Συνέντευξη στη ‘’Δέλτα Τηλεόραση’’ παραχώρησε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης. Απαντώντας στις ερωτήσεις της δημοσιογράφου Κατερίνας Καλεντερίδου, ο Έλληνας Αντιπρόεδρος αναφέρθηκε σε μία σειρά ζητημάτων εσωτερικής επικαιρότητας καθώς και για τις προσεχείς ευρωεκλογές του Ιουνίου.

Συγκεκριμένα, ο Δημ. Παπαδημούλης ανέφερε τα εξής:

Στη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ υπάρχει μια τόσο φιλοκυβερνητική και φιλο-Μητσοτακική στάση που οτιδήποτε δεν αρέσει στον Μητσοτάκη δεν υπάρχει ως είδηση

«Η συζήτηση για την ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα αποφασίστηκε γιατί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχει ανησυχία ότι κάποια πράγματα δεν πάνε καλά στην Ελλάδα σε αυτούς τους τομείς. Γι’ αυτό και αποφασίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία ότι δεν θα μείνουμε στη συζήτηση, αλλά στις αρχές Φεβρουαρίου θα εγκρίνουμε και σχετικό ψήφισμα, που θα προσπαθεί κάποια πράγματα να ειπωθούν με το όνομά τους μπας και βελτιωθούν. Όχι πως δεν το περίμενα, αλλά η συζήτηση αυτή που αφορά την Ελλάδα και είναι ο ορισμός της είδησης, σχεδόν σε όλα τα κανάλια έχει αποσιωπηθεί. Με ανησυχεί πάρα πολύ αυτή η κατάσταση».

Χρόνια τώρα λέμε ότι στην Ελλάδα υπάρχει κερδοσκοπία, έλεγχοι δεν γίνονται και κάποιοι θησαυρίζουν με πρακτικές καρτέλ – Με καθυστέρηση χρόνων ο Κυρ. Μητσοτάκης ανακάλυψε στα λόγια μόνο ότι υπάρχει πληθωρισμός απληστίας!

«Πριν από χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έλεγε ότι θα πάψουμε να πουλάμε το βρεφικό γάλα μόνο μέσα από τα φαρμακεία και θα το πουλούν και τα σούπερ μάρκετ για να γίνει πιο φθηνό. Σήμερα το αποτέλεσμα είναι ότι το βρεφικό γάλα στην Ελλάδα πουλιέται εννιά φορές ακριβότερα -με όρους αγοραστικής δύναμης- απ’ ότι στη Σουηδία που έχει τρεις φορές υψηλότερους μισθούς από την Ελλάδα. Ορισμένοι θησαυρίζουν και κερδοσκοπούν όχι μόνο σε αυτό αλλά και στα τρόφιμα και στα καύσιμα, χρησιμοποιώντας πρακτικές καρτέλ.

Σε όσα φωνάζαμε εδώ και χρόνια, η κυβέρνηση απαντούσε ότι ο πληθωρισμός και η ακρίβεια είναι εισαγόμενη. Μόλις χθες άκουσα τον Κυριάκο Μητσοτάκη να λέει για πληθωρισμό απληστίας. Ευχαριστώ πολύ, αλλά 2,5 χρόνια τώρα τους άφηνε να κερδοσκοπούν.

Ο κόσμος πρέπει να πάψει να τρώει το κουτόχορτο που του σερβίρουν τα φιλοκυβερνητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Πολλές φορές βλέποντας τα μεγάλα κανάλια είναι σαν να έχουν έναν ενιαίο αρχισυντάκτη, ό,τι αρέσει στη Νέα Δημοκρατία παίζει, ό,τι ευνοεί την αντιπολίτευση, υποβαθμίζεται».

Το θέμα των ομόφυλων ζευγαριών δεν προσφέρεται για μικροπολιτική: Ίσα δικαιώματα για όλους τους Έλληνες πολίτες και ίσα δικαιώματα για όλα τα παιδιά όλων των οικογενειών

«Η Κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς έχει μία πυξίδα που λέει ίσα δικαιώματα για όλους τους Έλληνες πολίτες και ίσα δικαιώματα για όλα τα παιδιά, όλων των οικογενειών. Είναι προτιμότερο ένα παιδί να μεγαλώνει με αγάπη σε μια οικογένεια, παρά να υποφέρει σε ένα ίδρυμα. Από αυτή τη σκοπιά, περιμένουμε να δούμε το νομοθέτημα που θα παρουσιάσει η κυβέρνηση. Αλλά εκτιμώ ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς θα το στηρίξει. Για τα άλλα κόμματα διαπιστώνω μια μεγάλη μερίδα της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον κύριο Σαμαρά, να διαφωνεί με τις προτάσεις Μητσοτάκη. Στον ΣΥΡΙΖΑ κατάφεραν ένα θέμα που ήταν πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία να το μετατρέψουν σε δικό τους πρόβλημα, με λάθος δηλώσεις περί πειθαρχίας, συμπεριφορών, διαμάχες μεταξύ στελεχών. Στο ΠΑΣΟΚ δεν βλέπω μια καθαρή γραμμή, αρκετοί έχουν εκφράσει διαφορετικές απόψεις. Και το ΚΚΕ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του θέλει την ισότητα στο γάμο και τα δικαιώματα των παιδιών να κατοχυρώνονται, η ηγεσία του κόμματος έχει αναχρονιστικές συντηρητικές απόψεις».

Υπάρχει κενό στην αντιπολίτευση – Το ζητούμενο είναι να υπάρξει αντίπαλο δέος απέναντι στη μονοκρατορία της κυβέρνησης Μητσοτάκη

«Όπου δεν υπάρχει έλεγχος κυριαρχούν μονομέρειες. Γι΄αυτό και είναι καλό και για τη δημοκρατία να υπάρξει αντίπαλο δέος απέναντι στη μονοκρατορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η εκτίμησή μου είναι ότι υπάρχει ένα κενό στην αντιπολίτευση, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ με ηγεσία Κασελάκη πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο ενώ το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη δεν πείθει ότι μπορεί να ξαναγίνει το μεγάλο κραταιό ΠΑΣΟΚ που ενέπνεε τον κόσμο».

 Στις ευρωεκλογές η Νέα Αριστερά αξίζει και θα πετύχει υψηλότερο ποσοστό από τις αφετηριακές δημοσκοπήσεις και θα έχει ισχυρή εκπροσώπηση στο Ευρωκοινοβούλιο

«Οι αφετηριακές δημοσκοπήσεις καταγράφουν για τη Νέα Αριστερά ποσοστά από 2,5% μέχρι 3,5%. Είναι ένα ποσοστό αφετηρίας. Στις ευρωεκλογές εκτιμώ πως η Νέα Αριστερά αξίζει και θα πετύχει ένα υψηλότερο ποσοστό.

Ο κόσμος χρειάζεται σοβαρότητα, αξιοπιστία, μαχητικότητα αλλά και πρόταση, όχι μόνο κριτική. Εκεί επενδύει η Νέα Αριστερά. Με τη νέα γενιά μπροστά και επικεφαλής τον Αλ. Χαρίτση που έχει σημαντικά ηγετικά προσόντα, σοβαρότητα, τεχνοκρατική επάρκεια και ήθος, πολιτικό και κοινοβουλευτικό, η Νέα Αριστερά έχει τη δυνατότητα και θα καταφέρει να πάει ψηλότερα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις δημοσκοπήσεις το ποσοστό που λέει ότι θα μπορούσε να ψηφίσει τη νέα Αριστερά φτάνει στο 20%. Ο στόχος είναι η δυνατότητα να γίνει στήριξη και αυτό θέλει δουλειά από όσους πρωτοστατούν σε αυτή την προσπάθεια. Σε κάθε νομό, σε όλη την Ελλάδα, υπάρχουν πολλές χιλιάδες άνθρωποι με διαδρομή, σοβαρότητα και ήθος. Συν Αθηνά και χείρα κίνει».

Να συζητήσουμε επιτέλους τη θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη – Ο κόσμος να σκεφτεί σοβαρά ποιους θα ψηφίσει για το Ευρωκοινοβούλιο, να δει προγράμματα και να στείλει πρόσωπα που να ‘’κάνουν για τη δουλειά’’, όχι μόνο σελέμπριτις.

«Στις Βρυξέλλες αποφασίζονται τα πράγματα. Οχτώ στους δέκα νόμους που ψηφίζονται από την Ελληνική Βουλή, βγαίνει Προεδρικό διάταγμα ή υπουργική απόφαση, ουσιαστικά είναι προσαρμογή του ελληνικού δικαίου στο ευρωπαϊκό δίκαιο. Επομένως οι ευρωεκλογές έχουν σημασία και γι’ αυτό δεν πρέπει να τις δούμε σαν γκάλοπ. Ο κόσμος να μην ψηφίσει μόνο σελέμπριτις, να δει προγράμματα και πρόσωπα που να κάνουν για τη δουλειά. Γιατί κάποιος μπορεί να είναι πολύ καλός καλλιτέχνης, δημοσιογράφος, ποδοσφαιριστής ή οτιδήποτε άλλο σπουδαίος στον τομέα του, αλλά να μην κάνει για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Επίσης, πρέπει να συζητήσουμε για τη θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη. Θα ανέβουμε σκαλιά; Θα πάψουμε να είμαστε με τους χαμηλότερους μισθούς και με τις ακριβότερες τιμές; Θα γίνουμε μια χώρα που να έχει καλή δημόσια παιδεία, καλό, καλή δημόσια υγεία, τουλάχιστον στο μέσο ευρωπαϊκό όρο; Θα βελτιώσουμε το κοινωνικό κράτος; Θα αποκτήσουμε περισσότερες επενδύσεις για να μπορούμε να έχουμε και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας; Γιατί δεν υπάρχει ούτε μία χώρα μέσα στην ευρωπαϊκή Ένωση που να την ξεπεράσαμε σε βιοτικό επίπεδο, ενώ υπάρχουν πολλές που μπήκαν μετά από εμάς δεκαετίες μετά από εμάς, πολύ φτωχότερες από εμάς και μας έχουν ξεπεράσει. Αυτά πρέπει να είναι στην ατζέντα των ευρωεκλογών».

«Ζούμε σε μια χώρα όπου υπάρχει μεγάλο περιθώριο για μια δημοκρατική αντιπολίτευση, που θα αντιμετωπίσει την παντοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας», επισήμανε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, όπου αναφέρθηκε στις προοπτικές της Νέας Αριστεράς -με αφορμή και τις επικείμενες ευρωκλογές- και υπογράμμισε ως βασικότερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας την ακρίβεια, ιδιαίτερα στα τρόφιμα και στην ενέργεια, όπου η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή της ΕΕ.

Όπως τόνισε ο Δημ. Παπαδημούλης: «Αντιμετωπίζουμε μια τεράστια ακρίβεια -και μάλιστα όχι μια εισαγόμενη ακρίβεια, αλλά μια ακρίβεια απληστίας. Οφείλεται στη δίψα ορισμένων να κερδίσουν ακόμη περισσότερα. Στην τούρλα του Σαββάτου τα πρόστιμα που μπαίνουν αυτή τη στιγμή από την κυβέρνηση είναι… χάδι σε σχέση με αυτά που κερδίζουν τα καρτέλ. Παράλληλα υπάρχουν πολυεθνικές που πουλάνε καλλυντικά ή καθαριστικά στην Ελλάδα δυο και τρεις φορές ακριβότερα απ’ ό,τι στο Βέλγιο. Το βλέπω εφόσον ψωνίζω και εδώ και εκεί. Και επίσης υπάρχουν ελληνικές επιχειρήσεις που πουλάνε γιαούρτι, πολύ καλό γιαούρτι, που το αγοράζω φθηνότερα στις Βρυξέλλες, ενώ παράγεται στην Ελλάδα. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη».

