμο για νέα στελέχη: τον Φώτη Κουβέλη, ο Λεωνίδας Κύρκος, τη Μαρία τη Δαμανάκη, ο Φλωράκης και ο Κύρκος ως ηγέτες του Συνασπισμού της εποχής… Τώρα θα μπορώ να μιλάω πιο ελεύθερα. Και επειδή κάποια κανάλια δεν με έχουν καλέσει ποτέ – μου ζητούν συνεντεύξεις από κανάλια των ΗΠΑ και της Ευρώπης, αλλά μερικά μεγάλα κανάλια στην Ελλάδα δεν με έχουν καλέσει ποτέ τα τελευταία χρόνια, νιώθω υπερήφανος γιατί με κανέναν από τους μεγάλους καναλάρχες/ολιγάρχες δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις και ό, τι πέτυχα στη ζωή μου, όχι μόνο στην πολιτική και στο επάγγελμά μου και στις σπουδές μου, το πέτυχα χωρίς εμπλοκές και διαπλοκές.

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

 Το είπατε και το κάνατε, αποχωρείτε από την ενεργό πολιτική…

Δημ. Παπαδημούλης: Την απόφαση αυτή την πήρα το 2017, δυο χρόνια πριν τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Είμαι ενεργά στην πολιτική από τα 18 μου χρόνια. Τελείωσα τις σπουδές μου στο ΕΜΠ, δούλεψα 25 χρόνια ως μηχανικός και διευθυντικό στέλεχος επιχειρήσεων και από το 2004 που πρωτοεκλέχτηκα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχω συμπληρώσει 20 χρόνια και τρεις θητείες στο ΕΚ και άλλα τεσσερισήμισι χρόνια ενδιαμέσως στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Είναι υπεραρκετά για να περάσω στα μετόπισθεν. Θα συνεχίσω, όσο μπορώ, να υπηρετώ τις ίδιες αξίες, αλλά μακριά από αξιώματα. Ακούω πολλούς να μιλούν για ανανέωση, στήριξη των νέων ανθρώπων, αλλά αυτό πρέπει να το υπηρετούμε και έμπρακτα.

• Πολλές φορές έβγαινε προς τα έξω μια τοξικότητα από την Ευρωβουλή. Πώς είναι το κλίμα ανάμεσα στους Έλληνες ευρωβουλευτές;

Στο Ευρωκοινοβούλιο, εκτός από την παράταξη μας, οφείλουμε να εκπροσωπούμε και την πατρίδα μας και τα συμφέροντα του λαού μας. Προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια να αποφύγω την τοξικότητα, παρότι εισέπραξα πολλή από αυτήν.

Δε δίστασα να πάρω πρωτοβουλίες συνεννόησης με ευρωβουλευτές των άλλων παρατάξεων. Εκεί που έπρεπε να ενώσουμε δυνάμεις για να υπερασπίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, είτε αυτό αφορούσε την επιθετικότητα Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο, είτε αυτό αφορούσε την Κοινή Αγροτική Πολιτική, είτε το πόσα κονδύλια θα πάρουμε από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Στο Ευρωκοινοβούλιο είμαστε υποχρεωμένοι να χτίζουμε συμμαχίες, καθώς η μεγαλύτερη ομάδα, έχει 25%. Άρα η συνεννόηση και οι συμμαχίες για τη δημιουργία πλειοψηφιών είναι υποχρεωτικός κανόνας.

• Θυμάμαι πάντως την περιβόητη «τροπολογία Παπαδημούλη». Γίνατε πολλές φορές στόχος για τη δράση σας στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ήταν μία ακόμη επιχείρηση δολοφονίας χαρακτήρα εναντίον μου, πασπαλισμένη με άφθονα fake news. Ακόμη και τώρα που μιλάμε, η Ελλάδα δεν έχει πάρει, ούτε πρόκειται να πάρει, ούτε ένα ευρώ για τον φράχτη στον Έβρο. Κατασκευάζεται με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, γιατί πολύ απλά η θέση και του Συμβουλίου, όπου την Ελλάδα την εκπροσωπεί ο κύριος Μητσοτάκης, και της Επιτροπής που την Ελλάδα την εκπροσωπεί ο κ. Σχοινάς, και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είναι ότι με κοινοτικό χρήμα μπορούν να χρηματοδοτηθούν πάρα πολλά μέτρα και υποδομές, αλλά όχι φράχτες.

Αυτό που επιχειρήθηκε από το σύστημα Μητσοτάκη με τη βοήθεια φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ, ήταν ένα φρικαλέο ψέμα. Ότι δήθεν υπήρχε κοινοτική χρηματοδότηση, την οποία υποτίθεται ότι εγώ σταμάτησα. Το παραμύθι ότι ο Παπαδημούλης μπορεί να σέρνει από τη μύτη όλο το Ευρωκοινοβούλιο και να ανατρέπει τις αποφάσεις της ΕΕ, είναι πολύ χοντρό για να το χάψει κανείς.

• Κάτι τέτοιο δεν έγινε και με το περίφημο ψήφισμα για το Κράτος Δικαίου;

Ακριβώς! Η προπαγάνδα του συστήματος Μητσοτάκη –δηλαδή η ΝΔ και ένα σύστημα ΜΜΕ- ισχυριζόταν ότι ο Παπαδημούλης και 4-5 άλλοι από τους ευρωβουλευτές της αντιπολίτευσης έσυραν από τη μύτη 330 ευρωβουλευτές, που το ψήφισαν.