«Ενόψει των ευρωεκλογών θέλω να πω ότι δεν πρέπει να δούμε αυτές τις ευρωεκλογές ως ένα πανεθνικό γκάλοπ, αλλά να συζητήσουμε γιατί η Ελλάδα -μια χώρα από τα παλιά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης- δεν έχει περάσει στο βιοτικό επίπεδο ούτε μία χώρα μέσα στην ΕΕ, ενώ αντίθετα μας έχουν περάσει πολλές χώρες που μπήκαν δεκαετίες μετά από εμάς, φτωχότερες από εμάς. Είμαστε πολύ φτωχότεροι απ’ ό,τι ήμασταν πριν δέκα χρόνια. Και οι μισθοί μας είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κάτι πρέπει να αλλάξει στο πώς δουλεύει το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Εδώ είναι που υπάρχει ένα κενό αντιπολίτευσης, και κατά τη γνώμη μου, ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη στερείται συνοχής, σαφήνειας, αξιοπιστίας. Δεν είναι εύκολο για έναν ηγέτη που ήταν χθες θαυμαστής του Μητσοτάκη σήμερα, να παριστάνει τον ηγέτη της», σημείωσε στην συνέχεια, αναφερόμενος στην αρθρογραφία του τελευταίου «πριν 5, 6, 7, 8 χρόνια, όπου δήλωνε, εξέφραζε τον θαυμασμό του».

Στη συνέχεια της συνέντευξης ο Δημ. Παπαδημούλης αναφέρθηκε και στη Νέα Αριστερά, για την οποία εξέφρασε την εκτίμηση ότι «έχει πολύ σημαντικότερες δυνατότητες από αυτό που καταγράφηκε ως αφετηρία στις πρώτες δημοσκοπήσεις». «Η χώρα μας χρειάζεται ένα κόμμα της Αριστεράς, σύγχρονο, σοβαρό, αξιόπιστο, που να αποδεικνύει στον κόσμο ότι αυτά που λέει θα γίνουν και πράξη. Η νέα γενιά που ηγείται αυτής της προσπάθειας με επικεφαλής τον Αλέξη Χαρίτση είναι η εγγύηση για την ανοδική πορεία της Νέας Αριστεράς. Και εκτιμώ ότι υπάρχει η δυνατότητα για μια πολύ καλύτερη επίδοση στις ευρωεκλογές από ό,τι καταγράφεται στις πρώτες δημοσκοπήσεις», τόνισε ο ίδιος.

Όπως εξήγησε ο Δημ. Παπαδημούλης, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως «ένα ποσοστό της τάξης του 25% λέει ότι θα μπορούσε να ψηφίσει το κόμμα της Νέας Αριστεράς, άρα υπάρχει πολιτικός χώρος για την άνοδο, και εξαρτάται από αυτή τη συλλογική προσπάθεια, το πολιτικό, το προγραμματικό της στίγμα, το να πάει όσο το δυνατόν πιο ψηλά γίνεται».

Ερωτηθείς για τον ΣΥΡΙΖΑ ο Δημ. Παπαδημούλης σημείωσε: «Η εκτίμησή μου είναι ότι θα συνεχιστεί η καθοδική πορεία, αλλά το δυστύχημα για τη χώρα και τη δημοκρατία είναι ότι συνεχίζεται η παντοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας».

Ο Δημ. Παπαδημούλης επανέλαβε ότι «το στοίχημα είναι να ανέβουμε σκαλιά μέσα στην Ευρώπη και αυτό πρέπει να είναι το κυρίαρχο θέμα ενόψει ευρωεκλογών», από κοινού με το θέμα του «πού πάει η ίδια η ευρωπαϊκή ενοποίηση». «Γιατί η άνοδος της άκρας δεξιάς, που είναι αντιευρωπαϊκή, λαϊκιστική, θα είναι οδυνηρή όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά και για χώρες όπως η Ελλάδα που θέλουν περισσότερη πολιτική ενοποίηση, ισχυρότερο προϋπολογισμό», είπε.

Ερωτηθείς για τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα την επόμενη ημέρα, ο Δημ. Παπαδημούλης υπενθύμισε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Τσίπρα και όλους μας είχε μια ανοδική πορεία από το 5%, στην κυβέρνηση. Αλλά και μία καθοδική πορεία έντονη, τρομακτική, απρόσμενη για πολλούς, στο 18%, που εξίσου πρωτίστως την χρεώνεται ο Αλέξης Τσίπρας. Με τον Στέφανο Κασσελάκη όμως ο ΣΥΡΙΖΑ πάει από το κακό στο χειρότερο, αφού αμφισβητεί βασικά κομμάτια από την παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα. Γι’ αυτό εκτιμώ ότι θα είναι δύσκολο για τον Αλέξη Τσίπρα να συνεχίσει να παραμένει σιωπηλός για τον ρόλο που επιφυλάσσει στον εαυτό του».

Για το δάνειο του κ. Κασσελάκη προς τον  ΣΥΡΙΖΑ ο ευρωβουλευτής δήλωσε το εξής: «Προσυπογράφω το σχόλιο του Θανάση Καρτερού, ο οποίος είπε ότι διάφοροι για να επαινέσουν τον Κασσελάκη και να χτυπήσουν τον Τσίπρα έκαναν αυτή τη διαρροή βλάπτοντας και τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Κασσελάκη. Τέτοιες διευκολύνσεις γινόντουσαν πάντοτε και γίνονται στα κόμματα. Δεν αναφέρομαι βέβαια στο δάνειο συγκεκριμένα, αλλά λέω ότι αν κάνεις μια ταμειακή διευκόλυνση στο κόμμα σου δεν βγαίνεις να το διαφημίσεις. Όσοι έκαναν  τη διαρροή για το δάνειο πήγαν να κάνουν καλό επαινώντας τον Στέφανο Κασσελάκη, αλλά αυτό λειτούργησε ως μπούμεραγκ και τώρα προσπαθούν να το μαζέψουν. Τέλος πάντων, το σημαντικό για εμάς είναι να κοιτάξουμε μπροστά. Εγώ από την πρώτη στιγμή έλεγα την ώρα που γινόταν η κορύφωση της διάσπασης, όχι εμφύλιος, πολιτικός, ανταγωνισμός ναι.

«Ο εμφύλιος είναι η χαρά του Μητσοτάκη. Αλλά δεδομένου ότι μέχρι τις ευρωεκλογές θα υπάρχει ένας έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, θα πρέπει να ακούσουμε την κοινωνική απαίτηση για μια ενωτική ανασύνθεση στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο», υπογράμμισε και συμπλήρωσε: «Εκτιμώ ότι η Νέα Αριστερά μπορεί να παίξει ένα σημαντικό καταλυτικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια».

Ερωτηθείς για τις σχέσεις του νέου φορέα με το ΠΑΣΟΚ ο ευρωβουλευτής είπε: «Με το ΠΑΣΟΚ οι σχέσεις της Νέας Αριστεράς είναι ανταγωνιστικές, όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ, αν θέλουμε να δούμε και τη μεγάλη εικόνα, παρά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, τσιμπάει λίγο. Ωστόσο βαρύνεται από πράγματα όπως είναι η εμπλοκή του με μεγάλο μερίδιο ευθύνης στη χρεοκοπία της χώρας, σε σκάνδαλα, σε υποθέσεις διαφθοράς».

Τέλος για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την τεκνοθεσία, απάντησε: «Η θέση μου στο θέμα αυτό είναι θετική. Πιστεύω ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να τηρήσει την υπόσχεση που είχε δώσει στο ξεκίνημα της δεύτερης θητείας του, ότι αυτό θα γίνει στον πρώτο χρόνο. Εκτός αν το αναβάλλει για λόγους σκοπιμοτήτων».

Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε στον τηλεοπτικό σταθμό Flash TV της Δυτικής Μακεδονίας και τον δημοσιογράφο Θεόδωρο Καρυπίδη για την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα.

Αναλυτικά δήλωσε τα εξής:

«Είναι θετικό να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και διάλογος Ελλάδας-Τουρκίας. Γιατί οι εντάσεις είναι επιζήμιες και κοστίζουν. Κοστίζουν όχι μόνο στην οικονομία, όχι μόνο προκαλούν ανασφάλεια, αλλά κοστίζουν και πολλά δισεκατομμύρια ευρώ σε εξοπλισμούς. Πάντως, και μετά τη σημερινή συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν νομίζω ότι κάθε συνετός άνθρωπος, συνυπολογίζοντας και την παραδοσιακή δυσπιστία ανάμεσα στα δύο κράτη και παρελθοντικές δηλώσεις του Ερντογάν, δικαιούται να είναι επιφυλακτικός.

Η θέση μας είναι «ναι» στην προοπτική της Χάγης. Όπως έλεγε η πάγια εθνική γραμμή από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου. Για το θέμα που υπάρχει ανοικτό και που αφορά την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, είναι σαφές ότι η Ελλάδα -και νομίζω ότι σε αυτό υπάρχει μια ευρύτατη συναίνεση διακομματικά- έχει κάποιες κόκκινες γραμμές από τις οποίες δεν πρέπει να αποστεί».

Ο Δημ. Παπαδημούλης υπενθύμισε, πάντως, πως «όταν κάποια στιγμή πριν λίγα χρόνια ο Ερντογάν, πάλι στην Αθήνα, είπε πράγματα πέραν των συμφωνημένων, είχε μια ηχηρή, ισχυρή, καθαρή απάντηση με βάση τις εθνικές μας θέσεις από τον τότε πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για τον οποίο νομίζω ότι δεν είμαι μόνο εγώ υπερήφανος, αλλά και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων».

Ο Αντιπρόεδρος του Ε/Κ υπογράμμισε: «Το στοίχημα για την Ελλάδα και την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση είναι να μετατρέπει το… ελληνοτουρκικό -τις δικές μας κόκκινες γραμμές και επιδιώξεις δηλαδή- σε κομμάτι της ευρωτουρκικής ατζέντας. Πρέπει να καταφέρει η Ελλάδα με συμμαχίες μέσα στην Ευρώπη, καθώς τα ελληνοτουρκικά σύνορα είναι και ευρω-τουρκικά σύνορα, να κάνει τις δικές της επιδιώξεις «γραμμή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Τουρκία καίγεται για δύο πράγματα. Για τη βίζα στους Τούρκους πολίτες, όχι μόνο σε κάποια ελληνικά νησιά αλλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καίγεται και για την ανανέωση αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας. Εκεί εμείς πρέπει να βάλουμε ως προϋποθέσεις αυτά που αποτελούν την πάγια εθνική γραμμή και αφορούν στο σεβασμό του διεθνούς δικαίου, όπως έλεγε και ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας. Προτιμούμε το διάλογο από τον πόλεμο, αλλά κατά τον διάλογο υπερασπιζόμαστε την εθνική μας γραμμή και τις πάγιες επιδιώξεις μας, γύρω από τις οποίες έχω την εκτίμηση ότι υπάρχει μια ευρύτατη συναίνεση από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος».

Στη συνέχεια σχολίασε αρνητικά το γεγονός ότι «πριν λίγο καιρό ο Αντώνης Σαμαράς δημοσίως είχε πει «όχι διάλογος με την Τουρκία, να μην έρθει ο Ερντογάν εδώ», κάτι που είναι αντίθετο «με την πάγια εθνική γραμμή που είχε χαράξει ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής». Σε αυτό, όπως είπε, αντιπαραβάλει τη στάση της πρωθυπουργίας του Αλέξη Τσίπρα.

Σε ερώτηση για το πώς βλέπει η Ευρώπη την επίσκεψη Ερντογάν, ο Δημ. Παπαδημούλης επισήμανε ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πολύ πιο αυστηρό απέναντι στον Ερντογάν και στα θέματα της δημοκρατίας, της ελευθερίας του Τύπου, στο κουρδικό, αλλά και στα θέματα της επιθετικής ρητορικής απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο». Επιπλέον, «έχει ζητήσει κυρώσεις, έχει ζητήσει εμπάργκο όπλων και πωλήσεις όπλων στην Τουρκία». Αντίθετα «στην Επιτροπή και ακόμη χειρότερα στο Συμβούλιο που είναι οι κυβερνήσεις εκεί, κυνικά οικονομικά συμφέροντα και γεωπολιτικές σκοπιμότητες παραμερίζουν τις αξίες της δημοκρατίας, τις αρχές του κράτους δικαίου, το σεβασμό του διεθνούς δικαίου, του δικαίου της θάλασσας».

Συγκεκριμένα για τις προσφυγικές ροές δήλωσε: «Ο Ερντογάν παίζει ανάλογα με τις σκοπιμότητες της περιόδου και με τη στρόφιγγα των προσφυγικών ροών το τελευταίο διάστημα, επειδή έχει ζόρια με την οικονομία του και έχει και αυτός ανάγκη για ήρεμα νερά. Έχουν μειωθεί πολύ οι προσφυγικές ροές από την Τουρκία στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες, ενώ στο παρελθόν άνοιγε αυτή τη στρόφιγγα για να εκβιάσει και να πιέσει».

Όσον αφορά στο Κυπριακό, ο Δημ. Παπαδημούλης υπενθύμισε πως «κάποια στιγμή ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε συναντηθεί στην Ελβετία με τον Οζάλ, και είχε πει  τότε ότι «συμφωνήσαμε να βάλουμε το κυπριακό στο ράφι» και στη συνέχεια αναγνώρισε ο ίδιος προς τιμήν του ότι ήταν σοβαρό λάθος. Το Κυπριακό πρέπει να είναι με τη σημαντικότητά του και τη διακριτότητα του πάντα στην ατζέντα του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Και εκεί νομίζω ότι η Αθήνα πρέπει να κάνει και περισσότερα πράγματα για να ξαναζεστάνει τη στάση και του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ μιας νέας κινητικότητας για λύση. Σε αντίθεση με την επιδίωξη Ερντογάν που είναι η λύση των δύο κρατών, που είναι εντελώς αντίθετη με όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που μιλούν για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία».

Στη συνέχεια της συζήτησης και ερωτηθείς σχετικά, ο Δημ. Παπαδημούλης επιβεβαίωσε εκ νέου: «Δεν έχω σκοπό να διεκδικήσω άλλα αιρετά αξιώματα, ούτε στη Βουλή, ούτε στην νέα προσπάθεια με την Νέα Αριστερά. Θα συνεχίσω να υποστηρίζω τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες αξίες, μακριά από αξιώματα, είτε στη Βουλή, είτε στην Ευρωβουλή, είτε κομματικά, ως απλός υποστηρικτής».

Για τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είπε: «Οι διασπάσεις δεν είναι καλό πράγμα γενικά. Τώρα στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ νομίζω ότι την πρώτη ευθύνη γι’ αυτή την εξέλιξη την έχει η νέα ηγεσία και η νέα ηγετική ομάδα που εξώθησε προς τη διάσπαση, εξώθησε προς το διαζύγιο, με οξείς χαρακτηρισμούς, όπως «αποστάτες, διασπαστές, πέμπτη φάλαγγα». Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν 15 χρόνια ηγέτης αυτού του χώρου και ποτέ δεν είπε κανέναν «πέμπτη φάλαγγα».

Καταλαβαίνετε ότι κάποιοι άνθρωποι που είμαστε συνιδρυτές αυτού του χώρου, αλλά και ο ανθός του υπουργικού συμβουλίου που ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε -όπως ο Χαρίτσης, η Αχτσιόγλου, ο Ηλιόπουλος- δεν είμαστε ούτε περαστικοί, ούτε τυχαίοι. Χτίσαμε πετραδάκι πετραδάκι αυτό το χώρο. Ορισμένες φορές από μία οδυνηρή συμβίωση ίσως είναι καλύτερο ένα συναινετικό διαζύγιο.

Επιμένω στο ότι πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Για τη νέα Αριστερά -και ελπίζω στην πράξη και για τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, με την ηγεσία του κυρίου Κασσελάκη- να είναι προτεραιότητα απόλυτη το μέτωπο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, η αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη».

Όπως τόνισε, «η Νέα Αριστερά θα επιδιώξει πρωτοβουλίες για το διάλογο και τη συμπόρευση των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων γύρω από συγκεκριμένες θέσεις και πρόγραμμα, με στόχο να είναι πρωταγωνιστικός παράγοντας για μια όχι απλώς καλή καταγραφή στις ευρωεκλογές, που είναι ένας πρώτος σταθμός, αλλά για μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, η οποία θα κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία στις προσεχείς εθνικές εκλογές».

Ο Δημ. Παπαδημούλης υπογράμμισε πως «στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο υπάρχει ένα κενό αντιπολίτευσης ενώ έχουμε μια ανεξέλεγκτη, πανίσχυρη κυβέρνηση της δεξιάς που κάνει όργια σε διάφορους τομείς, σε διάφορους τομείς, ευνοώντας ισχυρούς φίλους της, οξύνοντας τις ανισότητες, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την ακρίβεια, αφήνοντας οξύτατα φαινόμενα φοροδιαφυγής».

«Η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα της φοροδιαφυγής, ενισχύοντας πελατειακά δίκτυα, με μπόλικη διαφθορά, φαινόμενα παραβίασης της δημοκρατίας, ενίσχυσης της εξάρτησης της δικαιοσύνης από την πολιτική κυβερνητική ηγεσία», είπε και συνέχισε: «Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τη δύναμη να είναι ο ισχυρός παράγοντας αντιπολίτευσης και ανατροπής αυτού του πολιτικού σκηνικού. Εγώ πιστεύω ότι αυτή η νέα τολμηρή προσπάθεια με τη Νέα Αριστερά θα ταράξει τα νερά, θα έχει ανοδική πορεία. Θέλω βέβαια να πιστεύω ότι στο δόγμα η ισχύς εν τη ενώσει, αλλά προγραμματικές συγκλίσεις και συνεργασίες πάνω σε σαφές πρόγραμμα. Να ξέρει ο κόσμος και να πιστεύει ότι αν λέμε κάτι το εννοούμε και θα το κάνουμε. Εξάλλου, αν κάτι οδήγησε στο να χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ με οδυνηρό τρόπο, παρ’ ότι με τον Τσίπρα επικεφαλής, ήταν ένα σοβαρό έλλειμμα αξιοπιστίας, καθώς στο όνομα της… διεύρυνσης κυνηγούσε να βάλει στη μαρκίζα τον Αντώναρο και θεωρούσε βαρίδι τον Βούτση. Αυτά δεν αρέσουν στον κόσμο τον προοδευτικό και τον αριστερό».

Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής της  Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ «Συνδέσεις» για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

• Πώς αισθάνεστε που ήσασταν 30 χρόνια στο Συνασπισμό και στο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα θα είστε απέναντι; Στο παρελθόν πολλές φορές υπερασπιστήκατε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -κορυφαία στελέχη της οποίας ήταν βέβαια ο Χαρίτσης, ο Ηλιόπουλος, ο Τσακαλώτος- και τώρα είστε απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ…

«Υπήρξα, μαζί με το Γιάννη Δραγασάκη και άλλους, από τους συνιδρυτές του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου πριν 35 χρόνια. Είμαι από τα 18 μου στο χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς. Προσπαθώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συνεχίζω όσο μπορώ καλύτερα αυτή την παράδοση που δημιούργησαν προσωπικότητες όπως ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, και είμαι σταθερά σε αυτό το χώρο, χωρίς πέρα δώθε. Η απόφαση να αποχωρήσω από το ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια δύσκολη, οδυνηρή απόφαση. Με πόνο ψυχής. Το αποφάσισα, όμως. Ήταν μια στάση ευθύνης, συνείδησης και μια επένδυση ελπίδας.

Πιστεύω ότι αυτή η νέα προσπάθεια με τη Νέα Αριστερά και τη συγκρότηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι πιο κοντά, πολύ πιο κοντά στις ιδρυτικές αρχές και τις απόψεις του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον διαμορφώσαμε πριν 20 χρόνια.

Η δική μου εκτίμηση είναι ότι με την ηγεσία του Στέφανου Κασσελάκη και την ηγετική ομάδα την οποία ο ίδιος επέλεξε, ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν πέφτει απλώς από μήνα σε μήνα γρήγορα στις δημοσκοπήσεις, έχοντας χάσει σε δύο-τρεις μήνες πέντε και έξι μονάδες σε σχέση με το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου, αλλά χάνει και σε αξιοπιστία, σοβαρότητα, σαφήνεια στίγματος.

Θα σας δώσω δύο παραδείγματα. Το πρώτο είναι το περίφημο μαξιλάρι των 37 δισεκ. Ευρώ. Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή το εγκωμιάζει ο κ. Κασσελάκης. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο το καταγγέλλει ως την πιο αρνητική και μνημονιακή πολιτική του Αλέξη Τσίπρα.

Και το δεύτερο παράδειγμα. που δείχνει απόσπαση από την πραγματικότητα και σύγχυση σε ό,τι αφορά στους στόχους, είναι ο στόχος που θέτουν για τις ευρωεκλογές. Για εβδομάδες ο Στέφανος Κασσελάκης έβαζε χαμηλά τον πήχη και έλεγε «ο στόχος είναι να πιάσω το 18% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου». Προχθές σε άλλη συνέντευξη έβαλε τον στόχο της πρωτιάς, που δείχνει κατά τη γνώμη μου ολοφάνερη απόσπαση από την πραγματικότητα.

Η Νέα Αριστερά, αντιθέτως, με τον Χαρίτση επικεφαλής, επενδύει στη σοβαρότητα, στη συνοχή, στη σαφήνεια. Θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την μαχητική, σοβαρή, αξιόπιστη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας».

• Ποιος είναι ο στόχος της Νέας Αριστεράς για τις εκλογές, μιας και τις αναφέρατε;

«Ένας στόχος εφικτός είναι η εκλογή ευρωβουλευτών -και όχι απλώς ευρωβουλευτή.

Επίσης πιστεύω ότι επειδή ο πρώτος σταθμός είναι οι ευρωεκλογές, αλλά ο ορίζοντας είναι οι νέες βουλευτικές εκλογές, νομίζω ότι η φιλοδοξία και ο στόχος της Νέας Αριστεράς και του πολιτικού φορέα που θα διαμορφωθεί το επόμενο διάστημα, είναι να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής πρότασης που θα κερδίσει τις εκλογές και θα δημιουργήσει μια άλλη κυβέρνηση. Καθώς η δεύτερη τετραετία, κατά τη γνώμη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα είναι μια τετραετία που θα σημαδευτεί από φθορά».