Άλλωστε το ψήφισμα συντάχτηκε από μια κεντροδεξιά ευρωβουλευτή από την Ολλανδία και το ψήφισαν ακόμη και ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

• Αισθάνεσθε ότι δεν ακούστηκε η δική σας θέση;

Υπάρχουν μεγάλα κανάλια στην Ελλάδα που έχουν να με καλέσουν χρόνια. Μου ζητούν συνεντεύξεις από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά όχι από τη χώρα μου!

Ένας ακόμη λόγος που θεωρώ ότι γίνομαι στόχος επιθέσεων επειδή χαλάω την εικόνα που ήθελαν να καλλιεργήσουν για τους προερχόμενους από τον ΣΥΡΙΖΑ: ότι είναι άξεστοι, αμόρφωτοι, αναξιόπιστοι, χωρίς κανένα κύρος και χωρίς καμία δυνατότητα διεθνούς επιρροής.
Όταν εκλέχθηκα την τελευταία φορά Αντιπρόεδρος του ΕΚ τον Ιανουάριο του 2022, κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και το στενό περιβάλλον του κυρίου Μητσοτάκη πανηγύριζαν δημόσια για την εκλογή της κυρίας Καϊλή.

Για μένα αντιθέτως, έγινε προσπάθεια να αποτραπεί η επανεκλογή μου ως Αντιπροέδρου. Η απάντηση των ευρωβουλευτών ήταν να επανεκλεγώ με ποσοστό 75%.

• Ναι, θυμάμαι ότι σας είχαν στηρίξει και Δεξιοί ευρωβουλευτές.

 Τον Ιούλιο του 2019 μάλιστα, είχε γίνει ολόκληρη καμπάνια στην Ελλάδα από το προπαγανδιστικό σύστημα Μητσοτάκη ότι κακώς κάποιοι ευρωβουλευτές της ΝΔ με είχαν υπερψηφίσει. Και μάλιστα είχε “χρεωθεί” στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Είμαι διπλά υπερήφανος γιατί χωρίς να κρύβω τις απόψεις μου και υπερασπίζοντας τες μαχητικά, κατάφερα να κερδίσω την εμπιστοσύνη της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων μου στο ΕΚ. Την πρώτη φορά που εκλέχτηκα Αντιπρόεδρος τον Ιούλιο του 2014, πήρα 42%. Την τελευταία φορά, το 42% έγινε 75%.

• Θυμάμαι όταν είχατε επανεκλεγεί αντιπρόεδρος, τότε που είχε εκλεγεί και η Εύα Καϊλή, ότι κάπως σαν να μην ήθελε να εμφανιστεί μαζί σας σε φωτογραφία. Ισχύει αυτό;

Ναι. Παρότι με την κα Καϊλή μας χωρίζει πολιτική άβυσσος, είχα δηλώσει τον Ιανουάριο του 2022, ότι θεωρώ θετικό η Ελλάδα να έχει δύο Αντιπροέδρους στο ΕΚ και όχι έναν.

Λίγες ώρες μετά την εκλογή μας, μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας, ο Νίκος Ανδρουλάκης που καθόταν δίπλα στην Εύα Καϊλή, ζήτησε να φωτογραφίσει μαζί τους δύο Έλληνες Αντιπροέδρους και σήκωσε το κινητό του. Η Εύα Καϊλή αντέδρασε έντονα αρνητικά, αποτρέποντάς τον. Δεν το ήθελε.

• Υπήρχαν βεβαίως και τα δημοσιεύματα για τα “σπίτια του Παπαδημούλη”. Σας ρωτώ γιατί κατηγορηθήκατε έντονα γι’ αυτό.

Και εδώ υπήρξε πολλή συκοφαντία, μονομέρεια και δολοφονία χαρακτήρα.

Κατ αρχήν, ουδείς έχει τολμήσει να αμφισβητήσει την εντιμότητά μου και την νομιμότητα και καθαρότητα της προέλευσης του ποσού που διατέθηκε. Η γυναίκα μου προέρχεται από μια εύπορη οικογένεια, εγώ έχω δουλέψει 25 χρόνια μηχανικός και οι Ευρωβουλευτές έχουν υψηλές αποδοχές. Όταν πρωτοκατέθεσα δήλωση πόθεν έσχες ως νεοεκλεγμένος Ευρωβουλευτής το 2004, εμφανιζόμουν με βάση τις δηλώσεις, πλουσιότερος από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Άκη Τσοχατζόπουλο και τον Γιάννο Παπαντωνίου!

Το 2020, το σύστημα Μητσοτάκη έκανε μια συστηματική προσπάθεια να με εξοντώσει πολιτικά. Τα κανάλια που με κατηγορούσαν με στημένα πάνελ, δεν με κάλεσαν ούτε μια φορά ώστε να υπάρξει αντίλογος, επί ένα ολόκληρο μήνα.
Τα περίφημα διαμερίσματα στοίχισαν όλα μαζί 700 χιλιάδες ευρώ περίπου. Το ποσό ήταν αποτέλεσμα αποταμιεύσεων πολλών χρόνων. Δεν τα έκρυψα σε off shore, δεν αγόρασα διαμέρισμα στις Βρυξέλλες, όπως αρκετοί συνάδελφοί μου. Επέλεξα να τα επενδύσω στην Ελλάδα, σε διαμερίσματα μικρής αξίας, τα οποία διατέθηκαν σε ένα πρόγραμμα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Κανένα από αυτά δεν αγοράστηκε σε πλειστηριασμό όπως ψευδώς και συκοφαντικά ισχυρίστηκαν για να με “βρωμίσουν”. Και όλα μαζί είναι πολύ πολύ μικρότερης αξίας, από αυτά τα εκατομμύρια που ακούμε να “σφυρίζουν” στην κακής ποιότητας αντιπαράθεση μεταξύ Μητσοτάκη και Κασσελάκη για τα περίφημα πόθεν έσχες τους.