• Επειδή μιλήσατε για την ηγετική ομάδα που έχει επιλέξει ο κύριος Κασσελάκης, ερμηνεύω ότι αφήσατε αιχμές προς κάποια πρόσωπα. Δίπλα του έχει επιλέξει τον κ. Πολάκη, τον κ. Παππά. Οι ίδιοι όμως ήταν συνεργάτες σας επί σειρά ετών. Τι έχει αλλάξει μ αυτούς τους ανθρώπους;

«Πρώτα απ’ όλα ο ΣΥΡΙΖΑ με την ηγεσία του κ. Κασσελάκη είναι ένα νέο κόμμα διαφορετικό από τον ΣΥΡΙΖΑ που ξέραμε όλα τα προηγούμενα χρόνια και την διαμορφώσαμε. Παραμένουν συντρόφισσες και σύντροφοι μου, τους οποίους εκτιμώ και σέβομαι, παρ’ ότι έχουμε κάνει διαφορετικές επιλογές. Νιώθω ότι αρκετοί από αυτούς είναι σε δυσκολία συνειδησιακή, νοιώθουν αδιέξοδο, και εκτιμώ ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν αποχωρήσεις από τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα για την ηγετική ομάδα. Στην ηγετική ομάδα την οποία επέλεξε ο νέος πρόεδρος περιλαμβάνονται και πρόσωπα τα οποία ο Αλέξης Τσίπρας, ο προηγούμενος πρόεδρος και φυσικός ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ για 15 χρόνια, τα είχε παραπέμψει στην Επιτροπή Δεοντολογίας με το ερώτημα της διαγραφής. Και σ’ αυτή την στενή ηγετική ομάδα δεν περιλαμβάνεται κανείς από αυτούς που εσείς οι δημοσιογράφοι χαρακτηρίζετε «στενούς συνεργάτες» του Αλέξη Τσίπρα.

Πιστεύω ότι πλέον πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Και οι δύο πλευρές. Και αυτό η Νέα Αριστερά θα το κάνει. Όχι στον εμφύλιο. Κοιτάμε μπροστά. Πρώτη προτεραιότητα μία αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ, γιατί έχουμε κενό αντιπολίτευσης και μια παντοδύναμη και ανεξέλεγκτη κυβέρνηση. Αλλά πρέπει να έχουμε και εναλλακτική πρόταση, να χτίσουμε σοβαρότητα, αξιοπιστία και σαφήνεια στο στίγμα μας».

• Σε ερώτηση του πολιτικού αναλυτή Ζαχαρία Ζούπη για τις συνολικές απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο ψηφοφόρων και ανθρώπινου δυναμικού, αλλά και τις πιθανές δεξαμενές ψήφων της Νέας Αριστεράς, ο Δημ. Παπαδημούλης απάντησε: «Στόχος της Νέας Αριστεράς είναι όχι απλώς να μετατρέψει το «θα μπορούσα να ψηφίσω, στο υποστηρίζω και ψηφίζω», αλλά να κερδίσει και κόσμο ο οποίος έχει πάει στην αποχή. Γιατί οι ψήφοι που έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα στο ‘19 και το ‘23 ήταν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες. Και επίσης να κερδίσει και κόσμο ο οποίος ανήκει όχι μόνο στην ιστορική Αριστερά, αλλά και στο χώρο της οικολογίας, της κεντροαριστεράς και της προοδευτικής σοσιαλδημοκρατίας. Το κλειδί γι’ αυτό είναι η πολιτική και προγραμματική σαφήνεια, αξιοπιστία, σοβαρότητα. Αυτά που λέμε να εγγυόμαστε ότι μπορούμε να τα κάνουμε πράξη και να είμαστε ενωτικοί και σοβαροί».

• Τέλος, στο ερώτημα για τη στάση του Αλέξη Τσίπρα απάντησε: «Έχει κάνει μια επιλογή αναμενόμενη κατά τη γνώμη μου και σεβαστή. Μένει στο κόμμα του οποίου υπήρξε φυσικός ηγέτης επί 15 χρόνια. Με τα συν του, τα πολλά και τα σημαντικά, την περίοδο της ανόδου, και με τα πλην του την περίοδο της πτώσης. Από εκεί και πέρα, όσοι ταυτίζουν τον Αλέξη Τσίπρα και τις απόψεις του με την πολιτική συμπεριφορά και τις επιλογές της ηγεσίας Κασσελάκη και της ηγετικής ομάδας Κασσελάκη, κατά την εκτίμησή μου, κάνουν λάθος. Αλλά από τη στιγμή που Αλέξης Τσίπρας σιωπά, εγώ σέβομαι τη σιωπή του».

• Πάντως μίλησε από τη Ρώμη κατά της διάσπασης…

«Το σημείωσα αυτό και είναι λογικό. Κανείς δε θέλει τις διασπάσεις. Είναι δυσάρεστο πράγμα. Απλώς η δική μου εκτίμηση είναι ότι τη διάσπαση στο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία την επεδίωξε από την πρώτη στιγμή ο Στέφανος Κασσελάκης και η ηγετική του ομάδα, με την εξώθηση όσων είχαν άλλη άποψη προς την έξοδο, με τις καταγγελίες περί διασπάσεων πέμπτης φάλαγγας, αποστατών και λοιπά. Ο Τσίπρας ποτέ δεν είπε σε κανέναν στα 15 χρόνια που ήταν ηγέτης, τίποτα για… πέμπτη φάλαγγα».

«Ο νέος φορέας, τον οποίο στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις, θα είναι μαχητική, σοβαρή αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία, διότι εκεί υπάρχει κενό», τόνισε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στον Ant1 το πρωί της Κυριακής. Επιπλέον εκτίμησε ότι «θα συνεχίσει να φεύγει κόσμος από το ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και το επόμενο διάστημα».

Ακολουθεί πλήρης η συνέντευξη:

• Ανεξάρτητος πια κ. Παπαδημούλη, αλλά θα ήθελα να σας ρωτήσω αν θα παραμείνετε ανεξάρτητος. Υπάρχει ενδεχόμενο αν ο νέος φορέας των 11 γίνει κόμμα, να προσχωρήσετε εκεί;

Δεδομένου ότι είμαι από τους συνιδρυτές του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, καταλαβαίνετε ότι η απόφασή μου να αποχωρήσω από το κόμμα που συνδιαμόρφωσα μαζί με χιλιάδες άλλους εδώ και δεκαετίες, είναι μια δύσκολη απόφαση.

Αλλά είναι και μια απόφαση ευθύνης, καθώς αυτό το κόμμα υπό τη νέα του ηγεσία απομακρύνεται με ταχύτητα από αυτό που γνωρίσαμε ως ΣΥΡΙΖΑ με την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα. Νομίζω ότι οδηγείται σε μια αποδόμηση και σε θέματα αξιοπιστίας, συνοχής και σοβαρότητας.

Θέλοντας να είμαι συνεπής με την πορεία μου 50 χρόνια στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς, επέλεξα να στηρίξω τον υπό διαμόρφωση φορέα και τη νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα που ολοκληρώνει τη συγκρότησή της αύριο. Είναι προφανές ότι και στο Ευρωκοινοβούλιο θα εκπροσωπήσω αυτή τη νέα ομάδα και το νέο φορέα, και με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή για τους λίγους μήνες που απομένουν. Εδώ και χρόνια έχω αποφασίσει, εξάλλου, ότι αυτή μου η θητεία είναι η τρίτη και τελευταία.

Τα τελευταία δέκα χρόνια εκλέγομαι αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστά 75%, εκπροσωπώντας την Ευρωομάδα της Αριστεράς, η οποία με στηρίζει επανειλημμένα, ομόφωνα.

Το 2019 εκλέχτηκα με 273 χιλιάδες ψήφους πρώτος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Και ακριβώς επειδή σκοπεύω να μην υποχωρήσω ούτε χιλιοστό από τη δέσμευση να υπηρετήσω αυτό το πρόγραμμα με το οποίο εκλέχτηκα, στηρίζω τη νέα προσπάθεια. Και επειδή πιστεύω έμπρακτα στη νέα γενιά.  Είμαι, λοιπόν, ιδιαίτερα χαρούμενος που η γενιά των ‘σαραντάρηδων’ κυριαρχεί και έχει τον πρώτο λόγο σε αυτό το νέο εγχείρημα.

• Άρα στο Ευρωκοινοβούλιο εσείς θα εκπροσωπείτε τους 11.

Θα εκπροσωπώ τον νέο φορέα, του οποίου το όνομα θα ανακοινωθεί αύριο. Και δεν θα είμαι μόνος.

• Τώρα μας δίνετε είδηση. Δεν θα είστε μόνος ευρωβουλευτής. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είχε πέντε ευρωβουλευτές, τώρα έχει δύο, άρα κάποιος θα σας ακολουθήσει;

Να περιμένετε λίγες ημέρες. Κάθε πράγμα στον καιρό του.

• Γιατί οδηγήθηκε εκεί που οδηγήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιος έχει την ευθύνη προφανώς. Ποιος την έχει αυτή την ευθύνη;

Είναι μεγάλη συζήτηση και χρόνος που μου δίνετε είναι πάρα πολύ λίγος, κα Μαυραγάνη. Αλλά αυτό που βλέπω και το βλέπω με πόνο ψυχής είναι ότι υπό την ηγεσία του Στέφανου Κασσελάκη ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται με ταχύτητα σε μια διαδικασία απαξίωσης, ανυποληψίας, αποδρομής. Δεν είναι μόνο η συνεχής πτωτική πορεία στις δημοσκοπήσεις που εκτιμώ ότι θα συνεχιστεί. Είναι και η ενίσχυση ενός ελλείμματος αξιοπιστίας, εμπιστοσύνης και σοβαρότητας.

• Λάμπρος Κλαρρύτης: Αυτόν τον προβληματισμό τον συζητήσατε με τον κ. Τσίπρα.

Με τον Αλέξη Τσίπρα έχουμε μια μακρά πορεία αμοιβαίας εκτίμησης και συνεργασίας δεκαετιών. Σέβομαι την επιλογή του να παραμερίσει. Κρατώ από τον Αλέξη Τσίπρα τα θετικά της εκτόξευσης του ΣΥΡΙΖΑ από το 5% στο 35%, και στην κυβερνητική θητεία. Σέβομαι τη σιωπή του. Δεν νομίζω ότι είναι ευχαριστημένος με την πορεία που έχει το κόμμα.

• Πάντως, στη βουλή πολλά γέλια είδαμε και ευχάριστη διάθεση.

Πριν αρχίσει η ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη. Τα γέλια ήταν όταν μπήκε και καταχειροκροτήθηκε όπως ήταν αναμενόμενο. Όταν μιλούσε ο Στέφανος Κασσελάκης εγώ είδα έναν Τσίπρα σοβαρό και προβληματισμένο. Δε νομίζω να είναι ευχαριστημένος από την πολιτική του.

• Νίκος Παναγιωτόπουλος: Πάντως στην εσωκομματική διαδικασία το εκλογικό σώμα, τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, έδειξαν εμπιστοσύνη στον κ. Κασσελάκη και πολλοί λένε ότι η κίνηση έγινε γιατί αυτοί που ηγούνται αυτής, έχασαν.

Αυτό το λέει η πλευρά Κασσελάκη και καλά κάνετε και το μεταφέρετε. Το αποτέλεσμα της εκλογής είναι απολύτως σεβαστό. Αλλά είναι επίσης απολύτως σεβαστό ότι τα κόμματα είναι εθελοντικοί οργανισμοί. Όπως είναι και απολύτως σεβαστό το δικαίωμα όσων ιδρύσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ και βλέπουμε να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, εγκαταλείποντας με ταχύτητα οτιδήποτε προοδευτικό, αριστερό, εσωτερικά δημοκρατικό, σοβαρό και αξιόπιστο, να κάνουμε τις δικές μας επιλογές.

Και να κάνω και μια εκτίμηση. Κρατήστε τη και αυτή. Θα συνεχίσει να φεύγει κόσμος από το ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και το επόμενο διάστημα.

• Έχετε συνομιλήσει με κάποιους και θα έρθουν να ενισχύσουν τους 11.

Ξέρω αυτό το κόμμα σαν την παλάμη μου. Υπάρχουν σύντροφοί μου και συντρόφισσες μου που παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους εκτιμώ και σέβομαι και επειδή μιλώ μαζί τους, νιώθω ότι ασφυκτιούν, νιώθουν σε αδιέξοδο και σε έναν επόμενο χρόνο θα κάνουν την επιλογή τους. Από απλά μέλη, στελέχη, κορυφαία στελέχη, ενδεχομένως και βουλευτές. Αλλά μην περιμένετε από μένα να μιλήσω γι’ αυτούς πριν από αυτούς.

Η τελευταία μου φράση. Δεν μας αξίζει ο εμφύλιος. Γι’ αυτό πρέπει να τελειώσουν οι χαρακτηρισμοί και η επιθετικότητα και η τοξικότητα. Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και ο νέος φορέας, τον οποίο στηρίζω από θέσεις μετόπισθεν με όλες μου τις δυνάμεις, θα είναι μαχητική, σοβαρή αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία, διότι εκεί υπάρχει κενό. Έχουμε μια χώρα με παντοδυναμία μιας κυβέρνησης χωρίς αποτελεσματική αντιπολίτευση.

Και ο νέος φορέας θα είναι επίσης σύγχρονη, ευρύχωρη Αριστερά, ανοιχτή και στην οικολογία και στους προοδευτικούς σοσιαλδημοκράτες.

«Η αποχώρησή μου από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια δύσκολη και οδυνηρή απόφαση, γιατί είμαι ένας από τους συνιδρυτές του. Αποφάσισα να προχωρήσω σε αυτήν την κίνηση ευθύνης, αλλά και ελπίδας για την ανασυγκρότηση μιας σύγχρονης και αξιόπιστης Αριστεράς. Το σημερινό κόμμα που έχει τίτλο ‘ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία’ με επικεφαλής τον Στέφανο Κασσελάκη απέχει παρασάγγες από αυτό για το οποίο αγωνιστήκαμε εδώ και δεκαετίες».

Τα ανωτέρω δήλωσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτής της Αριστεράς, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στον Real FM.

Αναλυτικά τα όσα είπε:

«Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις αυτή την ελπιδοφόρα προσπάθεια, που γίνεται με επικεφαλής τους ‘σαραντάρηδες’ του ΣΥΡΙΖΑ -αυτή τη νέα γενιά στελεχών που βγήκε μετά τον Αλέξη Τσίπρα, και με τη στήριξη του Αλέξη Τσίπρα. Προέρχεται από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και έχει προσφέρει πολλά και για την πατρίδα μας, μέσα από τη δουλειά της στο Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης Τσίπρα.

Σε μια στιγμή παντοκρατορίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη και απουσίας ουσιαστικής αντιπολίτευσης -καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ που ξέραμε διαλύεται με ταχύτητα και το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να καλύψει αυτό το κενό- χρειάζεται μια διαδικασία ανασύνταξης.

Αυτή η νέα κοινοβουλευτική ομάδα που θα συγκροτηθεί μέσα στις επόμενες μέρες είναι ο σπόρος για να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο, ελπιδοφόρο, που όχι μόνο του, αλλά με συνεργασίες, θα φέρει κάτι καλό για τη χώρα. Γιατί κυβέρνηση χωρίς αντίβαρα, χωρίς έλεγχο, χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση, μαχητική, σοβαρή, τεκμηριωμένη, δεν είναι καλό πράγμα ούτε για τη δημοκρατία.

Μετά την εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να έχει μια ισχυρά καθοδική πορεία. Έχει φτάσει πια σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις κάτω και από το ΠΑΣΟΚ. Αν αυτή η γενιά των ‘σαραντάρηδων’ και τα χιλιάδες μέλη που φεύγουν πλέον από τον διαλυόμενο ΣΥΡΙΖΑ, παρέμεναν, θα βούλιαζαν όλοι μαζί. Κάνω αυτή την εκτίμηση χωρίς καμία διάθεση οξύτητας, τοξικότητας, φανατισμού στην αντιπαράθεση, γιατί δεν μου αρέσουν οι εμφύλιοι. Το κύριο μέτωπο ενός κόμματος της Αριστεράς, και οποιουδήποτε Αριστερού, θα πρέπει να είναι απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Εκτιμώ, λοιπόν, ότι αυτό το μεγάλο κύμα των αποχωρήσεων με τη συγκρότηση της νέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, που πιστεύω ότι θα τα καταφέρει και θα πάει καλά, δεν θα είναι το τελευταίο. Γιατί η νέα ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. εξωθεί προς την αποχώρηση όποιον διατυπώνει διαφορετική φωνή.

Σας θυμίζω τα περί… ‘πέμπτης φάλαγγας, αποστάτες, διασπαστές’.\

Το κρίσιμο είναι να συγκροτηθεί μια ισχυρή δύναμη, σύγχρονη, που να μπορεί να εκφράσει αριστερούς, οικολόγους, σοσιαλδημοκράτες, προοδευτικούς ανθρώπους και η οποία να αποκτήσει κυβερνητική προοπτική, να έχει κυβερνητικές φιλοδοξίες, προφανώς με συνεργασίες πάνω σε πρόγραμμα».

Ασκώντας κριτική στη στάση της ευρωπαϊκής ηγεσίας, ο Δημ. Παπαδημούλης ανέφερε πως «όπως και στην Ουκρανία έτσι και στη Γάζα, η ευρωπαϊκή ηγεσία είναι προσδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ και ακολουθεί πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, επιδεικνύοντας πρωτοφανές έλλειμμα πρωτοβουλιών για παύση πυρός και την επίτευξη, μέσω της διπλωματικής οδού, ειρηνικών και δίκαιων λύσεων». Για να προσθέσει σχετικά με την εξωτερική πολιτική της Ένωσης πως «βασική πρόκληση και προτεραιότητα για την ευρωπαϊκή ηγεσία πρέπει να παραμείνει η άμεση κατάπαυση του πυρός, η αποκλιμάκωση και η ειρηνική διευθέτηση γιατί αυτό απαιτεί η κοινή λογική και αυτό είναι προς το συμφέρον όλων των ευρωπαϊκών λαών και της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδιαίτερα των πιο αδύναμων κρατών-μελών. Αυτά, απαιτούν μια ισχυρή, ενωμένη Ευρώπη με μια κοινή και σαφή εξωτερική πολιτική που θα προτάσσει τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και τις διπλωματικές διευθετήσεις, θα έχει φιλειρηνικό και πρωταγωνιστικό ρόλο και δεν θα υποτάσσεται, ως ουραγός, στην κυρίαρχη γραμμή των ΗΠΑ».

Από το πεδίο κριτικής του Δημ. Παπαδημούλη δεν διαφεύγει και η απόφαση της Κομισιόν να προχωρήσει στον διπλασιασμό των κονδυλίων της για πολιτική επικοινωνία. Όπως επισημαίνει, είναι «άλλο η πρόβλεψη κονδυλίων για την προβολή των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των θετικών συνεπειών που επιφέρουν στη ζωή των πολιτών» η οποία είναι «καθόλα θεμιτή», και «άλλο η πρόβλεψη κονδυλίων για πολιτική προβολή της Κομισιόν. Η διαφήμιση πολιτικών αξιωματούχων της Κομισιόν είναι κάτι που δεν μπορεί να επιτραπεί».

Αναφορικά με την καθήλωση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για το 2024 στο 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΕ, ο Δημ. Παπαδημούλης τόνισε πως «εδώ και πολλά χρόνια, η ΕΕ παραμένει εγκλωβισμένη σε ετήσιους προϋπολογισμούς που μετά βίας αγγίζουν ή ξεπερνούν το 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΕ. Στο ίδιο μοτίβο, η συμφωνία για τον προϋπολογισμό του 2024 προβλέπει κονδύλια της τάξης του 1,07% του ΑΕΕ της ΕΕ». Σε αυτό το πλαίσιο μάλιστα, διερωτάται «πώς μπορούμε, για παράδειγμα, να καλύψουμε τις επενδυτικές ανάγκες για την πράσινη μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ενίσχυση της παραγωγικής αυτονομίας της ΕΕ με το ίδιο επίπεδο κονδυλίων που είχαμε όταν δεν είχαν τεθεί αυτοί οι στόχοι; Αυτό το παράδοξο οδηγεί σε περικοπή κονδυλίων από άλλα προγράμματα ή και τη χρησιμοποίηση κονδυλίων από προγράμματα που εξυπηρετούν άλλους σκοπούς – όπως συμβαίνει με την Πολιτική Συνοχής».

Σύμφωνα με τον Δημ. Παπαδημούλη, «αυτό το παράδοξο καταδεικνύει και μια διπλή ανάγκη. Πρώτον, να προχωρήσουμε σε μια ριζική και φιλόδοξη αναθεώρηση του τρέχοντος Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου, πολύ πιο φιλόδοξη από την πρόταση που έχει υποβάλει η Κομισιόν, ώστε να εξασφαλίσουμε το επίπεδο κονδυλίων που είναι αναγκαίο για την υποστήριξη και την προώθηση των πολιτικών της ΕΕ και των στόχων που η ίδια η ΕΕ έχει θέσει. Και δεύτερον, να ενισχύσουμε τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό με νέους ίδιους πόρους που θα μας απεγκλωβίσουν από την υπερβολική εξάρτηση από τις εθνικές συνεισφορές και θα δώσουν τέρμα στην υπερίσχυση της «τσιγκουνιάς» των πλουσιότερων κρατών-μελών».

Τέλος, με ανοιχτά τα πολεμικά μέτωπα των συγκρούσεων και την εξάπλωση ακροδεξιών δυνάμεων, ισλαμοφοβικών πρακτικών και ξενόφοβης ρητορικής, ο έλληνας Αντιπρόεδρος υπογράμμισε ότι «οι επόμενες ευρωεκλογές αποτελούν σημαντική πρόκληση, όχι μόνο για την Αριστερά, αλλά για όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που επιζητούν ειρήνη, δημοκρατία, μείωση των ανισοτήτων, αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και μια βιώσιμη και συμπεριληπτική ανάπτυξη».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

– Ποιο είναι το πολιτικό στίγμα που εκπέμπει η καθήλωση του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για το 2024 στο 1% του Ευρωπαϊκού ΑΕΕ;

Εδώ και πολλά χρόνια, η ΕΕ παραμένει εγκλωβισμένη σε ετήσιους προϋπολογισμούς που μετά βίας αγγίζουν ή ξεπερνούν το 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΕ. Στο ίδιο μοτίβο, η συμφωνία για τον προϋπολογισμό του 2024 προβλέπει κονδύλια της τάξης του 1,07% του ΑΕΕ της ΕΕ – σε χαμηλότερο επίπεδο από τον προϋπολογισμό του 2023.