• Σε όλη τη θητεία σας έχετε πολλές στιγμές να θυμάστε. Ποια θεωρείτε την καλύτερη στιγμή της διαδρομής σας στο Ευρωκοινοβούλιο;

Θεωρώ κορυφαία στιγμή τη συζήτηση που έγινε το καλοκαίρι του 2015, αμέσως μετά το δημοψήφισμα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τη συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα. Ήταν μια πρωτοβουλία δική μου να γίνει αυτή η συζήτηση. Έπεισα τον Μάρτιν Σουλτς, τον τότε Πρόεδρο του ΕΚ και τον Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου το “ελληνικό δράμα” να συζητηθεί μπροστά σε όλο τον κόσμο, ανοιχτά και όχι πίσω από τις κλειστές πόρτες του Eurogroup, των Συνόδων Κορυφής και της Κομισιόν.

Αυτή η συζήτηση έπαιξε σημαντικό ρόλο ώστε να ακυρωθεί το σχέδιο Σόιμπλε για ένα Grexit, το οποίο θα πήγαινε τη χώρα 50 χρόνια πίσω και στον γκρεμό. Και θα διευκόλυνε το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο που χρεοκόπησε την Ελλάδα, να φορτώσει όλες τις αμαρτίες του στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και να οδηγήσει τον Αλέξη Τσίπρα στο Ειδικό Δικαστήριο. Γιατί αυτό ήταν το σχέδιό τους!

• Θα ήθελα να σας ρωτήσω για το 2015 και χαίρομαι που το βάλατε στο τραπέζι. Ήταν τότε η δυσκολότερη στιγμή σας;

Το πρώτο εξάμηνο του 2015 ήταν καυτό. Πρωτοεκλέχτηκα Αντιπρόεδρος του ΕΚ τον Ιούλιο του 2014. Έπαιρνα τα μηνύματα καθώς όλοι έβλεπαν ότι ο Τσίπρας θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός. Η Τρόικα, μας έστελνε από τότε μηνύματα για μια άγρια τιμωρητική στάση απέναντι στη επερχόμενη κυβέρνηση αλλά και στον ελληνικό λαό, που όπως είπε ο Σόιμπλε αργότερα με κυνισμό «αποφάσισε να ψηφίσει λάθος».

Ξεχωρίζω δύο πολύωρες συναντήσεις μας με τον Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου, Σάββατο, παραμονές του δημοψηφίσματος και Κυριακή, ανήμερα του δημοψηφίσματος.
Ο κόσμος έξω πανηγύριζε για το 62%, αλλά ο Αλέξης ήταν αντιμέτωπος με την πρόκληση των επόμενων κινήσεων: Να ακυρωθεί το σχέδιο Σόιμπλε και να μπορέσουμε να χτίσουμε συμμαχίες που να επιτρέψουν στην Ελλάδα να σταματήσει αυτή η σισύφεια προσπάθεια του ελληνικού λαού –μνημόνιο, ύφεση, ανεργία, λιτότητα, νέο μνημόνιο- που οδηγούσε στο να κατρακυλήσει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων και να εκτοξευθεί το δημόσιο χρέος γρηγορότερα από ότι προκάλεσε μέχρι και ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος στη χώρα. Νιώθω υπερήφανος γιατί συνέβαλα σ’ αυτή τη δύσκολη συλλογική προσπάθεια να βγάλουμε την Ελλάδα από τα μνημόνια. Και πρέπει να πιστωθεί στον Τσίπρα ότι τη κρίσιμη στιγμή έκανε αυτό που έπρεπε και δεν γυρίσαμε 50 χρόνια πίσω.

• Θέλω τώρα να παίξουμε ένα παιχνίδι: να σας λέω ονόματα και να κάνετε ένα σχόλιο. Πρώτο όνομα: Αλέξης Τσίπρας.

Τον στήριξα όσο λίγοι από την πρώτη στιγμή της εκλογής του το 2008 και σε όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης. Πιστεύω ότι μετά το 2019, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λάθη. Αντί να διαλέξει τον δρόμο της ειλικρινούς αυτοκριτικής και του εκσυγχρονισμού και της διεύρυνσης ενός ανοιχτόμυαλου αριστερού ΣΥΡΙΖΑ, πιο ευρωπαϊκού και πιο ώριμου, επέλεξε το δόγμα «διεύρυνση να είναι και ό,τι να ‘ναι» που οδήγησε σε Αντώναρους, σε βαριά ήττα το 2023 και τελικά στον Κασσελάκη.

• Συνεχίζω: Στέφανος Κασελάκης.

 Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη. Ακόμα και άνθρωποι που τον πίστεψαν, βλέπουν τώρα ότι δεν μπορεί να είναι αυτός που θα κερδίσει τον Μητσοτάκη επειδή απλώς ξέρει καλύτερα αγγλικά ή από επιχειρήσεις. Έχουμε διαφορετικό κώδικα αξιών.

• Αλέξης Χαρίτσης.

Τον εκτιμώ πολύ και για τις απόψεις του και για τον χαρακτήρα του και για τη διαδρομή του. Τον είχα ξεχωρίσει, μαζί με ορισμένα ακόμη πρόσωπα από τη νέα γενιά, όπως η Έφη Αχτσιόγλου και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, που ανέδειξε ο Αλέξης Τσίπρας στα υπουργικά συμβούλια.