Ο διαχρονικός εγκλωβισμός σε τέτοια απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα έρχεται σε αντίθεση με τις πολλαπλές φιλόδοξες στοχοθεσίες της ΕΕ, που απαιτούν αυξημένα κονδύλια για την υλοποίησή τους. Πώς μπορούμε, για παράδειγμα, να καλύψουμε τις επενδυτικές ανάγκες για την πράσινη μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ενίσχυση της παραγωγικής αυτονομίας της ΕΕ με το ίδιο επίπεδο κονδυλίων που είχαμε όταν δεν είχαν τεθεί αυτοί οι στόχοι; Αυτό το παράδοξο οδηγεί σε περικοπή κονδυλίων από άλλα προγράμματα ή και τη χρησιμοποίηση κονδυλίων από προγράμματα που εξυπηρετούν άλλους σκοπούς – όπως συμβαίνει με την Πολιτική Συνοχής που έχει ως στόχο τη μείωση των κοινωνικών, οικονομικών και περιφερειακών ανισοτήτων.

Παράλληλα, αυτό το παράδοξο καταδεικνύει μια διπλή ανάγκη. Πρώτον, να προχωρήσουμε σε μια ριζική και φιλόδοξη αναθεώρηση του τρέχοντος Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου, πολύ πιο φιλόδοξη από την πρόταση που έχει υποβάλει η Κομισιόν, ώστε να εξασφαλίσουμε το επίπεδο κονδυλίων που είναι αναγκαίο για την υποστήριξη και την προώθηση των πολιτικών της ΕΕ και των στόχων που η ίδια η ΕΕ έχει θέσει. Και δεύτερον, να ενισχύσουμε τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό με νέους ίδιους πόρους που θα μας απεγκλωβίσουν από την υπερβολική εξάρτηση από τις εθνικές συνεισφορές και θα δώσουν τέρμα στην υπερίσχυση της «τσιγκουνιάς» των πλουσιότερων κρατών-μελών που, ως ισχυρότερες οικονομίες, συνεισφέρουν περισσότερο στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

– Σε τι μπορεί να συμβάλει το Ταμείο Ανάκαμψης στην ύπαρξη χρηματοδοτικών εργαλείων για την ανάπτυξη κοινωνικών πολιτικών στα κράτη-μέλη;

Το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής συνεργασίας και πολύ σημαντική ευκαιρία για τα κράτη-μέλη. Μια ευκαιρία να αντιμετωπίσουν ένα σημαντικό μέρος των συνεπειών των διαδοχικών κρίσεων που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία χρόνια (κρίση της πανδημίας, ενεργειακή κρίση, πόλεμος στην Ουκρανία) και να οικοδομήσουν ένα πιο βιώσιμο και ανθεκτικό κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο.

Σε ότι αφορά τις κοινωνικές πολιτικές, ο ίδιος ο κανονισμός για τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δίνει πολύ σαφές πλαίσιο για τους κοινωνικούς στόχους που θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα εθνικά σχέδια των κρατών-μελών. Αυτοί οι στόχοι περιλαμβάνουν την κοινωνική συνοχή, την υγεία, την κοινωνική ανθεκτικότητα, τις πολιτικές για τα παιδιά και τους νέους, την εκπαίδευση κλπ. Κατά μέσο όρο, τα κράτη-μέλη έχουν αφιερώσει περίπου το 28% των κονδυλίων που τους αναλογούν για την υποστήριξη κοινωνικών στόχων. Ωστόσο, τα ποσοστά αυτά ποικίλλουν μεταξύ των κρατών-μελών (λ.χ. η Ελλάδα, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, βρίσκεται στην τέταρτη χειρότερη θέση με τα χαμηλότερα ποσοστά κονδυλίων για κοινωνικούς στόχους).

Η επιτυχία του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί μια κρίσιμη πρόκληση. Γιατί, εκτός των άλλων, θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία μόνιμων μηχανισμών που, σε συνδυασμό με έναν ενισχυμένο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν καλύτερα τα κράτη-μέλη στις ολοένα και αυξανόμενες επενδυτικές ανάγκες για την ανάπτυξη κοινωνικών πολιτικών, αλλά και πολιτικών για το κλίμα, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την ισχυροποίηση των θεσμών κλπ.

– Ενώ οι πολιτικές ουσίας υποβαθμίζονται, αναβαθμίζεται η πολιτική επικοινωνία. Πώς ερμηνεύεται ο διπλασιασμός των σχετικών κονδυλίων της Κομισιόν, εν όψει ευρωεκλογών;

Σε πρόσφατη απάντησή της σε ερώτησή μου, η Κομισιόν απέφυγε να απαντήσει, αλλά και να διαψεύσει, δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι σκοπεύει να διπλασιάσει τα κονδύλια για την πολιτική της επικοινωνία και μάλιστα, μέσω κονδυλίων ευρωπαϊκών προγραμμάτων, σε μια περίοδο που ο προϋπολογισμός σημαντικών για τους πολίτες ευρωπαϊκών προγραμμάτων περικόπτεται.

Εδώ χρειάζεται ένα κρίσιμος διαχωρισμός: άλλο η πρόβλεψη κονδυλίων για την προβολή των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των θετικών συνεπειών που επιφέρουν στη ζωή των πολιτών και άλλο η πρόβλεψη κονδυλίων για την πολιτική προβολή της Κομισιόν. Η πρώτη περίπτωση είναι καθόλα θεμιτή, ώστε να συνδέσει την πολιτική της ΕΕ με την καθημερινότητά των πολιτών. Η δεύτερη, όμως, περίπτωση ξεφεύγει του ίδιου του σκοπού των ευρωπαϊκών κονδυλίων και αντί για διαφήμιση του έργου της ΕΕ, καταλήγει πολιτική διαφήμιση πολιτικών αξιωματούχων της Κομισιόν. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να επιτραπεί.

– Στο εκρηκτικό και άκρως επικίνδυνο πεδίο των πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, γιατί η ΕΕ παραμένει καθηλωμένη σε μια πολιτική και διπλωματική ανεπάρκεια; Πώς τοποθετούνται απέναντι σε αυτό οι δυνάμεις της Αριστεράς; Ποιες συμμαχίες μπορούν να δημιουργηθούν στο Ευρωκοινοβούλιο  για την ανατροπή αυτής της ολέθριας πραγματικότητας;

Όπως και στην Ουκρανία έτσι και στη Γάζα, η ευρωπαϊκή ηγεσία είναι προσδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ και ακολουθεί πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, επιδεικνύοντας πρωτοφανές έλλειμμα πρωτοβουλιών για παύση πυρός και την επίτευξη, μέσω της διπλωματικής οδού, ειρηνικών και δίκαιων λύσεων. Ωστόσο, τα συμφέροντα της ΕΕ και των ΗΠΑ δεν ταυτίζονται ούτε στον πόλεμο στην Ουκρανία ούτε στη Μέση Ανατολή.

Βασική πρόκληση και προτεραιότητα για την ευρωπαϊκή ηγεσία πρέπει να παραμείνει η άμεση κατάπαυση του πυρός, η αποκλιμάκωση και η ειρηνική διευθέτηση γιατί αυτό απαιτεί η κοινή λογική και αυτό είναι προς το συμφέρον όλων των ευρωπαϊκών λαών και της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδιαίτερα των πιο αδύναμων κρατών-μελών.

Αυτά, απαιτούν μια ισχυρή, ενωμένη Ευρώπη με μια κοινή και σαφή εξωτερική πολιτική που θα προτάσσει τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και τις διπλωματικές διευθετήσεις, θα έχει φιλειρηνικό και πρωταγωνιστικό ρόλο και δεν θα υποτάσσεται, ως ουραγός, στην κυρίαρχη γραμμή των ΗΠΑ. Δυστυχώς, η σημερινή ηγεσία της ΕΕ απέχει παρασάγγας από αυτό το αίτημα που θέτουν οι δυνάμεις της ευρύτερης Ευρωπαϊκής Αριστεράς, επιδιώκοντας τις ευρύτερες δυνατές συμμαχίες τόσο εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όσο και με την κοινωνία των πολιτών.

– Με ανοιχτά τα μέτωπα των πολεμικών συγκρούσεων, η  δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού κινήματος ειρήνης αλλά και η προστασία των αμάχων πληθυσμών βρίσκονται στην κορυφή των προτεραιοτήτων για όλες τις αριστερές και δημοκρατικές δυνάμεις.
Με ορατό τον ορίζοντα των ευρωεκλογών, τι πρέπει να γίνει ώστε να πειστούν οι Ευρωπαίοι πολίτες- ψηφοφόροι για την ανάγκη ανάπτυξης σχετικών πρωτοβουλιών,
με δεδομένη την εξάπλωση ακροδεξιών δυνάμεων, φασιστικών αντισημιτικών και ισλαμοφοβικών πρακτικών και ξενόφοβης ρητορικής;

Οι συνέπειες των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και στην Παλαιστίνη, προκάλεσαν και θα συνεχίσουν να προκαλούν ανθρώπινο πόνο, προσφυγιά, σημαντικό οικονομικό πλήγμα στην προσπάθεια της ΕΕ για οικονομική ανάκαμψη.

Θεωρώ αναγκαίο να ετοιμαστούν άμεσα και συντονισμένα στο επίπεδο της ΕΕ, σχέδια για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών του πολέμου. Με αντιμετώπιση του αντικτύπου στον πληθωρισμό, την ανάπτυξη, την ενέργεια και την άμυνα. Και φυσικά, στην υποδοχή προσφύγων, με ιδιαίτερη μέριμνα για την στήριξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η κοινωνική παράμετρος στα μέτρα τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών, θα πρέπει να αποτελεί κεντρική προτεραιότητα. «Για να μην μείνει κανείς πίσω», όπως επανειλημμένα έλεγε κάποτε η κ. Φον ντερ Λάιεν. Και με ειδική μέριμνα, θα πρόσθετα εγώ, για να μην παραδοθεί η Ευρώπη στην ακροδεξιά, που η προπαγάνδα της καιροφυλακτεί σε τέτοιες ακριβώς περιόδους κρίσεων, για να διαδώσει σαν δηλητήριο την ξενοφοβική της ρητορική μίσους.

Οι επόμενες Ευρωεκλογές αποτελούν σημαντική πρόκληση, όχι μόνο για την Αριστερά, αλλά για όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που επιζητούν ειρήνη, δημοκρατία, μείωση των ανισοτήτων, αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και μια βιώσιμη και συμπεριληπτική ανάπτυξη.

«Για να νικήσουμε τον Μητσοτάκη πρέπει να ασκηθούμε στις πράξεις της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού και όχι της αφαίρεσης και της διαίρεσης. Αν θέλουμε να κερδίσουμε τον Μητσοτάκη, και όχι να κινδυνεύσουμε να χάσουμε από τον Ανδρουλάκη, χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πορείας».

Τα ανωτέρω δήλωσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του κόμματος, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στη Λένα Παρασκευά και το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star Κεντρικής Ελλάδος.