• Μπορεί κάποιο από αυτά τα πρόσωπα να κερδίσει τον Μητσοτάκη;

Κοιτάξτε, κακά τα ψέματα, η Αριστερά υπέστη μια βαριά πολιτική ήττα. Και στην πολιτική το μέγεθος μετράει στην πολιτική εξέλιξη.

Ο κόσμος ζητά και πολύ ορθά, μια ενωτική ανασύνθεση της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων για να διαμορφωθεί ένα πειστικό και αξιόπιστο αντίπαλο δέος με κυβερνητική προοπτική, ικανό να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη και να κυβερνήσει καλύτερα τη χώρα. Η συζήτηση μέχρι τώρα περιορίζεται στα εύκολα, μόνο στα πρόσωπα και τις διαδικασίες. Αυτό που λείπει και χωρίς το οποίο δεν είναι δυνατόν να καρποφορήσει αυτή η προσπάθεια είναι μια πειστική εναλλακτική πρόταση. Και θα χρειαστεί πολλή συλλογική προσπάθεια και αμοιβαία βούληση για την επεξεργασία ενός πολιτικού σχεδίου και ενός αξιόπιστου κυβερνητικού προγράμματος. Πιστεύω ότι η Νέα Αριστερά, με τις μικρές της δυνάμεις, πρέπει να είναι παρούσα σε αυτή τη διαδικασία.

• Νίκος Ανδρουλάκης.

Παρά τις διαφορές μας, είχαμε μια καλή συνεργασία στα οκτώ χρόνια που συνυπήρξαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει να έχει ουσιαστικό ρόλο στο μέλλον, πρέπει να ξαναβρεί στις σύγχρονες συνθήκες την καθαρά αντιδεξιά ρότα του ιδρυτή του, του Ανδρέα Παπανδρέου, να μη φοβάται τις συνεργασίες προς τα αριστερά και να απομακρυνθεί πλήρως από την περίοδο Σαμαρά-Βενιζέλου.

• Κι ένα διεθνές όνομα: Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν

Μια μέτρια εκπρόσωπος της γερμανικής δεξιάς που κατάφερε να γίνει Πρόεδρος της Κομισιόν λόγω συγκυρίας πριν από πέντε χρόνια και πιθανότατα θα εξασφαλίσει και δεύτερη θητεία, επίσης λόγω συγκυρίας. Σαφώς πιο ανεπαρκής και πιο συντηρητική από τον προκάτοχό της Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Αν εξασφαλίσει μια δεύτερη θητεία, πράγμα ιδιαίτερα πιθανό, θα πάει χειρότερα απ ότι στην πρώτη, καθώς έχει αρχίσει ήδη να ξηλώνει ακόμα και δικά της νομοθετήματα, όπως η Πράσινη Συμφωνία.

 Δείτε την πλήρη συνέντευξη στο ακόλουθο link:

https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/438045_lathos-toy-tsipra-dogma-dieyrynsi-ki-oti-na-nai

Ο Έλληνας Ευρωβουλευτής με τη μεγαλύτερη επιρροή στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς και από τους κορυφαίους σε επιδραστικότητα από το σύνολο των 705, σύμφωνα με τις επίσημες εκθέσεις αξιολόγησης ανεξάρτητων Ευρωπαϊκών Οργανισμών, ύστερα από τρεις θητείες στο Ευρωκοινοβούλιο, ολοκληρώνει στις 16 Ιουλίου μια μακρά διαδρομή στην Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, αποχωρώντας από τα αιρετά αξιώματα και την ενεργό πολιτική.

Στο e-book που μπορείτε να δείτε / κατεβάσετε σε αυτό το LINK,
(κλικ)
μιλούν γι’ αυτόν με αναγνώριση και σεβασμό, δεκαπέντε πολιτικές προσωπικότητες και κορυφαία στελέχη της Ευρωβουλής: η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola, Αντιπρόεδροι, τέως και νυν επικεφαλής πολιτικών ομάδων, συνάδελφοί του Ευρωβουλευτές και μέλη του Spinelli Group και του Progressive Caucus στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνουν το καθένα με τον τρόπο του, την δική του αποτίμηση για τον πολιτικό και άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

BINTEO-ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να δείτε έναν ευσύνοπτο και περιεκτικό απολογισμό της πλούσιας πολιτικής του πορείας, που ο Δημήτρης Παπαδημούλης, έδωσε πρόσφατα  στη δημοσιότητα – το δικό του «φύλλο αγώνα»: από το 2004 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά Ευρωβουλευτής με τον Συνασπισμό, μέχρι και τις 16 Ιουλίου του 2024, που ολοκληρώνεται η τελευταία του θητεία. Μια περίοδος, με έμφαση στα 10 τελευταία χρόνια, πυκνών εξελίξεων, μεγάλων προκλήσεων και κρίσιμων μαχών για τη χώρα μας.

Δείτε το βίντεο στο ακόλουθο link: https://youtu.be/XDx9J33tMWs

___________________________________________________________

Συνοπτικά στοιχεία απολογισμού 2004-2024

• 246 ομιλίες στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου
  2004-2009: 86, 2014-2019: 79, 2019-2024: 81
• 159 Εκθέσεις και Γνωμοδοτήσεις – ως Εισηγητής ή Σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς
• 1489 Ερωτήσεις προς Κομισιόν, Συμβούλιο, ΕΚΤ, SSM

Τρεις θητείες στην Ευρωβουλή

2004-2009: Πρώτη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.

2009-2014: Βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

2014-2019: Δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, εκλέγεται με 200.611 ψήφους. Ομόφωνα επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

2019-2024: Τρίτη θητεία στο ΕΚ, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και 272.835 ψήφους. Και πάλι ομόφωνα επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

10 ΧΡΟΝΙΑ στην Αντιπροεδρία
– Μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά

2014, Ιούλιος: Εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστό 42,1%.