Ακολουθεί πλήρης η συνέντευξη:

• Κύριε Παπαδημούλη, φαίνεται πως υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα διάσπασης στο κόμμα.

• Νιώθω μεγάλη στεναχώρια και μεγάλη ανησυχία για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται το κόμμα μας, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Πριν τριανταπέντε χρόνια, μαζί με τον Γιάννη Δραγασάκη, ετοιμάσαμε ένα κοινό πρόγραμμα που ένωσε την Ελληνική Αριστερά του Λεωνίδα Κύρκου με το Κ.Κ.Ε. του Χαρίλαου Φλωράκη και τους ΠΑΣΟΚογενείς της εποχής -τον Μανώλη Δρεττάκη, τον κύριο Λάζαρη, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και άλλους. Το λέω αυτό διότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει βαθιές ρίζες, και κατάφερε από ένα κόμμα μικρό του 5% να κυβερνήσει τη χώρα, και παρά τα λάθη του να αφήσει μια θετική παρακαταθήκη, με την καθοριστική συμβολή του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τη συμβολή όλων μας.

Μετά την ήττα των εκλογών βρισκόμαστε σε μια κρίση. Η ήττα ήταν διπλή και οδυνηρή, και τώρα αυτή η ήττα παίρνει διαλυτικά χαρακτηριστικά. Όλοι μας έχουμε ευθύνη να αποτρέψουμε τα χειρότερα. Όποιος έχει τη μεγαλύτερη δύναμη, έχει και τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Ο Στέφανος Κασσελάκης εξελέγη αδιαμφισβήτητα πρόεδρος του κόμματος. Αλλά εξελέγη πρόεδρος ενός δημοκρατικού κόμματος της Αριστεράς. Δεν είναι αυτοκράτορας, που σημαίνει ότι πρέπει να σέβεται το καταστατικό. Πρέπει να σέβεται τη συλλογικότητα, το πρόγραμμα του κόμματος, και να εισηγείται αλλαγές.

• Δεν είναι όμως ένα πολιτικό πρόσωπο, κύριε Παπαδημούλη και το ξέρατε και εσείς και όσοι τον υποστήριξαν και τον ψήφισαν. Ήταν ένα νεοφερμένο πρόσωπο, όχι από τον χώρο της πολιτικής, το οποίο στηρίχτηκε από χιλιάδες ανθρώπους.
• Ο νόμιμα εκλεγμένος και αδιαμφισβήτητος πρόεδρος του κόμματός μας πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει, να συνθέτει και όχι να αποσυνθέτει. Η ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή ήταν μια ομιλία που ήταν έντονα διχαστική και σε ορισμένα σημεία εμπρηστική και έριξε λάδι στη φωτιά.

• Οπότε πιστεύετε και εσείς ότι αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν πραγματικά πάρα πολύ κακό, με την ομιλία Κασσελάκη, και μπορεί να φέρει και εξελίξεις πολύ πολύ δυσάρεστες και για το επόμενο διάστημα;

• Λυπάμαι για την αποχώρηση συντρόφων μου, ανάμεσά τους κορυφαία στελέχη του κόμματος και πρώην υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα… Πιστεύω ότι πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ. Για να μην υπάρχουν και άλλα κύματα αποχωρήσεων και αποστράτευσης. Ο πρόεδρος του κόμματος εκλέχτηκε με το σύνθημα «είμαι ο καταλληλότερος για να νικήσω τον Μητσοτάκη». Αλλά για να νικήσουμε το Μητσοτάκη πρέπει να ασκηθούμε στις πράξεις της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού, όχι της αφαίρεσης και της διαίρεσης.

• Είναι μεγάλο το θέμα και κομματικά αλλά και πολιτικά. Γιατί η χώρα έχει ανάγκη από την αξιωματική αντιπολίτευση, την οποία στερείται αυτή τη στιγμή.

• Έχουμε μια κυβέρνηση νομιμοποιημένη από τις εκλογές. Αλλά με μια κακή πολιτική. Στη δεύτερη τετραετία της θα τα πάει χειρότερα. Και αυτό είναι κακό και για τη δημοκρατία και για τον πολίτη. Με αυτή την ακρίβεια, με αυτές τις ανισότητες, με φαινόμενα πελατειακού κράτους και διαφθοράς, ο ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία πρέπει να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό που περιμένουν οι πολίτες. Γι’ αυτό πιστεύω ότι δεν πρέπει να εξωθούνται ως αντίπαλοι και εχθροί προς την έξοδο του κόμματος όσοι έχουν διαφορετική γνώμη. Εγώ για παράδειγμα ψήφισα την Έφη Αχτσιόγλου. Δεν είμαι εχθρός, όμως.

• Μπορεί να θεωρείστε και να μην το ξέρετε…

• Ξέρετε, με εξέλεξαν πρώτο ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ περίπου 000 πολίτες πριν τεσσερισήμισι χρόνια. Είμαι ο μόνος Έλληνας Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θεωρούμαι ένας από τους 10 πιο επιδραστικούς ευρωβουλευτές από το σύνολο των 705. Η Έφη Αχτσιόγλου έχει δημοτικότητα στην κοινή γνώμη, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, στο 51% όταν το κόμμα μας αυτή τη στιγμή καταγράφει 15%. Αν, λοιπόν, ο πρόεδρος του κόμματος στηρίζεται μόνο σε αυτούς που τον ψήφισαν φανατικά και υιοθετεί λογικές ότι «όποιοι δεν είναι μαζί μου είναι αντίπαλοί μου ή ακόμη χειρότερα -και ανατρίχιασα όταν το άκουσα- πέμπτη φάλαγγα της Νέας Δημοκρατίας», αυτό δεν είναι καλό. Εμείς είχαμε μάθει αλλιώς σε αυτό το κόμμα και με τον Αλέξη Τσίπρα επί 15 χρόνια, και πρωτύτερα με τους ιστορικούς ηγέτες της Αριστεράς. Θα έλεγα λοιπόν ότι αν θέλουμε να αποφύγουμε τα χειρότερα πρέπει να σταματήσει ο στρουθοκαμηλισμός. Εμένα με πόνεσε πολύ να βλέπω συντρόφους μου να χαμογελούν, να χαίρονται, να πανηγυρίζουν, να γλεντάνε, γιατί κάποιοι άλλοι σύντροφοί τους έφυγαν από το κόμμα. Με πονάει.

• Yπάρχει συνταγή γιατρειάς; Γιατί μιλάμε για μεγάλο ασθενή…

• Σοβαρότητα, συλλογικότητα, τα μαχαίρια στις θήκες. Και να χτίσουμε αξιοπιστία σαν ένα κόμμα της σύγχρονης ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αν θέλουμε να κερδίσουμε τον Μητσοτάκη, και όχι να κινδυνεύσουμε να χάσουμε από τον Ανδρουλάκη, χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πορείας. Και την πρώτη ευθύνη γι’ αυτό την έχει αυτός που έχει και τη μεγαλύτερη δύναμη.

• Το ενδεχόμενο νέου κόμματος είναι ορατό;
• Ναι, δεν μπορεί κανείς να το αποκλείσει. Εγώ δεν είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, γιατί αρνήθηκα να θέσω υποψηφιότητα μετά από 40 χρόνια παρουσίας σε αυτά τα όργανα, και έχω πει εδώ και χρόνια ότι η τρίτη θητεία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα είναι η τελευταία. Δεν με νοιάζουν οι καρέκλες, με νοιάζει η ενότητα και η προοπτική αυτού του χώρου. Και με πόνεσε πολύ που ενώ ο Γιάννης Δραγασάκης, με τον οποίον 35 χρόνια πριν συνιδρύσαμε τον πολιτικό πρόγονο του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, έστειλε ως μια ύστατη προσπάθεια μια επιστολή στον Στέφανο Κασσελάκη και τους άλλους υποψήφιους προέδρους, αλλά ο Στέφανος Κασσελάκης δεν μπήκε καν στον κόπο να του απαντήσει. Αυτό είναι επικίνδυνο.

• Με εσάς τους ευρωβουλευτές και με εσάς που είστε επικεφαλής και πρεσβύτερος, είχε κάποια επικοινωνία αυτό το διάστημα;
• Ναι, ήταν εδώ την περασμένη εβδομάδα και συνεδριάσαμε μαζί και κάναμε και διάφορες συναντήσεις στις Βρυξέλλες.

• Σας άκουσε σε αυτά που του είπατε ή σας είπε μόνο;
• Και είπε και άκουσε. Το θέμα είναι η πράξη. Μας επαίνεσε πάρα πολύ για τη δουλειά μας και λοιπά. Αυτό όμως που μας καίει είναι η προοπτική του κόμματός μας. Αυτή η στιγμή είναι ώρα ευθύνης και αγωνίας για την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση διαλυτικής κρίσης. Δεν πρέπει ούτε να στρουθοκαμηλίζουμε, ούτε να εξωραΐζουμε.

Στο πλαίσιο του απολογισμού της πενταετίας που κλείνει με τις Ευρωεκλογές του Ιουλίου 2024, στη διάρκεια της οποίας η Ένωση κλήθηκε να αντιμετωπίσει μεταξύ άλλων, την πανδημία του Covid19, την ενεργειακή κρίση και τον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά και εν όψει των προσεχών προκλήσεων για την ΕΕ όπως η κλιματική κρίση, ο Δημ. Παπαδημούλης συμμετείχε στο εκτεταμένο ρεπορτάζ του News 24.7 με το ακόλουθο άρθρο:

“Στοίχημα η υιοθέτηση και υλοποίηση φιλόδοξων πολιτικών”

Η κρίση της πανδημίας και οι τρομακτικές κοινωνικο-οικονομικές της συνέπειες, οδήγησαν την EE σε αποφάσεις που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν αδιανόητες. Η θέσπιση του Ταμείου Ανάκαμψης, χρηματοδοτούμενου από κοινό δανεισμό της ΕΕ, αποτελεί ένα μεγάλο βήμα σύγκλισης και εμβάθυνσης της συνεργασίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών. Σε αυτό το πεδίο, το Ευρωκοινοβούλιο διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο για την ενίσχυση των στόχων του Ταμείου και της φιλοδοξίας του – παρά τις υποχωρήσεις που, εν τέλει, έγιναν λόγω της πίεσης του Συμβουλίου.

Ακόμη, η υγειονομική κρίση της πανδημίας, έδωσε το έναυσμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διεκδικήσει μια ισχυρή Ένωση Υγείας για την ενίσχυση της βιωσιμότητας και της ανθεκτικότητας των εθνικών συστημάτων υγείας, αλλά και της συνεργασίας των κρατών-μελών.
Η Κομισιόν ακολούθησε με ορισμένες αποσπασματικές προτάσεις, που όμως ακολουθούν, με αργά και ανεπαρκή βήματα, τις φιλόδοξες προτάσεις του Ευρωκοινοβουλίου για μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική υγείας.

Στο πεδίο της κλιματικής κρίσης και της ραγδαίας απώλειας της βιοποικιλότητας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεκδίκησε πιο φιλόδοξους, αλλά συνάμα αναγκαίους, στόχους για τη μείωση των εκπομπών, βάσει των πορισμάτων της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Υπερασπίστηκε και διεκδίκησε βελτιώσεις στο Πακέτο για το Κλίμα που παρουσίασε η Κομισιόν, το οποίο συνδέεται σε μεγάλο βαθμό και με την ενεργειακή κρίση που κλιμάκωσε ο πόλεμος στην Ουκρανία και το οποίο κινδυνεύει με σημαντική αποδυνάμωση από τη συμμαχία δεξιάς και ακροδεξιάς, εντός και εκτός του Ευρωκοινοβουλίου.