2017, Ιανουάριος: Επανεκλέγεται Αντιπρόεδρος, με ποσοστό 73,5%.

2019, Μάιος: Νέα θητεία, νέα επανεκλογή στην Αντιπροεδρία με ποσοστό 60,5%.

2022, Ιανουάριος: Τέταρτη συνεχόμενη επανεκλογή στη θέση του Αντιπροέδρου με ποσοστό 74.77%

Διεθνής και ευρωπαϊκή πολιτική επιρροή

Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για 10 συνεχή χρόνια, μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά, ο Δημήτρης Παπαδημούλης εκτός από ιστορικό στέλεχος της ελληνικής Αριστεράς, σημάδεψε και με τη δράση του τον ευρωπαϊκό πολιτικό στίβο.

Επιχειρώντας έναν ευσύνοπτο και περιεκτικό απολογισμό της πλούσιας πολιτικής του διαδρομής, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής δίνει στη δημοσιότητα,
τον πολιτικό του απολογισμό, το δικό του «φύλλο αγώνα», αναφορικά με τα πεπραγμένα του: από το 2004 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά Ευρωβουλευτής με τον Συνασπισμό, μέχρι και τις 15 Ιουλίου του 2024, που ολοκληρώνεται η τελευταία του θητεία. Μια περίοδος, με έμφαση στα 10 τελευταία χρόνια, πυκνών εξελίξεων, μεγάλων προκλήσεων και κρίσιμων μαχών για τη χώρα μας.

Στο βίντεο που επισυνάπτεται, μιλούν γι’ αυτόν με αναγνώριση και σεβασμό, 15 κορυφαία πρόσωπα της Ευρωβουλής, η Πρόεδρος, Αντιπρόεδροι και Πρόεδροι πολιτικών ομάδων, μιλούν για τη συνεργασία τους μαζί του: Roberta Metsola, Iratxe García Pérez, Udo Bullmann, Martin Schirdewan, Katarina Barley, Pedro Silva Pereira, Ewa Kopacz, Dita Charanzová, Heidi Hautala, Evelyn Regner, Domènec Ruiz Devesa, Sandro Gozi κ.ά., δίνοντας το καθένα με τον τρόπο του, την δική του αποτίμηση για τον πολιτικό και άνθρωπο Δημήτρη Παπαδημούλη.

Δείτε το βίντεο :

Συνοπτικά στοιχεία απολογισμού 2004-2024

• 246 ομιλίες στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου
  2004-2009: 86, 2014-2019: 79, 2019-2024: 81
• 151 Εκθέσεις και Γνωμοδοτήσεις – ως Εισηγητής ή Σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς
• 1489 Ερωτήσεις προς Κομισιόν, Συμβούλιο, ΕΚΤ, SSM

 Τρεις θητείες στην Ευρωβουλή

2004-2009: Πρώτη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.

2009-2014: Βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

2014-2019: Δεύτερη θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο, εκλέγεται με 200.611 ψήφους. Ομόφωνα επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

2019-2024: Τρίτη θητεία στο ΕΚ, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και 272.835 ψήφους. Και πάλι ομόφωνα επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

10 ΧΡΟΝΙΑ στην Αντιπροεδρία – Μόνος Έλληνας και μόνος από την Αριστερά

2014, Ιούλιος: Εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστό 42,1%.

2017, Ιανουάριος: Επανεκλέγεται Αντιπρόεδρος, με ποσοστό 73,5%.

2019, Μάιος: Νέα θητεία, νέα επανεκλογή στην Αντιπροεδρία με ποσοστό 60,5%.

2022, Ιανουάριος: Τέταρτη συνεχόμενη επανεκλογή στη θέση του Αντιπροέδρου με ποσοστό 74.77%

Διεθνής και ευρωπαϊκή πολιτική επιρροή

H φετινή έκθεση της Eumatrix, αξιολογεί το έργο όλων των μελών του Ευρωκοινοβουλίου για το 2024 και αναδεικνύει τους 100 κορυφαίους Ευρωβουλευτές, που επηρεάζουν περισσότερο την χάραξη πολιτικής της ΕΕ και την διαμόρφωση της νομοθεσίας για πάνω από 440 εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, με ικανότητα να επιφέρουν νομοθετικές αλλαγές μέσω προτάσεων, να κερδίζουν ψηφοφορίες στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και να διαμορφώνουν την πολιτική και κοινωνική ατζέντα των συζητήσεων.

Η παρούσα έρευνα καταγράφει την επιρροή των ευρωβουλευτών μέσω ενός συνδυασμού κριτηρίων που αφορούν: Επίσημες και ανεπίσημες ηγετικές θέσεις, πραγματικό νομοθετικό έργο, πολιτικό δίκτυο, συμμετοχή σε επιτροπές και συμπεριφορά ψήφου.

• Ο μόνος Έλληνας στο Τop 100 και πρώτος από την Ευρωομάδα της Αριστεράς

Η συνεχιζόμενη διάκριση του Δημήτρη Παπαδημούλη, που από το 2016 συγκαταλέγεται ανελλιπώς στους κορυφαίους Ευρωβουλευτές με την μεγαλύτερη πολιτική επιρροή, δεν είναι καθόλου εύκολη ή αυτονόητη, ειδικά για έναν Ευρωβουλευτή που προέρχεται από μια μικρή χώρα και αντίστοιχα μικρή σε αριθμό μελών, Πολιτική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου.