Στο πεδίο των εργασιακών συνθηκών, σημαίνουσα θέση κατέχει η νέα οδηγία για τον καθορισμό επαρκών κατώτατων μισθών στην ΕΕ με παράλληλη στήριξη των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Πρόκειται για ένα νέο πλαίσιο κανόνων με ιδιαίτερη σημασία, ιδίως για χώρες όπως η Ελλάδα, όπου για χρόνια οι κατώτατοι μισθοί παραμένουν στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ και αδυνατούν να διασφαλίσουν ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Το στοίχημα παραμένει η υιοθέτηση και υλοποίηση φιλόδοξων πολιτικών για το μέλλον της ΕΕ και των πολιτών της.

Στον αντίποδα, απογοητευτική παραμένει η αποτυχία της Ένωσης να συμφωνήσει σε μια κοινή πολιτική μετανάστευσης και ασύλου που να βασίζεται στην αλληλεγγύη, την κοινή ευθύνη, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την προώθηση ασφαλών και νόμιμων διόδων μετανάστευσης και την εξασφάλιση αποτελεσματικής κοινωνικής και οικονομικής ένταξης, σύμφωνα με τις αξίες της Ένωσης και τις διεθνείς μας δεσμεύσεις. Αυτή η έλλειψη παραμένει «αγκάθι» στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που εξακολουθεί να εργαλειοποιείται κυνικά από την άκρα δεξιά.

Πέρα από τα επιμέρους πεδία πολιτικής και δράσης, η τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδος συνέπεσε με τη διοργάνωση της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης. Μιας συλλογικής διαδικασίας με τη συμμετοχή, όχι μόνο των τριών οργάνων της ΕΕ, αλλά και ομάδων πολιτών από ολόκληρη την EE. Μπροστά σε διαρκή φαινόμενα αναβλητικότητας, ελλιπούς φιλοδοξίας και συντηρητικότητας, είτε λόγω εθνικών εγωισμών είτε, ακόμη, και λόγω εκβιαστικών συμπεριφορών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο, μαζί με τους πολίτες και υπερασπιζόμενο τις θέσεις των πολιτών, για την υιοθέτηση φιλόδοξων και προοδευτικών θέσεων στο πλαίσιο της Διάσκεψης.

Το κείμενο συμπερασμάτων περιλαμβάνει θέσεις και στόχους για σειρά τομέων πολιτικής της ΕΕ (Ένωση Υγείας, μονιμοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης, κλπ.), αλλά και για τον εξορθολογισμό και εκδημοκρατισμό του συστήματος λήψης αποφάσεων (εγκατάλειψη της ομοφωνίας σε βασικούς τομείς πολιτικής, ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου κλπ.). Η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την τροποποίηση των Συνθηκών, που αυτήν την περίοδο βρίσκεται σε επεξεργασία, έχει επωμιστεί το βάρος να αποτυπώσει τις φιλοδοξίες των πολιτών για μια ΕΕ που, επιταχύνοντας την πολιτική της ενοποίησης, ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο.

Σε μια περίοδο διαδοχικών κρίσεων με τεράστιες κοινωνικές, οικονομικές, ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις και μεγάλης αβεβαιότητας για το μέλλον, το στοίχημα παραμένει η υιοθέτηση και υλοποίηση φιλόδοξων πολιτικών για το μέλλον της ΕΕ και των πολιτών της. Ένα στοίχημα που αποδεικνύεται ακόμη πιο κρίσιμο ενόψει της διαφαινόμενης στρατηγικής συνεργασίας δεξιάς, υπερσυντηρητικών και ακροδεξιάς που καλλιεργείται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και απειλεί να καταπνίξει κάθε προσπάθεια για μια πιο δίκαιη, βιώσιμη και συμπεριληπτική ΕΕ.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.

«Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον επικίνδυνη. Είναι ορατοί οι κίνδυνοι διάλυσης του κόμματός μας. Με πονάει πολύ γιατί πριν 35 χρόνια βάλαμε τα θεμέλια μαζί με το Γιάννη Δραγασάκη για να υπάρξει -στην εξέλιξή του- ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, με το κοινό πόρισμα που ένωσε το κόμμα του Χαρίλαου Φλωράκη με το κόμμα του Λεωνίδα Κύρκου. Το λέω αυτό διότι όταν υπάρχει βούληση βρίσκεται και ο τρόπος».

Τα ανωτέρω δήλωσε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του κόμματος, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό RThess.

«Πάντως, κακά τα ψέματα, ούτε ο Γιάννης Δραγασάκης ούτε εγώ δεν είμαστε μέλη της Πολιτικής Γραμματείας. Εγώ έχω παραιτηθεί από την Πολιτική Γραμματεία με δική μου πρωτοβουλία πριν είκοσι χρόνια και δεν ήμουν υποψήφιος και για την Κεντρική Επιτροπή πριν ένα χρόνο. Σαράντα χρόνια μέλος είναι αρκετά. Και έχω εδώ και χρόνια πει ότι ολοκληρώνω και την κοινοβουλευτική μου διαδρομή. Γι’ αυτό μιλώ και με μεγαλύτερη ευθύνη, γιατί δεν έχω άμεση εμπλοκή», είπε.

«Εξαγγελίες αποκεφαλισμών, με παράκαμψη και παραβίαση του Συντάγματος του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι το καταστατικό του, αλλά και παράλληλοι μονόλογοι σε υψηλούς τόνους μέσα από τα ΜΜΕ, δεν επιτρέπουν αυτό που είναι το οξυγόνο για κάθε κόμμα, όταν υπάρχουν διαφορές: τον διάλογο και την αναζήτηση είτε συνθέσεων είτε αποφάσεων δια πλειοψηφίας», τόνισε ο ίδιος, υπογραμμίζοντας: «Πρέπει άμεσα να οριστεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος. Η Εκτελεστική Γραμματεία που ανακοινώθηκε ότι θα συγκληθεί αύριο, είναι ένα άτυπο όργανο που δεν έχει αρμοδιότητα. Σύμφωνα με το καταστατικό, η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος πρέπει να συνεδριάσει άμεσα, ώστε να κατέβουν οι τόνοι».

Ο Δημ. Παπαδημούλης ξεκαθάρισε επιπλέον ότι «ο πρόεδρος του κόμματος, σύμφωνα με το καταστατικό, δεν έχει τη δυνατότητα και τη δύναμη να διαγράφει». «Μπορεί απλώς να προτείνει κάτι. Τα είπε μια χαρά χθες ο πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, ο Αντώνης Κοτσακάς», σημείωσε.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και ηττημένος, αν και πληγωμένος, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας. Ο κόσμος περιμένει από μας να κάνουμε αντιπολίτευση με αυστηρή κριτική αλλά και αντιπρόταση στον Κ. Μητσοτάκη. Να βγάλουμε διδάγματα από την ήττα μας, να ανακάμψουμε και όχι να αυτοδιαλυθούμε. Ζητώ από το Στέφανο Κασσελάκη να καταλάβει ότι εξελέγη πρόεδρος, αλλά όχι αυτοκράτορος του κόμματος. Πρέπει να πρωτοστατήσει στην εφαρμογή των κανόνων και στην σύγκληση των οργάνων. Το Συνέδριο του κόμματος, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να επισπευσθεί. Μετά από αυτή την παρόξυνση της κρίσης και δεν είναι δυνατόν να πάμε σε Συνέδριο με διαγραφές. Πρέπει να πάμε με διάλογο συντεταγμένο στα όργανα. Θεωρώ αρνητικό και το ότι ένα μήνα μετά την εκλογή νέου προέδρου, η Πολιτική Γραμματεία έχει συνεδριάσει μόνο μία φορά, και αυτή ατελώς», είπε ο ευρωβουλευτής.

Σχετικά με το ενδεχόμενο παρέμβασης του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ο Δημ. Παπαδημούλης είπε: «Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως παραμερίζει για να περάσει το νέο κύμα. Αλλά και ότι θα είναι και εγγυητής της ενότητας. Δεν του υποδεικνύω τίποτε. Απλώς αναρωτιέμαι: Αν δεν μιλήσει και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας με όσα γίνονται, πότε θα το κάνει;».

Όσον αφορά την κατάσταση στη Γάζα και το Παλαιστινιακό, τόνισε τα εξής: «Μια χερσαία εισβολή στη Γάζα θα ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου. Πρέπει να μπει ένα φρένο σε αυτήν την παράλογη υπεραντίδραση του Ισραήλ που κινεί η κυβέρνηση Νετανιάχου. Δυστυχώς η διάρκεια αυτής της επιχείρησης μπορεί να είναι και ένας χρόνος! Σε μια υπαίθρια φυλακή που είναι περίπου στο μέγεθος της Άνδρου και έχει πάνω από δύο εκατομμύρια κατοίκους.

Φρένο μπορούν να βάλουν μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και θα έπρεπε. Θα περίμενα, δε,  από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην παίζει το ρόλο του ουραγού των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά να είναι ενεργότερη στην προσπάθεια να ανοίξει ο δρόμος της διπλωματίας και της λύσης. Λύση μπορεί να υπάρξει αν γίνει αυτό που εκκρεμεί εδώ και 75 χρόνια. Πρόκειται για δύο κράτη που να συνυπάρχουν δίπλα δίπλα -το κράτος του Ισραήλ και το κράτος της Παλαιστίνης.

Την κυριαρχία της Χαμάς στη Γάζα, που κάνει και αποτρόπαιες πράξεις, την προκάλεσε μια άγρια πολιτική απαρτχάιντ, διακρίσεων και κατοχής, που με τις πλάτες των ΗΠΑ, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δευτερευόντως, υλοποίησαν οι κυβερνήσεις του Ισραήλ, με φωτεινές εξαιρέσεις, όπως αυτή του κ. Ράμπιν, που πριν τριάντα χρόνια έκανε μια συμφωνία με τον Γιασέρ Αραφάτ στο Όσλο. Δυστυχώς η συμφωνία δεν προχώρησε γιατί ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από ακραίους φανατικούς της πατρίδας του.

Ένας μακροχρόνιος πόλεμος στη Γάζα μπορεί να απλωθεί μια περιοχή που είναι πυριτιδαποθήκη, και αυτό θα κάνει όχι μόνο μια τεράστια ανθρωπιστική ζημιά με χιλιάδες νεκρούς, αμάχους, παιδιά και αμέτρητες απώλειες ανθρώπινες, αλλά θα κάνει τεράστια ζημιά στην οικονομία, θα εκτινάξει στα ύψη τις τιμές του πετρελαίου και θα πληγώσει. Θα πονέσουμε και εμείς στην Ελλάδα. Αν ανοίξει η πόρτα της κόλασης και του φρενοκομείου, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα υπάρχουν δικλείδες όπου δεν θα απλώσει».

Ο Δημ. Παπαδημούλης υπογράμμισε επιπλέον την ανάγκη για απελευθέρωση όλων των ομήρων που έχουν που κρατούνται αυτή τη στιγμή από την Χαμάς. «Η αλληλοτροφοδότηση ακραίων θυσιάζει τον παλαιστινιακό λαό και τα δίκαια του για μια πατρίδα. Δημιουργεί πόνο και νεκρούς και από τις δύο πλευρές», είπε.