Αποδεικνύοντας στην πράξη ότι ακόμη και ένας μπορεί να κάνει τη διαφορά, ο Έλληνας Ευρωβουλευτής και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς στη χώρα μας, που διανύει φέτος την τελευταία του θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο,  συγκαταλέγεται πλέον στις κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες της Ευρωβουλής, καθώς και φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, είναι ο μόνος Έλληνας στο Top 100 των ευρωβουλευτών με τη μεγαλύτερη επιρροή, και ο πρώτος από την πολιτική Ομάδα της Left στην κατάταξη.

Αναφερόμενος στη νέα διάκρισή του, ο Δημήτρης Παπαδημούλης δήλωσε σχετικά:

«Νιώθω ιδιαίτερη ικανοποίηση αλλά και συγκίνηση για αυτή τη συνεχιζόμενη διάκρισή μου, καθώς βαδίζω προς την ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής μου διαδρομής. Τρεις θητείες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι υπεραρκετές και έχω αποφασίσει να δώσω τη σκυτάλη στις νεότερες γενιές.
Θα συνεχίσω έως και την τελευταία μέρα στο Ευρωκοινοβούλιο, μαζί και με τους συνεργάτες μου, να εκπροσωπώ όσο καλύτερα μπορώ την Ελλάδα, την Αριστερά και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, μέσα στον δύσκολο και εξαιρετικά ανταγωνιστικό στίβο της ΕΕ».

LINK: Η πλήρης κατάταξη του Top100 στη λίστα με τους πιο επιδραστικούς ευρωβουλευτές για το 2024

Δείτε περισσότερα:

• «Η είδηση που ‘’εξαφάνισαν’’ τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ: Μόνος Έλληνας στο Top 100 και πρώτος από την Αριστερά, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι και πάλι στο Top 20 των Ευρωβουλευτών με τη μεγαλύτερη επιρροή στη διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής» | LINK | Δημοσίευση 11 Μαΐου 2023
• «Ο Δημήτρης Παπαδημούλης και πάλι στους 20 κορυφαίους Ευρωβουλευτές σε σύνολο 705 ‘’με τη μεγαλύτερη πολιτική και κοινωνική επιρροή’’, σύμφωνα με την χθεσινή έκθεση αξιολόγησης Influence Report 2023, από τον ανεξάρτητο οργανισμό EU Matrix».
  | LINK | Δημοσίευση 9 Μαΐου 2023
• «Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, σταθερά στους ‘’10 Ευρωβουλευτές με τη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή’’ για το 2021, σύμφωνα με το Influence Report του BCW». | LINK | Δημοσίευση 29 Οκτωβρίου 2021
• «Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, στους ‘’10 Ευρωβουλευτές με τη μεγαλύτερη πολιτική και κοινωνική επιρροή’’, σύμφωνα με το έγκριτο Vote Watch EU – Ο μόνος Έλληνας και ο μόνος από την Αριστερά». | LINK | Δημοσίευση 13 Οκτωβρίου 2020
• «’’Έλληνας Ευρωβουλευτής με τη μεγαλύτερη επιρροή στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς’’ ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Σύμφωνα με το Vote Watch EU».
  | LINK | Δημοσίευση 25 Απριλίου 2019
• «Vote Watch Europe: Δημήτρης Παπαδημούλης: Ο Έλληνας Ευρωβουλευτής με την ισχυρότερη επιρροή στο Ευρωκοινοβούλιο». | LINK | Δημοσίευση 22 Σεπτεμβρίου 2016

Η κα Μέτσολα θα έχει συναντήσεις στην Αθήνα με την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Κωνστ. Τασούλα, ενώ θα απευθύνει κεντρική ομιλία στη Ελληνική Βουλή και θα συνομιλήσει με νέους στο Ωδείο Αθηνών, με αφορμή τις επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές στις 9 Ιουνίου.

Ακολουθεί η πλήρης επιστολή:

Από:               Δημ. Παπαδημούλη
Προς:                         Ρομπέρτα Μέτσολα

Θέμα:            Η επικείμενη επίσκεψή σας στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου

Αγαπητέ Πρόεδρε,

Αγαπητή Ρομπέρτα,

Η επίσκεψή σας στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου αποτελεί ένα πολύ θετικό σημάδι για τον ιδιαίτερο ρόλο και το ενδιαφέρον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις επικείμενες ευρωεκλογές στην Ελλάδα.
Έχει ήδη προσελκύσει την προσοχή της κοινής γνώμης στην Ελλάδα, όσον αφορά το μήνυμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη συμμετοχή των πολιτών σε αυτές τις εκλογές, ιδίως της ελληνικής νεολαίας.

Η επίσκεψη αποτελεί επίσης μια εξαιρετική ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του Ευρωπαϊκού και του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ως εκ τούτου, είναι χρήσιμο και αναγκαίο η ομιλία και η συμμετοχή σας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο να συνδυαστεί με διάλογο με τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτή ήταν και η πρακτική που ακολούθησε ο αείμνηστος Πρόεδρος Sassoli κατά την επιτυχημένη επίσκεψή του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τον Μάιο του 2021.

Ο διάλογος αυτός είναι ακόμη πιο αναγκαίος ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου και μετά το ψήφισμα για το κράτος δικαίου και την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα, που εγκρίθηκε στις 7 Φεβρουαρίου.

Σας ευχαριστώ για την ευγενική σας προσοχή

και σας εύχομαι μια πολύ επιτυχημένη επίσκεψη στη χώρα μου

Με εκτίμηση,

Δημήτρης Παπαδημούλης

Η πρωτότυπη επιστολή στα αγγλικά < link

Το Πρόγραμμα που ξεκινά σήμερα και θα διαρκέσει τρεις μέρες, από τις 27 μέχρι τις 30 Νοεμβρίου, διοργανώνουν το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, η Σχολή Πολιτικών Σπουδών του Συμβουλίου της Ευρώπης στην Ελλάδα “Symbiosis” και το συνδρομητικό μέσο ανεξάρτητης ενημέρωσης και ερευνητικής δημοσιογραφίας “Inside Story”.

 Πρωταρχικοί στόχοι του εκπαιδευτικού προγράμματος αυτού, αποτελούν η ευαισθητοποίηση και η ανάπτυξη των δεξιοτήτων νέων δημοσιογράφων που εργάζονται για ΜΜΕ με έδρα την ΕΕ και σε 18 χώρες της ΕΕ, φιλοδοξώντας να εφοδιάσει τους συμμετέχοντες με τα απαραίτητα εφόδια για την πληρέστερη κατανόηση των αλληλένδετων και πολυδιάστατων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν η ΕΕ και η Ελλάδα.

Στην εναρκτήρια ομιλία της πρώτης ημέρας, ο Δημ. Παπαδημούλης, μιλώντας ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αλλά και ως μέλος της Ομάδας Εργασίας για την Πολιτική Ενημέρωσης και Επικοινωνίας του ΕΚ, είπε τα εξής:
«Χαίρετε από τις Βρυξέλλες,

Ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Ομάδας Εργασίας για την Πολιτική Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, θα ήθελα να συγχαρώ το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, τη Σχολή Πολιτικών Σπουδών του Συμβουλίου της Ευρώπης στην Ελλάδα “Symbiosis” και το συνδρομητικό μέσο ανεξάρτητης ενημέρωσης και ερευνητικής δημοσιογραφίας “Inside Story”, για τη διοργάνωση του προγράμματος κατάρτισης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για νέους Ευρωπαίους δημοσιογράφους στην Ελλάδα 2023-2024.

Σε μια εποχή που η ελευθερία του Τύπου είναι αντιμέτωπη με ολοένα και περισσότερες προκλήσεις εντός και εκτός των συνόρων της ΕΕ και η δημοσιογραφία υφίσταται αυξανόμενη πίεση παγκοσμίως, με την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα να οξύνουν τις διεθνείς εντάσεις και τον διχασμό των κοινωνιών, το πρόγραμμα που ξεκινά σήμερα και θα διαρκέσει τρεις μέρες, είναι πολύ σημαντικό για την ευαισθητοποίηση και την βαθύτερη ενημέρωση των νέων δημοσιογράφων που εργάζονται σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ, σε 18 χώρες της ΕΕ.

Σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, ο έλεγχος της πληροφορίας, η παραπληροφόρηση, η προπαγάνδα και η τεχνητή νοημοσύνη αποτελούν αυξανόμενες απειλές για τη δημοσιογραφία. Πόσο μάλλον όταν το παγκόσμιο σκηνικό στα ευρωπαϊκά σύνορα μας, με τις εμπόλεμες συρράξεις στην Ουκρανία και στη Γάζα, πλήττει εξ ορισμού την ελευθερία της πληροφόρησης – το πρώτο θύμα σε έναν πόλεμο είναι πάντα η αλήθεια.

Παρ΄ όλ’ αυτά, η Ευρώπη παραμένει η ήπειρος που διασφαλίζει περισσότερο την ελευθερία του Τύπου και το Ευρωκοινοβούλιο παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο θεματοφύλακα σε αυτό.

Η ελευθερία του Τύπου είναι ακρογωνιαίος λίθος του Κράτους δικαίου και απαραίτητο συστατικό για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και ο πλουραλισμός, κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

 Το 2021, τον Νοέμβριο, το ΕΚ ζήτησε νέους κανόνες για την προστασία των δημοσιογραφικών φωνών απέναντι στην απειλή της φίμωσής τους με «αγωγές SLAPPs» στην ΕΕ. Υπό την πίεση του Ευρωκοινοβουλίου και των Ενώσεων των δημοσιογράφων, παρουσιάστηκε μια πρόταση από την Κομισιόν, το European Freedom Media Act, την οποία το Συμβούλιο επιδίωξε να ελέγξει και να αποδυναμώσει με τροπολογίες που ζήτησαν οι κυβερνήσεις και οι οποίες πέρασαν σε επίπεδο πρέσβεων ως αίτημα του Συμβουλίου.

Τελικά, τον Οκτώβριο του 2023, η Ευρωβουλή υιοθέτησε τον Ευρωπαϊκό Νόμο για την Ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης: μια σειρά από κανόνες για την προστασία του πλουραλισμού και της ανεξαρτησίας των μέσων ενημέρωσης στην ΕΕ, ελέγχου και διαφάνειας της ιδιοκτησίας των ΜΜΕ.

Μελανό σημείο τα τελευταία χρόνια, αποτελεί η κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου στη χώρα μας.

Η Ελλάδα βρίσκεται καθηλωμένη στην τελευταία θέση της Ευρώπης στην Ελευθερία του Τύπου και το 2023.

Μια σειρά από λόγους έχουν οδηγήσει στην υποχώρηση της ελευθέριας του Tύπου στην Ελλάδα, όπως η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, του δημοσιογράφου που διερευνούσε φαινόμενα διαφθοράς, οι παρακολουθήσεις δημοσίων προσώπων και δημοσιογράφων με το παράνομο λογισμικό Predator, η απειλή και οι ποινικές διώξεις εναντίον της ερευνητικής δημοσιογραφίας, η αδιαφανής και άδικη διανομή δημόσιων κονδυλίων στα ΜΜΕ, η έλλειψη ανεξαρτησίας των δημοσίων μέσων ενημέρωσης κλπ.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι στη φετινή κατάταξη της διεθνούς ΜΚΟ «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF), η οποία επί 21 συναπτά χρόνια δημοσιεύει τον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου, η Ελλάδα να κατατάσσεται στην 107η θέση παγκοσμίως και τελευταία στην ΕΕ, με διαφορά 24 θέσεων από το αμέσως προηγούμενο κράτος-μέλος της ΕΕ, τη Μάλτα.

Μόλις ένα μήνα πριν, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο πραγματοποιήθηκε η τελετή απονομής του βραβείου Δημοσιογραφίας «Δάφνη Καρουάνα Γκαλίθια», στην αίθουσα Τύπου που φέρει το όνομα της Μαλτέζας δημοσιογράφου που δολοφονήθηκε το 2017.

Το βραβείο αυτό που θεσπίστηκε το 2019, με απόφαση του Προεδρείου του ΕΚ μετά από πρωτοβουλία της Ευρωομάδας της Αριστεράς The Left, φέτος απονεμήθηκε στη σύμπραξη Ελλήνων, Γερμανών και Βρετανών δημοσιογράφων, για την ανεξάρτητη έρευνά τους για το πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου όπου πνίγηκαν πάνω από 600 πρόσφυγες και μετανάστες.

Την έρευνα διεξήγαγε το ελληνικό ερευνητικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Solomon σε συνεργασία με την Forensis, τον γερμανικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ARD, και τη βρετανική εφημερίδα The Guardian.

Διακρίσεις όπως αυτή, αποτελούν υπόδειγμα δημοσιογραφίας

που προωθεί και υπερασπίζεται βασικές αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελευθερία, η Δημοκρατία, η ισότητα, το Κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Εκ του θεσμικού του ρόλου, το Ευρωκοινοβούλιο θα συνεχίσει να είναι θεματοφύλακας για τη διαφύλαξη της ελευθερίας του Τύπου και της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης στην Ευρώπη και πέρα από τα σύνορά της.

Σας εύχομαι ένα παραγωγικό τριήμερο εργασιών και συζητήσεων, και εύχομαι οι εκδηλώσεις αυτού του προγράμματος να αποτελέσουν εφαλτήριο πολύτιμης γνώσης για όλους».

Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι ένα σύγχρονο μουσείο που γειτονεύει με τα κτίρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Μάιο του 2017. Πρόεδρος στο Διοικητικό Συμβούλιο διορίστηκε εκ νέου ο πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1997-2007) και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2007-2009), Hans-Gert Pottering, ενώ μέλη στο 18-μελές Διοικητικό Συμβούλιο είναι σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της επιστήμης και της πολιτικής.

Το«Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας»: Το όραμα & η αποστολή

Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι ένα φόρουμ μάθησης, προβληματισμού και συζήτησης, ανοιχτό σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως ηλικίας και προέλευσης. Από τους μύθους και τις ανακαλύψεις έως το χάος και τη συνοχή του 20^ου αιώνα, το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας ταξιδεύει τους επισκέπτες του στην ιστορία της Ευρώπης, καλώντας τους να οραματιστούν το μέλλον της. Στη μόνιμη έκθεση, οι επισκέπτες ξεναγούνται στην Ευρωπαϊκή Ιστορία, από τις απαρχές της Ευρώπης και την πορεία της στον χρόνο μέχρι την κάθοδο στην κόλαση των παγκοσμίων Πολέμων και, στη συνέχεια, την αναζήτηση καλύτερης ζωής.

Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας παρουσιάζει την ιστορία της Ευρώπης με τρόπο που ενισχύει την ευαισθητοποίηση όσον αφορά τις πολλαπλές οπτικές γωνίες και ερμηνείες. Διατηρεί τόσο τις κοινές μνήμες όσο και τις μνήμες που μας χωρίζουν. Συλλέγει στοιχεία και εκθέτει την ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των θεμελίων της. Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, ένα έργο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέρος της προσφοράς του στους επισκέπτες, είναι ακαδημαϊκά ανεξάρτητο.

Η διεθνική συλλογή, οι εκθέσεις και τα προγράμματά του προσφέρουν απρόσμενες εμπειρίες που δίνουν τροφή για σκέψη. Μέσω της προβολής και των εταιρικών σχέσεων, έχουμε ως στόχο να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή διάσταση όσον αφορά τη συζήτηση, την παρουσίαση και τη γνώση της ιστορίας. Η πολύπλευρη ερμηνεία του παρελθόντος που εκτίθεται στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, σε έναν χώρο για επαφές και ανταλλαγές απόψεων, δημιουργεί συνδέσεις με τα ζητήματα που απασχολούν την Ευρώπη του σήμερα.

Ο στόχος του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι να γίνει το κορυφαίο μουσείο όσον αφορά τα διεθνικά φαινόμενα που έχουν διαμορφώσει την ήπειρό μας. Ερμηνεύοντας την ιστορία από μια ευρωπαϊκή οπτική γωνία, συνδέει και συγκρίνει τις κοινές εμπειρίες, καθώς και τις διαφορετικές ερμηνείες τους. Έχει στόχο να δώσει το έναυσμα για μάθηση σε σχέση με τις διεθνικές προοπτικές σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Περισσότερες πληροφορίες:

https://historia-europa.ep.eu/el/kalos-ilthate-sto-spiti-tis-eyropaikis-istorias